1908-yilda uç yoşli Pu Yi Xitoyning oxirgi sulolasi — Cin sulolasining imperatori boldi. Uni hurmat va haşamat öräb olgan, ammo Taqiqlangan şahar çegaralaridan çiqişga ruxsat berilmagan. Saroy devorlari ortida dunyo özgarayotgan paytda kiçik hukmdor öz yopiq olamida yaşaydi, uning hayoti esa XX asr tarixining bir qismiga aylanadi.
«Oxirgi imperator» (The Last Emperor) filmini italiyalik rejissyor Bernardo Bertolucci suratga oldi, ssenariysini ham u yozgan. Ssenariy Pu Yining avtobiografiyasiga asoslangan. Boş rolni John Lone ijro etgan, rollarda Peter ÖToole, Joan Chen va Vivian Wu ham iştirok etgan. Musiqasini Ryuichi Sakamoto yaratgan. Tarixiy-biografik drama «Recorded Picture Company» studiyasi tomonidan 1987-yilda çiqdi, davomiyligi 165 daqiqa. Surat «Oskar» kinomukofotining töqqizta haykalçasini qölga kiritgan.
1Treylerlar
▶2Rollarda
John Lone, Joan Chen, Peter O'Toole
·Ensiklopediyadan
«Oxirgi imperator» (ingl. The Last Emperor) — tarixiy-biografik badiiy film. 1987-yilda italiyalik kinorejissyor Bernardo Bertolucci tomonidan suratga olingan. Filmning ssenariysi Xitoy va Manjou-go sobiq imperatori, Cin sulolasining oxirgi imperatori Pu Yining avtobiografiyasiga asoslangan. Uning rolini John Lone ijro etgan. Filmning maslahatçilaridan biri Pu Yining akasi, şuningdek, surat qahramonlaridan biri Pu Ce bölgan.
Surat «Oskar» kinomukofotining töqqizta haykalçasini qölga kiritdi. Bertolucci şunday degan edi: «„Oxirgi imperator“ uçun olingan töqqizta „Oskar“dan keyingina özimni italiyalik his qildim. Garçi bu filmning voqealari Uzoq Şarqda bölsa-da, bu mening eng italiyaça filmim».
3Syujet
Filmning syujeti ikki tarixiy çiziqqa bölingan: Xitoy va Manjou-go sobiq imperatorining hayoti hamda…
Filmning syujeti ikki tarixiy çiziqqa bölingan: Xitoy va Manjou-go sobiq imperatorining hayoti hamda 981-raqamli mahbusning hayoti. Mahbus xotirasida öz hayotining lavhalarini, bolaligidan tortib 1945-yilda sovet qöşinlari tomonidan asirga olinişigaça bölgan voqealarni qayta tiklaydi.
1950-yilda Sovet-Xitoy çegarasidagi temir yöl stansiyasiga mahbuslar olib kelingan poyezd keladi. Kutiş zalida ulardan baʼzilari sobiq imperator Pu Yini tanib qoladi va unga taʼzim qila boşlaydi. Sodir etgan jinoyatlari uçun sudga tortilişidan qörqqan u hojatxonaga yolğiz kirib, tomirlarini kesadi. Xotiralar uni ötmişga — 1908-yilga olib boradi. U ikki yoşli bola ekanida onasidan ajratilib, enagasi Ar Moga topşirilgan, keyinroq esa ölim oldidagi buvisi, imperatritsa Cisi huzuriga kirgan. Yangi kamerasiga kirgan 981-raqamli mahbus (uning hayotini tuman boşliği saqlab qolgan) u yerda kenja akasi Pu Ce bilan uçraşadi. U hayotidagi köplab voqealarni eslaydi: ular birga qanday öynaganini; imperatorning beva xotinlari buyruği bilan enagasi Ar Mo qanday abadiy uzoqlaştirilganini; kenja akasi va xizmatkorlardan qanday bilgani: u faqat Taqiqlangan şahar çegaralarida imperator bölib qolganini va qöriqçilar uni undan çiqişiga ruxsat bermasligini. U Xitoy Respublikasi prezidentini köradi, prezident Taqiqlangan şaharni közdan keçiriş uçun kelgan, Pu Yi unga toşlar otadi. Köp ötmay unga Buyuk Britaniyadan tarbiyaçi Reginald Johnston keladi. Pu Yining ğarb madaniyatiga intilişi kuçayadi, u evropalikka öxşaşga harakat qiladi va aniq sunʼiy kelib çiqqan yonğindan keyin saroydan öğirlikka botgan xonaxalqlarni haydab çiqaradi.
