The Three Musketeers

Bundan oldin Sergey Jigunov prodyuser sifatida Dyuma romanlarini allaqaçon ekranga olib çiqqan edi: «Qiroliça Margo» (1997) va «Monsoro grafinyasi» (1997). «Muşketyorlar»ni suratga olişni u öşa vaqtdan beri orzu qilib yurardi: «Men bu asarga uzoq vaqtdan beri qöl uzatib yurardim. Meni töxtatib turgan narsa — bir vaqtlar Mişa Boyarskiyga bergan vaʼdam edi. U menga: „Seryoga, kerak emas. Menga bu hammasini oxirigaça öynab bergin. Men Fransiya marşali tayoğini qölimda uşlab, dʼArtanyan kostyumida ekranda ölişni xohlayman“, degan edi. Men bu uning uçun juda jiddiy ekanini tuşundim. Men esa uni juda yaxşi köraman (Mişani). Şuning uçun töxtab qoldim. Yaqinda uni Kiyevda, nimagadir aeroportda uçratib qoldim, gaplaşib oldik. Men aytdim: „Mişa, öynab böldingmi?“ U dedi: „Ha“. Men dedim: „Men boşladim“. U dedi: „Ha, yaxşi kitob. Nega uni suratga olmasliksan?“ Xullas…»

Jigunov, ham rejissyor, ham prodyuser sifatida, ssenariyni özi yozdi. Dastlabki intervyulardan körinib turibdiki, uning niyati romanni imkon qadar puxta ekranlaştiriş edi.

«Men Dyumaga juda hurmat bilan qarayman, uning kitoblari asrlar davomida yaşab kelmoqda, şuning uçun syujetga erkin munosabatda bölişga özimga ruxsat bermadim. Men uni özgartirmadim, lekin dialoglar ustida ança işladim, syujet çiziqlarini batafsilroq yozdim, qahramonlarga yangi xususiyatlar berdim. Natijada dinamik, zamonaviy tomoşabinning idrokiga moslaştirilgan hikoya çiqdi. Mening fikrimça, qahramonlar yorqinroq va ifodaliroq, jonliroq va tuşunarliroq bölib qoldi». «Men barça „Uç muşketyor“larni qayta körib çiqdim. Köp narsalarga hayron qoldim — hamma Dyumadan iloji boriça uzoqlaşişga harakat qiladi. Kimdirning dirijabllari uçadi, 1626-yilda Parijni havodan bombardimon qilişadi… Buning uçun Dyuma nima kerak?» «Menda Dyuma bilan işlaş tajribasi bölgan (prodyuserlik, töğri, lekin). Va men uning dramaturgiyasi bilan ehtiyotsiz muomala qiliş qançalik xavfli ekanini körganman. U şunday konstruksiya yaratadiki, uni buziş juda xavfli, hamma narsa darhol notöğri yölga ketadi. Konstruksiyaning asosiy elementlarini saqlab qoliş kerak».

Suratga oliş boşlangandan keyin Jigunovning intervyulardagi urğulari özgardi. Uning sözlariga köra, loyihaning oldingi ekranlaştirişlardan farqi muallif yozgan narsaga ehtiyotkor munosabatda: «Biz asosiy syujet çiziqlari va motivlarini saqlab qoldik, lekin qahramonlar örtasidagi munosabatlar tuzilişini özgartirdik. Tezlik va ritm qöşdik, turli hikoyalarni bugungi tomoşabinga moslaştirdik. Sevgi syujetlari boyroq böladi. Madam Koknar va Portos örtasidagi çiziqni rivojlantirdik. Aramis va gersogiya de Şevrez munosabatlari ham eng aniq tarzda körsatiladi. Atos va miledi örtasidagi boğliqlik dramatikroq çiqadi. Bekingem va Anna Avstriyskaya çiziği esa kengroq va batafsilroq yozilgan, u ham kutilmagan davomga ega böladi. Romanda köplab qiziqarli syujet burilişlari va sahnalar bor, rejissyorlar odatda ularni çetlab ötişadi». Jigunov bu birinçi sözma-söz ekranlaştiriş, degan jurnalistik klişe bilan rozi emas: «…bu sözma-söz Dyuma emas. Barça asosiy sahnalar, albatta, saqlangan, lekin men ularga nimalardir qöşdim, hatto dialoglarni ham qayta yozdim, faqat juda muhim, kanonik bölganlaridan taşqari, ularga tegiş mumkin emas deb aytardim. Çunki buni tomoşa qiliş juda qiyin bölardi. Dyuma buni juda uzoq vaqt oldin yozgan, temp özgargan, tomoşabin özgargan, tuşunarsiz va çözilib ketadigan bölardi. Mazmuniy syujetni men va hammualliflim Andrey Jitkov saqlab qoldik, asosiy sahnalar, bu hikoya Dyumadagidek boşlanadi va Dyumadagidek tugaydi. Dyumaning ikki orolçasi orasida davriy ravişda sodir böladigan narsalar, tarix qanday sinusoidalar çizişi — bu unçalik Dyuma emas, deb aytardim. Mening fikrimça, bu kulgili».

