Mother

Filmning boş qahramonlari Polina Yurьeva va uning beşta (dastlab oltita) öğli. Hikoya Polina va uning katta öğli Lyonçikning xotiralari bilan almaşinib boradi.

Uruşdan keyin Şuya temir yöl stansiyasi yaqinidagi qişloqda yaşovçi Polina armiyadan böşagan askarga turmuşga çiqadi. Askar uning garmonda «öynaşidan» şunçalik hayratga tuşadiki, uyiga yetmasdan poezddan tuşib qoladi. Ularda ketma-ket olti öğil tuğiladi: Lyonçik, Nikita, Nikolay, Vasiliy, Pavel va Yuriy. Ammo uruşdan keyingi beqarorlik tufayli oila kambağal yaşaydi va bir kuni oila boşliği kömir öğirlaşda uşlanadi. Uni qutqariş uçun Polina qamoqxona xodimlariga katta pora berişga qaror qiladi va oilaning barça uy-rözğorini sotadi. Ammo xodimlar pulni özlariga özlaştirib, kolониya devoridan narigi tomonga ötişi bilanoq, qoçişga uriniş bahonasida erini otib taşlaşadi. Şu bilan birga, Lyonçik orqasidan yaralanadi va nogiron bölib qoladi — yura olmaydi. Heç narsasiz qolgan va qölida olti bola bölgan Polina (eng kiçigi Yuriy otasi qamalgandan keyin tuğilgan) Moskvaga ketişga qaror qiladi.

Vokzalda ötirib, öy surayotgan Polina Nikolayning kafe mehmonidan sosiska sörab olganini köradi — u öşa paytda radioda çalinayotgan kuba xalq kuyini mahorat bilan ijro etadi. Bu Polinaga ğoya beradi va u oilaviy estrada ansamblini — «Veselaya semeyka»ni taşkil etadi, unda badiiy rahbar va administrator sifatida çiqadi. Ansambl katta ommaviy eʼtirof topadi (hatto Kreml kongresslar saroyi sahnasiga çiqişga ham muvaffaq böladi) va bir muddat oilaning moddiy ahvolini yaxşilaydi. Ammo vaqt ötişi bilan ansamblning maşhurligi sönadi va oilaning daromadi ham kamayadi. Öğillariga boşqa kasb örgatişni istamagan, şuningdek Lyonçikni ğarbda oyoqqa turğiziş mumkinligiga işongan Polina ğarbga uçiş maqsadida samolyotni terroristik yöl bilan egallaşga qaror qiladi. Ammo bu uriniş muvaffaqiyatsiz tugaydi va samolyotga hujum paytida Nikita halok böladi. Sudda Polina barça aybni öz zimmasiga oladi va unga oliy jazo berişni, evaziga bolalarni ozod qilişni söraydi, ammo sud boşqaça qaror çiqaradi: Polinaga 15 yil (dastlabki 5 yili qamoqda) beriladi, Nikolay va Vasiliy 8 yilga voyaga yetmaganlar koloniyasiga tuşadi, Pavel va Yuriy bolalar uyiga jönatiladi, Lyonçik esa aqli noraso deb topilib, ruhiy kasalliklar şifoxonasiga joylaştiriladi.

Asosiy voqea Polina 15 yilni ötab ozodlikka çiqqanida boşlanadi. U Lyonçikning oldiga kasalxonaga boradi va boş şifokorga Lyonçik aslida ruhan soğlom ekanini tuşuntirişga urinadi: u doimo bilardi, Lyonçik jinoiy taʼqibdan qoçiş uçun ruhiy kasallikka özini solgan. Ammo Lyonçik onasini körib, aqldan ozgan odamni öynaşda davom etadi. Köp yillar böş turgan Moskvadagi kvartirasiga qaytgan Polina ansamblning sobiq şon-şuhratini eslaydi va taqdir turli çekka dunyoga tarqatib yuborgan barça öğillarini yana bir joyga yiğişga qaror qiladi. Yuriy Donbassda kömir qaziydi va maoş keçikişi bilan boğliq oçlikdan döstlari bilan birga sirkdan zebrani öğirlab, uni yeydi. Pavel Vladivostokda fohişalarni mijozlarga olib boradi va giyohvand moddalar qabul qiladi. Vasiliy Tojikistondagi «issiq nuqta»da uruşadi. Nikolay Şimoliy dengiz yölida suzadi va yöl-yölakay mahalliy ayollarni homilador qilib, ularning evaziga möyna va boşqa şimoliy boyliklarni oladi.

Tört öğlini töplagan Polina ularga Lyonçikni olib keliş kerakligini tuşuntiradi. Şuningdek, u yana birga yaşaş istagini ham bildiradi. Heç narsani özgartirişni istamaganini aytgan Pavel tufayli akalar janjallaşadi, keyin esa samolyotni öğirlaş voqeasini eslaşadi. Polina kvartirasini va barça mol-mulkini sotadi, şundan söng tört aka olingan pul bilan kasalxonaga boradi va Lyonçik ustidan homiylik rasmiylaştirişga urinadi. Ammo bir vaqtlar ularning otasi holatida bölganidek, şifokorlar ularning pulini özlaştirişga qaror qiladi va Lyonçikni qonuniy yöl bilan qutqariş urinişi muvaffaqiyatsiz tugaydi. Lekin aka-ukalar tunda yaşirinça kasalxonaga kirib, uni öğirlab ketişadi. Şundan söng Polina va uning bolalari poezdda Şuya stansiyasiga yöl olib, u yerda yangi hayot boşlaşadi. Bu yerda Lyonçik aqldan ozganlikni öynaganini tasdiqlaydi. U onasiga samolyotni öğirlaş ruhiy jarohati hanuzgaça tinçlik bermayotganini va kasalxonada unga aslida yaxşi bölganini, ozod etilişini umuman istamaganini aytadi. U Polinani hamma narsani ularning örniga hal qilgani uçun malomat qiladi, ular esa faqat unga bölgan muhabbati tufayli itoat etganini aytadi. Boşqa öğillar uçun ham bunday qayta birlaşuv quvonç keltirmasligini eslagan Polina uning haqligini tuşunadi.

Şuya stansiyasiga yetib kelgan Polina hayratlanib, önlab yillar davomida mamlakatda hokimiyat va siyosat özgarganiga qaramay, platformaning öşa kuni — u bölajak erini birinçi marta körgan kundagidek qolganini köradi. Kuçli his-tuyğulardan Polina yiğisini tutolmaydi va öğillaridan keçirim söraydi. Ular yaraşadi, ammo keyinçalik birga yaşaşadimi — nomaʼlum.