Call Me by Your Name

«Call Me by Your Name» (rus. «Назови меня своим именем») — Luka Guadagnino tomonidan 2017-yilda suratga olingan romantik drama. Ssenariy Jeyms Ayvorining Andre Asimanning şu nomli romani asosida yozilgan. Bu film Guadagninoning «Desire» mavzuli trilogiyasining sönggi qismi. Trilogiyaga uning «Io sono lʼamore» (2009) va «A Bigger Splash» (2015) filmlari ham kiradi. Voqea 1983-yilda Şimoliy Italiyada bölib ötadi va 17 yoşli Elio Perlman (Timothée Chalamet) bilan uning otasi professorning 24 yoşli aspiranti Oliver (Armie Hammer) örtasidagi romantik munosabatlar haqida hikoya qiladi. Filmda Michael Stuhlbarg, Amira Casar, Esther Garrel va Victoire Du Bois ham rol öynagan. Bu Chalamet va Guadagninoning birinçi hamkorligi.

Sony Pictures Classics filmni tarqatiş huquqini uning «Sundance» kinofestivalidagi jahon premyerasidan oldin sotib olgan. Premyera 2017-yil 22-yanvarda bölib ötgan. 2017-yil 24-noyabrda film AQŞda çeklangan prokatga çiqarilgan, 2018-yil 19-yanvarda esa keng prokatga çiqqan. Film tanqidçilar tomonidan yuqori baholangan va köplab xalqaro mukofotlarga sazovor bölgan. Xususan, u «Oskar» mukofotining «Eng yaxşi film», «Eng yaxşi erkak roli», «Eng yaxşi original qöşiq» va «Eng yaxşi moslaştirilgan ssenariy» nominatsiyalarida tanlangan va oxirgisida ğalaba qozongan.

Guadagnino öz yondaşuvini «beparvo va oddiy» deb taʼriflagan. Bu uning oldingi asarlaridan çekiniş bölgan. Guadagninoning fikriça, «Call Me by Your Name» — «hayotimning otalariga, yaʼni öz otamga va kinodagi ustozlarimga bağişlov». U bu yerda Jan Renuar, Jak Rivet, Erik Romer va Bernardo Bertolucci kabi rejissyorlarni nazarda tutgan. Ular uni ilhomlantirgan.

Guadagnino «Call Me by Your Name»ni oilaviy film sifatida taʼriflagan. Uning sözlariga köra, bu film «bilim va umid uzatadi, turli avlod vakillari filmni birga tomoşa qilişga keladi, degan umid bilan». U filmni «gey» film sifatida emas, balki «sof va tsinik bölmagan istakning yangi ğoyasining gözalligi» haqida film sifatida körgan. Film rejissyorning hayot şiori aks ettiradi: u «hayotdan quvonç hissi» bilan suratga olingan. «Bizda har doim juda jiddiy his-tuyğular bölişi kerak, ularni yaşiriş şart emas», — deydi rejissyor. U bu filmni «yuksaltiruvçi» deb hisoblaydi. Film «siz kim bölişni xohlaysiz va boşqa odam nigohida özingizni kim sifatida topasiz» haqida.

Rejissyor baloğatga yetiş haqidagi köpgina filmlardagi kamçiliklardan qoçişga harakat qilgan. Bunday filmlarda ösiş köpinça qarorlar qabul qiliş orqali körsatiladi, masalan, ikki sevgilidan birini tanlaşga majbur böliş kabi sunʼiy ikkilanişlar bilan. U, şuningdek, hikoya ikki insonning «aynan hozirgi» holatiga eʼtibor qaratişini xohlagan, antagonistga yoki fojiaga emas. Bu yondaşuv Morris Pialatning «À nos amours» (1983) filmidan ilhomlangan.

Guadagnino filmga aniq jinsiy sahnalarni kiritişga qiziqmagan. U bu niyatini şunday tuşuntirgan: «Men tomoşabin bu odamlarning hissiy sayohatiga töliq işonişini va birinçi sevgini his qilişini xohlardim… Men uçun bu kuçli umumiylikni yaratiş muhim edi, çunki filmning butun ğoyasi şundaki, boşqa odam sizni gözal qiladi — sizni maʼrifatli qiladi, yuksaltiradi».

