The Golden Voyage of Sinbad

Kartinani Ray Harryhausen va Charles Sçneer prodyuserlik dueti yaratdi. Ularning hisobida ertak va fentezi janrida bir neçta muvaffaqiyatli asarlar bor edi, jumladan seriyaning boşlanişi bölgan "Sinbadning yettinçi safari" ham bor edi. Maxsus effektlar ustasining oldingi filmlari "Million yil miloddan avvalgi" va "Gvanji vodiysi" prokatda turliça muvaffaqiyat qozongan edi. Ray Columbia Pictures bilan keyingi lenta uçun moliyalaştiriş masalasini kelişib oldi. Dastlabki ğoya ertak yoki fentezi filmi yaratiş edi va turli variantlar muhokama qilindi: "Gilgameş" asarini ekranlaştirişdan tortib, "Oyda birinçi odamlar" filmini suratga olişgaça. Oxir-oqibat Sinbad-dengizçi haqidagi hikoyani davom ettirişga qaror qilindi. Syujet "Ming bir keça" ertaklari motivlariga asoslangan edi, lekin u butunlay original edi. Şarq ertaklari stsenariy uçun qulay asos böldi, çunki ularning syujetiga xos bölgan yuqoridan belgilangan taqdir fentezi olamida odatda uçraydigan nomuvofiqliklarni qabul qilişni osonlaştirar edi.

Prodyuserlik duetida vazifalar aniq taqsimlangan edi: Harryhausen işlab çiqariş jarayonining texnik va ijodiy tomonini, Sçneer esa taşkiliy masalalarni boşqardi. Kartinaning "Sinbad Hindistonga boradi" ("Sinbad goes to India") işçi nomi bilan tayyorgarlik 1970-yilda boşlandi. Stsenariy va rasadkalar yoziş jarayonida nom "Oltin Sinbad sayohati"ga özgartirildi. Stsenariy yozilişidan oldin rassom asosiy vizual elementlarning eskizlarini tayyorlab qöygan edi, xususan, köp qölli maʼbuda Kali obrazini. Harryhausen har doim özining oldingi filmlaridagi ğoyalarga qaytardi. Xususan, qoğozda qolib ketgan "Lemuriya" filmining eskizlari va "Gullivning uç olami" filmi uçun işlab çiqilgan baʼzi materiallar işlatildi. Dastlabki eskizlarda Harryhausen "Sinbadning yettinçi safari"dagi siklop obrazini qayta işladi. Hal qiluvçi jang siklop va ulkan neandertalçi örtasida bölişi kerak edi. Birinçi rasadkani körib çiqqaç, Harryhausen özining eski işini tanqid qildi va bu variantdan voz keçdi. Siklop örniga u siklop-"kentavr" ğoyasini öylab topdi. Neandertalçi (keyinçalik "Sinbad va bir közli yölbars"da foydalanilgan) örniga oltin rangli griffin keldi.

Işlab çiqariş uçun şartnoma ingliz studiyasi Morningside Productions bilan imzolandi. Moliyaviy jihatdan Columbia Pictures öşa paytda yaxşi ahvolda emas edi va suratga oliş guruhi qatʼiy byudjet doirasiga siğiş uçun hamma narsada tejamkorlik qilişga majbur böldi. Rejissyor va stsenariy muallifi sifatida 1960-yillardagi kam byudjetli dahşat filmlari bilan tanilgan Gordon Hessler va Brian Clemens taklif qilindi. Uç yillik tanaffusdan söng kinoindustriyaga Miklós Rózsa qaytib keldi. "Gollivudning oltin davri" bastakori sifatida u 1940—1950-yillardagi, xususan maşhur "Bağdodlik öğri" filmi bilan tanilgan edi. Kino musiqasida şarq ekzotikasi böyiça mutaxassis loyihada juda talabgor bölib çiqdi. "Gvanji vodiysi"dan keyin Harryhausenning uzoq yillar unga qöğirçoq va miniatyura modellarini tayyorlab kelgan Artur Heyward bilan kelişmovçiliklari yuzaga keldi. Yangi filmda Rey bu işni özi bajarişga majbur böldi.

