The Ambassador of the Soviet Union

1941-yil kuzi. Bir skandinav davlatidagi sovet elçixonasida front xabarlarini tinglaşmoqda. Şu paytda derazaga toş uçib kelib, oynani sindiradi; toşga elçiga qarşi tahdidli xat boğlangan böladi. Elçi Yelena Nikolayevna Koltsova SSSR bayroği örnatilgan avtomobilda qirollikning qirğoqdagi Brunxolm şahriga sovet samolyotlari bombardimon qilgani haqidagi notani oliş uçun boradi. Dalil sifatida bomba bölagi ilova qilingan, ammo unda heç qanday tamğa yöq. Koltsova bu uruş eʼlon qiliş uçun bahona bölişi mumkinligini tuşunib, ğazablangan baliqçilar qişloğiga boradi (ular sovet samolyotlari ularni bombardimon qilayotganiga işonişardi) va ularga oqilona savol beradi: «Agar frontda bombalar şunçalik kerak bölsa, ruslar nega sizlarni bombardimon qilişadi?» Baliqçilar öylanib qolişadi, ulardan biri — «Papaşa Gunar» laqabli kişi Koltsovaga nemis tamğasi bor bomba bölagini olib keladi. Bunday dalilga qarşi gap topib bölmaydi, şuning uçun skandinav qirolligi nemis bosimiga qaramay neytral bölib qoladi.

Qirol saroyidagi balga tayyorlanar ekan, Koltsova elçilik faoliyatining boşlanişini eslaydi: skandinav davlatiga kelgaç, u işonç yorliqlarini qirolga topşirmoqçi böladi, ammo qirol qabulni rad etadi — 1915-yilda Koltsova inqilobiy faoliyati uçun mamlakatdan haydalgan edi. Şunga qaramay, Koltsova qirol bilan aloqa örnatişga muvaffaq böladi. Elçi Koltsova aql-idrokni va irodani nozik, nafis taşqi qiyofa bilan uyğunlaştiradi; sovet davlati manfaatlarini himoya qilişda u ham dalillar kuçidan, ham öz jozibasidan foydalanadi. Zarur bölganda Koltsova kapitalistik va kommunistik mafkuralar farqi haqidagi masalalarni kötarmaydi, faqat özaro manfaatli xalqaro savdo haqida gapiradi. Balda Koltsova jurnalistlarning ötkir savollariga javob berib, improvizatsiya qilingan matbuot konferensiyasini ötkazadi: sotsial-demokratni «öz sinfiga xiyonat qilayotgani»da ayblaydi, feministik jurnalni esa SSSRda ayollarni milliylaştiriş haqida yozgani uçun hazil jurnali deb ataydi (bu 1920-yillardagi Kollontay ğoyasining özgartirilgan şaklidir). Şuningdek, Koltsova skandinav tadbirkori Yuliys Xelmer bilan muzokara olib boradi va uni Sovet Ittifoqi bilan savdo qilişga işontiradi.

Xelmer yordamida elçi Koltsova qöşni davlat boş vazири bilan muzokaralarni boşlaydi; bu davlat natsistik Germaniya tomonida SSSRga qarşi uruşmoqda, va Koltsova uning uruşdan çiqişiga erişadi. Şu bilan birga, Koltsova frontda halok bölgan öğli Aleksey haqida xabar oladi. Ammo uruşayotgan mamlakat oldidagi burçini his qilib, Koltsova qayğusini yengadi va diplomatik faoliyatini davom ettiradi. U Dmitriy Şostakoviçning 7-«Leningrad» simfoniyasi ijro etiladigan konsertda qatnaşadi, bu yerda sovet sanʼatining kuçi Koltsovaning diplomatik yutuqlarini mustahkamlaş uçun işlatiladi.

Film 1945-yil 24-iyunda bölib ötgan Ğalaba paradining hujjatli xronikasini körsatiş bilan yakunlanadi; unda montaj orqali qöşib qöyilgan sovet elçisi Koltsova ham iştirok etadi va u «şu kunga yetib kelganidan baxtiyor».