Father Sergius

Ivan Mozjuxin — knyaz Stepan Kasatskiy — ota Sergiy

Vera Jeneeva — Meri

Natalya Lisenko — Makovkina

Vera Orlova — savdogarning qizi

Vladimir Gayдаrov — podşo Nikolay I

Olga Kondorova — grafinya Korotkova

Nikolay Panov — Kasatskiyning otasi

Iona Talanov — savdogar

Pyotr Bakşeyev — yoş rohib

Polikarp Pavlov — monastir darvozaboni

Nikolay Rimskiy — episkop

Vladimir Balluzek, Aleksandr Loşakoff, V. Vorobyov

Protazanov Tolstoy qissasini ekranlaştiriş niyati haqida «Pikovaya dama» ustida işlayotgan paytdayoq gapirgan, 1916-yilda esa «Ota Sergiy» I. Yermolyev kompaniyasining reklamasida hatto eʼlon qilingan edi. Biroq öşa paytlarda «Ota Sergiy»ni suratga oliş kamida qiyin bölardi, çunki badiiy filmlarda podşo oilasi aʼzolari va ruhoniylarni tasvirlaş tsenzura tomonidan taqiqlangan edi. Film 1917-yil örtalaridan 1918-yil boşigaça suratga olindi. Suratga oliş vaqtida Yakov Protazanov kasal bölib qoldi va bir muddat uning örnini ssenariy muallifi Aleksandr Volkov suratga oliş maydonçasida bajardi. Film 1918-yil 14-mayda ekranlarga çiqdi. Filmning premyerasi Moskvadagi «Ars» kinoteatrida bölib ötdi.

Film katta muvaffaqiyat qozondi, bu Protazanovning rejissyor sifatidagi obrösini va Mozjuxinning isteʼdodli aktyor sifatidagi nufuzini yanada mustahkamladi.

Guvohlarning sözlariga köra, bu haqiqiy şok böldi. Zal yoritilganda tomoşabinlar bir neça lahza jim qolişdi, keyin esa şovqinli qarsaklar böroniga kömildi. Bu rus kinematografining ekranlaştirilgan adabiyot ustida ön yillik mehnatining natijasi edi. «Ota Sergiy»ni dastlabki sodda lubok-filmlar va sidqidildan çizilgan illyustratsiyalar bilan soliştirganda, rus kinosi qisqa muddatda ötib ulgurgan klassik adabiyot maktabining ijodiy yakuni körinadi.

Film Sovet hokimiyati taqiqiga qaramay çet elga olib çiqildi va u yerda sezilarli muvaffaqiyatga erişdi.

Na drama, na roman, balki hayotning özi. Bu kartinani körgan kişi tuşunadiki, bu drama va romandan ham kuçliroq. Tomoşabin körgan qor kabi yarqiroq qorni hatto Tolstoy ham çizib bera olmasdi. Heç bir aktrisa teatr tomoşabinlari oldida Lisenko kamera oldida qilgandek özini bunçalik oçiq va samimiy tutmaydi. Va lentada sahnadagiga qaraganda kuçliroq haqiqat qoladi. Bunday filmni tomoşa qiliş quvonçli — bu buyuk rassomning asari. Bu yerda Tolstoyning kuçi va Mozjuxinning kuçi birlaşgan.

1928-yilda Lev Tolstoy tuğilganining yuz yilligi munosabati bilan filmning qayta çiqarilişi amalga oşirildi; biroq uni işçilar klublarida namoyiş etiş taqiqlandi. Qayta çiqariliş sovet mafkuraviy matbuotining kuçli salbiy reaksiyasiga sabab böldi. Mana öşa davrdagi filmga hujumlarning tipik namunasi:

«“Ota Sergiy”ni körsatiş — bu çerkovga, dinga qiziqişni ataylab uyğotiş demakdir. Tolstoy kunlari munosabati bilan tomoşabinimizga sovet dinga qarşi kuçli filmni taqdim etiş örniga, Sovkino eskiliklar sotuvçisidek, arzimas eski çirindilarni qazib çiqardi va buni tijoriy mulohazalar bilan dabdabali reklama ostida namoyiş etmoqda. Sovkino uçun uyat… <…> Bir yarim soat davomida Mozjuxinning provinsiya aktyorini eslatuvçi “his-tuyğu öyiniga” qarab ötirişga töğri keladi. Qöyilişning qaşşoqligi kartinani puçga çiqaradi va uni mutlaqo foydasiz qilib qöyadi».

«Sovet kinosi tarixi» (1969) kitobida şunday deyiladi:

«“Ota Sergiy” filmida uning şubhasiz badiiy fazilatlariga qaramay, Tolstoy qissasi liberal-burjua talqinini oldi, bu esa eski tuzumning asosiy illatlarini «alohida kamçiliklar» sifatida, yaʼni podşo hukumati va burjua jamiyatining çeklangan talqinida namoyon böldi. Şunga qaramay, Tolstoy realizmining qudratli kuçi kartinaning eng yaxşi lavhalarida öz ifodasini topdi».

Bastakor Yevgeniy Bukke filmni namoyiş etişga hamrohlik qilişi kerak bölgan asl musiqani yozgan.

Saqlanib qolgan film versiyasining davomiyligi 79 daqiqa.

Lev Tolstoyning 150 yilligi munosabati bilan 1978-yilda yangi ekranlaştiriş amalga oşirildi — «Ota Sergiy» filmini rejissyor Igor Talankin suratga oldi, boş rolda esa Sergey Bondarçuk ijro etdi. Filmda Lev Tolstoyning valsi yangraydi.