Flights in Dreams and Reality

Oleg Yankovskiy — Sergey Ivanoviç Makarov

Lyudmila Gurçenko — Lariса Yuryevna Kuzmina, hamkasb va Sergeyning sobiq sevgilisi

Oleg Tabakov — Nikolay Pavloviç, Sergeyning boşliği va dösti

Lyudmila Ivanova — Nina Sergeyevna, Sergeyning hamkasbi

Lyudmila Zorina — Natasha, Sergeyning xotini

Yelena Kostina — Alisa Suvorova, Sergeyning sevgilisi (ovozini Yelena Koreneva beradi)

Oleg Menşikov — Alisaning yangi dösti

Lyubov Rudneva — Svetа, Sergeyning hamkasbi

Aleksandr Adabaşyan — haykaltaroş (ovozini Yuriy Bogatyryov beradi)

Nikita Mixalkov — tungi suratga olişdagi rejissyor (kamo)

Yelena Mixaylova — streloçnitsa (titrda E. Çernyak)

Alyona Odinokova — Maşa, Makarovlarning qizi

Sergey Ivanov — tungi suratga olişdagi aktyor (kamo)

Valeriy Panarin — Sergeyning dösti

badiiy rahbar: Vitaliy Volinskiy

tovuş muhandisi: Lyudmila Lyubenskaya

dekorator rassom: Yevgeniy Piteynin

grim rassomi: L. Kolotovkina

montaj: Yelena Lukaşenko

muharrir: Marina Mednikova

kartina direktori: Oleg Pikerskiy

Xuddi öz qahramoni qirqinçi yoshi arafasida bölgani kabi, Roman Balayan 1980-yillar boşida ijodiy va hayotiy inqirozni boşidan keçirardi. Parajanov maktabining istiqbolli yoş rejissyorlari safida bölgan u, 1967-yildan boşlab asosiy ish joyi bölgan Dovjenko nomidagi studiyaga ötgan. Boşqa mintaqaviy kinematografik birlaşmalarga nisbatan bu studiya mafkuraviy nazorat qalʼasi hisoblanardi. Balayan öziga nom qilgan, öziga xos uslubga ega bölgan, lekin köproq mutaxassislargagina taniş edi. Rejissyor ikkilaniş holatida edi va moliyaviy muammolarni boşidan keçirardi. «Kaştanka» (1975) va «Biryuk» (1978) dan keyin u taxminan beş yil film suratga olmadi. Klassik adabiyotni ekranlaştiriş tsenzura jiddiy hujumlarini keltirib çiqarmaydigan, ayniqsa viloyatlarda, nisbatan neytral maşğulot edi. Şunga qaramay, Şevçenko kundaliklari asosidagi film yaratiş urinişi maʼqullanmadi, unga faqat işlab çiqariş mavzusida film suratga oliş taklif qilindi. Kelajak kartina ğoyasi Romanda 1981-yil boşida paydo böldi va dastlab u buni taniş-bilişlari bilan bölişdi. Ijtimoiy murakkab muammolarga ega ssenariyning ötişida qiyinçiliklarni his qilib, Balayan öqituvçisi Timofey Levçuk bilan maslahatlaşdi, u ssenariyda heç qanday tanqidiy narsa körmadi. Kartina keyingi yili studiya portfeliga tuşdi. Töğri, USSR Kinematografiya Davlat qömitasi raisi Yuriy Olenenko şubha bildirgan edi, lekin ssenariy rejasi allaqaçon Moskvada tasdiqlangan edi.

