The Orphanage

Ispaniya, 1975-yil. Laura ismli qiz yetimxonadan farzandlikka olinadi. Yillar ötib u eri Karlos va öğli Simon bilan öşa yetimxonaga, hozir yopiq bölgan binoga köçib keladi. Er-xotin binoda turli nuqsonli bolalar uçun internat oçib, ötmişni qayta tiklaşga qaror qiladi. Laura va Simon dengiz böyida, uzoq yillardan beri işlamayotgan eski mayoq yaqinida sayr qilişadi. Simon ğorga kirib, u yerda bir bola borligini va uni uyga taklif qilişga ruxsat berişini onasiga aytadi. Laura bolaning xayollariga kulib qöyadi. Yölda Simon yangi tanişi uçun yöl belgilagandek çiğanoqlar taşlab boradi. Uyga qaytgaç, Laura eşik oldida şovqin eşitadi va eşikni oçganida, ostonada çiğanoqlardan yiğilgan uyumni köradi.

Yetimxonaga Benigna ismli ayol keladi. U özini ijtimoiy xodim deb taniştirib, Simon haqida, uning kasalligi (Simon OIV-musbat) va boşqa tuşunarsiz narsalar haqida ğalati suhbat boşlaydi. Bu suhbat Lauraga yoqmaydi. Köp ötmay Simon ota-onasi oldida isteriya kötaradi, çunki u dösti Tomasdan, yaʼni ğorda körgan deb aytgan, boşiga qop kiygan bolakaydan, u kasal va yetim ekanligini bilib oladi. Tunda Laura saraydan şovqin eşitib, u yerga boradi va Benigna belkurak bilan turganini köradi. Benigna qoçib ketadi. Uyğonib ketgan Karlos heç qanday çora körmaydi, faqat Benigna yana paydo bölsa, politsiyani çaqirişni vaʼda qiladi.

Er-xotin oçiliş bayramini uyuştirib, unga bolalar va kattalarni taklif qiladi. Oçiliş boşlanişidan oldin Simon Lauradan u bilan birga borişini söraydi, çunki dösti Tomasning turar joyini körsatmoqçi. Laura öğlining xayollarini tinglaşni istamaydi, ular Simon bilan qattiq janjallaşadi va Laura ğazabda bolaning yuziga uradi. Şu orada yetimxonaning oçilişi bölib ötadi. Uy oldida stollar qöyilgan, bayram va karnaval kiyimidagi köp odamlar bor. Böş uyga kirgan Laura boşiga qop kiygan ğalati bolani köradi. Qopda oğiz çizilgan, bir köz örnida teşik, ikkinçisi örnida tugma tikilgan. Laura bu Simonning yana bir yovuz hazili deb öylab, qopni qayerdan olganini söraydi, lekin bola uni itarib, qölini eşik orasida qisib qöyadi. Lauraning vannaxonadan qutqarilganidan keyin hamma Simonni qidira boşlaydi. Laura ğorga yuguradi. U ğor kirişida öğlini kögandek böladi, lekin yiqilib oyoğini sindiradi. Uning köz öngida suv ğorni töldiradi.

Karlos Lauraga bobosining medalyonini beradi. Medalyonda avliyo Antoniy tasvirlangan. Karlos Antoniy ularga omad keltirişiga işonmaydi, lekin Laura buni chin dildan işonadi va şuning uçun Karlos medalyonni unga beradi, Simon topilganda Laura medalyonni Karlosga qaytarişi şarti bilan.

Qidiruvdan natija çiqmaydi. Laura özi tergov boşlaydi. Bir keç uyda Laura qayergadir kuçli dupur eşitadi, söng esa kuçli gursillaş böladi.

Töqqiz oy ötadi, politsiya qidiruvni töxtatişga qaror qiladi. Şaharga bir safar çiqqanida Laura Benignani aravaçada ketayotganini köradi. Benigna Lauraga eʼtibor berib, yölda töxtaydi va uni tez yordam maşinasi uradi. Benigna halok böladi, ağdarilgan aravaçada esa faqat boşiga qop kiydirilgan qöğirçoq topiladi. Politsiya Benignaning uyidan fotosuratlar va bir neçta eski havaskor kinoplyonkalarni topadi. Politsiyadan Laura yetimxonadagi tarbiyaçilardan birining yuzi xunuk bölgan öğli bölganini bilib oladi. Bu tarbiyaçi Benigna edi. Xunukligini yaşiriş uçun bola boşiga qop kiyib yurgan, onasi esa uni boşqa bolalarga körsatmaslikka harakat qilgan. Bu bola, ismi Tomas edi, bir kuni yetimxona bolalari tomonidan xörlovçi hazilga uçragan: ular uni öşa mayoq yonidagi ğorga olib borib, qopini yeçib, ketib qolişgan. Tomas ğordan çiqolmagan va suv kötarilganda çökib ketgan. Keyinçalik Laura saraydagi kömir omborida, ilgari birga ösgan döstlarining qolgan suyaklari bilan töldirilgan, ohakka solingan bir neça qopni topadi. Benigna yomon hazil qilgan bolalardan zaharlab öç olgan. Bu voqealar Lauraning farzandlikka olinişidan keyin sodir bölgan va şu tufayli u ham xuddi şu taqdirdan qutulib qolgan.