Kartina çiqqanidan keyin Jigunov sezilarli syujet özgarişlari uçun oqlanişga majbur böldi: «Tuşunasizmi, men baʼzi narsalarni kuçaytirmoqçi edim. Men uni (dʼArtanyanni) bokira qilib qöydim, faqat aktyor sifatida u taklif etilgan şaroitlarga şunday yondaşgani uçun. U toğli qişloqda tuğilgan. Avvallari şaharçalar hozirgi qişloqlar kabi bölgan. Men Gaskonda bölgan odamlardan söradim. Ular u yerda jizzaki yigitlar yaşaşini aytişdi. Tasavvur qiling, Gruziyada yoki Çeçenistonda nikohsiz munosabatga kirişişga qaror qilişdi. Savol: qaçon va qanday tezlikda sizni piçoqlaşadi? Uşbu özgarişlar bilan men juda köp motivlarga ega böldim: u Parijga qoçgan motivi, Londonga boriş motivi. Kitobda şahar böylab bir içkilikbozlik qiladigan yoş yigit yurardi, öşa duellardan keyin 32 kun döstlari bilan qirol pullariga içardi (Dyumada şunday), kutilmaganda qizni uçratdi, u söradi: „Londonga bormaysanmi?“ U dedi: „Albatta, boraman“. Turdi va ketdi. Parij va London esa taxminan Isroil va Iroq kabi. Yoki SSSR va 1943-yildagi Germaniya kabi. Uruş çegarasida. Yoki uruş allaqaçon boşlangan. Sen esa döstona bölmagan davlatga borasan. Şunçaki, ötib ketayotgan bir qiz söraganidan. Lekin sen birinçi marta sevib qolganingda, derazadan sakraşing mumkin. Darhol. Bundan taşqari, boşi pastga qaratilgan holda, to butunlay ölguningça olti marta. Men motivni olaman, nima haqida suratga olayotganimni tuşunaman. Aktyorlar nima öynaşlarini tuşunişadi. Çunki aks holda romantizm şunday körinadi: „Keling, Şimoliy qutbga jönaymiz!“ — „Keling!“ Içib oldik va jönab ketdik. Ular romantik emas, ular — ahmoqlar. Men ularning ahmoq körinişini xohlamadim. Menimça, Dyumada bölmagan baʼzi motivlar tufayli biz bundan qoçişga muvaffaq böldik. Garçi kitobda uning biror sevgi tajribasi bor-yöqligi haqida gap ketmagan bölsa ham. Tuşunaman, u uçun bu fojia, boşqa tajriba, boşqa dunyoqaraş. Voqeaning ahamiyati butunlay boşqaça».

şuningdek (boşlanğiç titrlarda körsatilmagan):

Aktyorlarni kasting-direktor Lera Gankina tanlagan, Jigunovning sözlariga köra — «ajoyib kasting-direktor. Uni hatto boşlanğiç titrlarga ham qöydim».

«Men yuqori darajadagi aktyorlardan ansambl yiğişga harakat qildim (menda maydonçada odamlarni öqitişga vaqt ham, kuç ham yöq), maşhur, lekin tomoşabinlarni zeriktirmagan», — deydi Sergey Viktoroviç. — «Odamlar aktyorlardan juda çarçaydi, ular serialda doim köz öngida yurişadi, „eskirgan“ yuzlar ğazab uyğota boşlaydi».