Navbatdagi ishi bilan rejissyor «klassika davri»ni töxtatmoqçi edi, u özi aytganidek, «töplangan barça alamni çiqarib taşlaş» uçun. Balayanning dösti Nikita Mixalkov ğoyadan xabar topib, özining «Rodnya» filmi uçun yaqinda ssenariy yozgan Viktor Merejkoni tavsiya qildi. Işga 1981-yil aprelida kirişildi: Balayan Merejkoni Kiyevga taklif qilib, ğoyani oğzaki bayon qildi. Keyinroq maʼlum bölişiça, bölajak ssenariy ikkala ijodkor uçun ham avtobiografik maʼnoga ega edi: Roman Balayan haqiqatan ham tuşida qanday uçişini tasavvur qilar, qönganidan keyin oğir haqiqatga uyğonardi. Agar oldingi kartinalarini rejissyor şartli ravişda «özi uçun» suratga olgan bölsa va tomoşabin reaksiyasi uni unçalik qiziqtirmagan bölsa, keyingi filmning maqsadi iloji boriça köproq tomoşabinni jalb qiliş edi.

Merejko ğoyani darhol töliq tuşunmadi va ssenariy ustida uzoq öyladi. Oxir-oqibat u asosga özining konstruktorlik byurosida işlaydigan, muloqotda qiyin va şaxsiy hayotida noqulay katta akasi haqidagi xotiralarini oldi. «Flights in Dreams and Reality» nomi birgalikdagi muhokamalarda paydo böldi. Birinçi variant Balayanga yoqmadi: voqea komediya ruhida yozilgan edi va uning ğoyasiga umuman mos kelmasdi. Viktor Merejko rad etilsa, ssenariyni Lenfilm studiyasiga berişga tayyor edi, ammo Balayan majburan uni asos qilib olişga rozi böldi. Keyinçalik rejissyor ssenariyni şunçalik çuqur qayta işladiki, göyo buni özi ham uddalay olardi, ammo ijodiy faoliyatining öşa bosqiçida tajribali ssenariyçining yordamisiz film tayyor bölmasdi.

1980-yil oktabrda Dovjenko studiyasiga ssenariy uçun ariza topşirildi, unda boş qahramon Sergey Nikolayeviç Makarov ekani körsatilgan edi. U 31 yoşda, uylangan, optimistik xarakterga ega. Film «tragikomik masal»ga intilişi kerak edi. Qahramonning ikkinçi darajali uçraşuv va tanişuvlariga muhim ahamiyat berilgan bölib, bu uning xarakterini oçiş, xulq-atvorini va fikrlaş tarzini tuşuntirişga imkon berardi. Ariza quyidagi sözlar bilan yakunlangan: «Ssenariyda, albatta, bugungi kunning barça belgilari böladi, albatta, bizning qahramonimizga qarama-qarşi qutblar ham böladi, bugungi kunimizni harakatga keltiruvçi belgilar ham böladi va, ehtimol, birinçi navbatda, amalga oşmagan hayotning dilni ezuvçi tarixi böladi. Tuşlardan vaqtga köçirilgan parvozlar tarixi. Böş sözlardan yuqori va samarali haqiqatga». Rejissyor ssenariysi studiya direktori Albert Putintsev tomonidan 1981-yil 8-aprelda tasdiqlandi. Uning pastki sarlavhasi: «Xususiy holat yengil janrda».

Rejissyor aktyorlarni tanlaşni omadli tasodif va birinçi urinişdayoq aniq topilgan kombinatsiya deb hisoblardi. Roman Balayan uslubining öziga xosligi şundaki, u hali «Biryuk»dan beri aktyorlarni sinovdan ötkazmasdan işlagan. Viktor Merejko taklif qilgan Nikita Mixalkov nomzodini Roman Balayan darhol rad etdi, garçi döstiga kompensatsiya vaʼda qilgan bölsa-da. Boş rol uçun boşqa tip kerak edi. Oleg Yankovskiyni «Biz, quyida imzo çekkanlar» filmida, uning qahramoni tuğilgan kun oldidan limon kesadigan epizodda körgaç, Balayan qidirganini topganini darhol angladi. Bosiqlik, aytilmaganini sezdiriş mahorati, tuğma kinoya — aynan Sergey Makarov obrazi uçun kerak edi. Qahramonona va romantik rollardan boşlagan Oleg Yankovskiy 1970-yillar oxiriga kelib «Baskervil itlari»dagi Stepleton va «Biz, quyida imzo çekkanlar»dagi Semyonov kabi salbiy qahramonlarga ötdi. Keyingi bosqiç qutblardan biriga qiyin tasniflanadigan zamondoş qahramonlar böldi. Sergey Makarovga öxşaş qarama-qarşi rol Oleg Yankovskiyda deyarli bir vaqtda suratga olingan «Ixtiyoriy sevgan» filmida ham bor edi.