Film asl manbadan bir neça jihatdan farq qiladi. Romanda voqea Elioning xotiralari sifatida hikoya qilinadi. Filmning yaratuvçilari tomonlaridan voqea butunlay 1983-yilga köçirilgan. Ular bu bilan tomoşabinlarga personajlarni tuşunişga yordam beriş va kitob ruhiga sodiq qoliş mumkin deb hisoblaşgan. Joylaşuv Bordigera şahridan Guadagnino yaşaydigan Krema qişloq joyiga özgartirilgan. Suratga oliş uçun tanlangan şahar maydoni Asiman romanida tasvirlagan maydondan farq qilgan: uning tasavvurida u «ança kiçik va şamollarga oçiq Örta yer dengizi tomon baland tepalikda» joylaşgan edi. Krema şahrining quruq iqlimi va «qörqinçli darajada böm-böş» manzarasi unga film romanga mos kelmasligini aytib bergan. Guadagnino voqealar yilini ham 1987-yildan 1983-yilga özgartirgan. Uning sözlariga köra, u «kamida Italiyada 70-yillar öldirilgan, 70-yillarda yaxşi bölgan hamma narsa albatta tugagan» yilni tanlagan. Şu bilan birga, bu vaqtda personajlar «AQŞdagi 80-yillar korrupsiyasidan bir oz daxlsiz» bölişlari mumkin edi.

Guadagnino Eliоning persik bilan mastурбация qilgan sahnasini olib taşlamoqçi bölgan, uni juda oçiq deb hisoblagan. Chalamet ham bu sahna tufayli xavotirda bölgan. U sahnani «kinodagi eng kuçli ğoyalardan biri metamorfozasi» deb taʼriflagan va bu sahna personajning «ortiqça jinsiy energiyasi»ni oçib berişda muhim ekanini aytgan. Guadagnino ham, Chalamet ham persik bilan mastурбация qiliş mumkin emas deb öylaşgan, lekin ikkalasi ham bu usulni mustaqil ravişda sinab körgan. Ularni hayratga solgan holda, usul işlagan va Guadagnino oxir-oqibat bu sahnani filmga kiritgan. Elio va Oliverning kiçik barda The Psyçedelic Furs guruhining psixodelik qöşiği «Love My Way» ostida birga zavq bilan raqs tuşadigan sahnasi kitobda yöq. U Jonathan Demmening «Something Wild» (1986) filmidan ilhomlangan. Guadagnino, şuningdek, janob Perlmanning kasbini klassik olim örniga «sanʼat tarixçisi / arxeolog»ga özgartirgan. Asiman bu qarorni ideal va «vizual jihatdan ifodaliroq» deb taʼriflagan.

Guadagnino Ayvorining ssenariysini qayta körib çiqqanda, undan закадровый ovozni va köp yalang tana sahnalarini olib taşlagan. U yalang tanalik filmning qaraşi uçun «mutlaqo muhim emas» ekanini aytgan va boş qahramon voqeani retrospektiv tarzda aytib berişi ğoyasi unga yoqmaganini, çunki bu «hayratni öldiradi» deb hisoblagan. Kitobning oxirida ikki boş qahramon Rimga boradi, bu sayohat butun bob davom etadi va yangi personajlarni kiritadi. Filmning çeklangan byudjeti tufayli prodyuserlar bir neçta variantlarni yozişgan, ulardan birida boş qahramonlar oilaviy uyda yolğiz qolişgan. Oxir-oqibat yaratuvçilar boşqa sayohatni tanlaşgan: Rimga emas, Bergamoga. U yerda personajlar köp vaqtlarini birga, mehmonxona xonasida ötkazişadi. Ayvorining dastlabki ssenariysida Elioning ota-onasi ikki sahnada OITS/OIV haqida gaplaşadi, final sahnasida esa Elio oilaviy uyda Yangi yil daraxtini bezaydi. Guadagnino janob Perlmanning nutqini qisqartirişga majbur bölgan. Asiman Ayvoriga Perlman nutqidan oldingi dialogni minimal darajaga keltirişni taklif qilgan, şunda «hayratni va kutişni öğirlamaslik» mumkin edi. Ayvori esa Elioning Oliverga his-tuyğularini oçişi sahnasini birinçi sevgining «eyforik iştiyoqi va asabiyligi»ni uşlab turadigan lahzalardan biri deb taʼriflagan. Asimanni Guadagninoning final sahnasi — Elioning öçoq yonida yiğlaşi hayratga solgan. U şunday yozgan:

