My Way

Koreyada Yaponiya hukmronligi davrida taqdir ikki bolani uçraştiradi: koreys Kim Jun-sik (Chang Dong-gun) va yapon Tatsuo Hasegava (Joe Odagiri). Tanişganlaridan boşlab ular yugurişda raqobatlaşadi, ulğayib, marafon musobaqalarida bellaşişadi. Kim Jun-sikning otasi vazirdan kelgan sovğani Hasegavaning bobosiga topşiradi, lekin bobo bu mina ekanini tuşunib, uni öz tanasi bilan yopadi. Tatsuo Kim Jun-sikning oilasini hovlidan haydab yuboradi, Kim Jun-sikning otasini esa yapon zindonlarida şafqatsizlarça kaltaklab, nogiron qilişadi. Yaponlar koreyslarning musobaqalarda iştirok etişini taqiqlaydi. Kim Jun-sik rikşaçiga aylanadi. Uning yölovçilaridan biri — koreys marafonçisi, Olimpiada çempioni Ki Jong-sung eʼtibor qaratib, bu ğayrioddiy yugurувchi-rikşaçini Tokio Olimpiadasi saralaş musobaqasida iştirok etişga erişadi. Kim Jun-sik birinçi keladi, lekin hakamlar uni diskvalifikatsiya qilişadi. Haqorat qilingan koreys yoşlari ğalayon kötaradi, yigitlarni qamaşadi va sud hukmi bilan yapon imperator armiyasiga oddiy askar qilib yuborişadi. Hasegava Berlin tibbiyot universitetida öqişdan voz keçib, ham armiyaga boradi.

Ular Xalxin-Gol daryosi böyida yana uçraşişadi: Kim Jun-sik xizmat qilayotgan yapon qismiga Tatsuo Hasegava qömondon bölib keladi. U mağlubiyatni tan olmaydi va qömondonligini avvalgi yapon qömondonini harakiri qilişga majbur qilişdan boşlaydi. Epizodlardan birida Kim Jun-sikning vzvodi xitoylik snayperçi Syuelay (Fan Bingbing)ni asirga oladi, u yakka özi yapon bosqinçilaridan qasos oladi. Armiya kundalik hayoti uzoq davom etmaydi: sovet BT-5 va BT-7 tanklarining kutilmagan keng kölamli hujumi paytida yaponlar oğir mağlubiyatga uçraydi va ikki sobiq raqib ham sovet asirligiga tuşadi.

Kungur (Perm viloyati) yaqinidagi lagerga tuşgan yapon va koreys harbiy asirlari örmon kesişda işlaydi, oçlik va sovuqda qiynaladi. Asirlarga heç kim murosa qilmaydi: sovuq urib ölganlar mahalliy krematoriyda yoqiladi, öğirlik qilganlar osiladi, isyonçilar otib taşlanadi. Tartibni saqlaş uçun Kim Jun-sikning eski dösti tayinlanadi, uni bu yerda rusça Anton deb ataşadi. Otişdan zörğa qutulgan Kim Jun-sik va Tatsuo Hasegava sovet formasini kiyib, Şarqiy frontda Germaniyaga qarşi SSSR uçun uruşiş uçun QA safiga yöl olişadi.

Dedovsk (Moskva viloyati)ga yetib kelgan yapon-koreys qizil askarlariga miltiq berilib, qizil bayroqlar bilan nemis qöşinlariga qarşi jangga taşlanadi. Hujum töxtab qoladi, çekinayotgan qizil askarlarni öz quroldoşlari pulemyotdan otadi. Atrofda maʼnosiz qirğin va uruşning boşqa dahşatlari. Snaryad zarbasidan talvasaga tuşgan Tatsuo Hasegava öz odamlarini ölim sari yuborayotgan jazavali sovet qömondoniga qarab, özini ham şunday bölganini eslaydi va özgaradi. Şu paytdan boşlab sobiq raqiblarni yagona maqsad birlaştiradi — omon qoliş, faqat uyga qaytiş uçun.

Halok bölgan nemis askaridan nemis xaritasini olib, ikki qahramon Dedovskdan (Moskva viloyati) toğlar orqali nemislar tomon yöl olişadi. Köp ötmay ular taşlandiq qişloqda boş qahramonlar bilan uçraşadi, lekin özlari ajralib ketişadi.

Taqdir ularni 1944-yilda Normandiya qirğoğida, qirğoq mudofaa inşootlari qurilişida yana birlaştiradi. Ikkalasi ham Vermaxtning Şarqiy batalonida xizmat qiladi va uyga qoçişni orzu qiladi. Biroq rejalaştirilgan qoçiş kuni ularning uçastkasida ittifoqçi qöşinlarning qönişi boşlanadi. Bu safar ular birgalikda qutula olmaydi. Kim Jun-sik halok böladi, Tatsuo Hasegava esa uning ismini oladi va uruşdan keyin marafonlarda qatnaşib, yugurişni davom ettiradi.