The Stone Cross

Keksa dehqon Ivan Didux toşloq toğga xaltada yer olib çiqadi, u yerda ekin maydoni yaratiş uçun. Söng otning yordamida plug bilan maydonni haydaşga urinadi. Uning ustida quşça sayray boşlaganda, u quşçaga qöşiq bilan boşini qotirmaslikni, Xudo esa unga quşça yuboriş örniga Kanadaga köçişga majburlamasligini baqiradi. Ivanga juda oğir böladi va holdan toygaç, yerga ötiradi.

Tun. Ivanning uyiga yoş öğri kiradi, lekin uni uy egasi uşlaydi va öğrining oyoğini sançqi bilan teşadi. Ivan ikki qişloqdoşi, Mixaylo va Georgiyni çaqiradi: dehqon jamoasining qonunlariga köra, öğrini odamlar oldida sud qiliş kerak, talangan uy egasi esa uni öldirişi lozim. Öğri bilan suhbat boşlanadi — uni qanday öldiriş kerakligi, umuman, turli odamlarni millatiga va kasbiga qarab qanday töğri öldiriş kerakligi haqida. Suhbatdoşlar içişadi, öğrini ham içirişadi. Öğri özining halok bölganini tuşunib, uy egasidan qölini öpişga ruxsat söraydi. Tongga yaqin Ivan özi kabi kambağal odamni nega öldirişi kerakligini tuşunmay qoladi. Öğrini qişloqdoşlari öldiradi, Ivanni esa uyidan haydab çiqarişadi.

Filmning ikkinçi yarmida Didux yer, qişloq, qişloqdoşlar, uy bilan xayrlaşadi. U oilasi bilan Kanadaga, yaxşiroq hayot izlab jönab ketadi. Bu jönaş nafaqat uning, balki qolgan qişloq aholisi uçun ham ölim kabi, kuzatiş esa dafn marosimi kabi. Hatto xotini bilan ham xayrlaşadi, garçi u ham u bilan birga ketayotgan bölsa-da. U haydagan yer göyo Ivanning qabriga aylanadi. Bir paytlar uni xuddi Iso Golgotaga kötarganidek, eng baland nuqtaga kötarib, toş xoç örnatgan edi va endi qişloqdoşlaridan uning yöqligida xoçga ğamxörlik qilişlarini söraydi.

Butun qişloq ularni qişloq çetigaça kuzatib qöyadi, söng esa çerkovda haqiqiy marhumlardek ibodat qilib dafn etişadi.