Balayan aktyorga ssenariy yubordi. Yankovskiy kino va teatrda doim juda talabgor edi. Öşa paytda rejissyorning ismi unga heç narsani anglatmasdi, suratga oliş esa viloyat studiyasida rejalaştirilgan edi, şuning uçun taklifga katta iştiyoq bilan qaramadi. 1981-yil bahorida Nikita Mixalkov bilan Tallinga navbatdagi suratga olişga ketayotib, Yankovskiy poyezd kupesida ssenariyni öqidi. Mixalkov Balayanni juda maqtadi, lekin boş rol uçun birinçi nomzod özi bölganini epçillik bilan aytmadi. Şunday qilib aktyor taklifni qabul qildi. Yankovskiy va Balayan özaro kelişuvga köra, Natasha rolini aktyorning hayotdagi turmuş örtoği — aktrisa Lyudmila Zorina ijro etişga qaror qildi. Bu qahramonlar muloqoti sahnalariga alohida tus berişi kerak edi. Keyinçalik bu rol teatr aktrisasining kinodagi yagona sezilarli ishi bölib qoldi.

Ikkinçi darajali qahramonlar uçun izlaniş nisbatan osonlik bilan keçdi. Oleg Tabakovni Balayan «Kaştanka»dan yaxşi bilardi. Lyudmila Gurçenkoni rejissyorga Nikita Mixalkov tavsiya qildi. Ular birinçi uçraşganda, Balayan undan bölajak qahramonning xarakterini ifodalab berişni söradi, lekin Gurçenkoning odatiy uslubi uni umuman qoniqtirmadi. Şunda Balayan işora qildi: «Agar Yevropada aktrisa topa olsam, Anuk Eymeni tanlagan bölardim». Javoban Gurçenko dedi: «Yaxşi, men kadrda şunçaki jim turaman». Köplab obrazlar va ularni ijro etgan aktyorlar filmda tasodifan paydo böldi, masalan, epizodik haykaltaroş roli — epizodlar ustasi Aleksandr Adabaşyan uçun.

Yoş qahramonlar — boş qahramonning sevgilisi Alisa va uning dösti — ssenariyga suratga olişdan oldingi sönggi tahrirlarda kiritildi. Oleg Menşikovni Roman Balayan Kiyev kinostudiyasida tayyorlanayotgan «Kutaman va umid qilaman» uning debyut filmidayoq payqagan edi. Oleg Menşikov ijro etgan qahramon dastlab ötuvçi obraz edi, keyin Balayan uning rolini kengaytirdi. Qahramonning yoş sevgilisini ança qidirişdi va suratga oliş boşlangandan keyingina topişdi. Alisa rolining ijroçisi bölib, Lyudmila Ivanovaning tanişi qizi, öninçi sinf öquvçisi Yelena Kostina tanlandi, u kinoda heç qanday tajribaga ega emas edi. Yangi boşlovçi aktrisa yulduzlar jamoasiga darhol moslaşa olmadi. Qizga tajribali hamkasblarining uning aktyorlik qobiliyati haqidagi yoqimsiz gaplariga çidaşga töğri keldi. Ziyofat epizodida ssenariy böyiça yalanğoç Alisadan yasalgan haykal körsatiladi. Haykal haqiqatan ham Kostinadan yasalgan, lekin u yalanğoç emas, balki tor böyinli kiyimda pozi bergan edi.