Aktyorlar tarkibi Gordon Hesslerning körganidek bölmadi. Rejissyor va prodyuserlar boş erkak rolini oldingi Sinbad — Kerwin Mathewsga bermoqçi edilar, lekin u allaqaçon ança keksayib qolgan va tipiga mos kelmasdi. Sinbad rolini Robert Shaw sinab kördi, lekin u bilan kelişib bölmadi. Shaw keyinroq kartinada faqat kiçik kameo rolida — Orakul sifatida körindi. Kompaniyada yagona amerikalik aktyor bölgan John Phillip Law (garçi ijodiy faoliyatining katta qismini Yevropada ötkazgan bölsa ham) nomzodi studiya tomonidan majburan tiqilgan edi. Law Columbia Pictures bilan doimiy şartnomaga ega edi va "Barbarella" hamda "Devil Doll" filmlari tufayli aktyorlar tarkibida asosiy yulduzga aylangan edi. Law ning jismoniy şakli va aksiya sahnalarini bajariş qobiliyati Hesslerni qoniqtirmasdi, ammo u qarorga eʼtiroz bildira olmadi.

Boş yovuz odam roli uçun Hessler Christopher Lee ni tavsiya qildi, lekin bu nomzod ham rad etildi. Sehrgar Koura roliga "Tales from the Crypt" kam byudjetli dahşat filmida diqqatni tortgan Tom Baker tanlandi. Boş ayol rolini Raquel Welch ga taklif qilişni öylaşdi, ammo prodyuserlar arzonroq aktrisa topişga qaror qilişdi. Uning örniga Welçga taşqi körinişi öxşaş, öşa paytda hali kam tanilgan Caroline Munro tanlandi. Ikkinçi darajali rollarda asosan ingliz ijroçilar band edilar, epizodlar uçun ispan va fransuz aktyorlari ham jalb qilindi.

Suratga oliş guruhining rejalariga Hindistonga safar kiritilgan edi. Harryhausen dekoratsiya va landşaftlar eskizlarini yaratişda meʼmoriy durdonalarga tayangan: Ellora va Elephanta — ğorga öyib işlangan qadimiy hind ibodatxonalari. Loyiha byudjeti qimmat ekspeditsiya uyuştiriş imkonini bermadi. Mos joylar qidirilmadi, bu Ispaniya böldi, asosan trilogiyaning oldingi filmi uçun işlatilgan joylar: Palma-de-Mallorca oroli va Torrentes de Pareis (es) (Mallorca) qişloği. Orakul sahnasi Arta hududidagi ğorlarda suratga olingan. Studiya suratga olişlari Madriddagi Sevio Studios studiyasida ötkazildi. Sehrli landşaftlarning köpçiligi miniatyura şaklida yaratilgan yoki orqa fonga çizilgan edi (masalan, Lemuriya sohiliga qöniş). Film 35 mm Kodak 5247 rangli plyonkaga tuşirilgan. Baʼzi sahnalar kamroq sezgir Kodak 5638 plyonkasiga olingan, çunki dastlab film darhol televizorda körsatilişi mumkin deb taxmin qilingan edi.

Kartinada 1970-yillar texnologiyalarining butun imkoniyatlari işlatilgan: tezlaştirilgan suratga oliş, xromakey, miniatyura modellarini va kukla animatsiyasini birlaştiriş. Qöğirçoqlarni jonli aktyorlar va töliq ölçamli dekoratsiyalar bilan birlaştiriş uçun Harryhausen 1958-yildan beri Columbia Pictures da öz nomini olgan "Dynamation" texnologiyasidan foydalangan. 1973-yildagi film uçun kinokompaniyaning marketing bölimi usulga yanada yorqinroq, ularning fikriça, nom — "Dynarama" ni öylab topdi. Bu ikki harakatlanuvçi tasvirni birlaştirişning modifikatsiyalangan varianti bölib, ulardan biri orqa fonga proyeksiya qilinardi. Tasvirlar "harakatlanuvçi niqob" usuli yordamida birlaştirilgan. Hessler "Oltin safar"gaça maxsus effektlar sohasida heç qanday tajribasi yöqligini eslagan. Harryhausen uni jarayon nozikliklariga örgatib, "agar pul yetarli bölsa, ekranda istalgan narsani tasvirlaş mumkin" deb aytgan. Stsenariy yoziş bosqiçidayoq mualliflar nimani tasvirlaş mumkinligini hisobga olgan, ammo suratga oliş jarayonida ham rejalar özgargan. Sinbad bilan Koura örtasidagi jang improvizatsiya böldi — dastlab stsenariyda u mutlaqo boşqaça tasvirlangan edi. Jamoaning vizual effektlar yaratiş imkoniyatlarini baholab, rejissyor yakuniy jangni özgartirdi.

