Notting Hill

Uilyam Taker (Hugh Grant) — London, Notting Hillʼdagi sayohat qöllanmalari dökonining egasi. Xotini uni boşqa odam uçun taşlab ketgan. Uning uyida Spayk ismli, sodda va oddiy bir ijaraçi yaşaydi. Takerning hayoti odatiy va zerikarli.

Bir kuni dökonga, Angliyada film suratga oluvçi maşhur Hollivud aktrisasi Anna Skott (Julia Roberts) kelib qoladi. Oradan oz vaqt ötib, köçada Uill tasodifan uning ustiga şarbat tökib yuboradi. Anna kiyimini almaştiriş uçun uning uyiga kiradi va ketayotib, beixtiyor uni öpadi. Keyinroq Anna Uillni The Ritz London mehmonxonasida öziga taşrif buyurişga taklif qiladi. U yerda Uillni yangi filmi haqida «Horse & Hound» (Ot va tazi) jurnali uçun yozayotgan muxbir deb xato tuşunişadi. Uill intervyu olayotganga öxşab körinişga majbur böladi. Öşa keçqurun Anna Takerning singlisining tuğilgan kuni tantanasiga taklifni qabul qiladi. U tezda til topişib ketadi, uning döstlari va singlisi bilan yaxşi muloqot qiladi va ularning oddiy hayotiga biroz havas qilganga öxşaydi. Haqiqatan ham u oddiy, tirik qiz bölib çiqadi, şuhratning qançalik ötkinçi ekanini yaxşi biladi.

Ertasi kuni keçqurun Anna va Uill yana uçraşadi. Restoranda ular bir guruh erkaklarning Annani uning ekrandagi obrazi uçun qoralayotganini eşitib qolişadi. Uill qizğin, lekin befoyda ularga qarşi çiqişga urinadi va Annaning haqoratçilarni vazmin va xotirjamlik bilan öz örniga qöyişidan taassurotlanadi. Anna uni mehmonxonadagi xonasiga taklif qiladi, lekin rejalari özgaradi: Uill özi bilmagan yigitining, Amerikadan maxsus uning yoniga kelganini bilib qoladi. Uill noqulay vaziyatdan çiqiş uçun mehmonxona xodimi bölib körinadi va sokin ravişda mehmonxonadan hamda Annaning hayotidan çiqib ketadi.

Döstlari Uillga hafsalasi pir bölganini yengişda yordam berişga harakat qilişadi. Ular yarim yil davomida unga turli qizlar bilan uçraşuvlar uyuştirişadi, jumladan, meva isteʼmol qiladigan bir qiz bilan ham, lekin u Annani unuta olmaydi.

Bir kuni eşigi oldida, jurnalistlardan yaşiriniş uçun joy qidirayotgan, dovdiragan Anna paydo böladi. U mehmonxonadagi voqea uçun uzr söraydi va öşa munosabatlar allaqaçon ötmişda qolganini aytadi. Ular birga vaqt ötkazişni yoqtirişadi va qaraşlari hamda fikrlari bir-biriga mos kelişini sezişadi. Masalan, Uillning devoridagi Marc Çagallʼning 1950-yildagi «La Mariée» asari reproduksiyasi haqida ham bir xil fikrda ekanliklarini bilişadi. Ular öşa keçani birga ötkazişadi, lekin bu baxt uzoqqa çözilmaydi: Spayk pabda maqtanib, ularning joylaşgan joyi haqida fotosuratçilarga xabar beradi. Papparatsilar Uillning uyini qurşab oladi va uni, Annani hamda yarim yalanğoç Spaykni kiriş eşigi oldida suratga olişadi. Ğazablangan Anna Uillni yuz bergan vaziyatda ayblaydi, birga ötkazilgan vaqtdan puşaymon ekanini aytadi va ketib qoladi.

Vaqt ötadi, lekin Uill baribir baxtsiz bölib qoladi. Döstlari bilan tuşlikda u Annaning öşa paytga kelib «Oskar» sovrindori bölganini va suratga oliş uçun Londonga qaytayotganini bilib oladi. Uill suratga oliş maydoniga boradi. Anna uni qöriqçilar orqali ötkazadi va faqat yakka gaplaşiş imkoni tugamagunça suratga olişni kuzatib turişni taklif qiladi. Uill tasodifan Annaning uni öz yigitlik nomzodi sifatida rad etayotganini eşitib qoladi va u bilan gaplaşmasdan ketib qoladi. Ertasi kuni Anna kitob dökoniga keçirim söraş va sovğa bilan keladi. U şaxsiy hayotini kamtarin bölmagan hamkor bilan muhokama qilişni xohlamaganini tuşuntiradi, Uillga muhabbatini tan oladi va munosabatlarni tiklaş mumkinmi, deb söraydi. Uill esa işonç bilan javob beradi: uning fikriça, muqarrar bölgan ikkinçi ajralişga çidolmaydi, şuning uçun tez orada tugaşi aniq bölgan narsani qayta boşlamagani maʼqul.

Uill restoranda döstlari va singlisi bilan uçraşadi. Uning yonida Annaning oçilgan sovğasi turadi, bu juda qimmat sovğa, Şagalning «La Mariée» asli edi. Ular uning qarorini ikkilanib qöllab-quvvatlaşadi. Faqat oçiqdil Spayk Uillni dumbul ahmoq deb ataydi va Taker birdan özi nima qilib qöyganini aniq anglaydi. Ular Londonni kesib ötib, Annaning mehmonxonasiga şoşiladi va u yerda Annaning mehmonxonadan çiqib ketganini hamda Savoy mehmonxonasida matbuot anjumanini ötkazayotganini bilib olişadi. Uill zalga kirib boradi va Annaning agenti iştirokçilarga Annaning bir yillik taʼtilga çiqayotganini va bugun keçasi Buyuk Britaniyadan ketişini aytayotganini eşitadi. Kimdir Annadan, bir neça oy oldin tarqalgan ğalati suratlarda u qaysi yigit bilan tasvirlanganini söraydi. Anna bir soniya ham çalğimay, xotirjam javob beradi: «Bu mening döstim. Hozir ham döstmiz». Buni eşitgan Uill, yana «Ot va tazi» jurnali muxbiri sifatida körinib, agar öşa döst xato qilganini tuşunib yetgan bölsa, uni keçira oladimi, deb söraydi. Uzoq pauzadan söng kinoyulduz: «Ha, balki», deb javob beradi.

Anna muxbirlardan biriga oldingi savolni takrorlaşni söraydi, unga u hozirgina javob bergan edi. Ertaga uçib ketişini aytgan edi. Bu safar Angliyada qança qoladi? Uill bilan qisqa, zörğa sezilar imo-işoralar almaşgaç, nurli Anna qatʼiy yangi javob beradi: «Abadiy!»

Sönggi sahnalarda Anna va Uillning turmuş qurgani, Holliudning qizil gilamli yölagidan birga yurgani hamda parkda tinç vaqt ötkazgani körsatiladi. Uill boğ skameykasida ötiradi, u ular birinçi uçraşuvining katta qismini ötkazgan skameykaga juda öxşaydi, va ovoz çiqarib kitob öqiydi. Anna boşini uning tizzasiga qöyib, allaqaçon bir oz doira bölib qolgan qorniga qölini tirab tinglaydi.