My universities

Aloşa Peşkov öqiş uçun Qozonga keladi. Universitet unga amalga oşmas orzu bölib çiqdi, ish izlaşga, boşpanasiz yaşaşga töğri keldi. Yoş Peşkovning hayot haqidagi öylari hayotning özi kabi oğirdir. Umidsizlik lahzasida u öz joniga qasd qilişga qaror qiladi…

Film Maksim Gorkiyning avtobiografik asarlari asosida suratga olingan kinotriologiyaning yakuniy qismidir. «Russkoye kino» saytida kinoşunos Yevgeniy Margolit butun triologiyani yaxlit körib çiqadi, lekin birinçi ikki qism bilan «Mening universitetlarim» örtasidagi farqni qayd etadi. Uçala filmdan ötadigan Volga obrazi, köplab folbinlik va sehrgarlik sahnalari, yopiq joylarda oğir taassurot qoldiruvçi, oçiq makonlarda esa keng va erkinlik hissini uyğotuvçi köp odamli umumiy planlar qayd etiladi.

Margolit triologiyaning umumiy syujet çiziğini «yopiq makonlardan „toza dalaga“ harakat» deb taʼriflaydi, bu harakat qahramonni goh daryoga olib çiqadi, goh uni dastlabki nuqtaga qaytaradi, va finalda u baribir dengizga çiqadi, daryolar esa aynan unga quyiladi.

Margolitning fikriça, asosiy farq boş qahramon obrazining özgarişida: keng oçiq peşonali, katta-katta közli bola örnini atrofdagi hayotga faolroq aralaşadigan voyaga yetgan inson egallaydi va harakat «dramatizatsiya» qilinadi. Biroq rejissyor, oldingi ikki filmdagidek, boş qahramon obrazini lirik kalitda hal qiladi, bu rolga boşlanğiç ijroçini (Nikolay Valbertni, u kinoda faqat bir marta suratga tuşgan) faqat vizual öxşaşlik böyiça taklif qiladi, va bu filmga zarar yetkazadi.