Dastlab kinostudiya suratga oliş uçun bevosita 14 hafta ajratgan edi. Byudjet qayta körib çiqilgandan söng, 8 hafta doirasiga siğiş töğrisida buyruq keldi. Barça suratga olişlar 1972-yil iyul-avgust oylarida ötkazildi. Keyin taxminan bir yil davomida vizual effektlarni qayta işlaş davom etdi va kartina 1973-yil dekabrida prokatga tayyor böldi. Yakuniy montaj şunçalik çözilib ketdiki, Gordon Hessler 1972-yilda yana bir töliq metrajli film — "Elçixona"ni suratga olişga ulgurdi.

Kartinada Harryhausenning sevimli vizual motivi bor — yarasa qanotlari kabi pardali qanotli mavjudot. Vaqtida rassomga Gustave Doré ning "Ilohiy komediya"ga çizgan illyustratsiyalari katta taassurot qoldirgan. Uçuvçi gomunkulning apokaliptik obrazi mualliflarning köplab filmlarida uçraydigan şu mavzuning variantlaridan biridir. Stsenariyning dastlabki variantida yovuz sehrgar Sinbad va Vazirning niyatlarini kristall şar orqali bilib olardi. Keyinçalik kartina yaratuvçilari bu juda eskirgan usul ekanini aniqlab, Koura közi va quloqlariga aylanadigan mavjudotni öylab topdilar. Harryhausen uçuvçi gomunkul obrazi ustida boşqa ertak mavjudotlaridan köra köproq işladi va öz ijodi haqida şunday fikr bildirgan:

Koura gomunkulining birinçisi Sinbad tomonidan vazirning yaşirin joyida yöq qilingan. Keyingisini (albatta, öşa kukla işlatilgan) sehrgar tomoşabin köz öngida jonlantiradi va bu sahna filmdagi eng sevimli sahnalarimdan biri. Uni yaratiş juda qiziq böldi, çunki sahnada kinoya bor: sehrgar sunʼiy hayot yaratadi, lekin aslida sehrgarning qölini animator boşqaradi.

Sinbad kemasidagi sahnalar miniatyura modelini işlatiş, studiyadagi işlar va kemaning Malta oroli yaqinidagi Örta yer dengizida qurilgan qismining suratga olinişi (dekorator Jon Stollning ishi) kabi murakkab kombinatsiyadan iborat edi. Kema jamoasining köpçiligi haqiqiy dengizni körmagan — palubadagi va kema xonalaridagi sahnalar asosan studiyada suratga olingan. Texnik jihatdan filmning eng murakkab sahnalaridan biri taqdir fontani yonidagi jang finali edi, u ham miniatyuralar, töliq ölçamli studiya dekoratsiyalari va tezlaştirilgan suratga olişni birlaştiriş orqali yaratilgan. Kema boşidagi jonlangan haykal filmga sönggi daqiqada qöşildi. Mavjudotning ğayrioddiy yoğoç teksturasi haykaltaroş Jorj Lofgren va Janet Stivensning mahoratini talab qildi. Dahşatli ayol qiyofasi, tikka turgan soçlari bilan, 1935-yilgi dahşat filmida Elsa Lançester ijro etgan Frankenşteynning qalinʼi obrazidan ilhomlanib yaratilgan. Tört daqiqalik sahna mutaxassislardan sinçkovlik bilan işlaşni talab qildi, çunki u 42 ta alohida animatsiya parçasining montaj yopiştirilişidan iborat edi. Qatʼiy aytganda, bu sahnani kino xatosi (kinolyap) deb hisoblaş mumkin — arab kemalarida bunday boşli haykal uçramagan, lekin epizod juda taʼsirli çiqqan.

Yana bir jonlangan haykal — vahşiylar ibodatxonasidagi maʼbuda. Koura uni Kali deb ataydi, lekin uning qiyofasi hind panteonidagi ikki maʼbuda — Kali va Durga qiyofasini birlaştiradi. Kanonga köra, Kalining tört qöli bor, Durganing esa sakkiz yoki undan köp qöli bölişi mumkin. Dastlabki eskizlarda rassom jonlangan haykalga sakkiz qöl bergan, ammo keyinçalik bunday obyektni amalga oşiriş va suratga olişdagi qiyinçiliklarni anglab, sonini oltitaga qisqartirgan. Jonli aktyorlar iştirokidagi sahnada maʼbudani uç nafargaça qiliçbozlik kaskadyori almaştirgan. Jonlangan maʼbuda bilan jang sahnasini köpçilik tanqidçilar filmning eng yaxşi sahnasi deb ataşdi. Özining juda salbiy şarhida Glenn Erickson filmning ijobiy tomonlaridan faqat şu sahnani ajratib körsatdi va uni «Harryhausen sehri» namoyişi deb atadi.