Kartinani işlab çiqariş 1981-yil 14-sentyabrda Vladimirda boşlandi, asosiy tabiiy suratga oliş esa öşa yilning sentyabridan noyabrigaça davom etdi. Birinçi suratga oliş kunida kino anʼanasiga köra omad uçun likopça sindirildi. Öşa kuni Nikita Mixalkov ham yetib keldi. Balayan Mixalkovni boş qahramon rolini tanlamagani uçun kompensatsiya qiliş vaʼdasini bajardi, garçi «maşhur» qiyofaga rol topiş uçun ança harakat qilişiga töğri kelgan bölsa-da. Şunday qilib Mixalkov filmda «film içidagi film» rejissyori epizodik rolini oldi, bu ğoya suratga oliş joyida tuğildi. Bu sahna filmda birinçi bölib suratga olingan — Mixalkov va aktyor Sergey Ivanovni ikki soat içida tasvirga olingan kamo epizodi.

Rejissyor aktyorlarga vazifani tuşuntirib, bölajak filmni şunday taʼriflagan: suvda turib, çanqoqdan ölayotgan daraxt haqidagi film. Suratga oliş muhiti erkin edi. Maydonçada rejissyor özi zarur kayfiyat deb hisoblagan «8 1/2» filmidan saundtrekni maxsus qöyib turardi. Bastakor Vadim Xrapaçyovga «Nino Rota uslubida» musiqa yoziş vazifasi qöyildi. Balayanning rejissyorlik xususiyati şundaki, u ijroçilarga iloji boriça töliq erkinlik berardi. Şu bilan birga, u doim işlab çiqariş grafigiga rioya qilişga harakat qilardi. «Flights…» filmini suratga olişda rejissyor aktyorlarga bosim ötkazmadi. Balayan eslaşiça, u heç qaçon haddan taşqari talabçan bölmagan, keçikişlar va matnni yodlaşdagi muammolarga toqat qilgan, qiziqarli improvizatsiyalarni rağbatlantirgan va ijroçilar fikriga quloq solgan. Sakraş oldidan arqonda tebraniş xavfli sahnasida kiçik muammo çiqdi. Kaskadyor çaqirildi, lekin u sakraşdan oldin instinktiv ravişda oyoqlarini qisar edi, bu rejissyorni qoniqtirmasdi. Oxir-oqibat Yankovskiy örniga öxşaş qomatli suratga oliş guruhi texnigi tebranib, sakradi.

Xrapaçyov yozgan musiqani Moskvalik tovuş rejissyori Yuriy Bogdanov yozib oldi, u öşa paytda «Melodiya» gramplastinka firmasida işlar va bastakor Eduard Artemyev hamda boşqa köplab musiqaçilar bilan hamkorligi bilan tanilgan edi. Ikki musiqiy mavzu — «Raqs» va «Final» Bogdanov tomonidan EMS Synthi 100 sintezatorida ijro etilgan («Raqs»da u yana gitara ham işlatgan, «Final» yozuvida esa USSR Davlat simfonik orkestri torli guruhi Fyodor Gluşçenko boşçiligida iştirok etgan).

Baʼzi aktyorlar «Flights in Dreams and Reality» bilan bir vaqtda boşqa filmlarda ham suratga tuşgan va teatrda ham band bölgan. Oleg Tabakov suratga oliş uçun ertalab soat beşda turişga majbur bölardi, keçqurun esa poytaxtga spektaklga yetib borişi uçun. Har böş daqiqada u uxlab olardi. Juda qiyin bölgan Yankovskiy uçun, u 1981-yilda deyarli bir vaqtda «Ixtiyoriy sevgan» filmida iştirok etişga rozilik bergan edi. Rejissyor Sergey Mikaelyan suratga olişni oldinroq boşlaşga harakat qildi va aktyorning jadvaliga moslaşişga imkon qadar uringan. Oleg Yankovskiy Lenkom teatridagi ishi bilan ham özini bölişga majbur böldi. Aktyorning eslaşiça, u sutkasiga 3—4 soat uxlagan, maşinasida Vladimir, Moskva va Moskva viloyati örtasida qatnagan.

