Windstruck

Film komediya-dramatik fantastik melodrama janrida, jangovar elementlar bilan suratga olingan. U yoş politsiya xodimi Yo Gyong-jin (Jeon Ji-hyun) va fizika öqituvçisi Ko Myong-u (Chang Hyuk) bilan tanişuvi, keyin uning halok bölişi va nihoyat, uning ruhi Yerni tark etişi oldidan xayrlaşuv uçraşuvi haqida hikoya qiladi.

Filmning birinçi kadrlarida tungi şaharning quşlar uçişi balandligidan olingan manzaralar körsatiladi. Fon sifatida Yu Mi ijrosidagi Bob Dylanning «Knockin' on Heavenʼs Door» qöşiği yangraydi. Keyin binoning tom çetida turgan Yo Gyong-jin körinadi. U közlarini yumadi, kamera sekin burilib, uning qulayotganini sekin harakatda körsatadi. Kadr ortidan Myong-uning ovozi eşitiladi: «Uning ismi Yo Gyong-jin. Uning ismini şunçaki aytganimda ham içimda ğalati his paydo böladi». U doim sevgan qiz bilan safarga çiqişni orzu qilganini aytadi. Haqiqatan ham ular sayohatga borişadi. «Lekin, afsuski, mening taqdirim… Yöq, oldindan gapirmay, qanday tanişganimizdan boşlayman». Voqealar ötmişga qaytadi. Ayol qiçqiradi: «U sumkamni tortib oldi!», Myong-u köçada yugurib ketadi. Kosmetika dökonidan «Italia» yozuvli şim kiygan Gyong-jin çiqadi. Uning yuziga şamol esadi. Myong-u uning yonidan yugurib ötadi. Qiçqirgan ayol yiqiladi. Gyong-jin unga qaraydi, oyoğidagi poyafzalini yeçib, Myong-u ortidan otadi. Lekin möljalga tegmay, tasodifiy ötkinçiga tegadi. Şunda u poyafzalini olib, Myong-u ortidan quvadi va jabrlanuvçidan uzr söraydi. «Hoy, sen!» — deb baqiradi u. Myong-u yugurib ketayotib orqasiga qaraydi. «Bu men emas, nega meni quvayapsiz? Haqiqiy öğri qoçib ketyapti». Gyong-jin sakrab, Myong-uni yiqitadi. Sumkasidan şampun olib, uning yuziga va köziga surtadi. «Heç narsa körinmayapti!» — deb inqillaydi Myong-u. Gyong-jin uning qöllarini tarake bilan boğlab, uni politsiya bölimiga olib boradi. U yerdagi ayolga: «Mana sizning öğringiz, uni jinoyat ustida uşladim», deydi. Myong-u haqiqiy jinoyatçining portretini çizib bera olişini aytadi. Şunday qiladi, söngra bölimdagi hamma odamning, faqat Gyong-jinnikidan taşqari, portretini çizadi. Biroz vaqt ötgaç, u öğirlangan sumkani topadi, lekin uni olişi bilanoq yana Gyong-jin tomonidan qölga olinadi. Baxtiga, öşa paytga kelib haqiqiy öğri sotoviy telefon orqali allaqaçon qölga olingan böladi. Ikkinçi marta uni politsiyaga olib kelgan Gyong-jinning sumkani uloqtirib ketişdan boşqa ilojі qolmaydi. Lekin endi Myong-u ğazablangan. «Hoy! Heç bölmasa uzr söraşing kerak edi!» — deb uning ortidan baqiradi. U orqasiga ögirilib eʼlon qiladi: «“Uzr” degan söz mening luğatimda yöq. Agar ismingni özgartirib, şunday deb çaqirilsang, aytaman: “Uzr!”».

Myong-u jinoyatçilar mahallasini köngilli patrul qilişda iştirok etiş uçun politsiya bölimiga keladi, lekin keçikib qolganini va unga hamkor sifatida hozirgina boşqa qamoqqa olingan odamni olib kelgan Gyong-jin tayinlanişini bilib qoladi. Uning hisobiga nonuşta qilgaç, u ötib borayotgan, özini qöpol tutayotgan bir guruh öquvçilar bilan öz uslubida munosabatda böladi. Natijada ular yerga yiqiladi, ulardan biri qörqib dadasini çaqiradi. Keyin u yon köçada ikki kişi giyohvand moddani pulga almaştirayotganini köradi va Myong-uga, agar sotuvçining ortidan borişsa, butun tödani qölga oliş mumkinligini aytib, ulardan birini kuzatişga qaror qiladi. Myong-u bunday holatda uyiga ketişini aytadi, şu zahoti öng bilagida kişanlar qisilganini his qiladi. Gyong-jin uni öz çap qöliga boğlab qöygan edi.