Jigunov dʼArtanyan rolini ijro etgan aktyorni juda yuqori baholaydi: «Ajoyib isteʼdodli. Köp qirrali. (…) bola şunçaki ajoyib. Şunçaki ajoyib. Mana, agar u bölmaganida, ehtimol, bu filmni suratga olmasa ham bölardi, şunday öylayman. Xöş, heç narsa çiqmasdi». «…Rinal Muhammetov prob‘alarga kelganida, ğoyatda samimiy edi, men uning muhim kaşfiyot ekanini tuşundim. U qöşiq aytadi, şpaga öynaydi, akrobat, ajoyib öynaydi, nojöya darajada sportçi, juda çiroyli… DʼArtanyanga 18 yoş bölişi kerak, va heç qanday Bezrukovlar kerak emas».

«Men qandaydir adolatni tikladim, yaʼni dʼArtanyan yoş, bu juda muhim, muşketyorlar esa undan kattaroq. Çunki aks holda bu qahramonlarning munosabatlar tuzilmasi işlamaydi. Ular unga deyarli otalarça munosabatda bölişadi».

Jigunovning sözlariga köra, kasting paytida ular «soxta qilişlarga» yöl qöymaslikka harakat qilişdi: masalan, sariq matbuotdan bilgaç, «Konstansiya roli uçun Anastasiya Zavorotnyuk mos kelişi mumkin», u «deyarli huşidan ketay dedi. Juda kulgili va absurd. Aktrisa noqulay ahvolga tuşib qoldi. DʼArtanyan filmda 18 yoşda. Konstansiya rolini ijro etuvçini Nastyaning yoşida tasavvur qiliş qiyin. U eng köpi bilan dʼArtanyanning onasi rolini kutişi mumkin edi. Biz Dyumaning qandaydir harfini saqlaşga harakat qilamiz va soxtalaştirişga bormaymiz. Şu bilan birga, romanni takrorlamaymiz! Aks holda bu tomoşa qiliş zerikarli bölardi!» Şunga qaramay, romanning harakat boşlangan yilida 40 yoşda bölgan Rişelyeni keksa Vasiliy Lanovoy öynaydi. Jigunov bu çekinişni alohida qayd etadi: «Menga yoshi uluğ kardinal kerak edi, çunki qiroliça bilan munosabatlar haqidagi şubhalarni yöqotmoqçi edim. Ssenariyda şunçalik köp qöşimça sevgi çiziqlari paydo böldiki, u yana birini kötara olmasdi».

Vladimir Etuşga maxsus epizod yozilgan edi, Jigunov (uning şogirdi) uni suratga olişni şunçalik xohlagan edi.

Dastlab muşketyorlarning quyidagi nomzodlari nazarda tutilgan edi: Yevgeniy Tsiganov (Atos), Dmitriy Dyujev (Portos) va Konstantin Kryukov (Aramis). Lekin Tsiganov suratga tuşişga qodir bölmagani yoki Kryukovda otlarga allergiya boşlangani sababli, bu uçlik parçalanib ketdi. Miledi rolini Svetlana Xodçenkova ijro etişi mumkin edi (Gollivudda oldindan tuzilgan şartnoma xalaqit berdi — «Rosomaxa: Ölmas») yoki Oksana Akinşina (homiladorligi tufayli rad etdi).

Oldingi sovet telefilm-myuzikliga işora qiliş fikri ham bor edi, Mixail Boyarskiyni dʼArtanyan-otaning rolini ijro etişga taklif qilib, lekin Jigunovning sözlariga köra, «keyin biz bu notöğri deb qaror qildik — öşa eski kinoni, tomoşabinlar hali ham zavq bilan tomoşa qiladigan kinoni, bizning yangi filmimiz bilan bunday aralaştiriş. U mutlaqo boşqa böladi».

