Brotherhood of the Wolf

Hikoyaçi, keksa markiz Tomas dʼApşe, Buyuk fransuz inqilobi davrida qözğolonçi dehqonlar örab olgan qalʼada öz xotiralarini yozib tugatmoqda. Xotiralar uni 1764-yilga, Lyudovik XV hukmronligi davriga olib boradi. Öşa paytda Fransiyaning janubidagi şu hududda sirli yirtqiç — Jevoden börisi — dahşat solayotgan edi.

Jevodenga qirollik taksidermisti va tabiatşunos Grégoire de Fronsac (Samuel Le Bian) özining qon birodari — mohavk hindi Mani (Marc Dacascos) bilan keladi. Ularning vazifasi — Börini öldiriş. Şaharga boradigan yölda ular qaroqçilardan mahalliy tabib va uning qizini qutqarib qolişadi. Yoş markiz Tomas dʼApşe (Jérémie Renier) mehmonlarini öz qalʼasida kutib oladi va tergovda ularga yordam beradi.

Qurbonlardan birining jasadini tekşirgan de Fronsac dahşatga tuşib, Börining vazni kamida 500 funt ekanini va jağlari oddiy börinikidan kamida ikki baravar katta ekanini tuşunadi. Ğazablangan kapitan Duhamel (Éric Prat) askarlari bilan paydo böladi. Qahramonlar askarlar orasida keçagi qaroqçilarni tanib olişadi. Duhamel Böri özi va odamlari qöygan köplab poyloqlar, qopqonlar va tuzoqlarni çetlab ötişini aytadi. Börini öldiriş yoki heç bölmasa köriş ham muvaffaqiyatli bölmaydi.

Mahalliy zodagonlar qabulida de Fronsac graf qizi Marianne de Morangiès (Émilie Dequenne) bilan tanişadi, söngra uning akasi — ov işqibozi Jean-François de Morangiès (Vincent Cassel) bilan tanişadi. Jean-François Afrikada şerning jağida öng qölini yöqotgan edi. Viloyat aholisi börilarga qarşi ommaviy ovni boşlaydi. De Fronsac Marianneni the‘ kuzata boşlaydi, lekin bu uni mahalliy fohişaxonaga borişdan töxtatmaydi. U yerda u sirli italiyalik kurtizanka Silviya (Monica Bellucci) bilan aloqaga kirişadi.

Navbatdagi qurbonning tanasida temirdan yasalgan tişni topgan de Fronsac Börining hujumlarida inson qöli borligini tuşunadi va ularda mantiq izlay boşlaydi. Mani tirik qolgan qurbon — kiçkina qiz — ustida hind sehrini qöllab, unda Böriga sirli odam buyruq berayotganini köradi.

Şu orada omadsiz kapitan Duhamel örniga qirolning buyruği bilan maşhur ovçi — qirollik leytenanti Antuan de Beauterne (Johan Leysen) keladi. Ovdan keyin de Beauterne de Fronsacni çaqirib, özi öldirgan «Böri»dan taksidermik nusxa yasaşni buyuradi. Ğazablangan de Fronsac bu oddiy katta böri ekanini aytib eʼtiroz bildiradi. De Beauterne esa hukmdorni aldaş niyati bölmaganini va qirolning irodasini bajarayotganini bildiradi.

Versaldagi qabulda de Beauterne tantanavor ohangda «Böri»ning nusxasini körsatadi. De Fronsac kim buyruğini bajarganini söraganida, unga yangi qirollik içki işlar maslahatçisi janob Mercier javob beradi. U de Fronsacga hozir olib taşlangan «LʼEdifiante» («Taʼlimnoma») kitobining nusxasini körsatadi. Unda Böri qirolning gunohlari — ilm-fan va falsafaga homiylik qilgani uçun yuborilgan Xudo jazosi sifatida eʼlon qilinadi. Mercier de Fronsacni uzoq vaqtdan beri orzu qilib yurgan Senegalga qirollik ekspeditsiyasi bilan birga borişga taklif qiladi.

Bir neça oy ötgaç de Fronsac Jevodenga qaytadi. U Marianne bilan şahar çekkasidagi enagasining uyida yaşirinça uçraşadi, lekin öşa tunning özida uyga dahşatli Böri bostirib kiradi. U enagani va uning eriga hujum qilib yeydi, ammo Marianne oldida nimagadir töxtab, uydan çiqib ketadi.