Iloj yöq, Myong-u Gyong-jin bilan birga dilerning ortidan sekin boradi, devorga çiqadi va yopiq eşikni buzib kirib, ikki töda örtasida olib borilayotgan muzokaraga duç keladi. «Hammangiz qimirlamang!» — deb baqiradi Gyong-jin. Bandit darhol qurol çiqarib, bir-biriga nişonga oladi. «Sen bizga xiyonat qilding!» — deb rus tilida gap eşitiladi. Tödalardan biri «rus mafiyasi» bölib, uni qanday şamol Koreyaga olib kelganini heç kim tuşunmaydi. Gyong-jin oçiq qolgan eşik birdan qattiq taqilladi, bandit şovqindan çöçib, bir-birini otişni boşlaydi va soni tezda kamayadi. Gyong-jin ularga faol yordam beradi. «Biz boşliqni tirik olişimiz kerak!» — deb qaror qiladi Gyong-jin. Oxirgi qolgan boşliq qoçişga urinadi va rus tilida sökinadi. «Töxta!» — deb unga koreysça qiçqiradi Gyong-jin. Boşliq töxtab, qöllarini kötarib qöyadi, çunki öşa paytga kelib politsiya yetib kelgan va uning qoçişga joyi qolmagan edi. Şu payt “diler” yana paydo bölib, ğazab bilan Gyong-jinga taşlanadi va u oğriq usulini qöllaşga majbur böladi. Şunda oğriqdan inqillagan “diler” özini “andekave” ekanini aytadi. «Andekave nima?» — deb söraydi Gyong-jin. Detektiv Kim yaqinlaşib, “andekave” yaşirin işlaydigan politsiyaçi ekanini xabar qiladi.

Myong-u va Gyong-jin devordan qaytib çiqişadi, şunda Gyong-jin kişan kalitini yöqotganini bilib qoladi. Qöllarini uşlab, ular bölimga qaytişadi, lekin kalit u yerda ham topilmaydi. Bundan taşqari, Gyong-jin kaltaklagan maktab öquvçisining otasi katta amaldor va deyarli jinoyatçi ekanligi maʼlum böladi. Gyong-jinni katta balo kutmoqda. Ota öz odamlari bilan darhol yetib keladi. U tahdid qila boşlaydi va Gyong-jinning yuziga urişga tuşadi. Myong-u bunga çiday olmay, Gyong-jinning pistoletini oladi va özini şafqatsiz jinoyatçi deb eʼlon qiladi, bundan keyin bitta jasad uning uçun baribir deydi. Şuningdek, u boylarga hamma narsa keçiriladigan bu hayotdan çarçaganini aytadi. U ularni uzr söraşga va qörqib qoçib ketişga majbur qiladi. Hamon bir-biriga kişanlangan Myong-u va Gyong-jin navbat bilan yuvinib, yonma-yon turgan karavotlarga yotişadi. Ularni nafaqat kişan, balki kesişgan kiçik barmoqlari ham boğlab turardi.

Gyong-jin Myong-uning maktabiga boradi, unga tuşlik olib keladi va öquvçi qizlarga uning yigiti ekanini hamda «ular allaqaçon birga yotişganini» aytadi. U şuningdek, eşik oldida yozilgan sheʼrlarga ham eʼtibor beradi.

Myong-u taʼmirlaş asboblarini Gyong-jinning oxirgi qavatdagi xonadoniga olib boradi. U yerda Gyong-jin unga avtohalokatda vafot etgan egizak opasi haqida gapirib beradi. Opasi uning uçun pianinoning qora tugmalari, özi esa oq tugmalari edi. Öşandan beri u faqat oq tugmalarda çaladi. Ular derazalarni böyaşadi, uyni tartibga keltirişadi. Şundan söng Gyong-jin ovqat tayyorlaydi, Myong-u esa uning jurnalidan varaq yirtib, undan qoğoz samolyot yasab, Gyong-jinning orqasiga uçiradi.

Ular kafeda uçraşib, bir xil sheʼrlar kitobini bir-biriga sovğa qilişadi. Bu kitob Gyong-jin sinfda Myong-uning sinfida öqigan sheʼr muallifi Pi Çon Dik kitobi edi. Keyin ular yomğirda öynab, Morris Uilyamsning «Stay» qöşiğiga raqsga tuşişadi. Söng kamin oldida sovuqdan qaltiraşadi.

Gyong-jin ayolni öğirlagan jinoyatçilar ortidan quvadi va öqdan qörqmay ularga qarata öq uzadi. Myong-u öşa paytda unga qönğiroq qilib, yordam berişga qaror qiladi. Oxir-oqibat uni öldirişga deyarli ulgurişadi, u jinoyatçilar ortidan sekin borayotganda devorlar orasiga qisilib qoladi, lekin baribir ularning eʼtiborini çalğitib, garovga olingan ayolni öldirişlariga yöl qöymaydi.