«Kino juda sehrli vosita bölişi mumkin. Men yozuvçi sifatida qilayotgan ish va Guadagnino rejissyor sifatida qilayotgan ish ikki xil tilda gapirişdan ham köproqdir. Men haykalni eng nozik, eng ilğab bölmaydigan tafsilotlarigaça öyib çiqaraman. Rejissyor esa haykalni harakatga keltiradi».

Ssenariyga köplab özgarişlar suratga oliş jarayonida kiritilgan. Ssenariy muallifi suratga oliş maydonçasida bölmagan. 2018-yil may oyida Ayvori u va Guadagnino yalang sahnalarni qanday suratga oliş haqida muhokama qilganini, lekin rejissyor keyinroq ulardan voz keçganini aytgan. Ayvorining fikriça, rejissyorning matbuotdagi ayrim bayonotlari filmdan yalangliklardan qoçişni «ongli estetik qaror» sifatida körsatgan, garçi ular heç qaçon ssenariydan yalangliklarni olib taşlaş haqida gaplaşmagan. Ayvori şunday degan: «Odamlar sevişgandan oldin yoki keyin çoyşab bilan yopinib yurişlari menga har doim soxta tuyuladi». U özining «Morris» (1987) filmidagi sahnalarni misol qilib keltirgan. Bu gey romantik dramasida erkak yalangligi bor va Ayvori bunday tasvirni «narsalarni yaşiriş yoki Luka qilgandek qiliş, yaʼni kamerani deraza orqali daraxtlar tomon panoramalab harakatlantiriş» örniga köproq tabiiy usul deb hisoblaydi. Boşqaça aytganda, bu tomoşabin nigohini deraza orqali yönaltirib, sodir bölayotgan voqeani kadr ortida yaşiriş va tomoşabinga öylab körişni qoldiriş demakdir. Guadagnino Ayvorining pozitsiyasini tuşunişini aytgan, lekin şuni ham aniq qilganki, «bizda biz qilmoqçi bölgan narsa uçun heç qanday çeklovlar bölmagan».

2015-yilda Şia LaBeouf va Greta Scacçi boş rollar uçun asosiy nomzod sifatida körib çiqilgan. Ammo 2016-yilda ularning nomzodliklari rad etilgan. Prodyuser kompaniyasining fikriça, LaBeouf uning «turli muammolari» tufayli bu rol uçun mos emas edi.

Guadagnino Armie Hammerning «The Social Network» (2010) filmidagi öyinidan taassurot olgan va uni «keng diapazonli murakkab aktyor» deb taʼriflagan. Hammer ssenariyni öqigandan söng Oliver rolidan voz keçişga tayyor bölgan, çunki unda yalang sahnalar bor edi. Lekin unda u ijro eta olmaydigan sahnalar bölmagan. U oldin ham LGBT filmlarida rol öynagan. 2013-yilda Guadagninoga Chalamet taniştirilgan. Rejissyor unda «ambitsiya, intellekt, sezgirlik, sodda­lik va artistizm» körgan. Chalamet suratga olişdan oldin Asimanning romanini öqigan va uni «yigitning hayotiga derazа» deb taʼriflagan. Uning personaji ingliz, fransuz va italyan tillarini erkin bilgan. Chalamet Italiyaga kelganida allaqaçon fransuz tilida erkin gaplaşardi va pianino hamda gitara çalardi. U haftasiga uç marta kompozitor Roberto Solci bilan işlagan.

