Ghost in the Shell 2: Innocence

2004 — Kann kinofestivalining asosiy tanlovida iştirok etgan

2004 — Kataloniyadagi Xalqaro kinofestivalning «Şarq ekspressi» mukofoti

2004 — Nihon SF Taişo Award mukofoti

2005 — «Annie» mukofotiga törtta nomzodlik: eng yaxşi animatsion film, eng yaxşi rejissyorlik (Mamoru Oşii), eng yaxşi musiqa (Kenji Kawai), eng yaxşi animatsion effektlar (Hisaşi Ezura)

Musiqa: Kenji Kawai (1—11), Joaquín Rodrigo (12).

Aranjirovka: Kenji Kawai.

Sözlar: Kenji Kawai (2, 7, 10), Miu Sakamoto (4).

«Follow Me» — Kimiko Itoning Demis Russosning qöşiği köçirmasi, Aranjuez konsertining Adagio kuyi asosida, sözlari Herbert Kretzmer va Hal Şaperniki.

Vokal: Nişida Kazue Şaçu (2, 7, 10), Kimiko Ito (4, 12), Yoşiko Ito (11), Kazumi Nişida (11), Taeko Şimizu (11).

Qarsak çolğulari: Uçida Group, perkussiya: Yuki Sugawara, taiko: Hiroşi Motofuji, fortepiano: Fumito Hirata, bas: Tōru Kaze, barabanlar: Shirō Itō.

DreamWorks kompaniyasi «Ghost In The Shell 2: Innocence» animesini 2004-yil 28-dekabrda AQŞda DVD formatida çiqardi. Bu 1,85:1 nisbatli (anamorf tasvir) naşr edi, ovoz esa Dolby Digital 5.1 va stereo formatida bölgan. Film faqat asl yapon ovoz yöli va subtitrlar bilan çiqdi (ingliz, fransuz va ispan tillarida). DreamWorks rahbariyati tomoşabinga filmni buzilmagan holda taqdim etişni rejalaştirgan edi. Ammo ingliz tilidagi (dublyaj qilingan) ovoz yölining yöqligi dublyajni tinglaşni, ekrandan öqişdan köra afzal köradigan amerikalik tomoşabinlar orasida keskin tanqidlarga sabab böldi. Boşqa eʼtiroz manga muxlislaridan kelib çiqdi: ularga disk qopqoğining «tijorat» uslubi yoqmadi, u kinokartinaning «sanʼatkorligini» aks ettirmasdi. Birinçi çiqarilişda videoqator beqiyos sifatda edi — yaxşi ötkirlik, ajoyib rang balansi va personajlarning gözal tasviri bilan. Bu DVDdagi animatsiyada aliasing yöq. Keng ekranli televizorlar uçun variantdagi subtitrlar yirik va yoqimsiz şriftda bölgan, ular tor ekranlidagi bilan bir xil joyda turgan (keng ekranda ular köpinça pastroqda joylaştiriladi). Bundan taşqari, eşitiş qobiliyati zaif tomoşabinlar uçun yozuvlar işlatilgan, masalan, «[vertolyot ovozi]» va «[odamlar gaplaşmoqda]». 5.1 formatdagi yapon ovoz yöli 2.0 yöldagiga qaraganda ança baland, ovozi töliqroq va yönalişliroq. Fon şovqinlari kerakli darajada berilgan, asosiy harakatga xalaqit bermaydi. Muqovada Batō Kabelga öxşab körinadi, bu ğarbiy otakular orasida norozilik uyğotgan, ammo subtitrlarga nisbatan kamroq aks-sado bergan. Filmni DreamWorks bilan birgalikda çiqargan va DVD işlab çiqarişni amalga oşirgan Go Fish kompaniyasi naşrning kamçiliklarini tan oldi.

