Suddenly, Last Summer

Montgomery Clift — doktor Cukrowicz

Elizabeth Taylor — Catherine Holly

Katharine Hepburn — missis Violet Venable

Albert Dekker — doktor Lawrence J. Hockstader

Mercedes McCambridge — missis Grace Holly

Gary Raymond — George Holly

Mavis Villiers — miss Foxhill

Patricia Marmont — sestra Benson

Rejissyor Jozef Leo Mankiewicz («Hammasi Eve haqida» va «Kleopatra» filmlari muallifi) prodyuser Sam Spiegelning «yengil qöli» bilan Tennessee Williamsning eng qattiq pyesalaridan birini sahnalaştirişga kirişdi. Uning bir pardali pyesasi ssenariy muallifi Gore Vidal tomonidan qayta işlangan.

Filmning premyerasi 1959-yil 22-dekabrda bölib ötdi.

1959 — AQŞ Milliy kinotanqidçilar kengaşi versiyasi böyiça yilning eng yaxşi önta filmi qatoriga kirdi.

1960 — «Oscar» mukofotiga uçta nominatsiya: eng yaxşi ayol roli (Katharine Hepburn va Elizabeth Taylor) hamda qora-oq filmdagi eng yaxşi rassom va dekorator ishi (Oliver Messel, William Kellner, Scott Slimon).

1960 — «Oltin globus» mukofoti, dramatik filmdagi eng yaxşi ayol roli uçun (Elizabeth Taylor), şuningdek, öşa toifadagi nominatsiya (Katharine Hepburn).

1960 — aktyorlik ishi uçun «Davide di Donatello» mukofoti (Elizabeth Taylor).

Zamonaviy kinoşunos Margarita Landazuri filmni «ön yillik oxirida çiqqan eng jasur filmlardan biri, 1960-yillarda kinoga kelgan narsalarning xabarçisi» deb atadi. Film öz davri uçun şokoladli mavzularga, jumladan gomoseksualizm, inses, lobotomiya, hatto kannibalizmga töxtaladi yoki ularga tegib ötadi. Şunga köra, «tanqidçilar fikrlari nafratdan tortib zavqlanişgaça bölgan keng oraliqda tebrandi». Filmni qabul qilmaganlar orasida «New York Times» kinotanqidçisi Bosley Crowther ham bor edi. U yozganidek, «bu filmning asosiy kamçiligi şundaki, uning oddiy ğoyasi holdan toydiradigan uzunlikka çözilgan va yaxşi aktyorlar tarkibi hamda yirik rejissyor bölişiga qaramay, u yomon, daʼvolar bilan ijro etilgan… Mankiewiczning rejissurasi zörma-zöraki va sust, drama urinişlarining hammasi şunday. Uni Brodvey sahnasida qoldiriş kerak edi». «Variety» jurnali filmni «balki, yirik kinokompaniya uçun suratga olingan eng ğalati film» deb atadi va filmda kuçli lahzalar borligini, lekin umuman tomoşabinni hayajonga solmasligini qöşimça qildi. Ehtimol, sababi şuki, bir pardali pyesa juda uzun filmga aylantirilgan. «Qöşilgan narsalarning heç biri asl nusxani yaxşilamadi, qöşilgan sahnalar esa faqat çalğitadi». «New Yorker» jurnalidan John McCarten filmni «inses, gomoseksualizm, psixiatriya va, voy Xudoyim, kannibalizm mavzularidagi bemaʼni va bir xil potpuri» deb atadi. Boşqa tomondan, «Los Angeles Times» gazetasidan John L. Scott filmni «hayajonli, qisman şokoladli film» deb atadi, unda Hepburn va Taylor «özlarining barça aktyorlik imkoniyatlarini işga soladi, bu, şubhasiz, ularga „Oscar“ nominatsiyasida köp ovoz keltiradi». Kulisdagi köplab muammolar va tanqidçilarning noaniq munosabatiga qaramay, Landazuri sözlariga köra, film «tomoşabinda ehtirosli qiziqiş uyğotdi», bu esa unga katta kassa muvaffaqiyatini keltirdi. Arthur Knight «Saturday Review of Literature» jurnalida yozganidek, «bu filmning kassa qabul qilinişi mamlakatdagi kattalar kinosining kelajagiga, şubhasiz, muhim taʼsir körsatadi».