Tokyo!

Yigit va qiz Tokioga kelib, maktabdagi döstlarining uyida töxtaşadi. Ular ish topişga va uy ijaraga olişga urinişadi, lekin unçalik muvaffaqiyatga erişmaydi. Asta-sekin Akira özi suratga olayotgan past darajadagi qörqinçli filmlar bilan muvaffaqiyat qozona boşlaydi. Biroq Hiroko özini keraksiz his qiladi va bundan azob çekadi. Bir kuni ertalab u tana qismlarining asta-sekin eriyotganini va ularning ostidan yoğoç karkas körinayotganini payqaydi. Köçaning örtasida qiz stulga aylanadi, lekin inson qiyofasiga qaytiş qobiliyatini saqlab qoladi. Stul sifatida uni bir musiqaçi öziga olib ketadi. Hiroko uning uyida qolişga qaror qiladi va Akiraga xat yozib, heç qaçon özini bunçalik foydali his qilmaganini aytadi.

Film Gabrielle Bellning «Sesil va Jordan Nyu-Yorkda» (Cecil and Jordan in New York) komiksi asosida suratga olingan.

Poytaxt aholisini tuşunarsiz mavjudot dahşatga solmoqda — eskirgan kiyimdagi, bir közi bulutli, soçlari junjikkan, baʼzan kanalizatsiya qopqoğidan çiqib, yölovçilarga taşlanadigan bir erkak. U bir neça granata topib, köçada qirğin uyuştirgaç, uni hibsga olib, sudga tortmoqçi bölişadi. Dunyoda uning nutqini tuşunadigan yagona odam bor — bu parijlik advokat Mosye Volan bölib, u sud jarayoniga tarjimon sifatida keladi. Maʼlum bölişiça, kanalizatsiyadan çiqqan mavjudot öziga xos sivilizatsiya vakili ekan. U özini «Najas» (fr. Merde) deb taniştirib, maqsadi yaponlarni yöq qiliş ekanini aytadi, çunki ular «insonlarning eng jirkançlari». Uni osişga hukm qilişadi va hukmni ijro etişadi. Biroq şu zahoti, arqon içidan «Najas» birdan ğoyib böladi.

Film davomi borligini eʼlon qiliş bilan yakunlanadi, va endi bu janob «Najas»ning Nyu-Yorkdagi sarguzaştlari bölişi aytiladi.

Yoş yigit Teruyuki — hikikomori, yaʼni ijtimoiy hayotdan ixtiyoriy ravişda voz keçgan odamlar. U yolğiz özi kitoblarga, hojatxona qoğoziga, suv şişalariga va böş pitsa qutilariga töla xonadonda yaşaydi. Xonadonda uning otasi bir paytlar yaşagan xona bor. Pul konvertda olib kelinadi, ilgari unda yana xat ham bölgan. Hayot uçun zarur bölgan hamma narsani unga kuryerlar olib keladi, ularning köziga esa u 10 yil içida bir marta ham qaramagan.

Pitsa olib kelgan qizdan buyurtma qabul qilayotganda zilzila boşlanadi va Teruyuki birinçi marta boşqa odamning köziga qaraydi. Qiz huşini yöqotadi. Uni öziga keltirmoqçi bölib, Teruyuki esankirab qoladi, lekin uning tanasida tugma şaklidagi tatuirovkalarni payqaydi. Qizning paypoğidan yuqorida «yoqiş tugmasi» joylaşgan edi, va u şu tugmani bosganda qiz huşiga keladi. Qiz pitsa qutilari orasida bir qutining «oyoq-qöli bilan teskari» qöyilganini köradi va Teruyuki uni töğrilaydi. Ketişdan oldin u «bu uy — mukammallikning özi» deydi.

Teruyuki yana pitsa buyurtma qiladi va köylak kiyib, qizni uçratmoqçi böladi, lekin kuryer bölib erkak keladi va qiz işdan ketganini hamda «endi köçaga çiqmasligini» aytadi. Erkak unga qizning uy manzilini aytadi, Teruyuki u yerga borişga qaror qiladi, lekin bu unga darhol nasib etmaydi. U yoruğlikni yoqtirmaydi, şuning uçun köçadagi hamma narsa juda yorqin körinadi. U velosiped oladi, lekin uy atrofida ösgan butalar orasida qolib ketadi. Köçalarda birorta ham odam yöq. Hamma odamlar hikikomoriga aylangan, pitsani esa robotlar yetkazib berişyapti. Kerakli uyda har birini közdan keçirib, u bir deraza orqasida öşa qizni köradi. U qizdan çiqişini söraydi, lekin qiz barça deraza va eşiklarni qulflab oladi. Zilzila boşlanadi va odamlar köçaga yugurib çiqadi. Lekin u tugaşi bilanoq hamma orqaga qaytadi. Qiz ham çiqib, qaytmoqçi bölganida, Teruyuki uni töxtatmoqçi böladi. Bu unga qölidagi «sevgi» tugmasini «bosib» uddalaydi. Yana zilzila boşlanadi. Ekran qorayadi, fonda vayronagarçilik tovuşlari eşitiladi.

Rejissyor va ssenariy muallifi: Michel Gondry

Operator: Masami Inomoto

Musiqa: Etienne Çarry

Rejissyor va ssenariy muallifi: Leos Carax

Operator: Caroline Çampetier

Rejissyor va ssenariy muallifi: Bong Joon-ho

Operator: Jun Fukumoto

Katalonyadagi xalqaro kinofestivalda (2008) eng yaxşi film nominatsiyasi.

Stanislav Zelvenskiy (Afişa):