Laura spiritist Avrorага murojaat qiladi. Seans davomida Avrora sobiq yetimxonaning bir xonasida qiçqirayotgan va azob çekayotgan köplab bolalarni köradi. Bu esa Lauraning çalkaşligini yanada oşiradi, çunki yetimxonada ötkazgan bolaligi haqida uning faqat yaxşi xotiralari bor. Hammasidan şu xulosa kelib çiqadi: öldirilgan bolalarning arvohlari saroyda yaşaydi, Tomas esa Simon taşlab borgan çiğanoqlar izidan ğordan kelgan.

Karlos Simonni qidirişni töxtatişga qaror qiladi. U Laura bilan saroydan ketişni xohlaydi. Laura esa öğlini qaytariş mumkinligiga işonadi. Karlos Lauraning qayğudan aqli joyida emasligini öylaydi. Laura erdan bir neça kunga ketişni söraydi, uyda bir özi qolişga ruxsat berişini iltimos qiladi. Karlos uni bunday holatda qoldirgisi kelmaydi, lekin ayol turib oladi. Karlos ketadi, Laura uyda bir özi qoladi va öz rejasini amalga oşira boşlaydi. U bolalar xonasidagi yangi mebelni saqlanib qolgan eski mebel bilan almaştiradi, stolni avvalgidek qilib taxlaydi va boş tomonga ötiradi. Arvohlar uning çaqiriğiga javob bermaydi, şunda Laura ularni öyin öynaşga taklif qiladi, bu öyinda ğalaba qozonganning istagi, yaʼni Simonni qaytariş amalga oşadi. U öyinni boşlaydi, «Bir, ikki, uç, qani, qotib qol!» deb aytadi, sanovçi orqasini ögirganda öyinçilar unga yetib borib tegişi kerak böladi. Arvohlar aloqaga çiqib, öyinda iştirok etadi. Laura har safar orqasini ögirganda bolalar yaqinroq turganini köradi. Bolalardan biri uning yelkasiga tegişi bilan bolalar tarqalib ketadi va oxirida uni öyinni davom ettirib, «öz xazinasini topişga» çaqirişadi.

Laura Simon bilan bir narsani boşqa narsa yordamida topiş öyinini öynaganini eslaydi. U şu öyinni yana öynaşga qaror qilib, uy böylab yuradi va maqsadga tobora yaqinlaşadi. Oxir-oqibat u qoronği xonaga kiradi va içkarida yaşirin eşikni köradi. Laura eşikni oçib, kiçkina yertöla xonaga tuşadi. Polda bolalar matrasi yotadi, devorda esa qop kiygan bolaning döstlari va onasi bilan tasvirlangan rasmlar bor. Bu tarbiyaçining öğli Tomasning sobiq xonasi bölib, u boşqalardan yaşirinib şu yerda yaşagan. Xonaning örtasida Laura Simonning quriб qolgan jasadini köradi.

Keyin bir qator qaytmalar keladi, ular sodir bölgan voqeaning mozaikasini yiğadi. Bayram vaqtida Simon yaşirin xonani topgan. Onasi bilan janjaldan keyin u ğoyib bölganda, Laura öğlini uyda qidirib yurib, yopilmagan şkafni köradi. Şkafdagi tuşgan quvurlarni kötarib, ayol ketib qoladi va yaşirin eşik qulflanib qolganini sezmaydi. Bola tuzoqqa tuşib qoladi va şu vaqt davomida uyda böladi. Bir oz vaqt ötgaç, Simon çiqişga urinadi, zinada sirpanib yiqiladi va böyni sinadi. Laura öşa keçada, bola ğoyib bölgaç va özi oyoğini sindirgaç, aynan uning qadamlarini va yiqilişini eşitgan edi.

Laura öğlining jasadini bağriga bosib, polda ötirib yiğlaydi. U yuqoriga, bolalar xonasiga çiqadi. Deraza tokçasiga orqasi bilan oynaga qaratib ötiradi va dori içadi. Öğlining jasadi uning tizzasida yotadi, böyniga osilgan medalyon zanjirini qöli bilan siqadi. Yiğlab, közlarini yumib, ğalaba qozonganini piçirlaydi va Simonning qaytişini istaydi.

Laura öladi. Uning qöli tuşib ketadi, medalyonning zanjiri uziladi.

Derazalarda qayta işga tuşgan mayoqning yoruği sirğala boşlaydi. Laura közlarini oçib, Simonning tirik va soğ-salomat uyğonganini köradi. Atrofda halok bölgan bolalar ötirişibdi, ular orasida qopsiz Tomas ham bor. Ular özlarining bolalikdagi döstini tanib olişadi. Simon onasidan ular bilan qolişni söraydi. Laura öğli va bolalarga tabassum qiladi.

Haqiqatda hammasi halok bölgan. Halok bölgan va dafn etilgan Laura, Simon va yetimxonaning boşqa bolalariga yodgorlik örnatilgan.

Karlos bu yodgorlikka gul qöyadi, bolalar xonasiga kirib, Laura zaharlangan oçiq deraza yoniga boradi, eşik tomonga ögirilib, polda Laura unga bergan medalyonni topadi. Şu paytda eşik sekin oçiladi. U eşik tirqişiga qarab, u yerda kimnidir körgandek jilmayadi.