Mirrors

Film sobiq politsiyaçi Ben Carson haqida hikoya qiladi, uni boşqa xodimni öldirgani uçun işdan böşatişgan. Bu uni tajovuzkor qilib qöygan va aroqqa ruju qildirgan. Xotini va bolalari undan uzoqlaşgan, ö esa singlisining xonadonida yaşaşga majbur. Avvalgi hayotiga qaytiş umidini yöqotgan sobiq qonun xizmatçisi Mayflower döʼkonining kuyib ketgan xarobalarida tungi qörövçi bölib işga kiradi. Oldin bu dökon haşamat ramzi bölgan, unda doimo odamlar köp bölgan. Yonğindan keyin bu yerda deyarli heç narsa butun qolmagan, lekin döʼkon böʼylab turgan, ötirgan, yotgan köplab manekenlar qolgan, ularning borligi xonaga göyo jonlilik bağişlaydi. Carson aylanişni boşlaydi va döʼkonning ulkan közgulari mutlaqo toza ekanini payqaydi, göyo ularni har kuni, hatto undan ham tez-tez artib turişgandek. Holbuki, bu yerda qörövçidan va çangdan boşqa heç kim va heç narsa yöʼq. U közgularda nafaqat döʼkon mehmonlarining azoblarini (yonğinda tirik yonib ketganlarning azoblarini), balki ularni his qilişni ham boşlaydi. Bennning singlisi uni işdan ketişga köndiradi. Ben rozi bölади va közgular singlisini öldiradi. U avvalgi qörövçi nima uçun öldirilganini aniqlaşga urinadi va öşa kuni özidan oldingi qörövçidan, u ölimidan oz oldin jöʼnatgan, posilka oladi.

Ben nomidan közgularning nima istayotganini biliş uçun umidsizlikka tuşadi. Maʼlum bölişiça, közgularga Esseker degan kişi kerak. Sobiq hamkasbi bölgan dösti yordamida Ben Essekerni qidiradi. Bir kuni tungi aylaniş paytida u Mayflower yopilgan psixiatriya klinikasi örnida qurilganini aniqlaydi. Tez orada u sobiq bemor Anna Esseker haqida bilib oladi. Ben Anna izlab Pensilvaniya ştatiga jöʼnaydi. Uning akasidan u bu keksa ayol monastirda yaşaşini, u yerda esa közgular taqiqlanganini bilib oladi. 1952-yilda Anna kasalxonadan çiqqanida, aksdagi «nimadir» uni taʼqib qila boşlagan. Anna özi Benga aytadiki, kasalxonada bölganida şifokor uni stulga boğlab, soatlab (hatto kunlab) közgularga qaraşga majbur qilgan. Şizofreniya bilan kasallangan odamni bunday usulda davolab bölmaydi, lekin Annada şizofreniya bölmagan. Uning içida közgularga kirib olgan iblis bölgan. Odamlarni öldirgan ham öşa edi. Endi esa unga Anna kerak, toki yana bizning dunyoga qaytsin. Ben Anna bilan gaplaşayotganda iblis uning oilasiga kelgan… Ben Annani şifokor uni «davolagan» xonaga qaytişga köndiradi.

Film oxirida Anna endi közlarini yumib tura olmaganda, iblis taşqariga otilib çiqadi va Annani közgu parçalari bilan öldiradi. Anna yöʼq, jarohatlangan tana esa çiqqan yirtqiç uçun qobiqqa aylanadi. Uzoq davom etgan kuraşdan söng Ben gaz portlaşini uyuştirişga muvaffaq bölади va iblis alanga oladi. Qulaş boşlanadi, Ben çiqiş tomon yuguradi. Emi, Maykl va Deyziʼga hujum töxtaydi, ular xavfsiz. Ben uyumlar ostidan çiqib, döʼkondan taşqariga çiqadi. Köçada odamlar köp, lekin ular Benni körmaydi. Ben esa hamma sözlar teskari yozilganini, öng kaftidagi çandiq çap emas, öng kaftda ekanini va özi közgu yuzasida aks etmasligini payqaydi. U boşqa haqiqatda, Közgu ortidagi dunyoda ekanini anglaydi. U vitrina oynasiga tegadi va haqiqiy dunyoda şu oynaning orqa tomonida uning kaft izi körinadi, худди filmning boşida, Ben döʼkon közgusida içkaridan qoldirilgan köplab kaft izlarini topgan paytdagidek.