A Mother's Heart

Filmda körsatilgan voqealar 1886—1893 yillarda Ulyanovlar oilasida röy beradi. Filmda Vladimir Iliç Lenin onasi — Mariya Aleksandrovnaning obrazi yaratilgan; u öziga tuşgan barça qiyinçiliklarni mardlik bilan boşidan ötkazgan.

Badavlat oiladan çiqqan, rus maʼrifatli ziyolilarining vakili bölgan ayol farzandlarini — inqilobçilarni tuşuna oldi va umrining oxirigaça ularning eng yaqin dösti bölib qoldi.

Mariya Aleksandrovnaning hayoti ğoyatda oğir keçdi. 1886-yilda oila boşliği Ilya Nikolayeviç — rus maʼrifatining fidoyisi vafot etadi. Endi farzandlar haqida ğamxörlik butunlay uning zimmasiga tuşadi. Ammo Mariya Aleksandrovna bu zarbadan hali öziga kelmasidanoq, uni yangi qayğu — katta öğli Aleksandrning hibsga olinişi va qatl etilişi kutib turadi.

… U zalda köp odamlar orasida ötiradi va qöriqçilar örab olgan öğlidan boşqasini körmaydi, heç narsani sezmaydi. Öğli ham faqat uni köradi; uning sönggi sözlari faqat unga qaratilgan. Ularda keçirim söraş, uning boşqaça harakat qila olmaganini tuşuniş iltijosi bor. Va u — sevimli, iqtidorli, özini öylamay, taʼsirçan jasorati bilan onasi uçun abadiy yöqolgan!

Aleksandr qatl etilganidan keyin Anna hibsga olinib surgun qilinadi, Olenka oğir kasallikdan vafot etadi, talabalar ğalayonlarida iştirok etgani uçun Vladimir politsiya nazoratiga tuşadi. Holbuki, onasi öğli Vladimirni "yorqin karyera" — sudyalik kasbini egallaşi uçun tayyorlayotgan edi... Ulyanovlar yana yaşaş joyini özgartirişga majbur bölişdi. Mariya Aleksandrovna farzandlari bilan Samaraga köçib ötadi. U qöl maşinasida tikadi, qöşni xonadan esa noqonuniy tögarak iştirokçilarining bahslari eşitiladi. Onaga yana qatl etilgan Aleksandrning nutqi eşitilayotgandek tuyuladi:

«Rus xalqi orasida har doim öz ğoyalariga şunçalik sadoqatli va vatanining baxtsizligiga şunçalik qizğin hamdard bölgan önlab odamlar topiladiki, ular uçun öz ishi yölida öliş qurbonlik hisoblanmaydi…»

Ularni öz ishi yölida ölim kutmoqda! Ona qaror qabul qiladi: u farzandlari bilan boradi, ularga tayanç böladi, tösiq emas. Farzandlarining yöli qançalik xavfli bölmasin, ularning uçun boşqa yöl bölişi mumkin emas.

1893-yil kuzi. Yoş Lenin Peterburgga, buyuk sinfiy kuraşlar tomon köçadi... Onasi esa V. I. Leninning sözlariga köra, kasbiy inqilobçilarga aylangan farzandlarining «sadoqatli safdoşi» bölib, hatto ajralişda ham doim ular bilan böladi...