Ijodiy guruh öşa davrning odatiy maişiy muammolari bilan ham kuraşgan. Şahardagi mahsulotlar tanqisligi tufayli suratga oliş guruhining ovqatlanadigan joyi yöq edi. Nikita Mixalkovning aralaşuvi yordam berdi. Uning aloqalari tufayli kinoçilarga viloyat qömitasining idoraviy oşxonasida tuşlik qilişga ruxsat berildi. Suratga oliş şaharning turli tumanlarida, xususan, Kolxoz bozori yaqinida bölib ötdi. «Qovun» epizodi va keyingi qahramonning soxta yurak xuruji sahnasi Bogoroditse-Rojdestvo monastiri binolaridan birining kiriş joyida, Katta Moskva köçasida suratga olindi. Mahalliy aholining alohida eʼtiborini Alisa odatda mahkam yopiq bölgan darvozadan çiqadigan sahna tortdi, öşa yillarda bu darvozalar viloyat KGB boşqarmasiga tegişli edi. Prologdagi Sergeyning ertalabki poyga sahnasi şaharning çekka köçalaridan birida olindi. Qahramonning xotini va sevgilisi bilan kutilmagan uçraşuvining asosiy sahnalari Georgiyevskaya köçasi hududida suratga olingan. Yakuniy piknik sahnasining birinçi variantiga oktyabr oxirida Vladimir çekkasiga — Klyazma qirğoğidagi Mostostroy posyolkasiga çiqişdi. Tabiiy suratga olişni noyabrda tugatişdi, Vladimirda qor yoğib bölgan edi, şu sababli Sergeyning daçasida uzoq davom etadigan piknik sahnasi uçun suratga oliş guruhi Soçiga jönadi. Rejissyor rejasiga köra, unda deyarli barça ikkinçi darajali qahramonlar iştirok etişi kerak edi. Boşqa loyihalarda band bölgan Lyudmila Ivanova u yerga borolmadi va keyinçalik öz rolining tugallanmay qolganidan qattiq afsuslandi.

Suratga oliş jarayonida kartina yaratuvçilari ssenariydan sezilarli darajada çetga çiqişdi, bu rejissyorning odatiy uslubi edi, adabiy materialning sifatidan qatʼi nazar. Viktor Merejkoning dastlabki rejasiga köra, qahramonning parvozlari syujetda katta rol öynardi. Qahramonda ğayritabiiy iqtidor bor edi va u heç qaçon bormagan joylarga borişi mumkin edi. Sergey Makarov uçun parvozlar qatʼiy xayol edi, u hatto uy şaroitida qanotlar ham yasagan. Ish boşida rejissyor vertolyotdan suratga oliş uçun sinov kadrlarini tayyorladi, lekin keyin bu ssenariy usulidan voz keçdi. Dastlab yakuniy piknik sahnasida qahramon mehmonlar va kelgan onasi köz öngida daraxtdan yiqilib, halok bölib, Larisa qölida jon berişi nazarda tutilgan edi. Balayan bunday yakundan voz keçdi va parvozlardan oxirida faqat bir eslatma qoldi. Balayan kartina uçun boşqa yakun izlab bir muddat sarson böldi va uni tasodifan topdi. Suratga oliş joylarini qidirib Vladimir atrofini aylanib yurgan rejissyor poxol uyumlari bor dalani kördi, unda bolalar velosipedda uçardi. Yengil yomğir yoğardi. Kutilmaganda yangi yakuniy sahna tuğildi: qahramon velosipedçilar ortidan yugurib, keyin töxtaydi, holsiz yiqiladi va poxol uyumiga kömiladi. Vaqt va joyni yöqotmaslik uçun guruh sahnani darhol suratga oldi. Kadrga yaqinlaşiş va qahramonning yirik planini oliş uçun zarur bölgan transfokator obyektiv yöqligi ham tösiq bölmadi. Operator aravaçasi örniga yöl böylab ötayotgan tasodifiy mototsikl çanasi işlatildi.