Elioning otasi rolini ijro etgan Michael Stuhlbarg romanni loyihaga qöşilguniga qadar öqimagan. U ssenariyni taʼsirli deb topgan va öz qahramoni janob Perlmanni «saxiylik, sevgi va tuşuniş hissi»ga ega deb taʼriflagan. Esther Garrel (Marzia) Guadagnino Parijda «A Bigger Splash»ni tarğib qilib yurganida unga murojaat qilgan. Garrelning nomzodi tinglovsiz rad etilgan, u esa suratga olişdan oldin romanni öqimaslikka qaror qilgan. Keyinroq, u rolga tasdiqlangandan söng, filmning oxirida Garrel (Marzia) Çalametdan (Elio) «Hayot uçun döst?» deb söraydi. Bu uning otasi Filipp Garrelning «Jʼentends plus la guitare» (1991) filmiga işora qiladi. «Menga Garrelni uning qizi orqali gapirtiriş ğoyasi yoqadi», — deydi Guadagnino. Suratga oliş paytida Garrel Chalamet bilan fransuzça gaplaşgan va ingliz tilini yaxşilaş uçun amerikalik «Friends» sitcomini tomoşa qilgan.

Elioning onasi rolini Guadagnino ön yildan ortiq tanigan aktrisa Amira Casarga bergan. Frantsuzça «Télérama» jurnaliga bergan intervyusida rejissyor uning «transgressiya hissi» (yaʼni ruxsat etilgan va taqiqlangan çegara)ga bölgan qoyilmasligini bildirgan va uni Yevropa sanʼat kinosidagi «eng jasur» aktrisa deb atagan.

Kasting-direktor Stella Savino velosipedda qişloq böylab sayr qilayotgan Vanda Capriolo bilan tanişgan. Aktrisa bölmagan Capriolo Perlmanlar oilasining xizmatkori Mafalda rolini olgan. Asiman (asl asar muallifi) va Spears ham filmda epizodik rollarda körinadi (keçki ziyofat sahnasida). Asimandan epizodik aktyorlar uçun mablağ tugagaç, uni rol öynaşga taklif qilişgan. «Bu oxirgi daqiqada qabul qilingan qaror edi», — deydi Spears. — «Andre ajoyib aktyor çiqdi! U juda erkin, umuman asabiylaşmaydi. Uning xotini öşa yerda ötirgan edi va dedi: “Men buni heç qaçon tasavvur qilmagandim!” (u şunday rol öynay olişini)».

Anella (Elioning onasi) XVI asr fransuz adabiyotining nemisça tarjimasini öqiydi.

Hammer va Chalamet filmda yalang tanada körinmaslik böyiça şartnoma imzolagan. Yalang sahnalar bor ssenariy muallifi Ayvori bu qarordan xavotirga tuşgan. U bu «amerikaça qaror»ni tanqid qilib, istehzo bilan şunday degan: «Yalang ayolni heç kim körsa ham, xafa bölmaydi yoki hayratlanmaydi şekilli. Lekin bu erkaklar-ku!». Guadagnino aktyorlarni jinsiy oriyentatsiyasiga qarab emas, balki ularni körganida his qilgan kutiş va iştiyoqqa qarab tanlagan. Uning fikriça, aktyorlarga bölgan hissiy işonç ularning örtasida maʼlum kimyo yaratadi. Uni aynan maʼlum könikmalar va gender identifikatsiyasiga ega bölgan odamlarni tanlaş ğoyasi ezadi.

Perlmanlarning asosiy turar joyi Moskazzanodagi 17-asrga oid böş haşamatli Albergoni villasi edi. Guadagnino bu villani sotib olmoqçi bölgan, lekin unga mablaği yetmagan, şuning uçun uni faqat suratga oliş vaqtida işlatgan. Villaning boğini yaxşilaş uçun landşaft dizayneri yollangan. Içki hovlida çodir qurilgan, boğga örik va şaftoli daraxtlari ekilgan.

