Life Is a Miracle

Bosniya. 1992-yil. Luka — ğalati muhandis, u tuğilgan Belgradni tark etib, uzoq viloyatdagi kiçik şaharçaga borgan. U Serbiya bilan Bosniyani boğlaydigan temir yöl quriş ğoyasiga rosa berilib ketgan. Lukaning xotini, opera qöşiqçisi Yadranka ruhiy kasallikdan aziyat çekadi, öğli Miloş esa mahalliy futbol jamoasidan poytaxtdagi «Partizan»ga ötişni xohlaydi.

Şu orada Yugoslaviyada muhim siyosiy özgarişlar roy beradi. Bu özgarişlar kiçik şaharça hayotiga ham taʼsir qiladi. Ayiq ovi paytida qotil şahar hokimini öldiradi — u oçköz, ayolbozlik qilgan odam edi, lekin ayrim ijobiy fazilatlardan mahrum emas edi. Lukaning temir yöli orqali şaharga narkotik savdosi bilan boyigan yangi xöjayinlar keladi. Miloşni armiyaga olib ketişlari haqida xabar keladi. Şu bilan birga unga «Partizan»da kutişayotgani aytiladi. Yangi lokomotiv sotib olinişiga bağişlangan bayram, Miloşni kuzatiş va şaharning yangi hokimini taqdim etiş marosimi davomida Lukaning xotini venger köp asbobli musiqaçi bilan qoçib ketadi. Öşa kuni kapitan Aleksiçga uruş boşlanganligi haqida xabar beriladi. Kapitan Aleksiç vatanga sodiq zobit bölib, boşlangan uruşning maʼnosizligini anglab yetadi.

Tez orada Luka öğlining asirga tuşganini biladi. Luka jangga, Miloşning örniga otilmoqçi böladi, lekin kapitan Aleksiç uni qöyib yubormaydi. Oradan biroz vaqt ötgaç, Miloşning dösti unga asirga olingan bosniyalik qiz Sabahani olib, keyinçalik Miloşga almaştirişni taklif qiladi. Luka rozi böladi va asirga olingan qiz Sabaha uning uyida joylaşadi. Ular örtasida yaqin munosabatlar paydo böladi. Tez orada Lukaning xotini — Yadranka qaytib keladi. Luka va Sabaha Serbiyaga qoçişni rejalaştiradilar, lekin Drina daryosi yaqinida Sabahaning oyoğiga bosniyalik jangçilar öq uradi. Butun atrofdagi yagona harbiy qismdagi kasalxonaga yetib boriş uzoq davom etadi, lekin köp qon yöqotgan Sabaha tirik qoladi.

Kutilmaganda sevişganlar uçun maʼlum böladiki, Sabaha mojaro iştirokçilari örtasidagi almaşinuv röyxatiga kiritilgan. Sabahaning öz xohişiga qarşi uni almaştirişadi va şu tariqa u Lukadan ajratiladi. Miloş ham uyga qaytadi.

Uruş tugaydi. Oila temir yöl stansiyasi yonidagi uyiga qaytadi. Luka bunday yaşay olmasligini his qiladi va öz joniga qasd qilişga uringan holda tunnellardan biri yonidagi relslarga yotadi, lekin uning bilan poyezd örtasida ayiq... yöq — ayiq emas, eşak turadi. Bu eşak filmda bir neça bor paydo böladi va nomuvaffaqiyatli muhabbatning ramzi sifatida körsatiladi. Filmning sönggi kadri ramziy: Luka va Sabaha eşakka minib, ularning muhabbatiga tösqinlik qilayotgan hamma narsadan qoçib ketişadi.