The Poet and the Tsar

Yevgeniy Çervyakov — Aleksandr Sergeyeviç Puşkin

Irina Volodko — Natali Gonçarova

Konstantin Karenin — imperator Nikolay I

Boris Tamarin — baron Jorj Şarl Dantes

Leonid Tkaçev — knyaz Pyotr Andreyeviç Vyazemskiy

Aleksandr Larikov — Nikita Kozlov, Puşkinning kamerdineri

Ivan Xudoleyev — baron Aleksandr Xristoforoviç Benkendorf

Aleksey Feona — Vasiliy Andreyeviç Jukovskiy

Gennadiy Miçurin — Konstantin Karloviç Danzas

Ivan Lerskiy — Faddey Venediktoviç Bulgarin

Yevgeniy Boronixin — Vladimir Ivanoviç Dal

Zoya Valevskaya — Idaliya Poletika

Anatoliy Nelidov — Ivan Andreyeviç Krilov

Olga Spirova — Yekaterina Nikolayevna Gonçarova, Natalining singlisi

Yelizaveta Roziner — Aleksandra Nikolayevna Gonçarova, Natalining singlisi

Fyodor Lopuxov — Nikolay Vasilyeviç Gogol

Valeriy Plotnikov — baron de Gekkeren

Mariya Dobrova — Aleksandra Osipovna Smirnova-Rosset

Nikolay Çerkasov — Şarl, soç oluvçi

Yevgeniya Rogulina

Pyotr Podvalnyy — vikomt Olive DʼArşak, Dantesning sekundanti

Rejissyorlar — Vladimir Gardin va Yevgeniy Çervyakov

Ssenariy mualliflari — Yevgeniy Çervyakov va Vladimir Gardin

Operatorlar — Naum Aptekman va Svyatoslav Belyayev

Kompozitor — Yuriy Matskeviç

Badiiy rassom — Anatoliy Arapov

Ovoz operatori — Kerim Amirov

Film zamondoşlari orasida katta tanqidga sabab böldi. Çervyakov va Gardin talqiniga köra, şoirning fojiasi podşoh Nikolay I ning Natalya Nikolayevnaga intilişi bilan izohlangan. Boş rolga aktyorlarni tanlaş ham bahsli böldi: na Çervyakov, na, ayniqsa, Volodko öz qahramonlariga portret öxşaşligiga ega edi. Mualliflarning xatosi deb murakkab ziddiyatga vulgar-sotsiologik yondaşuv hisoblandi. Puşkin va Nikolay I atrofidagi saroy doiralari örtasidagi murakkab ziddiyatga nisbatan bu yondaşuv kamçilik deb topildi. Sovet kinematografida birinçi marta ijod jarayonini tasvirlaş urinişi muvaffaqiyatsiz deb tan olindi. Mualliflarga, şuningdek, Puşkinning taqdiri örniga oliy jamiyat balllari va Peterhof favvoralarini körsatganlikda ayblaşdi. Köpçilikka oliy jamiyat bayrami sahnalari didsiz va oddiy odobdan xoli tuyuldi (masalan, Puşkinning atirgullar bilan kömilişi).

Ssenariy muallifi Mixail Bleyman şikoyat qilib: «V. Gardin Puşkinning fojiali ölimi haqidagi kartinani» „aldangan er ustidan saroy intrigasidan foydalanadigan yoqimtoy oşiq haqidagi melodramaga aylantirdi“», deb yozgan.