Nega Jigunov filmda özi biron-bir rolni ijro etmaganligi haqidagi savolga u loyihani yanada oğirlaştirmaslik uçun şunday qilmaganini aytdi, loyiha esa şunçalik «atrofdagilarda oğir şubhalar uyğotadi», «men rejissyor sifatida şunçalik köp kuç sarfladimki, agar kadrga ham kirganimda, ehtimol, heç narsa yaxşi çiqmasdi». Biroq u boş qahramonning otasini ovoz bilan ifodaladi, uni fransuz trukaçi-postanovçisi öynagan.

Suratga olişni 2012-yil 1-avgustda boşlaş va uç oyga möljallaş rejalaştirilgan edi, şunda film 2013-yil bahorida çiqadi, lekin muddat surildi. 18-sentabrgaça Gatçinada filmning 1-yarmi suratga olib bölindi. 2012-yil oxiriga kelib suratga oliş tugadi. Ular 64 kunni oldi va 2012-yil oxirigaça yakunlandi.

Suratga oliş kerakli natura böyiça ikki bosqiçda, Rossiyada va çet elda ötkazildi.

Suratga olişning 1-yarmi: Finlyandiya körfazi böyidagi Vyborgda — Vyborg qalʼasida (10 dan ortiq sahna, şu jumladan La-Roşel qamali). Şuningdek Peterhofda — Peterhof Katta saroyida («Luvr»), Peterhof boği «Aleksandriya»da; Gatçinada — Katta Gatçina saroyi hududida; Muxin bilim yurtida (Sankt-Peterburg) («Bukingem saroyi»).

Suratga olişning 2-yarmi: Çexiyada (Bouzov va Pernşteyn qalʼalarida, Olomouts va Kutna-Gora gözal joyida), şuningdek Lixtenşteyn knyazlarining Valtits rezidentsiyasida. Jigunov tomonidan avval «Qiroliça Margo»ni suratga olişda işlatilgan interyerlar qisman qöllanildi. Rejissyor Aleksey Zlobinning sözlariga köra, çet elda natura va arxitekturaga aloqador hamma narsa suratga olingan, çunki u fransuzçaga yaqinroq.

Jigunovning sözlariga köra, u prinsipial ravişda hozirgi kunda modaga aylangan tendensiyaga — tarixiy voqelikka çuqur kirib borişga, qahramonlar atrofidagi olamning iflosligi va jirkançligini old planga çiqarişga, örta asrlarning barça iflos köçalari, çiqindili tor köçalari, dudlangan uylari, qöpol, badböy turmuşi bilan birga — bunga qöşilmadi. «Biz ötmişni kulrang ranglarda, iflosликda, turmuş zulmatida çizmaslikka prinsipial qaror qildik. (…) Jiddiy gapiraman, eskirgan şimlar, çiqindili köçalar va iflos tavernalar, öşa örta asrlarning jirkançligi — bu bizning sarguzaştli kinolentamizga kimga kerak? Nima, siz olijanob xonimlarni körsatişimizni xohlaysizmi, ularning parik­larida bitlar qaynayotgan, pastkaşlarning tişlari sindirilgan, yuzlari yuqumli bölgan? Işoning, na sizga, na tomoşabinga bizning kartinamizdan bunday oçilişlar kerak emas. Ular bunga kelmagan, ular fikr va munosabatlarning sofligi uçun kelişgan. Köçalardagi iflosliklar umumiy sarguzaştli-romantik kayfiyatga zid böladi. Aslida, Dyumaning romanida ham bunday maişiy orqa tomon yöq».

Kostyumlar rassomi Tatyana Patraxaltseva tarixiy liboslarni maxsus loyihaladi.

Asosiy qahramonlarning barça kostyumlari qimmatbaho matolardan, qöl bilan töqilgan dantel va yarim qimmatbaho toşlar bilan buyurtma asosida tikildi, köpinça bir neçta nusxada. Masalan, qiroliçaning bitta libosi 78 ming rublga turadi. Massovka uçun kostyumlar Çexiya, Ispaniya va Fransiyadan ijaraga olindi. Maxsus aravalar qurildi, qiroliçaning marjonlari esa Moskva ustaxonasida buyurtma bilan tayyorlandi.

Musiqani kompozitor Aleksey Şelygin yozdi. Ikki qadimgi fransuz qöşiğini işlatiş rejalaştirilgan edi. Saundtrek London simfonik orkestri tomonidan yozib olindi.