Nihoyat, filmning yakuniy jangi griffin va siklop-kentavr örtasida böladi. Vizual effektlar rassomi griffin taqdir fontani kiriş joyini qöriqlaydigan haykaldan jonlanadigan sahnani rejalaştirgan edi. Voqealarning bunday ketma-ketligi tomoşabin uçun jang ramzini — Yaxşilik bilan Yomonlik örtasidagi epik jangni tuşunarliroq qilardi. Taʼsirçan epizod byudjet muammolari tufayli qisqartirildi. Kentavr bilan jang boşqa sabab bilan ham muvaffaqiyatsiz çiqdi. Griffin juda katta qanotlar bilan yaratilgan edi, bu esa unga jang qilişga xalaqit berardi. Harryhausen jonivorni havoga kötarib, griffinni raqibiga yuqoridan hujum qildirmoqçi edi, buning uçun uning oğirligini kötara oladigan darajada katta qanotlar kerak edi. Animatsiyaga kelganda esa havoda figura juda ğayritabiiy körinib, uni yerda qoldirişga töğri keldi. Hessler ish materiallarini körib, yakuniy jangda insonsimon mavjudotlar iştirok etmayotganidan afsuslandi — tomoşabin xayoliy hayvonlarning ölimiga kamroq hamdard böladi. Modellar va sahnani qayta işlaşga vaqt qolmagan edi va hammasini bor holiça qoldirişga töğri keldi. Suratga olişdan keyin Hessler kinoya bilan şunday dedi: «Agar Rey bilan yana bir ertak suratga olsam, unda heç qaçon griffin bölmaydi».

Kartinaga rang beriş maqsadida aktyorlar tilini şarqona yengil talaffuz bilan gapirişni örgatadigan mutaxassis bilan maşq qilişdi. Filmga alohida ohang faqat arab maqollari, kostyumlar va dekoratsiyalar bilan berilmagan. Miklós Rózsa ning şarq pentatonik motivlari "Bağdodlik öğri" va 1940-yillardagi boşqa filmlar anʼanalariga yaqin tarzda yaratilgan. Filmni oçadigan mavzuni puflama çolğular ijro etardi, esda qoladigan oltita notadan iborat asosiy mavzu motivini esa torli çolğular takrorlardi. Bastakor har bir qahramonning ekrandagi harakatlarini kuzatib boradigan öz mavzusi bölişi kabi keng tarqalgan usuldan foydalandi.

Işlab çiqarişga kartinaning ekspluatatsiya kinosi sifatida suratga olinişi va katta byurokratlaşgan korporatsiya tizimida yaratilgani taʼsir körsatdi. "Oltin safar" tipik "prodyuserlik" ishi böldi, çunki rejissyor özini töliq ifodalay olmadi va prodyuserlar hamda distribyutorning rahbariy körsatmalariga böysunişga majbur böldi. Gordon Hessler byudjet muammolari baʼzi muhim stsenariy burilişlaridan voz keçişga va aktyorlar tarkibi bilan boğliq kompromisslarga borişga majbur qilganini eslagan, bu esa sifatga taʼsir qilgan. Columbia Pictures bilan hamkorlikda ijobiy tomonlar ham bor edi. Agar kartina kiçik mustaqil prodyuser firma tomonidan suratga olinganida, yoş çeklovi bilan boğliq muammolar yuzaga kelişi mumkin edi. Filmda baʼzi xavfli sahnalar bor edi, ayniqsa Caroline Munro ijro etgan Marayananing yarim yalanğoç qiyofasi bilan boğliq sahnalar. Distribyutor Columbia Pictures korporatsiyasi bölgani uçun, AQŞ va Buyuk Britaniyada film bolalar uçun körsatiş çeklovlarisiz reytingni oldi.

