There Once was a Singing Blackbird

Otar Ioselyani esga oldi:

Bolşevodagi kinematografik seminarda Otar Ioselyani ssenariyçilar Semyon Lungin va Ilya Nusinovga mumkin bölgan syujet haqida gapirib berdi. Boş qahramon boşqa odamlarning işlarini özinikidan ança muhim deb hisoblaydigan yoş yigit edi. Uçovlari uning kasbi qanday bölişi mumkinligi ustida mulohaza yurita boşladi. Şunday qilib boş qahramonning kasbi – musiqaçi tuğildi. Keyin köplab kompozitorlar va dirijyorlar orkestrlarda litavrçi sifatida boşlaganini eslaşdi. Voqea joyi – opera teatri. Zarba yoki barabanning ovozi uverturaning boşida eşitiladi, söngra uzoq pauza keladi, bu vaqt içida musiqaçi amalda erkin böladi, va harakat oxirida yana bir neça zarba eşitiladi. Boş qahramon orkestr çuqurçasidan sirğalib çiqib, muhim ish bilan bir daqiqaga qayerga-dir şoşiladi... söng oxirgi daqiqada yetib kelib, öz vaqtida litavrlarga zarba berişga ulguradi... Boş qahramonda isteʼdod bor, u kelajakning kompozitori. Uning qalbida ajoyib kuylar pişib yetilmoqda. Ammo doimiy şov-şuv ularni qoğozga köçirişga xalaqit beradi.

Nusinov va Lungin libretto yozdilar. Ssenariyni gruzin ssenariyçilari D. Eristavi, O. Mexrişvili, Ş. Kakiçaşvili rejissyor iştirokida tayyorladilar. Ioselyani filmga nom sifatida qadimiy gruzin xalq qöşiğidan bir misrani taklif qildi.

Ssenariy: O. Ioselyani, D. Eristavi, O. Mexrişvili, I. Nusinov, Ş. Kakiçaşvili, S. Lungin.