Guadagnino film Asiman tasvirlagan tarixiy davrni körsatişini istamagan va «80-yillar» ğoyasini aks ettiruvçi film yaratişga qarşilik qilişga harakat qilgan. Uning maqsadi tomoşabin uçun körinmas bölgan davrni aniq qayta yaratiş edi. Prodyuser-dizayner Samuel Dehorr va dekorator Violante Visconti di Modrone personajlardan ilhomlanib uyni mebel bilan bezaşgan. 1950-yillarga oid idişlar va şişa buyumlar, mebelning aksariyati Guadagnino va di Modronening ota-onasiga tegişli edi. Di Modrone villa haqida şunday degan: «Bu [uni olib kelingan mebel bilan töldiriş] uni qulay va şaxsiy qildi. Men uni vaqt orqali ötkazmoqçi edim». Osiyo sanʼatidan ilhomlangan xaritalar, çizmalar va közgularning köpçiligi Milandagi antikvar dökonida sotib olingan. Fonda körinadigan kitoblar 1982-yilgaça naşr etilgan. Filmda işlatilgan basseyn şu hududda keng tarqalgan suğoriladigan suv havzasidan yasalgan.

Yaratuvçilar 1983-yilgi Italiya parlament saylovlarini körsatiş uçun jamoat joylariga öçgan reklama taxtalarini örnatişgan va öşa davr jurnallari bilan gazeta kioskini qayta yaratişgan. Krema aholisi suratga oliş guruhiga tadqiqotlarida yordam bergan, 1980-yillardagi fotosuratlarni taqdim etgan. Grafik dizayner Çen Li boşlaniş titrlari uçun qöl yozuvi şriftini yaratgan.

Kostyum dizayneri Julia Piersanti 80-yillar kostyumlaridan foydalanmaslikka harakat qilgan. U buni «ğamsiz öspirin hissiyoti, yozgi issiqlik va jinsiy uyğoniş» hissini taʼminlaş usuli deb tuşuntirgan. Kostyumlarga «Pauline à la plage» (1983), «Conte de printemps» (1990) va «Conte dʼété» (1996) fransuz filmlari taʼsir qilgan. Piersanti jamoasi, şuningdek, bir neçta yangi kostyumlar ham ixtiro qilgan. Perlmanlarning garderobi uçun Piersanti uning ota-onasining fotoalbomlaridan ilhom izlagan. Oliverning «soğlom va jozibali amerikalik» qiyofasi uçun Piersanti Bryus Veberning dastlabki fotosuratlaridan ilhomlangan. Oliverning kiyimlari butun film davomida özgaradi, bu esa uning tobora erkinlaşişini, his-tuyğularini ozod qilişini körsatadi. Oliverning işonçli uslubini taʼkidlaş uçun u Lacoste kiyimlarini va filmning final sahnasidagi öziga xos (romantik) köylakni tanlagan. Elio uçun boşqa kostyumlarda Piersanti eriniong garderobidan foydalangan (polo köylagi va Fido Didoning futbolkasi).

Suratga oliş 2016-yil 9-mayda boşlangan va 2016-yil iyunida tugagan (taxminan 33 kun davom etgan). Film asosan Krema va Kremona viloyati atrofida suratga olingan. Suratga oliş davomida 28 kun davom etgan kuçli yomğir yoğgan. Asosiy sahnalar 17–19-may kunlari yaqin atrofdagi Pandino va Moskazzano qişloqlarida suratga olingan, Kremadagi suratga oliş 1-iyunda boşlangan. Köçada qöşimça sahnalar 2016-yil 4-dekabrda suratga olingan. Krema şahri filmga 18 000 € sarflagan, şu jumladan 7 500 € qiymatidagi reklama kampaniyasi uçun.

Işlab çiqariş davomida Krema sobori va Pandino hamda Krema köçalaridagi bir qator tarixiy joylar, şuningdek, Torrazzo arkasi tanlangan. Korxonalar 30 va 31-may kunlari rejalaştirilgan yopiliş tufayli körilgan moliyaviy zarar uçun kompensatsiya söraşgan. Sobordagi ikki kunlik suratga oliş yomğirli ob-havo tufayli keçiktirilgan. Suratga oliş Krespiatika yonidagi Lodigiano hududida, şuningdek, Kremaga yaqin ikki kiçik şahar — Montodine va Ripalta Cremascaʼda ham bölib ötgan. Arxeologik qaziş sahnasi Garda köli sohilidagi Sirmione şahridagi Katullus ğorlarida suratga olingan. Bergamo sayohati Bergamo sobori, Santa-Mariya-Maggiore, Piazza Rosate maydonidagi Liceo Classico Paolo Sarpi hovlisi va Fanlar, adabiyot va sanʼat universiteti kabi bir neçta tarixiy binolar fonida suratga olingan. Temir yöl vokzalidagi sahnalar Pizzighettoneda suratga olingan. Xavfsizlik sabablariga köra, suratga oliş guruhiga Valbondionedagi Cascate del Seriöda bor-yöği yarim soat davomida suratga olişga ruxsat berilgan.