Jigunov «Uç muşketyor» yangi avlod teatr tovuşi Dolby Atmos bilan çiqqan birinçi rossiyalik filmlardan biri bölganini aytdi. Tovuş aralaştiriş Londonda amalga oşirildi.

Filmda 2 ta quvğin va 17 ta jang bor. Trюklar va şpaga bilan kuraş sahnalarini Mişel Karlye qöydi, uni Jigunovga şveytsariyalik aktyor Vensan Peres tavsiya qilgan edi: Karlye uning «Fanfan-tyulpan» kartinasida trюklar qöygan. (Karlye şuningdek epizodda dʼArtanyan-otaning rolini ham öynagan.)

Yuriy Çursin («Atos») intervyuda şunday dedi: «Jang qöyuvçilari, fransuzlar, har bir qahramonga alohida jang qöyişgan. Har birining öz şpaga uşlaş uslubi bor edi. Menga mast Atos qanday şpaga öynaşini körsatişganda, men darhol bu odam kimligini tuşundim va özimni sozladim: uning nafasi boşqa, mendan farq qiladi, narsalarni oliş uslubi boşqa, u boşqa narsalarga eʼtibor beradi».

Kaskadyorlar jamoasini Igor Novoselov boşqaradi. «Perevozçik», «Taksi» va «Fanfan»da işlagan fransuz montajçisi janglarni monteaj qiladi — Jigunovning sözlariga köra: «Bizda, afsuski, buni heç kim qila olmaydi. Telekörsatuv kino uçun bu misli körilmagan xarajat». Boş xoreograf — Gali Abaydulov.

Xronometrajning siqilganligi (2 soat) tufayli syujet juda siqilgan tempda rivojlanadi, köplab syujet çiziqlari yöqolib ketgan, şu sababli kinoversiya qattiq tanqid qilingan (qarang: Tanqid bölimi).

Ön ta 45 daqiqalik qism kitob syujetiga aniq amal qiliş imkonini beradi, garçi baʼzi epizodlar Jigunov tomonidan aralaştirilgan, qayta urğulangan yoki taşlab yuborilgan.

Film yaratuvçilari asosan romanning syujet çiziğiga amal qilişadi, garçi bir neçta farqlar ham bor:

Kinoversiya:

muşketyorlarning xizmatkorlari yöq

dʼArtanyan muşketyor böliş uçun Parijga kelganidan bir haftadan kamroq vaqt ötgaç muşketyor böladi; kitobda unga ikki yil kerak bölgan va u La-Roşel yaqinida muşketyorlar qatoriga qabul qilingan, filmda esa bu Parijda sodir böladi.

dʼArtanyan — bokira, şu sababli muşketyorlar u bilan duelda kuraşişdan boş tortadi

dʼArtanyan va Konstansiya tanişuvining holatlari

dʼArtanyan va Konstansiya örtasidagi yotoq sahnalari

Anna Avstriyskaya libosidagi kompyuter kapalaklari

Muşketyorlar Konstansiyani asirlikdan ozod qilişadi, Bastiliyani böron bilan olişadi.

La-Roşel yoniga eriga kelgan qiroliça Anna, çodirga yaşirinça kirib olgan dʼArtanyan

ölik Bekingemni La-Roşel yoniga Annaga olib kelişadi, u uning ustidan yiğlaydi

Miledi va Atosning xayrlaşuv keçki ovqati va sönggi öpişi

Feltn — Miledining sobiq sevgilisi

Miledining bolalari yöq

Konstansiya Bonasye monastirda zahar bilan emas, balki xoinona xanjar zarbasidan öladi (xuddi Bordery filmida bölganidek)

Televersiya:

Uzunroq xronometrajli televersiya syujetdan qöşimça çekinişlarni namoyiş etdi:

dʼArtanyan yarador holda tavernada qolmaydi, balki darhol Parijga jönaydi

Atos yaralanadigan jang epizodi qöşilgan

Atos sekin taʼsir qiluvçi zahardan öladi, uni Miledi töyidan keyin unga qöşgan, bu 1-qismdan boşlanadi

