I Lost My Body

Yoş yigit qonga belangan holda polda yotadi, uning kafti ehtiyotkorlik bilan kesib olingan. Keyin kaft tibbiy laboratoriyaning muzlatgiçida körsatiladi. U laboratoriyadan qoçib, egasi yaşaydigan joyga qarab Parijning tor köçalari böylab sayohatini boşlaydi. Yölda kaftga köp qiyinçiliklarga duç kelişiga töğri keladi: u kaftni tomdan taşlab yubormoqçi bölgan kaptar bilan uçraşadi, metroda uni kalamuşlar hujumga oladi, köçada esa uni it ilib olib uyga olib keladi. Parallel ravişda flaşbeklar orqali yoş yigit — Naufelning hayot hikoyasi oçib beriladi. Uning Marokaşdagi bolaligi qora-oq ranglarda körsatiladi: bola musiqaga qiziqadi va pianinoçi hamda kosmonavt bölişni xohlaydi. Unga magnitofon sovğa qilişadi va uning sevimli maşğuloti atrofidagi tovuşlarni yozib oliş bölib qoladi. Bir kuni ota-onasi bilan maşinada uyga qaytayotganda bola otasining diqqatini çalğitadi va avariya sodir böladi: Naufelning ota-onasi halok böladi, uni esa Parijga, amakisi va amakivaççasi Raufning oldiga jönatişadi. Naufel pitsa yetkazib beruvçi bölib işlaydi, lekin unga doim turli baxtsiz hodisalar yuz beradi va u köpinça mijozlarga keçikib boradi.

Bir kuni Naufel skuterda Gabriel ismli qizga pitsa yetkazib boriş uçun ketadi, lekin avariya tufayli kuçli keçikadi, söngra esa kiriş eşigini oça olmaydi. Şunga qaramay, domofon orqali u qiz bilan gaplaşadi va unga oşiq bölib qoladi. U Gabrielning kutubxonada işlaşini bilib oladi va ertasi kuni yaşirinça uni özining yoğoçsozlik ustasi bölgan amakisining uyigaça kuzatib boradi. U yerda u yordamçi kerakligi haqidagi eʼlonga javob berib kelganini aytadi. Amaki Jiji uzoq vaqtdan beri yordamçi olişni rejalaştirmagan bölsa-da, Naufelni ustaxonasiga qabul qilişga rozi böladi. Naufel amakisinikidan köçib, ustaxona ustidagi xonadonga joylaşadi. Vaqti-vaqti bilan u Gabrielni körib turadi, lekin u öşa pitsa yetkazib beruvçi ekanini tan olmaydi. Yaqin atrofdagi taşlandiq quriliş maydonini örganib çiqqaç, Naufel tomda yoğoç iglu quradi. Amakivaççasi Raufning kutilmaganda Gabrielni ziyofatga taklif qilgani sababli, Naufel uning örniga uni iglu tomon çaqiradi va qiz bir vaqtlar buyurtma bergan xuddi öşa pitsani olib boradi. U öşa pitsa yetkazib beruvçi ekanini tan oladi, ammo Gabriel keskin munosabatda böladi, Naufel uning mehrini öziga jalb qiliş uçun aldamoqçi bölgan deb hisoblaydi. U ketib qoladi, ranjigan Naufel esa Raufning ziyofatiga boradi, u yerda mast bölib, janjal çiqaradi.

Ertasi kuni ertalab Naufel ustaxonaga işga boradi. Kallasi oğrigan holda taxtalarni lentali arra bilan arralay boşlaydi. Uni uçib yurgan paşşa çalğitadi, u paşşani tutmoqçi böladi (paşşa obrazi Naufelni bolaligidan kuzatib yurgan va otasi unga paşşani qanday tutişni örgatgan edi), biroq soat bilagikligi arraga tortiladi va uning qöli kesiladi.

Kasalxonadan çiqqan Naufel xonasida ruhiy tuşkunlikda yotadi va eski magnitofon yozuvlarini tinglaydi, jumladan, ota-onasi bilan sönggi sayohati vaqtida yozilgan yozuvlarni. U uxlab yotganida kaft uning yonidagi yostiqqa sudralib çiqadi, lekin endi qölning bir qismiga aylana olmaydi. Bir munça vaqt ötgaç, böş xonaga Gabriel kirib keladi. U Naufelni izlaydi va yoğoç iglu yonida uning magnitofonini topadi. Naufel tomonidan yozilgan sönggi yozuv orqali u ular bir vaqtlar gaplaşgan narsani amalga oşirganini tuşunadi: u taqdirdan qoçiş uçun ğayrioddiy ish qilgan, yaʼni taşlandiq uyning tomidan yonida turgan minora kranga sakragan. Sönggi flaşbekda Naufel sakraşi muvaffaqiyatli çiqqanidan xursand bölib, kran ustida turib tagidagi şaharga qarayotgani körsatiladi, şu paytda uning kesilgan kafti qorga orqaga sudralib ketadi.