Captain Fantastic

Ben Cash, uning xotini Lesli va ularning oltita farzandi Vaşington ştatida, sivilizatsiyadan uzoqda yaşaydi. Kapitalizmdan hafsalasi pir bölgan oila bolalarini özlari tarbiyalaşga qaror qiladi: ularga omon qoliş könikmalarini, tillarni va fanlarni örgatadi. Lesli bipolyar buziliş bilan kasalxonaga yotqiziladi va oxir-oqibat öz joniga qasd qiladi. Ben buni opasidan bilib oladi, şuningdek, Leslining otasi Jek uni dafn etmoqçi ekanini eşitadi, holbuki qiz buddistik falsafaga amal qilib, özini krematsiya qilişni vasiyat qilgan edi. Dastlab Ben dafnga bormoqçi emas, lekin keyin bolalari bilan u yerga borişga qaror qiladi. Ğildiraklar ustiga uy qilib özgartirilgan avtobusda ular katta dunyoga yöl oladi.

Avvalo ular Benning opasi Harperning uyiga borişadi. Qarindoşlar Benning bolalarini maktabga bermaslik qaroriga qöşilmaydi. Bolalarning tayyorgarligi maktab öquvçilarinikidan yaxşiroq bölsa-da, ular Benning oçiqligidan hayratga tuşadi: u bolalarga onasining ölimi haqiqiy sababini osonlik bilan aytib beradi. Uning erkinligidan ham kam hayratlanişmaydi: u bolalarga jinsiy aloqa va bola tuğiş haqida tortinmasdan gapirib beradi, ularga istalgan kiyimni kiyişga yoki umuman kiyim kiymaslikka ruxsat beradi, vino tatib körişga imkon beradi, ularning siyosiy va diniy qaraşlarini özlari şakllantirişiga yöl qöyadi va hokazo.

Bobo Jek Benning tarbiya usullaridan ğazablanadi: u bolalarni haqiqiy sovuq qurollar bilan va real şaroitda maşq qildiradi, şu sababli ularda kökariş va tirnalişlar odatiy holga aylangan. Bolalar yovvoyi tabiatda yaşaşga tayyorlangan, ammo sivilizatsiya şaroitida yaşaşga örgatilmagan: ularda faqat omon qoliş va boşqa odamlar orasida moslaşiş usullari bor. Ota-onasi qatʼiy anarxistlar bölgani uçun ular kapitalizmni, xususiy mulkni tan olmaydi, zamonaviy öyin-kulgilar va xaridlarni tuşunmaydi, korporatsiyalar hokimiyatini, zamonaviy tibbiyot va farmatsevtikani, diniy bağrikenglikni, ayniqsa xristianlarga nisbatan, "sunʼiy" ovqatni tan olmaydi, garçi qiyin vaziyatlarda undan voz keçmasa-da. Ular bir-biridan heç qaçon sir saqlamaydi va hatto otasi bilan ham eʼtiqod masalasida bahslaşişdan tortinmaydi. Bularning hammasi ularga evangelistlar oilasi qiyofasida körinib, politsiya eʼtiboridan qoçişga, yangi tanişlariga turli mamlakatlarda yaşagan yoki ota-onasi maxfiy xizmatda işlagan deb ertaklar aytib berişga, özlarining "ğayritabiiy" hayotini yaşirişga yoki dökonlardan tölovsiz oziq-ovqat olib çiqib, "ovqatni qutqariş" deb ataşga tösqinlik qilmaydi, bunday harakatni öğrilik deb hisoblamaydi.

Ben va bolalar dafnga yorqin kiyimlarda kelişadi. Ben söz olib, xotinining oxirgi vasiyatini eʼlon qiladi: uni ölimidan keyin krematsiya qiliş va bu munosabat bilan qöşiq va raqslar bilan bayram ötkaziş, kulini esa hojatxonaga oqizib yuboriş. Bu hozir turganlarni ğazablantiradi va uni çerkovdan çiqarib yuborişadi. Keçqurun u yolğiz özi vino içadi va tanlagan yölining töğriligi haqida öylaydi.

Bolalar otasini yaxşi köradi, lekin hatto mukammal öylangan tarbiya modeli ham işlamay qoladi. Katta öğil Bodevan otasiga onasi bilan yaşirinça universitetlarga ariza topşirganini va deyarli hammasiga qabul qilinganini tan oladi. Unga öqiş kerak emas: u olti tilni va barça fanlarning asoslarini biladi, ammo haqiqiy hayot, qizlar bilan muloqot va kattalar hamda mustaqil odam böliş haqida heç narsa bilmaydi. Örtança öğil Rellian, onasini hammadan köproq yaxşi körgan, avval Noam Çomskiy tuğilgan kunini nişonlaşga qarşi çiqadi. Bu bayram ularga Rojdestvo örnini bosgan va yil davomida istalgan kunda ötkazilişi mumkin bölgan bayram edi. Keyin esa dafn kuni u bobosinikiga qoçib boradi va taxlaş maşğulotida qölini qattiq jarohatlaganini, lekin otasi unga birinçi yordam körsatmaganini şikoyat qiladi. Bobo uni öziga qoldiradi va agar otasi bolalarga nisbatan zöravonlikni davom ettirsa, uni politsiyaga topşirişi bilan tahdid qiladi.

Bolalar Rellianni bobosi öğirlab ketgan deb öylaydi va katta qiz Vespir uni ikkinçi qavatdagi xonadan çiqarib olişga öz zimmasiga oladi. U tom çetidan sirğalib tuşadi, garajning yonida turgan avtomobil ustiga, söng yerga yiqiladi, natijada böyni va oyoği sinadi, şuningdek, barça qöşnilarni uyğotib yuboradi. Ben özi va marhum xotini tanlagan xatti-harakat notöğri bölganini nihoyat tan oladi, bolalarni bobosi oldida qoldirib, jönab ketadi. Kemping joyida töxtab, soqolini oladi va kutilmaganda bolalarini uçratadi: ular jönaşdan oldin oila avtobusining yuk bölinmasiga yaşirinib olib, otasi bilan yaşirinça yölga çiqib ketişgan edi. Birgalikda ular onalarining tobutini qazib oliş va uning oxirgi istagini bajariş qarorini qabul qilişadi. Ular tobutni qazib olişga va qabrni şunday tiklaşga muvaffaq bölişadiki, heç kim öğirlikni sezmaydi. Ular onani dengiz qirğoğiga olib borib, unga dafn olovini tayyorlaşadi va onasining sevimli musiqasi ostida uni yoqişadi. Keyin esa Bodevanni kuzatiş uçun aeroportga borişadi: u Namibiyaga köngillilar işiga ketayotgan edi. Şu bilan birga, onasining kulini u yerda hojatxonaga oqizib, uning irodasiga köra ish tutişadi. Bodevanni kuzatgandan söng, Ben boşqa bolalar bilan fermaga joylaşadi, u yerda avtobusida tovuqlar boqadi, bolalar esa maktabga qatnay boşlaydi.