Betyun monastiri aravakaşi çiziği

La-Roşel yaqinidagi eşak bilan komik hikoya

Kardinal Rişelye va Bekingem örtasidagi muzokaralar

La-Roşel aholisining qirolga hujumi

dʼArtanyanning avtomatik quroli

Bonasye dʼArtanyandan Konstansiyaning ölimi haqida bilib, uning uçun aççiq yiğlaydi

Portos va madam Koknarning La-Roşel lagerdagi töyi

Aramis va gersogiya Şevrez örtasidagi sezilarli darajada kengaytirilgan sevgi çiziği, Aramis va Roçefort örtasidagi duel

Jigunov dastlab uning katta teleserial suratga olişni niyat qilganini taʼkidlagan, kinoblokbaster emas, garçi katta byudjet kinoni katta ekran uçun suratga oliş imkonini bersa ham. Lekin keyinçalik u fikrini özgartirdi va namoyiş muddatlarini özgartirdi: avval Rossiyada telepremʼera 2013-yil bahorida bölişi haqida xabar berilgan edi. Ammo bu muddat kelganda, premyera kuzda bölişi haqida yangi maʼlumot paydo böldi, bundan taşqari film bitta teleformatda emas, balki bir vaqtning özida ikkita formatda çiqariladi: serial va keng kinoprokat uçun töliq metrajli lenta.

Filmning prokati «Karoprokat» tomonidan amalga oşirildi.

3D formatdagi töliq metrajli filmning premyerasi 2013-yil 14-noyabrda bölib ötdi. Tanqidçilar uni keskin salbiy qabul qilişdi («Kinopoisk»dagi 9 ta şarhdan faqat 2 tasi ijobiy).

Prokatda film muvaffaqiyatsiz böldi — premyeradan bir hafta ötib u faqat kinoteatrlarning ertalabki afişasida qoldi. Birinçi dam oliş kunlarida yangi «Uç muşketyor» hatto byudjetning 1/20 qismini ham qoplay olmadi. «Hammasi unçalik yomon boşlanmadi — payşanba kuni, prokat dam oliş kunlarining boşida, Sergey Jigunovning «Uç muşketyor»i 120 ming dollar yiğdi va prokat reytingida 5-örinni egalladi. Lekin şanba va yakşanba kunlari sezilarli ösiş ham Aleksandr Dyumaning «Uç muşketyor»ining yangi ekranlaştirilişini muvaffaqiyatsizlikdan qutqara olmadi. Distribyutor kompaniyalarning dastlabki maʼlumotlariga köra, kartina 19,1 mln rubl yoki 584 ming dollar işladi va prokatning top-5 röyxatiga kirmadi». Boşqa maʼlumotlarga köra, film 6-örinni egalladi: «12 mln dollar byudjetda „Uç muşketyor“ birinçi tört kunda 977 nusxada 828 162 dollar işladi». Bu natija kinoversiyani 2013-yilda zararli filmlar röyxatida 4-öringa qöydi.

Şuni taʼkidlaş lozimki, loyiha dastlab prokat orqali özini oqlaşga möljallanmagan edi.

Filmning Yevropa premyerasi 28-noyabrda Rossiya kinosi kunlari doirasida Pragada bölib ötdi.

2013-yil boşida 91-«Kinobozor»da öz loyihasini taqdim etgan Jigunov, filmiga «Birinçi kanal» tomonidan töliq kölamli qöllab-quvvatlaş körsatilişini eʼlon qildi. 2013-yil noyabrida «30 ga yaqin davlat allaqaçon qiziqiş bildirib, uni öz tomoşabinlari uçun sotib olişni niyat qilgani» haqida xabar berildi, dekabrda esa uni 21 ta davlatda sotib olingani maʼlum qilindi.

2013-yil 16-dekabrdan serialni «1+1» ukrain telekanalida rus tilida körsata boşlaşdi (keçqurun, bir hafta davomida, kuniga bir neça qism). 2013-yil 25-dekabrda — Isroilning rus tilidagi «9-kanal»ida premyera. 2014-yil 3-yanvarda RFda «Birinçi kanal»da premyera bölib ötdi.