Buyuk Britaniyada kartina 1973-yil dekabrida, AQŞda esa 1974-yil aprelida prokatga çiqdi. Aktyorlar tarkibi maşhur bölmagan ertak-film uçun jiddiy marketing kampaniyasi ötkazildi. Kartina treyleri Dynarama texnologiyasini tarğib qilib, vizual effektlar texnologiyalarining sönggi yutuqlarini namoyiş etdi. Amerika kinematografi tarixida birinçi marta studiya yangi filmni 1974-yilgi Comic-Con festivalida taqdim etdi. Keng kölamli suratga olişlar va geografiyasiga qaramay, reklama kampaniyasiga ham qaramay, kartina byudjeti juda kamtar bölib, $1 million doirasiga siğdi (taqqoslaş uçun — 1958-yildagi "Sinbadning yettinçi safari" byudjeti taxminan $650 ming edi). Kassa körsatkiçlari distribyutor kompaniyasi uçun ajablanarli böldi va kartinani 1974-yil mavsumida prokat daromadi böyiça yetakçilar qatoriga çiqardi. Prokatning aniq maʼlumotlari ziddiyatli. "Cinefantastique" jurnali maʼlumotiga köra, daromad taxminan $5,5 million bölgan. Boşqa baholarga köra, daromad taxminan $11 million bölgan. AQŞda "Oltin safar..."ning muvaffaqiyatli prokati tufayli "Sinbadning yettinçi safari" qayta prokatga çiqarildi va ikkala film köp kinoteatrlarda bir seansda namoyiş etildi. Kartina SSSRda namoyiş etiş uçun sotib olingan. 1977-yilda "Oltin safar" filmi taxminan 37 million tomoşabinni töplab, sovet prokatining yetakçilaridan biriga aylandi.

Kartina sayohat-ertak kanonlari, Joseph Campbell tasvirlagan anʼana asosida yaratilgan. Empire jurnalining şarhlovçilari taʼkidlaganidek, filmning syujeti talabçan kino ixlosmandi uçun aniq möljallanmagan. Uzoq mamlakat-B ga borib, artefakt-A ni topib yiğiş va S mukofotini oliş. Kartina alohida talablarsiz trilogiyaning birinçi filmi uslubini davom ettiradi, lekin öziga xos xususiyatlarga ega. Unda ança ğamgin kayfiyat va esoterika hamda qora sehrga moyillik sezilib turadi. Oldingi filmda mifik mavjudotlarning harakatlari heç narsa bilan asoslanmagan bölsa, Hessler kartinasida ularning ortida har doim yovuz sehrgarning qiyofasi turadi, u ularni öz irodasi bilan boşqaradi va ularga hayotiy kuçini sarflaydi. Bu holat syujetga maʼno va yaxlitlik beradi. Birinçi filmning folklor kelib çiqişini umumlaştirilgan şarqona deb ataş mumkin, 1974-yilgi filmda esa şarq rangi aniqroq seziladi. Kartinadagi rekvizit va dekoratsiyalar töplami eklektik bölsa-da, unda arab va hind madaniy anʼanalarining aralaşuvi sezilarli.

Stsenariy mualliflarining irodasi bilan Sinbad-dengizçi — "1001-keça" qahramoni — savdogardan jasur jangçiga aylandi, u qiliçini heç qaçon taşlamaydi. Trilogiya doirasida ijobiy qahramon Sinbad obrazi özgargan. Ikkinçi darajali qahramonlar Şarqqa xos bölgan oliy kuçlarga munosabatda bölişadi: «Allohning irodasi şunday», deyişadi qahramonlar. Sinbad esa Ğarbning hayot va taqdirga munosabatini qabul qiladi. Butun xatti-harakati bilan u determinizmga qarşi çiqadi va tepadan yuborilgan voqealar tartibini özgartirişga harakat qiladi. Boş qahramon Marayanani ozod qilib, unga endi u qul emasligini va inson öz taqdirini özi tanlaşga haqli ekanini tuşuntiradi.

Kartinadan 1950-yillardan beri geosiyosiy vaziyat va jamoatçilik kayfiyati qançalik özgarganini seziş mumkin, bu qahramonlarning tasvirlarida öz aksini topgan. Agar "Yettinçi safar"da yovuz sehrgarning qiyofasini şarqona deb bir maʼnoda aniqlaş mumkin bölmasa, "Oltin safar"da hammasi özgaradi. Ğarb mamlakatlari uçun Şarq endi sirli va nomaʼlum mamlakat bölib qolmadi. Kartinadagi arab ildizli yovuz odam qiyofasi endi tomoşabinga taniş bölgan stereotipga yanada mos keladi — endi uning salla va soqoli bor. Taqdir fontani, filmning finalida qahramon halok bölgan yovuz odamning qoni bilan taʼsirçan tarzda böyalgani, neft fontaniga öxşatiş mumkin bölgan ramz sifatida körilişi mumkin. Yana bir taniş motiv — Maraviya mamlakati, uning nomi Arabiston bilan jaranglaydi.