981-raqamli mahbus söroqqa çaqiriladi. Hayajonli yoş tergovçi va bosiq tuman boşliği undan yapon bosqinçilari bilan hamkorligi haqida maʼlumot oladi. Pu Yi 1924-yilda Pekin töntarişidan keyin askarlar uni, ikki xotinini va imperator beva xotinlarini Taqiqlangan şahardan quvib çiqarganini eslaydi. U Tyanszindagi villaga joylaşadi, ammo fuqarolar uruşi boşlangaç yapon elçixonasida panoh topişga majbur böladi. Kenja xotini Ven Syu öz mavqeidan ezilib, ğarb tuşunçalari böyiça u faqat maʼşuqa ekanini his qiladi va Pu Yi unga ajrim bermayotgani uçun qoçib ketadi. Uning örniga Pu Yining amakivaççasi «Şarqiy xazina» keladi, u katta xotin Van Junni afyunga örgatadi. 981-raqamli mahbus yaponlar uni öğirlab, zörlik bilan Manjou-goga olib ketganini daʼvo qiladi. Ammo tergovçilar unga Johnstonning kitobini körsatadi va uni Pu Yining kamerdiniri bilan yuzma-yuz qilib, yolğonini foş etadi. U özi qanday qilib ixtiyoriy ravişda Manjuriya imperatori bölişga rozi bölganini eslaydi, çunki Xitoy oldida heç qanday burçi yöq deb hisoblagan (yangi hokimiyat uning ajdodlari qabrlarini bulğagan va talagan edi). Ammo şaraf, marosim va saroy taşqi körinişiga qaramay, u öz hokimiyatining faqat nominal ekanini anglaydi, Manjuriyaning haqiqiy hukmdori esa saroy kinostudiyasi direktori, bir qöli yöq yapon Amakasu ekanini bilib oladi. Pu Yining xotini eriga yaponlar uning mamlakatida har qadamda afyun sotayotganini ayblaydi. U şoferidan bola köradi, ammo yaponlar bolani va uning otasini öldirib, uni izolyatsiya uçun klinikaga olib ketadi. Davlat kengaşi yiğilişida Pu Yi Yaponiya va Manjuriyaning özaro hurmati haqidagi deklaratsiyani eʼlon qiladi, şundan söng barça senatorlar Amakasu ortidan zalni tark etadi. Yapon niqobini butunlay taşlab, «Osiyo bizniki!» deb baqiradi. Şu orada Yaponiya Ikkinçi jahon uruşida mağlub böladi. Pu Yi imperator Xirohitoning taslim böliş haqidagi radio murojaatini eslaydi. Kinostudiya direktori öz boşiga öq uzadi (haqiqatda u zahar içgan). Manjou-go imperatori yapon generallari bilan Çangçun aerodromiga şoşiladi, Yaponiyaga uçib ketiş umidida, ammo şu paytda afyun uni titroq, aqldan ozgan kampirga aylantirgan Van Jun yetib keladi. Aerodromga sovet desantçilari tuşadi va Pu Yini hibsga oladi.
