School Waltz

Yelena Tsiplakova — Zosya Knuşevitskaya

Sergey Nasibov — Goşa Korablyov

Yuriy Solomin — Pavel, Zosyaning otasi

Natalya Vilkina — Ella, Zosyaning onasi

Yevgeniya Simonova — Dina Solovyova

Nina Menşikova — Dinaning onasi

Yelena Fetisenko — Zosyaning qiz dösti

Yekaterina Durova — kasalxonadagi hamşira

Viktor Proskurin — prorab

Viktor Kamayev — Dinaning otasi

Antonina Dmitriyeva — maktab direktori

Sergey Baçurskiy — Slava «Puşkinodan»

Lidiya Matasova — Lilya, sinfdoş

Romualdas Vikşraytis — Anton, katta közoynakli sinfdoş

Vera Blagovidova — Zinaida Nikolayevna, keksa öqituvçi

Tigran Davydov — mast ötkinçi

Anna Rodionova — yoş öqituvçi (titrda körsatilmagan)

Natalya Khorokhorina — qurilişdagi işçi (titrda körsatilmagan)

Filmda şuningdek GITIS talabalari (Vladimir Andreyev ustaxonasi) ham suratga tuşgan.

Maktab «rolini» (faqat taşqi körinişi) Moskvadagi 122-sonli maktab öynagan, u Maliy Palaşyovskiy köçasida joylaşgan.

Rejissyor: Pavel Lyubimov

Ssenariy muallifi: Anna Rodionova

Bastakor: Vladimir Şainskiy

«Love is like a red, red rose» qöşiği — Robert Bernsning sheʼrlari asosida, Samuil Marşak tarjimasida

Operator: Pyotr Kataev

Rassom: Semyon Veledinskiy

Kartina direktori: Tagi Aliyev

Film katta rezonans va «fikrlar böroni»ni uyğotdi. «Köplab eʼtirozlar va şubhalarga» qaramay, film umuman olganda kinotanqidda «qöllab-quvvatlandi».

Retsenziyalarda filmda «juda yoş insonlarning intim hayoti, sevgisi va nikohi» mavzusi «öziga xos tarzda, jiddiy kötarilgani» qayd etildi.

Şu bilan birga, kinotanqidçi Ye. Gromov filmning finaliga yoqmadi. Uning fikriça, unda «kartinaning syujet va konsepsiya çiziqlari birlaşmaydi»: «Zosyaning ğamgin ketişi psixologik jihatdan asoslanmagan, u uning avvalgi sözlari va xatti-harakatlaridan, uning dunyoqaraşidan hamda sevgan insoniga nisbatan keçirimli munosabatidan kelib çiqmaydi». Şuningdek, u mualliflarni boş qahramon Zosyani haddan taşqari uluğlaşda va boşqa qahramonlarning, ayniqsa «maktab yuragini öynatuvçi» va xudbin Goşaning harakatlarini tanqidsiz baholaşda ayblagan.

Film ekranga çiqqanidan ön yil ötib, kinotanqidçi T. Kukarkina Goskinoning suratga olişga rozilik berganidan keyin «Anna Rodionovaning ssenariysi studiya idoralarining aralaşuvi natijasida buzilgani» haqida maʼlumot keltirgan. Bu idoralar «har qanday holatda ham töqnaşuvlarni yumşatişga, vaziyatlarni bezaşga, bola tuğgan ösmir qahramonning taqdirini yengillaştirişga intilgan». Bu mualliflarga özlarining dastlabki ğoyasini amalga oşirişga va «jiddiy, haqiqatan ham muammoli film» yaratişga imkon bermagan.

Sanʼatşunos I. Graşçenkova filmda «ön yetti yoşlilarning sevgisi» ham tadqiqot predmeti, ham ularning maʼnaviy olamini sinovdan ötkazadigan axloqiy qadriyat ekanini körsatgan. «Şubhasiz, bu filmda qatʼiyatsiz jasorat, ikkiyuzlamaçilikka nisbatan nafrat birinçi marta „Agar bu sevgi bölsa-chi?“ filmida körsatilganidek davom ettirilgan», deb yozgan u. Şu bilan birga, ikkala film ham sezilarli darajada farq qiladi.

Sanʼatşunos Kirill Razlogov eslatib ötganidek, Yu. Raysmanning «Agar bu sevgi bölsa-chi?» filmida maktab öquvçilarining jinsiy yaqinligi öz joniga qasd qilişga olib keladigan fojia sifatida qabul qilingan, «köp ötmay „Maktab vals“ filmida Yelena Tsiplakova ijro etgan qahramon boşi baland holda şunday tajribadan çiqadi va öz şerigidan hamda vaziyatlardan kuçliroq bölib çiqadi, qisman A. Roomning „Uçinçi Meşçanskaya“ filmi qahramonining yölini takrorlaydi».

Pedagog va sanʼatşunos A. V. Fyodorov yozişiça, «Maktab vals» paydo bölgan paytda katta bahs-munozaraga sabab bölgan va «maktab filmi» haqidagi barça eski tasavvurlarni ağdarib taşlagan. Unda «sovet kinosida birinçi marta mualliflar maktabda faqat platonik sevgigina emas, balki boşqa narsa ham mumkinligini körsatişga jurʼat etgan» va «birinçi marta yuqori sinf öquvçi qizning homiladorligi syujet vaziyati sifatida körsatilgan».

U va uning hamkorlari Zosya roli Ye. Tsiplakova uçun «ilgari öynagan rollarining tabiiy davomi bölgani»ni, yaʼni yettinçi sinf öquvçisi («Quşning boşi oğrimaydi») va töqqizinçi sinf öquvçisi («Topşirilmaydigan kalit») rollarining davomi ekanini qayd etişgan. «Ye. Simonova birinçi sevgini, lekin hammasini yutib yuboradigan, hatto xörlikka ham tayyor sevgini samimiy va işonarli öynay olgan», «Goşa esa kamroq işonarli ijro etilgan», deyişgan ular.

Kinotanqidçi S. V. Kudryavtsev körsatişiça, prokatga çiqarilgan har bir nusxani 61 mingdan ortiq tomoşabin körgan (sovet kinosi tarixidagi törtinçi natija). Kinorahbariyatning filmga qulay munosabatda bölişi şaroitida u keyinçalik çiqqan «Kiçkina Vera» filmi kabi kinohit bölişi mumkin edi: «„Maktab vals“idagi „Kiçkina Zosya“ Yelena Tsiplakova, sinfdoşini sevib qolgan va sevgilisi homiladorlik haqida bilib xiyonat qilganidan keyin ham bola tuğişga qaror qilgan qiz, Natalya Negodaning qahramoniga qaraganda hali unçalik keskin va qatʼiyatsiz tabiatga ega emas, ammo u endi faqat qurbon bölişni, ğamgin hikoyalar va „Marusya zahar içdi“ mavzusidagi miş-mişlarning obyekti bölişni istamaydi».