Film çiqişi arafasida uni 2010-yillarda paydo bölgan oltin sovet filmlarining remeyklarini yaratiş tendensiyasiga köp marta kiritişgan va buning uçun tanqid qilişgan. Lekin bu «remeyk» atamasini yetarliça tuşunmaslik bilan boğliq, çunki Jigunov filmi oldingisidan kelib çiqmaydi va öz asosida na uning ssenariysiga, na qahramonlariga, na musiqasiga tayanmaydi. Ikkala kartina ham bir xil kitobning teng qiymatli ekranlaştirilişidir, aynan kitob syujet çiziqlari va xarakterlarni belgilaydi (masalan, «Xizmat romani» (1977) vaziyatidan farqli: bu film «Hamkasblar» pyesasining ekranlaştirilişi, lekin «Xizmat romani. Bizning zamonimiz» (2011) filmi pyesaning ekranlaştirilişi emas, balki 1977-yil filmining remeykidir). Bundan taşqari, 1979-yil filmi ssenariysining asosi, Moskva Yoş tomoşabinlar teatrining musiqiy spektakli (1974) uçun librettodir, bu esa syujet bayonining ritmini, adabiy asos bilan sezilarli farqlarni va ekranlaştirişga kiritilgan şartliliklarni katta darajada belgilab bergan.

Suratga oliş arafasida Jigunov yangi «Uç muşketyor»ni albatta Georgiy Yungvald-Xilkeviç filmi bilan taqqoslaşlarini içki jihatdan tayyor ekanini aytdi: «Tanqidçilardan qoçib bölmasligi tuşunarli. Lekin şuni darhol aytmoqçiman, men özim oldiga biror kim bilan musobaqalaşişni maqsad qilib qöymaganman. Men Dyumaning romanini suratga olmoqçiman, remeyk olmoqçi emasman». «Agar Mark Rozovskiyning ssenariysini olib, şu asosda suratga olganimizda, bu remeyk bölardi». «Remeyk — ssenariyni olib, sözma-söz qayta suratga oliş. Menda esa — yana bir Dyuma ekranlaştirişi. Odamlar Dyumani har hafta suratga olsin, bu „Vampir it“dan yaxşiroq».

Jigunovning sözlariga köra, u romanning barça ekranlaştirişlarini qayta körib çiqdi va Yungvald-Xilkeviç filmi ham özi ikkilamçi, va bu yangi avlod vakillariga tuşunarsiz. «Frantsuzlarning 60-yillardagi eski filmi bor [1962—1963-yillarda sovet prokatining mutlaq yetakçisi], u yerda aktyorlar böyiça juda yaxşi kasting qilingan, syujet ustalik bilan ekranlaştirilgan. (…) Xilkeviç filmi ijobiy his-tuyğular uyğotadi, lekin bu [dastlab] men aytayotgan öşa [eski] kartinalarni körganlar uçun suratga olingan film». Jigunovning fikriça, Dyumaning bitta romani va bitta töğri ekranlaştiriş — Xilkeviç ekranlaştirişi bor deyiş notöğri. U vodevil yoki myuzikl janrida film qiliş mumkin emasligini, töğridan-töğri sarguzaştli bolalar kitobi asosida — bunday yengil janr faqat jiddiyroq kino mahsulotining qayta işlanişi sifatida mumkin, asl matnning özi sifatida emas, deb hisoblaydi. «Avval buni sarguzaşt sifatida suratga oliş kerak, keyin undan fojia, keyin komediya, keyin multfilm qiliş kerak, va şundan keyingina myuzikl suratga oliş mumkin. Bularning hammasini körganimdan keyin, nega [keyin] myuzikl qilmaslik kerak? Syujet har qanday janrga moslaşişga bardoş beradi. Xilkeviç esa aynan şunday qayta işlaşni amalga oşirgan».

