Watership Down

Quyonlar koloniyasi Angliyaning keng dalalarida, ular uzoq vaqtdan beri özlari qurib olgan quyonxonada yaşaydi. Bir kuni yaqin-atrofdagi dala yonida odam izlarini körgan Fayver — aniqlik bilan oldindan köra oladigan quyon — quyonlarni tez orada katta falokat va ölim kutayotganini tuşunadi, şuning uçun ular ketib, yangi joy izlaşi kerakligini anglaydi. Unga akasi Heyzel qöşiladi. Ular koloniya boşliğiga öz taklifini aytadi, lekin u köçiş haqida eşitişni istamaydi. Şunda Heyzel, Fayver va yana bir neça quyon yangi joy izlab qoçib ketadi. Ularning yöli xavfli bölib çiqadi: daryo böyida ov iti deyarli ularni tutib oladi, lekin ular daryodan suzib ötişga muvaffaq bölişadi. Bir quyonni yirtqiç quş ilib ketadi. Yölda quyonlar boşqa koloniyaga duç kelişadi, ular ğalati yaşaydi: ovqat yetarli, lekin atrofda xavf sezilib turadi. Maʼlum böladiki, yaqin-atrofda yaşovçi odamlar bu koloniyani biladi va vaqti-vaqti bilan tuzoqlar qöyib quyonlarni tutadi. Şunday tuzoqqa Heyzel guruhidan Bigvig tuşib qoladi va uni zörğa qutqarib olişadi — yerdan qoziqçani suğurib olişadi.

Nihoyat, guruh baland Uoterşipskiy tepaligiga yetib keladi, bu joy ularga yangi koloniya uçun ideal bölib tuyuladi. Yaqin atrofda ular yaralangan Kexar ismli çayqani topib, uni parvariş qilişadi. Keyinroq Kexar atrofdagi quyonxonalarni qidirib uçib yurib quyonlarga yordam beradi: gap şundaki, Heyzel guruhida faqat erkaklar bor va nasl davom ettiriş uçun ularga urğoçilar kerak. Yaqin-atrofdagi fermada qafasda bir neça urğoçi quyon yaşaydi, lekin ularni zanjirband it qöriqlaydi, u yerda muşuk ham aylanib yuradi. Urğoçilarni ozod qilib olib kelişga urinayotganda Heyzel miltiq öqidan yaralanadi. Fayver uning halok bölganiga işonmaydi va akasi ortidan qaytib keladi. Natijada Heyzel soğayib ketadi.

Kexar boşqa quyon koloniyasi haqida xabar beradi. Ular razvedka qiliş uçun öşa yerga borişadi, lekin maʼlum böladiki, bu koloniya kapitan Vundvort qattiq avtoritar boşqaruvi ostida yaşaydi. Bigvig koloniyaga qöriqçi bölib joylaşadi va bir neça quyonni özi bilan qoçişga undaydi. Xiyonatni bilgan kapitan Bigvigni öldiriş bilan qörqitadi, lekin avval Kexar yordamida, keyin daryodan topilgan qayiq tufayli qoçqinlar öz tepaligiga yetib kelişadi. Biroz vaqt ötgaç, kapitan Vundvort öz quyonlari bilan tepalikka hujum qiladi. Heyzel hammaga norlarga yaşirinib, ularni içkaridan kömib taşlaşni buyuradi, özi esa uç örtoği bilan fermaga yuguradi, u yerda it boğlangan arqonni tişlab uzadi va itni öziga ergaştiradi. Quyonlar ortidan quvgan it tepalikka yetib keladi va u yerda kapitanning askarlari bilan hisob-kitob qiladi.

Yillar ötadi. Tepalikdagi quyonxona kengayadi, hayot davom etadi. Qarigan Heyzelning oldiga Qora quyon — quyonlarning ölim fariştasi — keladi.