Suratga olişdan oldin va davomida aktyorlar Kremada yaşagan va kiçik şahar hayotiga singib ketiş imkoniyatiga ega bölgan. Guadagnino aktyorlar va rejissyorlar bilan işlagan, köpinça ular uçun uyida ovqat tayyorlagan va filmlarni tomoşa qilgan. Hammer va Chalamet birinçi marta Kremada suratga oliş davomida uçraşgan. Suratga oliş boşlanişidan oldin ular bir oy birga vaqt ötkazib, televizor körişgan va mahalliy restoranlarga borişgan. «Biz doim birga yurardik, çunki u yerda deyarli yagona amerikaliklar edik va bir-birimizni himoya qila oldik hamda çindan ham bir-birimizni bildik», — dedi Chalamet. Suratga olişning dastlabki ikki kunida Guadagnino aktyorlar bilan birga ssenariyni öqigan. Hammer va Chalamet maşq qilgan birinçi sahna öpiş sahnasi edi, ular bir neça kun yalang holda suratga tuşişgan. «Men heç qaçon rejissyor bilan bunçalik yaqin bölmaganman. Luka mendan köz uzmasdan qaradi va meni butunlay yeçintirib qöydi», — dedi Hammer.

Fazanoning sözlariga köra, Guadagnino filmni xronologik tartibda suratga olgan, bu esa yaratuvçilarga «asosiy qahramon va aktyorning ekrandagi yetukligini kuzatiş» imkonini bergan. Janob Perlmanning Elio uçun hissiy nutq sahnasi suratga olişning oxiridan oldingi kunida olingan. Stuhlbarg bu sahnaga tayyorlaniş uçun oylar sarflagan, Guadagnino uni «imkon qadar sodda» qilişni xohlagan. Garrelga Chalamet bilan jinsiy sahnani suratga oliş yoqqan, u buni «quvonç va soddalik» bilan töla deb taʼriflagan. Chalamet final sahnasini suratga oliş paytida Sufyan Stevens filmi uçun yozgan original qöşiqlardan biri «Visions of Gideon»ni quloqçinda tinglagan. Rejissyor undan sahnaning uç xil variantini bajarişni söragan, har bir dubl uçun bittadan. Kamera öçoqqa örnatilgan edi va uning orqasida heç kim yöq edi. «Bu kiçik aktyorlik tajribasi edi», — dedi Chalamet.

Pandinodagi Piave jangi qurbonlari xotira majmuasi joylaşgan Vittorio Emanuele maydonida yaratuvçilar Elioning Oliverga unga bölgan his-tuyğulari haqida bitta uzun dublda gapiriş sahnasini oliş uçun uzun kamera yölini yotqizişgan. Bu «moslaşuvçanlik» va «his-tuyğular oqimi»ni taʼminlagan, sahnani kesib taşlaş imkoni bölmagan. Raqs ketma-ketligi paytida Hammer musiqasi öçirilgan holda, dialogni yozib oliş uçun 50 qöşimça kamera oldida sahnada çiqiş qilişi kerak edi. Sahnaga tayyorgarlik köriş uçun Guadagnino Hammerning raqs murabbiyi bilan maşq qilişiga kelişgan. Hammerning sözlariga köra, bu u suratga tuşgan «eng yomon sahna» edi. 2016-yil iyun oyida kinokompaniya Frenesy bilan boğlangan xoreograf Paolo Rocçi bu raqs ketma-ketligini «qulay emas va realistik» deb taʼriflagan. Rozenman bu sahnani eng hissiy lahzalardan biri deb hisoblagan va şunday degan: «U men uçun öspirin sevgisi, istakni ifodalagan».

