The Club of the Big Deed

Pyotr Sobolevskiy — dekabrist Suxanov

Sergey Gerasimov — Medoks

Konstantin Xoxlov — general Vişnevskiy

Sofiya Magarill — Vişnevskiyning xotini

Andrey Kostriçkin — Medoksning xizmatkori

Oleg Jakov — gusar

Nikolay Miçurin — sayyor sirk egasi

Yanina Jeymo — sirk otliq ayoli

Aleksandr Melnikov — sirkdagi olma sotuvçi bola

Mixail Mişel — general Veysmar

Boris Feodosyev — ofitser

Emil Gal — Gambler

Lyudmila Semyonova — qimorxonadagi xonim

Rejissyorlar: Grigoriy Kozintsev, Leonid Trauberg

Ssenariy mualliflari: Yuriy Tinyanov, Yulian Oksman

Operator: Andrey Moskvin

Rassom: Yevgeniy Enney

«Sovetskoye kino» jurnalida (1928, № 2—3) film Berlinda muvaffaqiyat bilan ötgani taʼkidlangan. Nemis matbuotining şarhlarida aytilişiça, kartina haqida «kelajakning kino akademiyalarida hali gaplaşişadi». «Ssenariy çalkaş bölişiga qaramay, uni montajçilar yanada çalkaştirib yuborişiga qaramay, — deyiladi „Berliner Tageblatt“ şarhida, — kartina ajoyib». Taʼkidlanişiça, «yoruğlik öyini, siluet suratga oliş, aktyorlik öyini takrorsiz». «Film-Kurier» «yuqori operatorlik va yoritiş işini, ğayrioddiy dekorativlikni va qiziqarli sahnalaştirişni» qayd etgan. Viktor Şklovskiy filmni Sovet Ittifoqidagi eng nafis lenta deb atagan.

Kinotanqidçi Vladimir Nedobrovo «FEKSʼlar ijodining bu asari barça asarlaridan eng kinematografik» ekanini taʼkidlagan. U yana «rejissyorlar Grigoriy Kozintsov va Leonid Trauberg Yu. Oksman va Yu. Tinyanov ssenariysini yorqin tarzda bezaşgan» deb hisoblagan.

V. Nedobrovo aktyorlik işlarini yuqori baholagan: «„SVD“dagi uçta qahramon — Pyotr Sobolevskiy, Sergey Gerasimov va Sofiya Magarillning ishi nuqsonsiz. FEKSʼlarning öziga xos aktyorlik öyini usuli bor. Şu usulda çiniqqan aktyorlar bu tarixiy melodramaning qahramonlarining aniq, baʼzan hayratlanarli obrazlarini yaratadilar». U yana taʼkidlagan: «FEKSʼlarda harakat qahramonlarning yirik planlari montajidan rivojlanadi. „SWD“da esa bu harakat faqat qahramonlarning yirik planlariga tayanadi».

Ssenariy muallifi va kinotanqidçi Mixail Bleyman filmni yuqori baholagan: «„SVD“, keça mustaqil kartina bölgan, bugun esa «Yangi Bobil»ga eskiz bölib çiqqan, — materialdan erkin foydalanişi bilan yaxşi. Tarixiy fakt „SVD“da qayta tiklanmaydi, balki qaytadan quriladi. U işonçga olinmaydi, balki baholaş tizimiga kiritiladi. Şuning uçun „SVD“ — Çernigov polkining qözğoloni tarixiy epizodidan davr quriş uçun trampalin sifatida foydalanadigan kartina». U yana taʼkidlagan: «Narsaning oğirlik markazlari aralaştirilgan, tanlangan va siqilgan haqiqiy tarixiy material oldinga çiqadi. Syujet boğlovçi bölib qoladi. „SVD“ — dekabristlar harakatining qulaşi haqidagi kartina, muhabbat melodramasi emas».

Kino tarixçisi Nikolay Lebedev «SSSR kino tarixi inşolari»da yozgan: «Film tomoşabin uçun yorqin va katta muvaffaqiyat qozondi. U öşa yillarda suratga olingan zerikarli, illyustrativ kostyum-tarixiy kartinalardan keskin farq qilardi».

