Anton Ivanovich Is Angry

Nikolay Konovalov — Anton Ivanoviç Voronov, professor

Lyudmila Tselikovskaya — Sima, uning qizi

Pavel Kadoçnikov — Aleksey Muxin, bastakor

Tatyana Kondrakova — Dina, Voronovning katta qizi

Tamara Glebova — Natalya Mixaylovna, Voronovning xotini

Tamara Pavlotskaya — Yadviga Valentinovna Xolodetskaya, Muzkomediya primadonnasi

Aleksandr Orlov — Yakov Grigoryeviç Kibrik, Muzkomediya komigi

Sergey Martinson — Kerosinov, bastakor

Vitaliy Kilçevskiy — Rollandov, tenor

Anatoliy Korolkeviç — Skvoreşnikov, Muzkomediya rejissyori

Vladimir Gardin — Iogann Sebastyan Bax

Anatoliy Nelidov — konservatoriyaning vokal böyiça professori (titrda körsatilmagan)

Studiyaning badiiy rahbari — Fridrix Ermler

Ssenariy mualliflari — Yevgeniy Petrov, Georgiy Munblit

Rejissyor — Aleksandr Ivanovskiy

2-rejissyor — Karl Gakkel

Operator — Yevgeniy Shapiro

Bastakor — Dmitriy Kabalevskiy

Rassom, eskizlar muallifi — Semyon Mandel

Rassom — Abram Vekslер

Kartina direktori — Yefim Xayutin

Tovuş operatori — Igor Dmitriyev

Kostyumlar — Lidiya Şildknext

Qöşiqlar matni — Vsevolod Rojdestvenskiy

«Köp tuşunmovçiliklar, sevgi hodisalari va kulgili töqnaşuvlarga töla vodil syujetini tanlab, filmning yaratuvçilari bahs-munozaraga çek qöyişning yölini topdilar: Baxning musiqasi "Bahor qöşiği" bilan raqobatlaşmaydi, balki klassikning hazilomuz nutqi, konservatoriya professori Anton Ivanoviç Voronovga tuşda körinib, plyuralizmga yöl oçadi va kutilgan xilma-xillikka ruxsat beradi. Kartina muvaffaqiyati köp jihatdan ajoyib aktrisa Lyudmila Vasilevna Tselikovskayaning debyuti bilan oldindan belgilangan edi».

A. Stoyanov «Kino sanʼati» jurnalida yoş aktyorlarning, ayniqsa L. Tselikovskayaning musiqiy-nutqiy epizodlarni «yangi va jonli ijro etişini» hamda musiqiy materialni mulohaza bilan, sifatli tanlaşini qayd etgan.

Kinotanqidçi Rostislav Yurenev ğoyaning soddaligi «uning ifodasining aniqligi va ravşanligi, ijobiy qahramonlarning quvnoq tasviri hamda obivatellar va formalist musiqaçilarning ötkir foş etilişi bilan qoplanganini» taʼkidlagan.

N. Konovalov dugonasi yengil janrdagi bastakorga oşiq bölgan qizidan ğazablanadigan konservatoriya professori Anton Ivanoviçni öynagan... Aktyor ğazabni ham, qahramonining Bax musiqasiga bölgan köngil boğlagan sadoqatini ham yengil va hazil bilan çizgan. Uning qizi rolini L. Tselikovskaya yengil va qiziqarli öynagan... P. Kadoçnikov mehribon, iqtidorli va, albatta, parişon bastakorni kulgili, lekin bosimsiz öynagan. Filmning asosiy yutuği esa bastakor Kerosinov obrazi böldi... Sergey Martinson ijrosida...

Kinoşunos Romil Sobolev «Anton Ivanoviç serditsya» musiqiy komediyasini «şaffof va sirli» deb atagan.

Şarl Guno, «Romeo va Juletta» operasi — Juletta ariyasi.

Lyudvig van Betxoven — «Dasturxon qöşiği».

«Köçada katta timsoh yurardi» (inqilobgaça bölgan davrda lyumpen muhitda paydo bölgan va Lev Çernetskiyning «Bizning hayotimiz kunlari» marşi musiqasiga ijro etilgan köça qöşiği).

Iogann Sebastyan Bax — do-minor tonalligidagi organ uçun «Passakaliya».

Georg Fridrix Gendel — «Rinaldo» operasi, Almirena ariyasi «Lascia çʼio pianga».

Jan Jilber. «Komediyaçilar qiroli» operettasidan kaskad duet.

Imre Kalman. Şu nomli operettadan Maritsa ariyasi. Undagi nablyudni Yadviga Valentinovna «Strelkali paypoq, baland tovon…» sözlari bilan kuylaydi.

Simoçka aytgan barça vokal raqamlarni ijroçi Debora Pantofel-Neçetskaya ijro etgan, u titrlarda körsatilmagan.

Kartinaning dramatik çöqqisi — dirijyorning iltimosiga köra orkestr musiqaçilari ijroçi qöşiqçi ariyasini premyeradan bevosita oldin uç tonga yuqoriroq transpozitsiya qilişi — real hayotda ham ehtimol bölişi mumkin edi, bu tez-tez uçrab turadi. Raqamni qayta transpozitsiya qiliş bir neça daqiqa vaqt oladi, orkestr uçun partiyalarni yoziş ham şunday. «Qöyoşlarda qöşiq aytib» maşhur filmida dirijyor premyeradan oldin qöşiqçidan tonallikning boşlanğiç notasini söraydi. Yaʼni zarbli çolğulardan taşqari butun orkestr talab qilingan tonallikda yurişda öynagan.

Film 1941-yilda, uruşdan oldin çiqqan. 1941-yilda Leningraddagi tumbalar filmning afişalari bilan qoplangan edi. Blokada paytida ularni yirtib taşlaşga vaqt bölmadi, natijada afişalar uruş oxirigaça osilib turdi va uning atributlaridan biriga aylandi. Blokadalangan şaharda öşa paytda bölgan köplab xronikaçilar ularni eslaşgan.

«Bizning Leningradda uruşdan oldin şu nomdagi musiqiy kinokomediya namoyiş etilişi kerak edi, şuning uçun deyarli har bir fonar ustuniga katta yoğoç taxta mahkamlangan edi, unda yirik rang-barang harflar bilan yozilgan edi: "Anton Ivanoviç serditsya". Boşqa heç narsa yozilmagan edi. Biz kinokomediyani tomoşa qilişga ulgurmadik, uruşning dastlabki kunlarida bu afişalarni ham olib taşlaşga ulgurmadik. Şunday qilib ular blokada oxirigaça öçirilgan fonarlar ostida qolib ketişdi.

Nevskiy böylab yurgan har bir kişi qança marta köz kötarmasin, doim şu afişalarni körardi, ular uruş, hujum, blokada va şahar falokati rivojlanişi bilan bir xil ogohlantirişga, kuçli malomatga öxşab qolardi: "Axir Anton Ivanoviç serditsya-ku!" Va bizning tasavvurimizda haqiqiy, jonli inson paydo böldi, juda mehribon, hamma narsani tuşunmaydigan, odamlarga baxt tilaydigan va odamlar özlarini nima uçundir qiynagan ortiqça, bemaʼni va dahşatli azoblar uçun ularga mehr bilan, oğriq bilan ğazablanadigan inson».

Sovet filmlaridan biri, Uluğ Vatan uruşi paytida bosib olingan hududlardagi kinoteatrlarda namoyiş etilgan.