Underground (Yer osti: serbça: Подземље) — 1995-yilda rejissyor Emir Kusturica tomonidan Dušan Kovačević bilan hammualliflikda yozilgan ssenariy asosida suratga olingan epik, satirik, qora komediya va uruş haqida hikoya qilivçi film. Kartina ikki döstning fojiaviy taqdiri orqali Ikkinçi jahon uruşidan tortib Yugoslaviya uruşlari boşlanişigaça bölgan davrdagi mamlakat tarixini tasvirlaydi. Film 1995-yilgi Cannes kinofestivalida boş mukofot „Oltin palma novdasi“ni qölga kiritdi, bu Kusturicaga „Dadam xizmat safarida bölganida“ (When Father Was Away on Business, 1985) kartinasidan keyin ikkinçi yirik mukofotni tanqdim etdi.
1Treylerlar
▶2Rollarda
Miki Manojlović, Slavko Štimac, Lazar Ristovski
3Syujeti
1941-yil 6-aprel, Yugoslaviya Qirolligining poytaxti Belgrad. Tungi maişat va ayş-işratga mukkasidan ketgan…
1941-yil 6-aprel, Yugoslaviya Qirolligining poytaxti Belgrad. Tungi maişat va ayş-işratga mukkasidan ketgan ikki ajralmas döst, Petar Popara (laqabi Crni — Qora) va Marko Dren tuni bilan şahar köçalarini larzaga keltirib kezib yurişadi. Marko döstining mutlaqo xabari bölmasada, uni allaqaçon yaşirin Kommunistlar partiyasiga aʼzo sifatida röyxatga yozdirib qöygan edi. Biroq tong saharlab fojia boşlanadi, nemis harbiy samolyotlarining bombalari Belgrad uzra dahşat yoğdiradi, qirollik armiyasining qarşiligi soniyalar içida tor mor etilib, butun mamlakat parçalab taşlanadi. Çorasiz qolgan Crni va Marko yaşirinça faşistlarga qarşi partizanlik kuraşiga kirişadi, Marko esa bobosidan qolgan eski hovli yertölasini maxfiy qurol yaroğ işlab çiqariş zavodiga aylantiradi. Şu asnosida nemis zobiti Franz Crnining maʼşuqasi maşhur aktrisa Natalijaning gözalligiga oşiq bölib, unga köz tikadi. Nemislarning qurol ortilgan poyezdini hujum qilib, egallab olişgaç, nemislar radio orqali har ikki döstni qidiruvdagi eng xavfli jinoyatçilar deb eʼlon qiladi. Vaziyat oğirlaşgaç, Marko Crnining homilador xotini Vera, özining göl akasi Ivan va boşqa yaqinlarini öşa maxfiy yertölaga yaşiradi, u yerda Vera öğil tuğib, unga Jovan deb ism qöyadi lekin özi hayotdan köz yumadi.
1944-yil. Crni Natalijaga majburlab uylaniş maqsadida uni daryodagi kemaga olib keladi, biroq kutilmaganda nemis qöşinlari kemani qurşab oladi. Öz manfaati yölida har doim kuçliroq tomonga ötib ketişga odatlangan Natalija bu safar ham Crnini taşlab, nemis zobiti Franz tomon yuguradi. Oqibatda Crni faşistlar qöliga tuşadi va gospitalda elektr toki orqali dahşatli qiynoqlarga solinadi. Marko esa döstini qutqariş uçun kanalizatsiya tizimi orqali yaşirinça gospitalga kiradi va Franzni böğib öldirib, Crnini ölim çangalidan tortib oladi, biroq qoçayotgan vaqtida Crni portlagan granata parçasidan oğir yaralanadi.
Uruş nihoyasiga yetgaç, Marko mamlakat rahbari Josip Broz Tito atrofidagi eng nufuzli qahramonlardan biriga aylanadi va Natalijaga uylanadi. Butun xalq Crnini uruş maydonida halok bölgan deb hisoblaydi, hatto uning xotirasi uçun „Xalq qahramoni“ maqomida ulkan haykal ham barpo etiladi. Biroq mudhiş haqiqat mutqalo boşqaça edi, Crni va uning ulğayib qolgan öğli Jovan va boşqalar hamon yer ostidagi öşa yertölada yaşaşar, uruş hali ham davom etmoqda degan soxta tasavvur bilan Marko uçun qurol yaroğ işlab çiqarişar edi. Marko ularni böysundiriş va vaqtni tezlaştiriş uçun soat millarini ataylab tez yurgizar, kunlarni qisqartirib körsatardi.
1961-yilga kelib, Markoning yolğon xotiralari asosida davlat miqyosidagi yirik tarixiy film suratga olina boşlaydi. Aynan öşa kunlarda Soni ismli şimpanze tankdan tasodifan öq uzib yuborişi oqibatida yertöla devori teşiladi. Bu imkoniyatdan foydalangan Crni va Jovan önlab yillardan buyon birinçi marta yer yuziga, yoruğlikka çiqişadi. Ular töğridan töğri film suratga olinayotgan maydonga duç kelişadi va buni haqiqiy jang maydoni deb öylab, Franz rolini ijro etayotgan aktyorni hamda ikki nafar statistni (ommaviy sahna aktyori) sovuqqonlik bilan otib öldirişadi. Politsiya taqib qilgan paytida esa daryoga sakragan Jovan suv qaʼriga çökib halok böladi.
