Belinsky

Sergey Kurilov — Vissarion Belinskiy

Aleksandr Borisov — Aleksandr Gertsen

Vladimir Çestnokov — Nikolay Nekrasov

Georgiy Vitsin — Nikolay Gogol

Nikolay Afanasyev — Mixail Lermontov

Yuriy Tolubeyev — Mixail Şçepkin

Igor Litovkin — Ivan Turgenev

Nina Mamayeva — Mariya Belinskaya

Yuriy Lyubimov — Aleksey Alekseyeviç Frolov, şifokor

Vladimir Belokurov — Barsukov

Konstantin Skorobogatov — Kasyanov

Mixail Nazvanov — Nikolay I

Boris Dmoxovskiy — Dubelt

Ssenariy — Yuriy German, Yelena Serebrovskaya, Grigoriy Kozintsev

Rejissyor-postanovşik — Grigoriy Kozintsev

Operatorlar — Andrey Moskvin, Sergey Ivanov, Mark Magidson

Kompozitor — Dmitriy Şostakoviç

Rassom — Yevgeniy Eney

Tovuş operatori — Ilya Volk

Leningrad radioqömitasi orkestri va xori. Dirijyor — Nikolay Rabinoviç

Kartina direktori — Mixail Şostak

Premyera yilida «Iskusstvo kino» jurnali muallifi film matbuotda badiiy emasligi yoki psevdobadiiyligi uçun yagona salbiy baho olganini taʼkidlab, uni tarixiy-biografik filmlardagi notöğri tendentsiyalar ifodasi deb hisobladi.

Viktor Raspopin şunday deb yozgan edi:

...bugun film özi <…> TOMOŞA QILINADI, hatto yonadi ham. Va bunga faqat barça ijroçilar darslik portretlariga fizik jihatdan ajoyib öxşagani uçun emas, ular astoydil, yaxşi, baʼzilari esa ilhom bilan öynagani uçun emas, masalan, Sergey Kurilov juda soğlom, çiroyli, hatto bir oz mağrur körinişda, xonaki Belinskiy uçun juda bahaybat, «ruhi tutgan Vissarion» esa birinçi peterburglik raznoçinets-adib uçun juda köp — agar u umuman yaşagan bölsa, faqat qoğozda, qoğoz uçun va qoğoz uçun yaşagan bölsa ham emas, faqat Şostakoviç musiqasi hatto eng örnaşgan mещанin ham kreslodan sakratib yuborişi mumkin bölgani uçun emas, faqat Moskvin — Ivanov — Magidsonning kameralari bir xil isteʼdod kengligi bilan ham portret galereyasini, ham har doim keng va abadiy momaqaldiroqli Rossiya havosini körsatgani uçun emas, faqat ideologik jihatdan haddan taşqari töldirilgan, ehtiyotkorlik bilan tanlangan, «töğri» iqtiboslardan tuzilgan ssenariyga qaramay, afsuski, yozuvçi fikrini köproq böşatadigan, çuqur yoritmaydigan… Yonadi kuçli, heç kim va heç narsa (Gogoldan taşqari — bu laʼnati Gogol!) bilan hisoblaşmaydigan, kartina yaratuvçilarining inqilobiy işonçi.

Kino tanqidçisi Igor Belenkiy, film biografik deb ataş qiyinligini taʼkidlaydi, çunki «ekrandan bizga heç qanday biografik tafsilotlar aytilmaydi», Belinskiy esa «ehtiyotkor taralgan soçli, muloyim janob» sifatida körsatilgan, u «keç Stalin yoki erta Xruşçev davridagi KPSS MQ kotibiga juda öxşaydi». «Filmning fazosida bu nafis janob Belinskiy faqat Lermontov, Nekrasov, Turgenevga yoziş kerakligini örgatiş bilan band; Gertsen va Şçepkin bilan quçoqlaşadi; Gogolning oldida hurmat bilan egiladi, söngra «Döstlar bilan yozişmadan tanlangan joylar» uçun uni qoralaydi; nihoyat, Bulgaringa yoki yana kimgadir, xuddi şunçalik eʼtiborsiz va yoqimsiz odamga ğazabli javob beradi. Belinskiyning boşqa adiblar bilan muomala uslubi jalb qiladi — u ularni oddiygina salomlaydi: «Assalomu alaykum, Lermontov!» yoki «Salom, Nekrasov» <…> [Nekrasov] filmning fazosida nimagadir Belinskiyning kotibi vazifasini bajaradi, uning orqasidan yurib, har safar iltijoli közlari bilan unga qaraydi».