Most, Most, Most, Most

Bu afsonani qurib qolgan quduqning eng örtasida, Afrikaning markazida yaşirinib yotgan qadimiy ruh Mbla aytib bergan. Chad köli qirğoqlarida qadimdan turli quş va hayvonlar köp yaşagan. Bir kuni ular özlariga şoh saylaşga qaror qilişdi va Şerni tanladilar. Ular uni eng jasur, eng kuçli, eng donişmand va eng gözal deb atadilar. Keyin Şer va Şerlarning öğli tuğildi — kiçkina Şerbola. Şerbola özi yura oladigan bölganda, unga sirtlon uçrab, u Şer, demak hayvonlar şohi, demak eng jasur, eng kuçli, eng donişmand, eng gözal ekanini aytdi.

Şerbola katta bölib, uyidan uzoqroq ketdi va Qadimiy ruh bilan quduqqa duç keldi. Şerbola maqtanib, u eng jasur, eng kuçli, eng donişmand, eng gözal ekanini aytdi! Mbla kulib yubordi va: «Sen eng ahmoqsan!» dedi. Şundan söng Şerbolani heç kimdan qörqmaydigan çumoli çaqdi, çunki u öz uyini himoya qilardi. Şerbola dedi: «Sen haqiqatan mendan jasurroqsan, lekin men eng kuçliman!» Çumoli kulib, Şerbolani eng ahmoq deb atadi va unga Kal Filni qidirişni maslahat berdi.

Şerbola Kal Filni qidirib ketdi. Katta fil daraxtni ildizi bilan osongina suğurib olganini körganda, u kim eng kuçli ekanini tuşundi! Burgut dedi: «Eşit va esingda tut! Jasurman deb aytma — sendan jasurroq uçraydi! Kuçliman deb aytma — sendan kuçliroq uçraydi! Donişmandman deb aytma — sendan donişmandroq uçraydi!» «Tuşundim, — javob berdi Şerbola, — lekin eng gözal kim?» Burgut sözini tinglamay uçib ketdi.

Vaqt ötdi, yoş Şer hayvonlar va quşlarni ökirib çaqirdi va kim uni eng jasur, eng kuçli, eng donişmand va eng gözal deb atasa, uni bölaklarga bölib taşlaşini eʼlon qildi. Şerga yoş Şerni yaqinlaşib: «Men seni birinçi körişdanoq sevib qoldim. Meni bölaklarga bölib taşlaşing mumkin, lekin baribir aytaman! Sen eng gözalsan!» dedi. Şer unga uyatçan tabassum qildi, çunki u sevilgan kişi doim eng, eng, eng, eng… ekanini tuşundi.

Multfilm Mblaning iqtibosi bilan yakunlanadi: «Endi ketinglar! Bu mening quduqim!»