Diskda qöşimça materiallar bölgan: «Ghost in the Shell», «Stand Alone Complex» treylerlari, «Thousand Year Dream» aktrisasi, «Innocence» yapon treyleri, filmni yaratiş bosqiçlari (moslaştiriş, ovozlantiriş, musiqa, kompyuter grafikasi), rejissyor şarhlari.

2005-yilda Bandai Entertainment «Ghost in the Shell 2: Innocence — Music Video Anthology» diskini çiqardi. Bu filmdagi video klipllar töplami bölib, asosan fon musiqasi bilan. Qöşiqlarni tasvirlaş uçun işlatilgan CGI tasvirlari qiziqarli edi. Ular syujetni qayta hikoya qilmasdi, balki şunçaki sifatli animatsiya edi. Ranglar yorqin, detallar va çiziqlar tartibda. Raqamli nuqsonlar yöq. Tovuş ajoyib diapazon va aʼlo aniqlik bilan — Dolby Digital 5.1 yoki DTS 5.1 tanlovda, şuningdek, kengaytirilgan DiMAGIC Virtualizer X stereo rejimi bilan. Şuningdek, ikkita instrumental bonus video va uçta treyler ham bor edi.

2006-yil 3-noyabrda «Ghost in the Shell: Innocence» Beşinçi Moskva anime festivalida namoyiş etildi. 2007-yilda prokat guvohnomasi 16 yoşga yetgan tomoşabinlarga namoyiş etişga ruxsat bergan, ammo 2025-yilda yoş toifasi 18+ — bolalar uçun taqiqlangan deb özgartirildi.

2006-yil 6-dekabrda Buena Vista Home Entertainment kompaniyasining Blu-ray disklari paydo böldi. Format özgarmadi — 1,85:1, kadr yuqorisi va pastida kiçik çiziqlar bilan, ovoz esa sezilarli darajada yaxşilangan — LPCM 7.1, DTS-ES Discrete 6.1 va Dolby Digital EX 5.1. Disk yapon bozori uçun möljallangan edi, şuning uçun asosiy menyu va interaktiv qismlar tarjimasiz berilgan. 1080p video MPEG-2 formatida kodlangan. Tasvir yaxşi, garçi ajoyib bölmasa-da. Tasvir biroz yumşoq va bir neça sahnalarda poğonali gradiyentlarning sezilarli «artefaktlari», şuningdek, ozgina donadorlik va şovqin bor. Ranglar yaxşi, ammo palitra ança bosiq va xira. DVD va Blu-ray örtasidagi farq kutilganidan ança kam: mayda detallarda yaxşilaniş bor, kiborgning yaqin plandagi közida — rangdor pardadagi seriya raqamlari öqilişi osonroq. Oldingi naşr ham ajoyib uzatişga ega edi, yuqori aniqlikdagi ekran uçun yaxşi masştablaş bilan — animatsion filmlardagi toza çiziqlar odatda jarayonni yengillaştiradi.

Bu Blu-ray birinçi DVDning xatolarisiz edi. LPCM 7.1 ovozi ajoyib, baland va töliq qamrovli, ötkir effektlar, çuqur bas va kuçli qamrov bilan, sifati etalon darajasida. Ovoz treklarini tovuş muhandisi Randy Tom tayyorlagan. Ingliz subtitrlari Linda Hoglund va Judith Aleyning muvaffaqiyatli amerikaça tarjimasidan olingan. Blu-raydagi barça qöşimça materiallar yapon versiyasidan qöşilgan va tarjima qilinmagan: Mamoru Oşiining va animatsiya rejissyori Toşihiko Nişikuboning şarhlari, 35 daqiqalik video klipllar. Menyuda pasxa tuxumi sifatida «Follow Me» işlatilgan, unda kino yaratilişi haqida hujjatli film joylaştirilgan (çiqarilişi va marketing, «Ghost in the Shell» franşizasining tarixi, Production I.G studiyasi va Oşii haqida, «Innocence»ning yaratilişi, animatorlar bilan intervyular), treylerlar va teleroliklar.