Işlab çiqariş deyarli bir yilga çözildi, filmni ustida işlaş 1982-yil oxirida tugallandi. Roman Balayan birinçi körsatuvdan keyin kartina prokatga çiqarilişi taqiqlanganini daʼvo qildi. U allaqaçon keyingi filmga tayyorgarlik körayotgan edi, lekin preproduksiyani töxtatib, «Flights…» ni qayta işlaşga majbur böldi. Filmni qabul qiliş bahs-munozaralarga sabab böldi. Studiya badiiy kengaşi talabi bilan, u kartinani ğoyasiz va boş qahramon obrazini tanazzulga yuz tutgan deb hisoblab, töy epizodini qöşişdi, Balayan esa keyinçalik baribir uni sezilarli darajada qisqartirdi. Badiiy kengaş yana partiya yiğilişi epizodini kiritişni talab qildi, unda boş qahramon koyiladi, lekin Balayan rad etdi. Kartinani tanqid qilişda SSSR Davlat kinematografiya qömitasining birinçi örinbosari Boris Pavlenok çiqdi. Avvalo, rahbariyatni boş qahramonning noloyiq xulqi, u hatto öz onasini bir neça yil körişga bormaydi va hamkasblariga bemalol yolğon gapiradi, yoqmadi. «Bu sovetga qarşi kartina emas — şunçaki u kommunizm qurişni xohlamaydigan odam haqida», — deb himoya qildi Balayan. Filipp Yermaş kartina tanqidiga juda xotirjam munosabatda böldi, barça izohlarni tuzatiş butunlay boşqa kartina suratga olişni anglatardi. «Balayanning filmi sovet hokimiyati asoslarini zaiflaştiradimi?» — Davlat kino qömitasi raisi söradi. Aynan şu prokat taqdirini hal qildi.

Nazorat qiluvçi organlar bilan uzoq davom etgan muzokaralar, alohida sahnalarni qöşimça suratga oliş va montajdan keyin lenta 1983-yil yanvarida prokatga çiqdi. Kartinaga ikkinçi prokat toifasi berildi va u viloyat kinoteatrlarida çeklangan «ikkinçi ekran» orqali ötdi, «Ixtiyoriy sevgan» melodramasining soyasida qolib ketdi. Ikkala lenta deyarli bir vaqtda ekranga çiqdi, lekin Mikaelyan kartinasi prokatda muvaffaqiyatliroq bölib çiqdi (26 mln tomoşabin) va bir neçta kinofestival mukofotlarini oldi. Şunga qaramay, «Polyoty…» tomoşabinlar tomonidan eʼtiborga olindi — bir yil içida kartinani taxminan 6,4 mln tomoşabin kördi. Kartina matbuotda eng batafsil yoritildi va kino tanqidçiligi tomonidan tan olindi.

1983-yilda lenta xalqaro prokatga tuşdi, Kann kinofestivalida tanlov taşqarisidagi körsatuvga va Nyu-Yorkdagi sovet kinosi haftaligiga çiqdi. Undan xalqaro tanqid ham yozdi. 1987-yilda perestroyka boşlanişi bilan kartina qayta prokatga çiqdi. SSSR Davlat mukofotiga ijodiy guruh sazovor böldi: Roman Balayan, Vilen Kalyuta, Viktor Merejko, Oleg Yankovskiy.