Sovet filmidan mavhumlaşiş qiyin böldimi, degan savolga Jigunov amalda deyarli bir marta ham bunday muammoga duç kelmaganini aytdi, faqat bitta holat bundan mustasno — qiroliça dʼArtanyanga uzukni topşiradigan sahna: «Va birdan tuşundim, Dyumada yozilganidek, parda orqasidan kimdir çiqadi… (…) Va şu yerda pardani qayta sozlay boşladik, va men tuşunaman, dʼArtanyan xonada aylanişi kerak. Va birdan Freyndlix barmoqlarining yaltiragani esimga tuşdi, u unga şu tarzda işora qilgan edi. Va tuşunaman, bu umuman olganda yagona töğri yeçim, lekin uni işlata olmayman, çunki bu allaqaçon bölgan. Şunda juda ğazablandim, bilasizmi? Birinçi marta men Xilkeviç soyasiga tegdim, çunki bu juda yaxşi hal qilingan edi. U javob berdi. Va birdan tuşundim, bu sahnani men yöqotyapman, çunki özimga takrorlanişni ravo köra olmayman».

Mariya Mironova («Anna Avstriyskaya») şunday deydi: «Meni [Alisa Freyndlix bilan] taqqoslaşadi, albatta. Lekin şuni aytişim mumkinki, qiroliça tarixi Jigunov tomonidan puxta işlab çiqilgan. Agar öşa talqinda bu biroz qöşiqona, yengil çiziq bölgan va Bekingem bilan butun tarix amalda qöşiq edi, va uning yorqin aksenti bor edi, şu sababli komediyalik soya yanada kuçli çiqqan edi. Endi esa Anna va gersogning sevgisi haqiqatan ham dramatik, jiddiy bölib çiqdi. Bu ikki inson örtasidagi kuçli tuyğu edi, ular uçraşuvlar kam bölişiga qaramay, masofada ham boğlangan edilar. Oxirgi bir neça sahna uning öldirilişiga bağişlangan. Şunday qilib, bu syujet tarmoği bizda haqiqiy drama, hatto fojiaga aylandi».

Lekin işning birinçi bosqiçida remeyk yaratiş imkoniyati haqiqatan ham bor edi. Jigunov şunday hikoya qiladi: «Avvaliga, tan olaman, remeyk qilmoqçi edim — qöşiqlarni olib, janglarni yorqinroq, quvğinlarni yaxşiroq qiliş. Lekin tuşundimki, bu töğri emas. Şunday qilib boşqa hikoya paydo böldi, u Xilkeviçning musiqiy kartinasi bilan heç qanday aloqasi yöq». «Men buni uzoq vaqtdan beri suratga olmoqçi edim. Lekin qanday qilişni öylay olmasdim. Dastlab remeyk oliş kerakdek tuyulardi. Lekin bu juda oldin edi, remeyklar qilinişidan oldin. Men qöşiqlarni olişni va heç bölmaganda qandaydir işlab çiqariş qismini yaxşilaşni, janglarni yorqinroq, quvğinlarni yaxşiroq qilişni, balki qahramonlarning yoşini aniqroq qilişni xohlardim. Men bu haqda Anatoliy Grigoryeviç Lisenko bilan köp gaplaşdim, u qandaydir munosabat bildirmadi. U doim ğoyalarni sinaş uçun yaxşi edi, çunki u nimagadir javob berardi, nimagadir yöq. Va men tuşundimki, bu kelişmadi, işlamayapti. Vaqt ötdi va Xilkeviçning bu musiqiy kartinasi bilan heç qanday aloqasi bölmagan mutlaqo boşqa hikoya paydo böldi».

Vladimir Etuş («zargar»): «Öylaymanki, film köp jihatdan kutilmagan böladi — şiddatli syujet bilan, lekin şu bilan birga jiddiy, psixologik jihatdan çuqur, „estrada“ emas. Heç bölmaganda, mening rolim zargar Jertye ayni şunday qurilgan».

Yuriy Çursin («Atos»): «Menga material va Sergey Jigunov bilan işlaş juda qiziq edi. Lekin Atosning qanday çiqqanini hozirça baholay olmayman. Töliq metrajli kartina va serialda bu personaj boşqaça, oldindan aytib bölmaydigan dinamikaga ega bölişi mumkin. Öylaymanki, töliq metrajda mening qahramonim javoblardan köra köproq savollar qoldiradi. Va balki töliq metrajli film va serial mutlaqo boşqa, mustaqil asarlar bölib çiqadi».