Keyingi naşrlar 2006-yilgi Blu-raydan kam farq qilgan — litsenziya asosida yangi ovozlantirişlar qöşilgan.

2018-yilda 4K Ultra HD Blu-ray formatida remastered versiya çiqarilganda. Naşrdagi video 1,78:1 (16:9) formatida, öta yuqori aniqlikdagi tasvir, LPCM 2.0, DTS-HD Master Audio 7.1 va DTS Headphone: X ovozi bilan. Bu naşr Oricon çartida 123-örinni egalladi. Anime dastlab 35-mm kinoplyonkada yaratilgan bölib, u yuqori aniqlikda skanerlangan. Şunga köra, masterinğdan söng BT.2020 rang gamma sezilarli darajada boyroq va töyinganroq körinadi. Baʼzi mayda yozuvlar öqiladigan böldi. Qoronği sohalarda yaşiringan soyalar eng köp hayratga soldi, ular realistik obʼektlar bilan birgalikda tasvirga çuqurlik qöşdi. Şunday bölsa-da, animatsiyaga kelsak, u yaxşilangan bölsa-da, dastlab çizma (analog) bölib, kompyuter grafikasi bilan birga yaratilgan. 2010-yillarning oxirida anime uçun asosiy işlab çiqariş standarti hali ham Full HD bölgan. Diskdagi ovoz ajoyib, ammo sezilarli özgarişlarsiz. Har holda, «Innocence» ikkinçi hayotga ega böldi. 2025-yilda filmning 20 yilligi munosabati bilan 4K versiya Yaponiya kinoteatrlarida namoyiş etilmoqda (masalan, Tokiodagi Hibiyaʼdagi Toho Cinemas). Mamoru Oşii katta ekrandagi oldindan körişni ijobiy baholadi, bir neça yil oldin takrorlab bölmaydigan, qölda çizilgan va kompyuter grafikasi bilan işlangan mayda detallarni, şuningdek, yuqori aniqlikda tasvir sifatining yaxşilanişini qayd etdi.

2025-yil 2-martda muallif davomini yaratmoqçi ekanini, ammo muayyan şartlar ostida ekanini aytdi. Rejissyor uçinçi film ustida ish boşlagan, ammo uni amalga oşira olmagan, bitta tugallanmagan narsa qolgan, tafsilotlari oşkor qilinmagan. Muammo şundaki, Motoko uçun u — Atsuko Tanaka, u 2024-yilda vafot etgan. Oşiiga köra, u uçinçi filmda ikkinçisidagidek faqat ruh bölib qololmaydi. Motokoni ovozsiz qoldiriş varianti ham mavjud. 20 yil ötgaç, yaratuvçi öz ğoyalari va hislarining özgarmaganini his qilgan, aynan şu işlab çiqarişni keçiktirmoqda.

Metacritic 27 ta şarh asosida 100 balldan 68 ball bergan. Rotten Tomatoesda 98 ta tanqidçi fikri hisobga olingan holda reyting 65 %ni taşkil etadi. «Innocence» Britaniya kino institutining şarhlovçilari fikriça, 50 ta asosiy anime-filmlar qatoriga kiradi. Paste jurnali uni 100 ta eng yaxşi anime-filmlar röyxatida 50-öringa qöygan. Time Out jurnalining 100 ta eng yaxşi animatsion filmlari röyxatida u 73-örinni egallagan.