U yana yozgan: «„SVD“ kinematografiya vositalari bilan tasviriy uslubning istalgan turini rassomlik va grafikadan kam bölmagan kuç bilan qayta yaratiş mumkinligini yana bir bor tasdiqladi».

Ssenariy muallifi va kino nazariyotçisi Aleksandr Maçeret filmda «dekabristlarning fuqarolik romantizmi aks-sadolarini» körgan — «yuksak fikr va işlar romantik qahramoni unga duşman bölgan jamiyat yovuzligi kuçlari bilan töqnaşadi». Uning sözlariga köra, «film tomoşabinni dekabrizm estetikasi muhitiga botiradi».

Madaniyatşunoslar Yuriy Lotman va Yuriy Tsivyan hisoblaşiça, «ssenariy mualliflari oçiqdan-oçiq kinematografga yöl olişadi va tarixiy faktlarni turli xil klişelarga muvofiq buzib körsatadilar, yaʼni ongli ravişda tarixni ommaviy ong afsonalari bilan almaştiradilar». Ular mualliflar ataylab dramatik epizodlarni melodramatik epizodlar uçun qurbon qilişini taʼkidlaşgan. Şu bilan birga, ular ssenariy materiali bilan rejissyor işlanmasi örtasidagi qarama-qarşilik haqidagi versiyani rad etadilar. Ularning fikriça, «tarixiy voqelikning buzilişi va uni kino tiliga ögirilişini qisman „SVD“ mualliflarining bu tilning rivojlaniş manfaatlariga rioya qilişi bilan izohlaş mumkin».

Kino tarixçisi Oleg Kovalov film haqida yozgan: «Garçi uzoq ötmiş haqida hikoya qilsa-da, lenta inqilobçi va moslaşuvçan kişi örtasidagi dramatik qarama-qarşilikni tasvirlagan, bu 20-yillar ijtimoiy haqiqati uçun dolzarb edi; film jamiyat tirik kuçlarini egallaşi mumkin bölgan ölik harf haqidagi yoş rassomlarning bezovta mulohazalarini özida mujassamlaştirgan».

Kinoşunos Yakov Butovskiy filmdagi aktyorlik işlariga tanqidiy munosabatda bölgan. «Film notekis, — deb yozgan u, — ajoyib sahnalar yonida zaifroq sahnalar ham bor». Şu bilan birga u taʼkidlagan: «Biroq tanqid filmni yaxşi qabul qildi. U xorijda muvaffaqiyat bilan ötib, ajoyib şarhlar töpladi. Moskvin ishi filmning eng kuçli tomoni, jahon operatorlik sanʼatining yutuği sifatida baholandi».

Kinoşunos Lidiya Zaytseva «„SVD“ning yangiligi mavzuni amalga oşirişning barça darajalarida bevosita namoyon böladi» deb qayd etgan. Bir qator tanqidçilarning fikriça, tarixiy fantaziya qonunlari asosida yaratilgan va tasviriy manyerizm bilan ajralib turadigan bu film kino sanʼatining şohkörinişidir.

Kinotanqidçi Mixail Trofimenkov yozgan: «„S.V.D.“ — bu «birinçi sovet tarixiy fantasmagoriyasi». U filmni şunday baholagan: «„S.V.D.“ — tasavvur qilib bölmaydigan, ehtimol ideal film. Bu silliq, Rafael mukammalligi emas, balki dissonansli, keskin qarama-qarşiliklardan töqilgan. Eng gözal sovet filmida gözallikning hatto izi ham yöq. Intellektual kino bulvar usullaridan foydalanadi. Işonçli „davr ruhi“ absurd fazoda xohlaganiça aylanib yuradi. Albatta, uçun ssenariy mualliflari Tinyanov va Yulian Oksman javobgar edi. Qörqinçli, tahdidli, gusar çibuqlaridan tutun kabi suzib yuradigan gözallik uçun esa daho operator Andrey Moskvin javobgar. Lekin filmning yaşirin sehri vakolatlarning taqsimlanişida emas, balki operatorning maʼnolarni obrazlarga aylantirişida, odatdagi operatorlik intilişini öz-özidan porlayotgan gözallikka böysundirişida, ssenariy mualliflarining esa maʼnolarning kinogenikligini his qilişida».