Little Hare

Bu familiya — Zayçik — kulgili tuyuladi, çunki uni olib yurgan odamda dastlab haqiqatan ham quyonga öxşaş nimadir seziladi. U kamtar teatr grimyori, uyatçan va nozik did egasi, lekin uning nozikligi tez-tez qörquvga aylanadi va hayotning hal qiluvçi lahzalarida u qatʼiy «ha» yoki «yöq» deya olmaydi. Lekin Zayçikning kökragida behisob va mehribon yurak urayotgani bejiz emas. Odamlarga zarur bölişini tuşungan paytda, uning hayoti yuksak maʼno va ahamiyat kasb etadi. Filmning janrini biz quyidagiça belgiladik: kuçli satirik zaryadga ega ekssentrik komediya. Asosiy tamoyilimiz şundan iboratki, qahramon real tanilgan odamlar, real tanilgan muassasalar va, eng muhimi, real hodisalar bilan töqnaş keladi.

«Qumda izsiz sönayotgan tölqinlar» qöşiğining matnini ssenariy muallifi K. I. Ryjov yozgan. Qöşiqni L. F. Bykov ijro etgan, uni A. A. Vladimirtsov boşqargan Leningrad radiosi va televideniyesi orkestri kuzatib borgan.

Ssenariy mualliflari — Mixail Gindin (titrlarda — M. Ginn), Genrix Ryabkin, Kim Ryjov

Boş rejissyor — Leonid Bykov

Boş operator — Sergey Ivanov

Rassom — Bella Maneviç

Kompozitor — Andrey Petrov

Tovuş operatori — B. Lifşits

Ikkinçi rejissyor — Vadim Terentyev

Ikkinçi operator — Vadim Grammatikov

Kartina direktori — Iosif Şuruxt

1965-yil yakunlari böyiça film prokatda 25,1 million tomoşabinni yiğdi va öşa yili SSSRda namoyiş etilgan barça filmlar orasida 23-örinni, vatan filmlari orasida esa 16-örinni egalladi.

Olgan haqi evaziga Leonid Bykov garaj va özining birinçi maşinasi — GAZ-21 «Volga»ni sotib oldi.

Kartina xorijda ham muvaffaqiyatdan foydalandi. Aktyor S. I. Ivanovning sözlariga köra: «Los-Anjelesning rus kvartalidagi videokassetalar dökoni vitrinasida men faqat bitta rus filmini kördim — „Zayçik“. „Boşqalariga talab yöq“, — deb tuşuntirdi sotuvçi ayol. Şunday qilib Bykov Amerikani ham zabt etdi».

Prokatdagi muvaffaqiyatga qaramay, kartinani jurnalistlar ham, hamkasblari ham tanqid qilişdi, bu esa Bykovda birinçi yurak xurujiga sabab böldi. Bykovni yaxşi bilgan rejissyor A. K. Simonovning sözlariga köra: «Kartinada yomon, didsiz yoki noprofessional narsa yöq edi. Biroq aynan şu örtamiyonalikni ularga keyin keçirişmadi: Bykov talab qilar, kuraşar, isbotlar, hatto suratga tuşişdan boş tortişi bilan hammani şantaj qilişga yaqin edi — natija-chi? Hammaniki kabi! Buning uçun na özini, na odamlarni azob çekitiş kerak edi. Leningraddagi bu kartinaga munosabat taxminan şunday edi».