Jonathan Clements va Helen McCarthy entsiklopediyasida körsatilişiça, «Ghost in the Shell: Innocence» «Stand Alone Complex» seriyasining muvaffaqiyati fonida paydo bölgan. Garçi davomi asosan Masamune Şirowning asl mangasining «Robot Rondo» bobiga tayansa-da, personajlar va muhitdan foydalansa-da, bu asosan Mamoru Oşiining işidir. Motoko Kusanagi asosan yöq bölgani uçun «Innocence» Batōga qaratilgan. Syujet esa Oşiining odatiy ekzistensialistik dialoglari va şahar uzoq vaqt tasvirlari uçun ikkinçi darajali ahamiyatga ega, şu jumladan, taxminan bir yil davom etgan deb hisoblangan Xitoy karnavali sahnasi animatsiyasi. Kuç-ğayrat va xarajatlar şuni körsatadiki, film ham yuqori sifatli kompyuter grafikasi, ham ötib bölmas, maʼnosiz falsafiy bahslar orqali anime obrösini oşiriş uçun köp narsa qiladi.

«AnimeGid» jurnali yuqori baho berdi — 10 balldan 9 ball. Şarhlovçi fikriça, texnik imkoniyatlar oşgan bölsa-da, rejissyor boşqa barçadan juda uzoq bölgan öz kiçik olamida qolmoqda. Oşii qança urinmasin, baribir «Kelajak politsiyasi» çiqadi. Ilgari qadam taşladimi yoki joyida qoldimi, nomaʼlum. Birinçi film manga bilan heç bölmasa nisbiy aloqaga ega edi, davomi esa butunlay boşqaça. Odatdagidek, syujet çiziqli va yetarliça başoratli. «Stand Alone Complex»ning detektiv hikoyalarini yoki hazil-mutoyibali jangovor boyoqni qidirmang. Oşiidan biror narsa talab qiliş befoyda: «qiziqarli syujet» yöqligidan ğazablangan tomoşabinlar uşbu kartinaning mohiyatini eʼtiborsiz qoldiradi. Batō baxtsiz, ilgari heç kim bilan sevgi topmagan operativ uçun yagona nafas oladigan joy — uning sodiq iti. Bu deyarli «Usta va Margarita»dan sözma-söz keltirilgan iqtibos orqali ifodalangan. Batō özini oçişi mumkin bölgan şerigini yöqotganidan azob çekadi. Oşii bu savolga allaqaçon aniq javob bergan: inson — «qobiqdagi ruh» va asosiysi — içidagi narsa. Nazariy jihatdan syujet video qator va personajlarga qöşimça ravişda garmoniya yaratişi kerak. Film maʼno jihatidan haddan taşqari yuklangan, ammo bunday postmodernistik usul rejissyorning rejalariga kirgan. Uning kamçiliklari bor, ammo ularni Oşiiga hissiyot bilan qilgani uçun keçiriş kerak.

«Slant Magazine» 4 yulduzdan 2 yulduz qöydi va taʼkidladi: «Innocence» şu qadar köp öylaydiki, oxir-oqibat aytadigan heç narsasi qolmaydi. Oşii asosiy qahramonlarni voqelik tabiati va avtomatlaştiriş haqida doimiy bahslarga, köplab qöğirçoqlar va bandalar bilan töqnaşuvlarga taşlaydi. U insoniyat turining eskirişi bilan katta darajada band, eng dahşatli ketma-ketliklarning baʼzilari haqiqiy va sunʼiy örtasidagi sinergiyani ifodalaydi. Detallarga eʼtibor ajoyib, vaqt va makonni çalğitadigan narsalar esa Eşernig «Osmon va suv»iga öxşaş taʼsir yaratadi. Afsuski, «Innocence» ham estetik, ham falsafiy jihatdan şu qadar ötkazib bölmasdir. Film baʼzi dekoratsiyalari qançalik hayratlanarli bölmasin, bu köp qirrali, maʼnosiz yaratma jins, texnologiya, siyosat, zöravonlik va determinizm bilan erkin boğlangandek körinadi. Oşii insoniyatni nusxalaşga oçiqdan-oçiq maftun bölsa-da, simulyatsiya va mexanizatsiya haqidagi boğlanmagan falsafiy mulohazalar eng yaxşi holda çarçatadi: hayot haqida kamroq, kompyuterning brandmauer va antivirusi haqida köproq.

