Seven Nannies

Moskvadagi soat zavodlaridan birida "oltin" deb nomlangan yoşlar brigadasi işlaydi: ular eng masʼuliyatli uçastka — oltin korpusli soatlarni yiğiş işonib topşirilganligi uçun ham, ish va jamoat hayotida hamma narsa ularga muvaffaqiyatli çiqqanligi uçun ham şunday atalgan. Ammo yigitlar yana biror jiddiy ish qilişni xohlaşadi. Ular uçun bunday jasorat — A. S. Makarenko nomidagi bolalar tarbiya koloniyasidan çiqqan qiyin ösmir Afanasiy Polosuxinni (Semyon Morozov) tarbiyalaşga uriniş böladi.

Koloniya izolyatoridan yigitni olib çiqqaç, brigada uni energiya bilan tarbiyalaşga kirişadi, biroq Afanasiy özgarişni öylamaydi. Uni yangi, qulay hayot töliq qanoatlantiradi, murabbiylari esa juda işonuvçan va sodda, ularni aldaş heç narsa emas (u hatto qöşni dökondan ijaraga olingan çangyutgiçni sotgan komission dökon xodimi oldida özini oqlaş uçun homiylarini "stilyaga va tunyaxörlar" deb körsatadi). Afanasiy yolğon gapirişni, köçalarda özini tutişni va öğirlikni davom ettiradi, murabbiylarning hamyonlaridan pul öğirlaşdan tortib, zavodda poçta kaptari yordamida oltin soatlarni öğirlaşgaça boradi — ammo yaşirin narsa baribir oşkor böladi. Ammo Afanasiy nihoyat tuzalişga va haqiqatni gapirişga qaror qilganda, unga işonişmaydi. Koloniyadan Polosuxin uçun keksa tarbiyaçi keladi, uni jazoni ötaşni davom ettiriş uçun olib ketiş maqsadida. Biroq umidini yöqotmagan yigitlar zavod direktori bilan suhbatda Afanasiyni himoya qiladilar, u soatni öğirlaganini birinçi marta özi halol tan olganiga urğu berişadi. Brigada vokzalga sönggi daqiqada ulguradi va tarbiyaçiga zavod direktorining qarorini körsatib, Polosuxinni vagondan töğridan-töğri olib çiqadi. Afanasiy taksida yiğlaydi, u taksida jamoa zavodga qaytadi, u yerda Madaniyat uyida tantanali konsert boşlanadi.