1992-yil. Yugoslaviya olov bölib yonayotgan bir pallada, Ivan öz şimpanzesi Soni bilan birga Markoni topişga muvaffaq böladi, biroq u yerda akasining qonli uruş zonasida qurol savdosi orqali boylik orttirayotganini körib, ğazab ustida uni ayovsiz kaltaklaydi. Köp ötmay Marko va Natalija mahalliy jangarilar qöliga asir tuşişadi, taqdir taqozosi bilan mazkur guruh qömondoniga aylangan Crni esa ularni şunçaki vijdonsiz qurol savdogarlari deb öylab, otib taşlaşga buyruq beradi. Şundan söng Crni öz odamlarini özi önlab yillar davomida yaşagan öşa maxfiy yertölaga olib boradi. Quduq içida öğli Jovanning şarpasini körib, unga intiladi va quduq içiga yiqilib vafot etadi.
Film tuşga öxşaş sehrli sahna bilan tugaydi. Crni, Marko, Vera, Natalija va boşqa barça marhum qahramonlar suv ostidan soğ salomat çiqib kelişadi hamda Jovanning töyi munosabati bilan daryo böyidagi katta dasturxon atrofida jam bölişadi. Hamma qayğularni unutib, şod xurram qöşiq aytib, raqsga tuşayotgan bir pallada, ular turgan tuproq bölagi yarim oroldan sokin ajralib, mustaqil orolga aylanadi va qahramonlar bilan birga uzoqlarga suzib ketadi.
4Işlab çiqariş
Film Yugoslaviya (Serbiya), Fransiya, Germaniya, Çexiya va Vengriya kompaniyalari hamkorligida işlab…

Film Yugoslaviya (Serbiya), Fransiya, Germaniya, Çexiya va Vengriya kompaniyalari hamkorligida işlab çiqarilgan. Suratga oliş işlari 1993-yilning kuzida boşlanib, 1995-yilning erta bahorigaça uzilişlar bilan davom etgan. Davlatga qaraşli Serbiya radiotelevideniyesi filmni moliyalaştirişda qisman iştirok etgan, rekvizit hamda harbiy texnikalar esa Yugoslaviya armiyasidan ijaraga olingan. Kartina musiqasini Goran Bregović bastalagan bölib, saundtrekni yaratişda xonanda Cesária Évora ham iştirok etgan.
Filmning kinoteatrlar uçun möljallangan versiyasi 163 daqiqa davom etadi. Kusturicaning intervyularida taʼkidlaşiça, kartinaning asl montaj varianti beş soatdan oşgan, biroq prodyuserlar uni qisqartirişni talab qilişgan. Uşbu beş soatlik töliq talqin keyinçalik Serbiya radiotelevideniyesida „Bila jednom jedna zemlja“ („Qadim zamonda bir yurt bölgan ekan“) nomli miniserial (köp qismli film) sifatida namoyiş etilgan.
Film premyerasi 1995-yil 1-aprelda Yugoslaviya Sotsialistik Federativ Respublikasida bölib ötdi. Fransiyada u 25-oktabrda katta ekranlarga çiqdi va atigi 350 mingga yaqin tomoşabin töpladi. AQŞda film uçun uzoq vaqt davomida distribyutor (tarqatuvçi kompaniya) topilmadi, şu sababli uning namoyişi faqat bir neçta festival doirasidagina çeklanib qoldi. Oxir oqibat, film namoyiş etiş uçun beriladigan huquqni „New Yorker Films“ kompaniyasi sotib oldi va 1997-yil 20-iyunda Nyu-Yorkda filmning premyerasini ötkazdi. Ayrim manbalar uşbu kartinaning tijoriy muvaffaqiyatsizligini Fransiyaning „CiBy 2000“ prodyuserlik kompaniyasi yopilişining asosiy sabablaridan biri sifatida körsatadi.
Film 68-Oscar mukofotining „Eng yaxşi xorijiy tildagi film“ nominatsiyasi uçun Serbiyadan rasman taqdim etilgan, biroq yakuniy nomzodlar röyxatiga (short-list) kiritilmagan. 1998-yilda kartina „Independent Spirit“ mukofotining „Eng yaxşi xorijiy film“ nominatsiyasiga daʼvogarlik qilgan, ammo yakunda sovrinni „The Sweet Hereafter“ filmiga boy bergan. „Underground“ özining siyosiy mazmuni tufayli jamoatçilik va kinotanqidçilar orasida qizğin bahs munozaralarga sabab bölgan, ayrim kinotanqidçilar uni serb tarğiboti (propaganda) deb qoralagan bölsa, boşqalari bu kabi ayblovlarni mutlaqo asossiz deb hisoblagan.
5Kadrlar
5
1 · TMDB
2 · TMDB
3 · TMDB
4 · TMDB
5 · TMDBMatn: maqola «Underground (1995 film)» — Vikipediya, litsenziya CC BY-SA 4.0. Kadrlar va poster: TMDB.