«The New York Times»dan Manola Dargis yozdi: androidlar Mamoru Oşiining maşinalar dunyosi soyasida bölgan meditatsiyasida elektrqöylar haqida orzu qilmaydi. Ular motamsaro bevalar kabi öz joniga qasd qiliş va zöravonlik haqida tuş köradi. Bu qayğuli, köpinça hayratlanarli darajada gözal animeda, jinsiy qöğirçoqlar kinematografik intrigalar, falsafiy spekulyatsiyalar, hayratlanarli tasvirlar va jiddiy ilmiy fantastika girdobiga qarşi virtual harakiri qiladi, zaharli bulut barça ertangi ziyofatlar ustida osilib turadi. Bu halokatli oqibatlarga olib keladi va vaqt ötişi bilan kelajak şokining taniş ssenariysi paydo böladi, unda maşinalar öz xöjayinlaridan köra insoniyroq körinadi. «Innocence», sönggi ikki ön yillikdagi deyarli barça ilmiy-fantastik filmlar kabi, Ridley Scottning «Blade Runner» asariga qarzdor, bu haqda Oşii oçiqdan-oçiq tan oladi. Rejissyor Dekart, Milton iqtiboslaridan foydalanadi, Yakob Grimm, Isaak Azimov va Jan-Lyuk Godardga, 139-Zabur satrlariga işora qiladi va eng ajablanarlisi — Hans Bellmerga. Köplab rassomlar kabi, Oşii ham ayol şaklini barça körinişlarida tasvirlaşdan zavqlanadi, ammo uning qöğirçoqlari zanjirlarini uzib, baʼzan erkaklarning boşlarini yulib oladi. Finalga yaqin u «ruhlarni köçiriş» haqidagi poetik konsepsiyani taqdim etdi. «Innocence» — vizual jozibalarga boy asar, eski va yangi animatsiya usullarining silliq uyğunligi, bunday töliq metrajli filmda arzon hazillar, soxta pafos va ergaşişdan köproq narsa bölişi kerak. Bu şuni ham isbotlaydiki, hollywood tafakkuriga qaramay, 2D hamon hayotiy muhim texnologiya bölib qolmoqda. Kamera quş uçişi balandligidan torayib boradi, göyo Oşii filmning savollariga javoblarni tabiiy dunyoda va uning şafqatsiz qoldiqlarida, maşinalardan taşqaridagi yakkalaniş joyida topiş mumkin deb öylagandek. Hayvonlar, jangçilar va oltin pagodalar tasvirlangan kaleydoskopda u ötmiş boşqa javoblarni taklif qilişi mumkin, deb ham hisoblaydi. «Innocence»da «ruh» va maşina bir-biriga duç keladi, koinotning sirlari esa davom etadi.