Tuman boşliği 981-raqamli mahbusga boşqa mahbuslarning xizmat qilayotganini payqaydi, şuning uçun uni ajratib qöyib, mehnatga majbur qiladi. Pu Yi boğbon böladi. 1959-yilda uni afv etiş böyiça ozod qilişadi. 1967-yilda bir kunlik mehnatdan keyin qişki boğdan u akasi huzuriga bozorga boradi va xunveybinlarning namoyişini köradi: ular bir neça «oğişganlarni» olib ketayotgan edi. Ular orasida Pu Yi jasoratini yöqotmagan tuman boşliğini köradi va uni ozod qilişga urinadi, ammo yigitlar uni yöl çetiga itarib yuboradi. Keyinçalik u Taqiqlangan şaharga çiptani kiriş oldida sotib olib kiradi, qöriqçining öğli bilan suhbatdan keyin taxtga çiqadi, söng uning köz öngida ğoyib böladi. Zalga turistlar guruhi kiradi va gid sönggi imperator Pu Yi 1967-yilda vafot etganini aytadi.
4Rollarda
John Lone — Pu…

John Lone — Pu Yi
Peter ÖToole — Reginald Johnston
Joan Çen — Van Jun, Pu Yining 1-xotini
Victor Wong — Çen Baoçen
Ying Ruoçeng (ingl. Ying Ruoçeng) — tuman boşliği
Ryuiçi Sakamoto — Masahiko Amakasu
Maggie Han (ingl. Maggie Han) — «Şarqiy xazina» (Yoşiko Kavasima)
Rick Yang — yoş tergovçi
Vivian Wu (titrlarda U Tszyunmey) — Ven Syu, Pu Yining 2-xotini
Cary-Hiroyuki Tagawa — Chan
Fan Guang — Pu Ce, Pu Yining akasi
Jade Go — Ar Mo, Pu Yining enagasi
Lisa Lu — imperatritsa Cisi
Basil Pao (ingl. Basil Pao) — 2-knyaz Chun, Pu Yining otasi
Çen Kaige — saroy qöriqçilari kapitani
5Faktlar
Filmning suratga olinişi Pekinda, Taqiqlangan şaharda ötgan. Şu tariqa Bertolucci kommunistik Xitoyda suratga…

Filmning suratga olinişi Pekinda, Taqiqlangan şaharda ötgan. Şu tariqa Bertolucci kommunistik Xitoyda suratga olişga ruxsat berilgan birinçi ğarbiy rejissyor böldi.
Dastlab boş rolga Gonkonglik aktyor Tony Leung Ka-fai tanlangan edi, ammo u ingliz tilini yaxşi bilmasligini bahona qilib, rolni rad etdi.
Filmning 218 daqiqali kengaytirilgan versiyasi mavjud, uni köpinça xato ravişda «rejissyorlik» deb ataşadi. Aslida rejissyor Bernardo Bertolucci va operator Vittorio Storaro bir neça bor taʼkidlaganidek, bu uzun variant faqat televideniye uçun tört qismli mini-serial yaratiş böyiça şartnoma talablarini bajariş uçun montaj qilingan. Bertolucci özining haqiqiy «rejissyorlik versiyasi» deb aynan 163 daqiqali prokat (teatr) versiyasini hisoblagan, u töqqizta «Oskar» mukofotini qölga kiritgan.
6Mukofotlar va nominatsiyalar
1987 — «Cahiers du cinéma» jurnalining yilning eng yaxşi filmlari röyxatida…

1987 — «Cahiers du cinéma» jurnalining yilning eng yaxşi filmlari röyxatida 5-örin.
1987 — AQŞ Milliy kinotanqidçilar kengaşi böyiça yilning eng yaxşi önta filmi qatoriga kiriş.
1988 — 9 ta «Oskar»: eng yaxşi film (Jeremy Thomas), eng yaxşi rejissyor (Bernardo Bertolucci), eng yaxşi moslaştirilgan ssenariy (Bernardo Bertolucci, Mark Peploe), eng yaxşi original musiqa (Ryuiçi Sakamoto, David Byrne, Cong Su), eng yaxşi operator ishi (Vittorio Storaro), eng yaxşi montaj (Gabriella Cristiani), eng yaxşi rassom-dekorator ishi (Ferdinando Scarfiotti, Bruno Cesari, Osvaldo Desideri), eng yaxşi kostyum dizayni (James Açeson), eng yaxşi ovoz (Bill Rowe, Ivan Şarrock).