De Fronsac, Mani va dʼApşe örmonda Böri uçun tuzoq qöyişadi va uni oğir yaralaşga muvaffaq bölişadi. Biroq Böri tuzoqdan çiqib ketadi va markizni oğir yaralaydi. Mani Börini quvib yolğiz özi uning uyasini topadi — bu Börini it tödasi bilan birga boqadigan Böri Birodarligi (Fratrie du Loup) razillarining mulki edi. Mani ular bilan jangga kirişadi, lekin tabibning qiziga zarba bera olmay, uni himoya qilib, sirli egasining öqidan yiqiladi.

De Fronsac Manining jasadidan Jan-Fransua öqini oladi. Böri hujumlari joylarini xaritada soliştirib, olim markazni topadi — öşa mulkni. U içkariga bostirib kirib, Birodarlikning köplab aʼzolarini yöq qiladi. Şuningdek, u «LʼEdifiante» kitoblari dastalarini va Böri solingan qafasni topadi. Kyure Sardis de Fronsacga ölkani tark etib, hamma narsani unutişni taklif qiladi. De Fronsac rad etadi va intendantning buyruği bilan darhol qotilliklarda ayblanib hibsga olinadi. Qamoqxonada uni Silviya yöqlaydi va Sardis Vatikandagi Muqaddas Taxt bilan qandaydir öyin boşlaganini aytadi. Silviya bergan ovqatdan tatib körgan Fronsac böğilib, oğir azoblar bilan vafot etadi. Uni qabristonga dafn etişadi. Marianne intendantning oldiga keladi va Parijga şikoyat qilişga borişini aytadi, lekin intendant de Fronsac allaqaçon vafot etganini javob qiladi. Sardis Mariannani zaharlamoqçi böladi, lekin uni Jan-Fransua qutqaradi. Aqldan ozgan aka singlisiga korsetining ostida yaşirgan xunuk qölini körsatadi. Marianne dahşat bilan tuşunadiki, Jan-Fransua — Börining sirli egasi: enaganing uyida Böri uning hidini sezgani uçun orqaga çekingan edi. Aka-singil örtasida janjal çiqadi va şu paytda yoş Morangiès Mariannani zörlaydi va deyarli öldiradi.

Silviyaning odamlari de Fronsacni qazib olib, huşiga keltiradi. U aslida letargik uyquga ketgan edi. U Birodarlikning sirli qora massasiga kirib boradi, uni Sardis ötkazadi va u yerda mahalliy aristokratlarning hammasini tanib oladi. Fronsac Birodarlik xizmatkorlari bilan jangga kirişadi, hal qiluvçi daqiqada unga kapitan Duhamelning otryadi yordamga keladi. Qoçayotgan Sardis Jan-Fransuaga de Fronsacni öldirişni buyuradi, lekin u yakkakuraşda yovuzni yengadi. Silviya tabibning qizini öldiradi va Jan-Fransuaga piçoq uradi. U de Fronsacni Vatikanga birga ketib, papaga xizmat qilişga çaqiradi, lekin rad javobini olgaç, jönab ketadi. Botqoqlar orqali ötayotgan kyure oddiy börilar tomonidan taʼqib qilinib, yeb yuboriladi — ular boşqa börilarni yöq qilgani va dösti bölgan Manining ölimi uçun qasos olişadi.

De Fronsac va dʼApşe Jan-Fransuaning yaşirin joyiga tuşib, u yerda ölayotgan Börini topişadi. Tabib hikoya qiladi: Jan-Fransua Afrikadan ğalati hayvonni olib kelgan (mahalliy aholi bunday hayvonni heç qaçon körmagan edi). Ular hayvonga öziga xos zirh kiydirişgan, bu uni himoya qilgan va şu bilan birga qiyofasini buzib, qörqinçli köriniş bergan. Marhum Manidan olingan hind bilimlari yordamida de Fronsac ölayotgan Mariannani tiriltiradi, söngra ular Afrikaga ekspeditsiyaga jönab ketişadi.

Hikoya inqilob yillariga qaytadi. Qarib qolgan markiz Tomas dʼApşe öz hikoyasini tugatib, tinçgina qalʼadan telbalaşgan olomon tomon çiqadi. Uning sönggi öylari — kemada suzib ketayotgan Marianne va de Fronsac haqida, ular Manining kulini okean ustiga soçayotganlari haqida.