Kartinaning janr mansubligi aniq bölmay qoldi. Ssenariy muallifi kartinani trагikomediya deb atadi, zamondoşlari bu bilan rozi edi. Keyinçalik tahlilda lentani sovet kinosidagi kam uçraydigan artxaus namunalaridan biri sifatida körsatişdi, uni ekzistensial drama («oddiy ekzistensializm», Barbara Vurm taʼrifiga köra) qatoriga ham kiritişdi. Punch jurnali tanqidçisi kartina milliy kino doirasidan taşqarida yaratilganini va Roman Balayanning işini hatto amerikalik yangi tölqin bilan adaştiriş mumkinligini qayd etdi. Zara Abdullayeva «Polyoty…» ni syujetsiz kartina deb atadi, uni istalgan joydan tomoşa qiliş mumkin. Kartinaning asosiy kayfiyati, uning tugallanmaganligi va aytilmaganligi tomoşabinga mulohaza yuritiş uçun yetarliça joy qoldiradi. Hammasi nomdan boşlanadi. U tomoşabinga fantastik voqealar rivojini vaʼda qiladi, lekin syujet viloyat şaharçasining kundalik hayotida rivojlanadi. Boş qahramon doim uyqu va haqiqat, haqiqat va xayol, hayot va ölim örtasida muvozanatlaşadi.

Ikki musiqiy mavzu, birinçi taassurotda mos kelmaydigan tovuş kolajini yaratib, bu ikkilikni taʼkidlaydi. Tragik asosiy mavzu, Tarkovskiyning «Stalker» filmi uslubida elektron ohangda yaratilgan, va unga qarama-qarşi — Maryla Rodoviçning «Yarmarka» şlyagerining major motivi. Kartinada tomoşabinga taniş bölgan ijobiy va salbiy qahramonlar qarama-qarşiligi tuzilmasi yöq. Boş qahramonni antiqahraman (yoki «qahramon emas») deb hisoblaş mumkin, unga heç kim qarşi qöyilmagan. Kartinaning yakuni oçiq va asosiy savollar töğridan-töğri javobsiz qolgan. «Boşlanişi va oxiri bölmagan oçiq dramaturgik tuzilma tomoşabinni harakatdagi şaxs deb hisoblaydi — va bu böş sözlar emas. Boşqa poetika qonunlari böyiça odatda syujetda amalga oşiriladigan aloqalar aynan tomoşabinda yopiladi». Şunday qilib, qahramonni sudlaş va xulosa çiqariş tomoşabinning öziga qoladi.

Syujet vaqt va makon jihatidan ixçam. Ekran vaqti — qahramonning uç kunlik hayoti, yubiley oldidan yakunlarni çiqariş va ötganini qayta öylaş. Makon viloyat şahri bilan çegaralangan. Qahramon şu çegaralarda tinimsiz harakat qiladi, tor köçalarda maşinasini şiddat bilan haydaydi va kundalik hayot doirasidan çiqa olmayotgandek. Şahardan çiqib onasini körişga uriniş qahramonning kaltaklanişi bilan tugaydi. Hatto u filmning suratga oliş maydonçasiga virtual tarzda hayotdan çiqib ketişga uringanida ham, uni majburan orqaga qaytarişadi. Bunday sunʼiy makon çegaralari va ularga qaytiş usuli yetarliça maşhur. U, masalan, Şaxnazarovning «Zero City» filmida işlatilgan. Voqea fasli — kuz. Qişga ötiş arafasidagi bulutli ob-havo umidsizlik kayfiyatini qöşadi. Kartina suratga olinişida işlatilgan sovet rangli kinoplyonkasi «Svema»ning past sifati, sust yoruğlik sezgirligi va xiralaşgan rang gammasi qahramon ruhidagi nosozlikni taʼkidlovçi depressiv muhit yaratadi. Qahramonlarning muloqoti asosan kiçik maişiy janjallar bilan, kamer muhitida (maşinada yoki xonada) ötadi. Faqat yakunda qahramon nihoyat şu şartlilik çegaralaridan çiqadi. Kartinaning finali oçiq joylarda, Tabiatning özi yaratgan tabiiy dekorlarda suratga olingan.