«The Washington Post»dagi şarhida Stiven Xanter «Ghost in the Shell»ning taʼsirçan davomi birinçisiçalik yaxşi bölmasligi mumkinligini, ammo bu koinotga sayohatni tasvirlaş deyarli imkonsiz ekanini, uning şu qadar yorqinligini, unga taşrif buyurgan kişi uni heç qaçon unutmasligini taʼkidladi. Bu sayohatda «Blade Runner» va «Disney»ning eng yaxşi animatorlari sake va yakuza haqidagi filmlarda nimani tasavvur qilişi haqida öylaş mumkin, yaşirin zavqlarni his qiliş mumkin. Anʼanaviy va kompyuter animatsiyasi qamaştiruvçi effekt yaratadi. Ğoyalar ularni ifodalovçi sanʼat kabi provokatsion, tizim, sadoqat va insoniylik maʼnosini kattalar nutqida mulohaza qiladi. Ekstremal zöravonlik ğayrioddiy emas. Ikki psevdoinsoniy figura örtasidagi «qayta uçraşuv» — Batō intilayotgan narsa, garçi nima uçun ekanini aniq bilmasa-da, balki Motokoga bölgan muhabbatdir. Syujet muhiti «Blade Runner»dan kam farq qiladi: öldiruvçi ginoidlarni (yoki «replikantlar») ov qiliş. Bir paytda qobiqdagi ruh Mayor emas, balki Sem Peckinpah ekanligi uçun keçiriş mumkin. Film, şuningdek, noir uslubiga ham berilgan: xayolparast şahar manzaralari, yomğir, aks, sinib ötgan yoruğlik, qalin sigaret tutuni. Yolğiz, istehzoli Batō Filip Marloga öxşaydi, öqimişli, adabiyotdan doimo çuqur iqtiboslar keltiradi. Ridley Scott kabi Oşii ham baʼzan harakatni töxtatib, faqat tomoşa zavqiga berilib qoladi — ruhlar paradi şahar köçalarida yapon madaniyati orzulari soyasida gumburlaydi. Bu ajoyib, ammo oxir-oqibat heç qanday ahamiyatga ega emas. «Ghost in the Shell: Innocence» hali ham yorqin film, garçi birinçisi kabi dinamik bölmasa-da, u inson va maşina örtasidagi çegarani örganişni yaxşi köradi. Ammo inson va hayvon örtasidagi farq ança jasurroq.

THEM Anime sayti yozdiki, davom deyarli 10 yil ötib çiqqan va kutiş bunga arziydi. Dialoglarning taqdimoti qiziqarli, garçi köpçilik tomoşabinlar buni ança muammoli va tomoşadan çalğituvçi deb hisoblaşi mumkin. Asosiy muammo şundaki, odamlar iqtiboslar qayerdan olinganiga köproq ahamiyat berişadi, ular haqiqatda nimani anglatişiga emas. Köp öqiydiganlar uçun muallif havolalari ortiqça, ammo Miltonni bilmaydigan odam uçun dialoglar aʼlo işlaydi. Odamlar hamma joyda yozişgan: «Menga bu yoqmaydi, çunki birinçi filmda bölgan narsalar muhokama qilinmaydi». Ular turli narsalarni körib çiqişgan: birinçi filmning xabari «Insonligi nimani anglatadi?» edi, ikkinçisiniki esa — «Hayotni idrok etiş va özini qayta yaratiş qanday?». Köpçilik şunday xulosaga kelgan: agar inson qaçondir hozirgi hayot darajasidan haqiqatan quvonişi mumkin bölsa, u çeklangan ongga ega. Davom personajlarni unçalik rivojlantirmaydi, çunki asosan çuqur tuşunişga qaratilgan, «Cowboy Bebop» filmiga öxşab. Ammo asosan qahramonlarda individuallik bor, Batō va Togusa örtasida aniq farq bor. Animatsiya sifati ança yaxşi, ammo adolatli kamçiliklar uluşi bilan: 3D ajoyib, 2D esa balandlikni uşlab tura olmaydi, personajlar körinmaydi, faqat juda murakkab fonlar bor. Yoruğlik yuqori darajada, garçi şahar böylab karnavaldan zavqlaniş mumkin. Yakuniy video qator filmdagi 3D dan eng yorqin foydalaniş bölib, asosan vizual mahorat va puxta muvofiqlaştiriş tufayli. Ammo umuman olganda, 2D animatsiyadan taassurot birinçi filmda kuçliroq edi. Agar buni Oşii qilmagan bölsa, tomoşabinlarni qiziqtiriş qiyin bölardi. Kenji Kawaiing musiqasi asl nusxaga nisbatan sezilarli darajada yaxşilangan, çunki bu yerda hamma narsa kamroq ezuvçi va ança ehtirosli va dramatik körinadi. Bu dunyoni tuşunişni eşitişga qiziqadigan sabrli odamlar uçun film.