1988 — 4 ta «Golden Globe» mukofoti: eng yaxşi drama filmi, eng yaxşi rejissyor (Bernardo Bertolucci), eng yaxşi ssenariy (Bernardo Bertolucci, Mark Peploe, Enzo Ungari), eng yaxşi original musiqa (Ryuiçi Sakamoto, David Byrne, Cong Su). Bundan taşqari, lenta «Dramadagi eng yaxşi erkak roli» nominatsiyasida ham nomzod bölgan (John Lone).
1988 — «David di Donatello» 9 ta mukofoti: eng yaxşi film, eng yaxşi rejissyor (Bernardo Bertolucci), eng yaxşi ssenariy (Bernardo Bertolucci, Mark Peploe), eng yaxşi prodyuser (Jeremy Thomas, Franco Giovale, Joyce Herlihy), eng yaxşi ikkinçi darajali erkak roli (Peter ÖToole), eng yaxşi operator ishi (Vittorio Storaro), eng yaxşi montaj (Gabriella Cristiani), eng yaxşi rassom-dekorator ishi (Ferdinando Scarfiotti, Bruno Cesari, Osvaldo Desideri), eng yaxşi kostyum dizayni (James Açeson, Ugo Pericoli). Bundan taşqari, lenta «Eng yaxşi ikkinçi darajali ayol roli» nominatsiyasida ham nomzod bölgan (Vivian Wu).
1988 — «Silver Ribbon» 5 ta mukofoti: eng yaxşi rejissyor (Bernardo Bertolucci), eng yaxşi operator ishi (Vittorio Storaro), eng yaxşi rassom-dekorator ishi (Ferdinando Scarfiotti), eng yaxşi texnik yutuq (Gabriella Cristiani — montaj uçun), eng yaxşi erkak personajni dublyaj qiliş (Giuseppe Rinaldi — Peter ÖToole personajini dublyaj qilgani uçun).
1988 — Eng yaxşi çet el filmi uçun «Sezar» mukofoti, şuningdek «Eng yaxşi poster» nominatsiyasi.
1988 — Yevropa kinoakademiyasi mukofoti žyurisining «filmning madaniy va iqtisodiy yutuqlari uçun» maxsus mukofoti (Bernardo Bertolucci).
1988 — AQŞ rejissyorlar gildiyasining badiiy film rejissurasi böyiça mukofoti (Bernardo Bertolucci).
1988 — AQŞ ssenaristlar gildiyasining eng yaxşi original ssenariy mukofoti nominatsiyasi (Bernardo Bertolucci, Mark Peploe).
1989 — 3 ta BAFTA mukofoti: eng yaxşi film (Jeremy Thomas, Bernardo Bertolucci), eng yaxşi kostyum dizayni (James Açeson), eng yaxşi grim (Fabrizio Sforza). Bundan taşqari, lenta 8 ta nominatsiyada nomzod bölgan: eng yaxşi rejissyor (Bernardo Bertolucci), eng yaxşi ikkinçi darajali erkak roli (Peter ÖToole), eng yaxşi operator ishi (Vittorio Storaro), eng yaxşi montaj (Gabriella Cristiani), eng yaxşi rassom-dekorator ishi (Ferdinando Scarfiotti), eng yaxşi musiqa (Ryuiçi Sakamoto, David Byrne, Cong Su), eng yaxşi ovoz (Bill Rowe, Ivan Şarrock, Les Wiggins), eng yaxşi maxsus effektlar (Gianetto De Rossi, Fabrizio Martinelli).
1989 — Yapon kinoakademiyasining eng yaxşi çet el tilidagi film mukofoti.
1989 — «Kinema Junpo» eng yaxşi çet el tilidagi film mukofoti.
1989 — kino yoki televideniye uçun eng yaxşi original instrumental musiqa albomi uçun «Grammy» mukofoti (Ryuiçi Sakamoto, David Byrne, Cong Su).
7Kadrlar
3
1 · TMDB
2 · TMDB
3 · TMDBMatn: maqola tarjimasi «Последний император» — rusça Vikipediya, litsenziya CC BY-SA 4.0. Kadrlar va poster: TMDB.