To Live

Keksa ovçi itini olib, quşlarni ov qiliş uçun şaharçadan taşqariga keladi. Tösatdan örmondan uç qurollangan kişi quvib kelayotgan yoş erkak çiqib qoladi. U ovçining maşinasiga otilib kiradi va ikkalasi birgalikda qoçişga urinadi, ammo tez orada maşina qotib qoladi va ular şaharga piyoda yetib borişga majbur bölişadi. Yölda ovçi "yurtdoş"ni taniştirişga va gaplaştirişga urinadi. U özi haqida heç narsa aytmaydi va hatto özini taniştirişni ham istamaydi, lekin yölning qiyinçiliklarini birgalikda engib ötar ekan, ular asta-sekin suhbatlaşa boşlaşadi. Suhbat natijasida ovçi ularning hayotiy qaraşlari butunlay qarama-qarşi ekanini tuşunadi: u Xudoga işonadi, şerigi esa işonmaydi; ovçi odamni qanday öldiriş mumkinligini tasavvur qila olmaydi, "yurtdoş" esa "agar yaşaşni istasang, öldirasan" deb işonç bilan aytadi. Bundan taşqari, erkak doimo ovçi unga beparvo ekanini taʼkidlaydi va zarur bölsa, uni ayamasligini aytadi.

Quvğinçilardan qoçib, qoçoqlar kiçik örmonzorga kirib qolişadi, ammo ularning joylaşgan yerini ovçining iti vovullab foş qiladi. Erkak itni öldirişni buyuradi. Bu ovçi uçun katta zarba böladi, lekin u majburan rozi böladi, çunki aks holda ikkalasini ham öldirişlarini tuşunadi. Erkak itni kamar bilan böğadi va ular bir muddat quvğindan qutulişga muvaffaq bölişadi. Daryo böyiga yetib borgaç, ular narigi qirğoqda baliqçini köradi. Erkak baliqçidan ularni şaharga olib borişni söraydi, ammo u rad etadi. Şunda u ovçiga baliqçini miltiq nişonida uşlab turişni buyuradi, özi esa daryodan suzib ötib, undan maşina kalitlarini olmoqçi böladi. Ammo baliqçi qörqib, maşinaga yugurib borib, jönab ketadi, ovçi esa uni otişga kuçi yetmaydi. Janjaldan söng ovçi öz yöliga ketadi, erkak esa qirğoqda qoladi.

Erkak taşlab ketilgan çorvaçilik majmuasi yoniga çiqadi, uning yaqinida eski uy turardi. Quvğinçilar erkakni uyda topib olişadi, lekin u ulardan birini qurolsizlantirib, garovga oladi. Şu payt maʼlum böladiki, odamlar ovçini ham garovga olgan va erkak oldida tanlov turadi: ovçini qutqariş yoki yakka özi quvğinçilarning maşinasida şaharga ketiş. U birinçi variantni tanlaydi va qisqa quvğindan söng (uning davomida erkak ovçiga öz ismini aytadi — Andrey), ular yarim vayron bölgan fermaga qamalib qolişadi. Kutilmaganda Andreyda epilepsiya xuruji boşlanadi va quvğinçilarning sardori uni qurolsizlantiradi. Ovçi, u yaşaşni xohlayapti deb baqira boşlaydi, sardor esa unga bir öq bilan ikki nayli miltiğini beradi. Ovçi Andreyni öldirişi kerak, aks holda özi öladi. Qisqa tereddutdan söng ovçi Andreyni öldiradi, quvğinçilar jönab ketadi, ovçi esa qurolni dalaga taşlab, piyoda şaharga qarab yöl oladi.