Operator-postanovçi Sayombhu Mukdiprom bölgan, u ilgari Guadagnino va Antonio Ferdinando bilan işlagan. U ssenariyni olişdan oldin Asimanning romanini öqigan va «hamma narsani his qiliş… rangni köriş, kun davomida yoruğlik qanday özgarganini köriş va buni maʼlumotlarimga kiritiş» uçun suratga oliş joylarini aylanib çiqqan. Mukdiprom butun suratga oliş davomida davom etgan kuçli yomğirlarni qoplaş uçun sunʼiy yoritişdan foydalanişi kerak edi, bu şimoliy italiyalik yozgi atmosferani uşlab turiş uçun edi. Oliver va Elio örtasidagi qarama-qarşilik sahnasini suratga oliş paytida Mukdiprom birinçi dublni tugatgandan söng xonaning burçagida yiğlagan. U aktyorlarga nisbatan çuqur hamdardlik hissi bilan tölib ketgan edi. Film 35 millimetrli selluloid plyonka va bitta obyektivdan foydalanib suratga olingan. Guadagnino filmning tovuş muhandisi va mikşeri Jan-Per Laforsni uning «ajoyib» va «hal qiluvçi» hissasi uçun maqtagan. Guadagnino oldin Jan-Per Laforce bilan «A Bigger Splash» ustida işlagan va u «filmni bosib ketmasdan, bir turdagi tovuş soboriga» erişa olganini aytgan.

Fazano postprodakşn davomida Guadagnino bilan hamkorlik qilgan. Ular Guadagninoning debyutidan beri 25 yil birga işlaşgan. Fazano Guadagnino bilan işlaşni «öziga xos va juda talabçan, lekin bu katta tajriba» deb taʼriflagan. Postprodakşn atigi bir oy davom etgan, iyun va iyul oylari orasida — ular uçun eng tez bölgan. Fazano Bernardo Bertoluççi filmlarini keltirgan va «A nos amours»ning «tez va tuşuntirib bölmaydigan» hikoyasidan ilhom sifatida foydalangan.

Filmning birinçi versiyasi 3 soat 20 daqiqa davom etgan. Fazano buni özining sevimli iborasi deb taʼriflagan, bu uni «hikoya va tasvirlarda yöqolib qolişga» majbur qilgan. Yakuniy montaj 2 soat 10 daqiqa davom etadi.

Postprodakşnning oxiriga yaqin bir neçta sezilarli özgarişlar kiritilgan yoki kiritilişiga yaqin qolgan edi. Janob Perlmanning monologi davomida dastlab pianino çalingan. Ikki boş qahramonning hovlida velosipedda sayr qiliş sahnasi, bir prodyuser uni ahamiyatsiz deb aytganidan söng, deyarli kesib taşlangan edi. Hammer baʼzi sahnalar uning qisqa şortilari tufayli yuz bergan nosozliklarni tuzatiş uçun kompyuter grafikasi bilan özgartirilganini aytgan. Guadagnino yakuniy variant uçun ahamiyatsiz bölgan bir neçta sahnalarni muhokama qilgan. Elio va Oliver qarağay daraxti ostida bir-birini «masxara qilgan» «yaxşi ijro etilgan» sahna bor edi, rejissyor uni «juda qimmatbaho» deb hisoblagan. Elioning ota-onasi yotoqxonada sevişayotgan, Elio va Oliver esa boğda oy nurida öpişayotgan sahna ham kesib taşlangan. Oxirgi sahna 2018-yil iyun oyida Kastilionçelloda namoyiş etilgan, unda Elio Oliverni qişloq böylab sayohatga taklif qiladigan olib taşlangan sahna ham bor edi.

Film 2017-yil fevralda vafot etgan aktyor Bill Paxtonning xotirasiga bağişlangan. Film prodyuseri Piter Spears uning turmuş örtoği Brayan Svardstrom Paxtonning eng yaqin dösti va agenti bölganini hamda u bilan birga Kremada olib borilgan suratga olişlarga bir marta taşrif buyurganini aytgan. Paxton bilan döstlaşgan rejissyor Luka Guadagnino oxir-oqibat filmni unga bağişlaşga qaror qilgan.