The Umbrellas of Cherbourg

1957-yil noyabr. Giyom (Gi) Fuşe Normandiyaning Şerbur şahridagi dengiz böyidagi texnik xizmat körsatiş stansiyasida avtomexanik bölib işlaydi. Yoş mademuazel Jenevyev Emeri onasining, «Şerbur soyabonlari» deb ataladigan dökonida soyabon sotadi. Ular bir-birini sevadi, işdan keyingi butun vaqtlarini birga ötkazadi, raqsga tuşadi, Şerburning köçalarida sayr qiladi, rejalar tuzadi. Gi özining kasal xola-buvisi Elizaning qaramoğida yaşaydi, uni hamşira Madlen parvariş qiladi; Madlen esa Giʼga umidsiz ravişda oşiq. Jenevyevning onasi, madam Emeri, qizining kelajagi yöq, kambağal mexanik bilan romaniga ruxsat bermaydi.

Tölov muddati yetib keladi va madam Emeri marjonini sotişga qaror qiladi. U qizi bilan birga taniş şahar zargari msye Dyubur huzuriga boradi. Zargar zeb-ziynatni sotib olişdan boş tortadi, lekin şu yerda bölgan yoş olmos sotuvçisi Rolan Kassar birinçi körişdanoq Jenevyevga oşiq bölib qoladi va ularga yordam berişni taklif qiladi. U çek yozib, marjonni sotib oladi; marjon eski bölib, zargar uçun unçalik qimmatga ega emas. Rolan marjonni Parijda yoki Londonda sotişga vaʼda beradi, u ishi bilan tez-tez u yerlarga boradi. Madam Emeri minnatdorçilik belgisi sifatida Rolanni ertasi kuni uyiga çoy içişga taklif qiladi.

Jenevyev uning his-tuyğularini sezib, u bilan uçraşişdan qoçadi. Keyingi kuni keçqurun onasi qolişini söramasiga qaramay, Jenevyev Gi bilan uçraşuvga ketadi. Xafa bölgan madam Emeri Rolanga duç kelib, oilaning qançalik qiyin yaşayotganini aytadi. Rolan marjon uçun pulni beradi va albatta oilaga yana taşrif buyurişga vaʼda berib ketadi.

Fuşega tösatdan armiyaga çaqiruv qoğozi keladi; bu oşiqlarning baxtli hayotini buzadi va rejalarini barbod qiladi. Giyomni Jazoirdagi faol armiyaga ikki yilga jönatişadi. Jazoirda öşa paytda haqiqiy uruş ketayotgan edi. Jönaşdan oldingi sönggi keçada Jenevyev uning oldida qoladi, ertalab Gi xola Eliza va Madlen bilan xayrlaşadi. Jenevyev Gini vokzalgaça kuzatadi. U sevgilisini kutişga vaʼda beradi va perronda turib, jönab ketayotgan poyezd ortidan qarab qoladi.

1958-yil yanvar. Ona qizi Jenevyevning Gidan homilador ekanini biladi. Madam Emeri şaharda AQŞdan qaytgan Rolan Kassar bilan uçraşib, uni tuşlikka taklif qiladi. Tuşlikda Rolan Kassar madam Emeriga his-tuyğularini tan oladi va uning qizini unga uylantirişni söraydi. U çiroyli va boy, lekin Jenevyev uni sevmaydi. Rolan ishi bilan Amsterdamga uç oyga ketadi.

1958-yil fevral. Gidan xatlar kam keladi. Harbiy vaziyat tufayli armiyadan barça ruxsatlar bekor qilingan. Qiz noaniqlikdan azoblanadi, Gi hali ham uni eslaydimi, deb şubhalanadi. Keyin xatlar butunlay töxtaydi — Gi yaralanib, kasalxonaga tuşgan, ammo qiz buni bilmaydi.

1958-yil mart. Emeri oilasi çaqaloqning tuğilişiga tayyorlanadi — ona köylakça va körpaça tikadi. Giyom Fuşe tobora Jenevyevdan uzoqlaşadi, unga faqat armiyadan yuborgan yagona fotosurati bilan özini eslatadi. Oğir öylar qiynagan Jenevyev onasiga aytadi: agar Rolan homiladorligini bilgaç ham unga uylaniş niyatidan qaytmasa, u unga turmuşga çiqişga tayyor.

1958-yil aprel. Madam Emeri qiziga Rolan sovğa qilgan uzukni beradi. Qaytib kelgan Rolan homilador Jenevyev bilan uçraşadi, unga taklif qiladi va tuğiladigan farzandga öz farzandidek ğamxörlik qilişga vaʼda beradi. Jenevyevning farzand otasidan ajraliş sabablarini u umuman bilmaydi.

Jenevyev Rolanga turmuşga çiqib, u bilan Parijga jönab ketadi. Madlenga ularning töyi haqida maʼlum böladi. U Gi va Jenevyev heç qaçon birga bölmasligini tuşunadi, demak, Gi uning yonida bölişi mumkin. Lekin bu uning könglini yengillaştirmaydi.

