Two Comrades Were Serving

Filmda kesişadigan ikkita parallel syujet liniyasi bor. Birinçisi — ikki qizil armiyaçi döst haqida, ikkinçisi — oq gvardiyaçi ofitserlar haqida.

1920-yil noyabrʼning birinçi kunlari. Fuqarolar uruşi davom etmoqda. Baron Vrangelning qöşinlari Qrimda blokada ostida. QKA sönggi hujumga tayyorlanmoqda.

Qizil armiya jangçisi Andrey Nekrasovga, sobiq fotografga, polk komandiri trofey kinokamera Debrie Parvo yordamida samolyotdan Perekop hududidagi duşman qöşinlari joylaşuvini suratga olişni topşiradi. Nekrasov kinotexnikani bilmasligini tuşuntirişga urinadi, lekin polk komandiri öz talabida turib oladi. Nekrasovga yordamga sobiq rota komandiri Ivan Karyakin beriladi, u harbiy mutaxassisni öz xohişi bilan otib taşlagani uçun oddiy askarlikka tuşirilgan. Karyakin nafaqat Nekrasovga yordam berişi, balki «begona unsur»ga köz-quloq bölişi kerak deb hisoblaydi. Özi haqida Nekrasov şunday deydi: «Men, qanday aytsam, ruhoniyning öğliman. Meni toğam — ruhoniy tarbiyalagan».

Suratga oliş vaqtida samolyot halokatga uçraydi, uçuvçi halok böladi, Nekrasov va Karyakin esa maxnovçilar asirligiga tuşib qolişadi. Öşa paytda Maxno bilan Qizil armiya ittifoqçi bölişiga qaramay, Nekrasov va Karyakinni otiş tahdidi ostida qolişadi. Nekrasov jasur qoçiş rejasini tuzadi va kinokameraни qaytarib olişga muvaffaq böladi.

Maxnovçilardan qutulgaç, döstlar qizil qöşinlar joylaşuviga yetib kelişadi. Biroq bu yerda ham ularni hibsga olişadi. Hujjatsiz ikki nomaʼlum odamga işonmagan ayol komissar, ustiga-ustak taçankada oq gvardiya formasi topilgani uçun, ularni otişni buyuradi. U Nekrasovni kontrrazvedkada uni qiynagan ofitser deb öylaydi. Biroq baxtli tasodif jangçilarni ölimdan qutqaradi: Nekrasov yonidan ötayotgan avtomobilda ştab boşliğini tanib qoladi va u otiş buyruğini bekor qiladi.

Polk qömondonligi razvedka kinosuratga oliş natijalarini körmoqçi böladi, ammo plyonka yaroqsiz bölib çiqadi. Karyakin şu zahoti Nekrasovni xiyonatda ayblaydi, lekin diviziya qömondonligi Nekrasovning muvaffaqiyatsizligida niyat yöqligiga işonç hosil qiladi. Fotografik xotiraga ega Nekrasov duşman mustahkamlanmalarining rejasini çizadi, uning çizmasidagi tafsilotlar qoçoqlardan olingan maʼlumotlar bilan aynan mos keladi. Komandirlardan biri Nekrasovni mauzer bilan mukofotlaydi, Karyakin esa hayron bölib, yana u bilan yaxşi munosabat örnatişga urinadi.

Sevastopolda mehmonxona xonasida leytenant Brusentsov tasodifan öz dösti, adyutant Sergey Lukaşeviçni öldirib qöyadi. Halok bölgan odamning oldiga rahmdil opa Sasha çaqiriladi. Uy qamoğida qoldirilgan Brusentsov u bilan tanişadi. Köp ötmay Brusentsovni Perekopni himoya qilişga jönatişadi.

Sivaş körfazini kesib ötgan Qizil armiya qöşinlari Perekopni hujum bilan egallaydi. Köpçilik kabi Brusentsov ham Sevastopolga qoçadi, u yerdan sönggi paroxodlar jönab ketadi. Yölda uni Karyakin körib qoladi va otmoqçi böladi. Nekrasov bunday qilmaslikni söraydi, şu orada Brusentsov va boşqa oq ofitser, baron Krauze yaşirinib qolişadi. Brusentsov hamrohining bahonalariga qaramay, uning miltiğidagi sönggi öqni işlatişga qaror qiladi. Uning qurboni Nekrasov böladi.

Sevastopol evakuatsiyasi paytida Brusentsov rahmdil opa Aleksandra bilan nikohdan ötadi. Sönggi daqiqada u yolğiz özi jönab ketayotgan paroxodga çiqib oladi. Uning sadoqatli oti Abrek esa xöjayini ketayotgan kemaning ortidan suvga sakraydi va çökib ketadi. Brusentsov buni kötara olmay öz joniga qasd qiladi.

Qrim bolşeviklar tomonidan zabt etilgandan söng, Karyakin diviziya ştabiga kelib, Nekrasovdan qolgan kinokamerani topşiradi. Film Nekrasov suratga olgan xronika kadrlari bilan yakunlanadi.