Kartinada boş rol maxsus effektlarga tegişli bölib, ular 1970-yillar texnologiyalarining barça imkoniyatlarini namoyiş etadi. Ularning sifati, jumladan zamonaviy mutaxassislar tomonidan ham yuqori baholandi. Biroq rejissyor Tim Burton effektlar yaratuvçisiga hurmat bildirib, kartinadagi maxsus effektlar tirik aktyorlarni ortda qoldirgani, bu zamonaviy filmlar uçun ham xarakterli ekanini taʼkidladi.

"Oltin safar..."ning romantik çiziği trilogiyaning oldingi filmiga qaraganda kamroq işlangan, lekin bolalar auditoriyasiga yönaltirilgan kartina uçun bu kamçilik unçalik sezilmaydi. Kinoşunoslar Herz va Zaza kartinani bolalar va kattalar uçun bir xil qiziqarli deb ataşdi. Filmning eng zaif tomoni sifatida ijobiy qahramonning xira öyini körsatildi. Boş rolni ijro etgan John Philip Law heç qanday taʼsirçan ijroçilik mahoratini namoyiş etmaydi, uning matni filmda sayoz.

Empire jurnali faqat Tom Bakerning öyinini yuksak baholadi, qolgan rollarni esa oddiy deb atadi. Glenn Erickson (DVD Savant resursi) rejissurani ham juda salbiy qabul qilib, uni trilogiyadagi eng yomon deb atadi. U griffin va kentavr jangining markaziy sahnasini oldingi voqealar bilan mantiqan boğlanmagan deb, filmdan jasorat bilan olib taşlaşni taklif qildi. Deyarli barça tanqidçilar venger Miklós Rózsa ning ajoyib саундтрекини, esda qoladigan şarqona motivlari bilan yuqori baholadilar.

"B" kategoriyali kartina maqomi tufayli "Oltin safar..." sezilarli mukofotlarga nomzod körsatilmadi, ammo köpçilik mutaxassislar kartinani maxsus effektlarni yaratiş sohasida sezilarli hodisa deb tan oldilar. 1973-yilda "Cinefantastique" jurnalining butun soni kartinaning yaratiliş va suratga oliş tarixiga bağişlangan edi. Prokatdagi yutuqlar keyinçalik Columbia Pictures ni 1977-yilda seriyani "Sinbad va bir közli yölbars" filmi bilan davom ettirişga undadi, ammo tanqidçilar fikriça, oxirgi kartina trilogiyaning eng zaif filmi bölib çiqdi. "Oltin safar..."ning muvaffaqiyati aktyorlarning keyingi karyerasiga ham ijobiy taʼsir körsatdi. Tom Baker maşhur britaniyalik serialda boş rolni oldi va "Doktor Kto"ning törtinçi timsoliga aylandi. Caroline Munro ning karyerasining çöqqisi "Menni sevgan josus" filmida Bond qizlaridan biri rolini ijro etişi böldi.

1974-yilda Marvel Comics naşriyoti "Worlds Unknown" seriyasida filmga asoslangan ikkita komiks töplamini çiqardi, ularni muharrir Len Wayne tayyorladi. Kartina sanoatga va zamonaviy CGI effektlarining uslubiga sezilarli taʼsir körsatdi. Tim Burton "Oltin safar..."ni özining sevimli kartinalaridan biri deb atadi. James Roman "Blokbasterdan ham katta" kitobida Sinbad haqidagi trilogiyaning "Ulkan halqalar hukmdori" kino sagasiga körsatgan taʼsirini kuzatadi. Ikkala holatda ham markaziy örinda maxsus effektlar turgan, syujet esa qadimiy mifologiya va ertaklardan kelib çiqqan. Bu kartinaning taʼsiri Aardman Animations studiyasining asosçilari va rassomlari — Peter Lord, David Sproxton va Nick Park ularning ijodkor sifatida şakllanişida katta ahamiyatga ega ekanini tan olişgan.