1959-yil mart. Giyom Fuşe kasalxonadan çiqib, Şerburga qaytadi. U birinçi navbatda sevgilisi işlagan dökonga boradi — lekin eski egalaridan faqat peştaxta yozuvi qolgan: dökon sotilgan va böş. U Jenevyevning uni kutmay, turmuşga çiqqanini biladi. Gi xizmatning sönggi oylarida ham buni gumon qilgan edi, çunki maktublarida sevgilisidan uni sevişini söraganida, u noaniq javob bergan, keyin esa umuman yozişni töxtatgan. U yuz bergan voqea tufayli çuqur depressiyaga tuşadi.

1959-yil aprel. Gi yana avtomexanik bölib işlaydi, ammo ish bormaydi, u texnik xizmat stansiyasi boşliği Oben bilan janjallaşib, işdan ketadi. Xafa bölgan Gi yuragiga yaqin joylarni aylanadi, bu joylar unga Jenevyevni eslatadi — u «Cafe du Pont Tournant» kafesiga kirib (ofitsiant bilan janjallaşib, tez çiqib ketadi) va madam Emerining sobiq soyabon dökoniga boradi (u yerdan kir yuviş maşinalarini tuşirayotgan yuk taşuvçilar uni haydab çiqaradi). Oxir-oqibat Gi barga kirib, tasodifan Jeni deb ataladigan fohişa bilan tunni ötkazadi (Jenevyevning qisqartmasi). Ertalab uyga qaytib, Madlendan keça keçqurun uning xola-buvisi Eliza vafot etganini biladi. Dafndan keyin yolğiz qolgan Madlen yiğiştirib ketmoqçi böladi. Ammo Gi uni töxtatadi, çunki u Madlenni oddiy hayotni boşlaş va nihoyat Jenevyevni unutiş uçun sönggi imkoniyati deb tuşunadi.

1959-yil iyun. Giyom xola-buvisidan qolgan merosni kiçik «Esso» yoqilği quyiş şoxobçasini sotib olişga sarflaydi va Madlenga uylanadi.

Tört yildan köproq vaqt ötadi. 1963-yil dekabrda Giyom va Madlen, şuningdek ularning kiçik öğli Fransua, yoqilği quyiş şoxobçasi binosining bir qismini egallagan kvartirada Rojdestvoni kutib olişga tayyorlanadi. Keçqurun Madlen bolasi bilan bayram oldi vitrinalarini tomoşa qiliş uçun sayrga çiqadi.

Bir neça daqiqadan söng yoqilği quyiş şoxobçasi oldida haşamatli avtomobil töxtaydi. Mijozlarga özi ham xizmat körsatadigan sobiq avtomexanik Fuşe maşinani töldiriş uçun çiqadi. Maşinaga yaqinlaşgan Gi rul orqasida Jenevyevni köradi. Ular bir-birini darhol taniydi. Jenevyev töy kunidan beri birinçi marta Şerburga, qaynonasi şahar yaqinida yaşaydigan qizi Fransuazani olib ketiş uçun kelgan. Gi Jenevyevni isinib olişga taklif qiladi. Bir neça daqiqaga ular yolğiz qolişadi. Jenevyev ğamxörlik bilan bezatilgan bayram arçasiga eʼtibor berib, uni özi bezatganmi, deb söraydi. Gi arçani xotini öğillari Fransua uçun bezaganini aytadi. Jenevyev ötgan kuzda onasi madam Emeri vafot etganini aytadi va Gini qizini körişga taklif qiladi, uning ismi Fransuaza ekanini va u Giga öxşaşini aytadi. Lekin Gi rad etadi. «Hammasi yaxşimi?» — deb söraydi Jenevyev. «Ha, juda yaxşi», — deb javob beradi Gi. Xayrlaşmay, madam Kassar maşinaga ötirib, ketib qoladi.

Uyga Madlen öğli bilan qaytadi. Gi ularni köçada kutib oladi, xotinini öpadi va öğli bilan öynaydi. Hammasi birga uylariga kirişadi.

Dastlab boş rolga «Evrovidenie» tanlovi ğolibi Izabel Obre taklif qilingan, ammo yöl-transport hodisasida olgan jiddiy jarohatlari tufayli u rollardan voz keçişga majbur bölgan.

Film bir qator obröli mukofotlarga sazovor bölgan:

Kann kinofestivali, 1964-yil: Oltin palma şoxçasi.

«Oskar», 1965-yil, nominatsiya: Çet tilidagi eng yaxşi film (Fransiya).

«Oskar», 1966-yil, nominatsiyalar: Eng yaxşi original ssenariy, Eng yaxşi qöşiq — «I Will Wait for You», Eng yaxşi saundtrek, Eng yaxşi musiqiy moslaştiriş.

«Oltin globus», 1966-yil, nominatsiya: Eng yaxşi çet el filmi (Fransiya).

Xalqaro katolik kino taşkilotining (OCIC) mukofoti.

Lui Dellyuk mukofoti, Fransuz tanqidçilari sindikatining mukofoti.