Gyong-jin yana maktabda uni ziyorat qiladi. Myong-u yangi sotib olingan maşinada uning atrofida aylanganida, Gyong-jin unga öq uzayotgandek qiladi. Ular birga mamlakat böylab sayohatga çiqişga qaror qilişadi. Sayohat vaqtida ikkovlari toğdagi ötloqqa çiqib, qöllarini yozib, şamolni nafas olib turişadi. «Ehtimol, ötmiş hayotimda men şamol bölgandirman», — deydi Myong-u. «Men yonimda bölmasam, meni şamolda deb hisoblang». «Demak, bu şamol sen ekansan-da?» — deb söraydi Gyong-jin. «Biz döstmiz! Agar men ölsam, şamol bölişni xohlayman!» — deb tabassum bilan eʼlon qiladi u. Sayohat davom etadi. Ular qişloqdagi uyda töxtab, peçka yonida ikkovlari ötirişadi. Gyong-jin Myong-uga nega odamlar vaʼda berganda kiçik barmoqlarini bir-biriga boğlaşini aytib beradi. «Bir zamonlar şunday gözal va aqlli malika bor ediki, turli mamlakatlar şahzodalari unga sovçi qöyişgan. Nihoyat, ulardan beştasi yakuniy tanlovga saralangan». Şahzodalar orasida politsiya bölimidagi politsiyaçi, sumka öğirlagan öğri, “andekave” agenti va juda baland böyli ulkan kişi körinadi. Malika qölini yaşirib, barmoqlarining bittasidan taşqari hammasini bukadi va qaysi barmoği bukilmay qolganini topgan kişi uning eri böladi. Bukilmagan barmoq kiçik barmoq edi. Malika öngdan çapga yuradi, şahzodalar navbat bilan barmoqlarini kötaradi. Boş barmoq. Yöq. Körsatkiç barmoq. Örta barmoq. Nomsiz barmoq. Adaşganini bilgan, oxirgidan oldingi ulkan şahzoda huşidan ketib yiqiladi. Oxirgi şahzoda — bu Myong-u. U kiçik barmoğini kötaradi. Mana kuyov. U va malika kiçik barmoqlarini bir-biriga kesiştirişadi.

Gyong-jin navbatdagi şahzoda tomonidan jilmayib tinglayotgan Myong-uga davom etadi. «Lekin şahzoda uruşga ketişi kerak edi. U malikaga qaytib kelişini vaʼda qildi. Ön yil ötdi, lekin u hali ham yöq. Nihoyat, u kaltakesak kiyimda qaytib keldi, lekin uyiga qaytayotib halok bölgani, faqat uning arvohi öz vaʼdasini bajariş uçun qaytgani maʼlum böldi. Arvoh ölganidan keyin 49-kuni bu dunyoni tark etişi kerak edi. Oxirida malika eri jasadini topdi va zahar içdi». «Odamlar vaʼda berganda kiçik barmoqlarini boğlaşining sababi ana şu».

«Sen ham men uçun öşa malika kabi ölasanmi?» — deb söraydi Myong-u Gyong-jindan. «Umuman olganda-ya?! Nega endi?»

Közlarini yumib, Myong-u Gyong-jinni öpmoqçi böladi, lekin örniga Gyong-jin unga tutgan hali tutab turgan çöpni öpadi va lablarini kuydiradi. «Balki hozir bölsa-da, uzr sörarsan?» — deydi u issiq ovqatni puflab. Lekin Gyong-jin buning niyatida emas.

Ular sayohatni davom ettirişadi, momaqaldiroq boşlanadi, yölga toşlar tuşadi va maşinalari daryoga quladi. Myong-u huşidan ketadi. Gyong-jin uni qirğoqqa çiqarişga muvaffaq böladi, lekin u nafas olmayapti. U unga sunʼiy nafas beradi va yurak massaj qiladi, oxirida esa unga “Nafas ol!” deb qiçqirib, şunçaki urib qöyadi. Keyin yötalib, Myong-u huşiga keladi. Keçqurun Gyong-jin uni yölgaça sudrab çiqadi va ularni askarlar bilan töldirilgan yuk maşinasi olib ketadi. «Nega meni qutqardiyng?» — deb söraydi Myong-u. «Sen ortidan ölişni xohlamayman», — deb javob beradi Gyong-jin.

Ular odatdagi hayotlariga qaytişadi. Myong-u öqituvçilik qiladi, Gyong-jin esa jinoyatçilar ortidan quvadi. Qamoqdan qoçgan Shin Chan-su ortidan quviş paytida Myong-u yana uning yonida paydo böladi. Shin Gyong-jinni piçoq bilan urib, tun zulmatida qoçişga urinadi. Gyong-jin uning ortidan öq uzadi. Öşa köçada soyada Myong-u turardi. Gyong-jin sezmagan holda, quvişga detektiv Kim öz hamkasbi bilan qöşiladi. Gyong-jin va Kim bir vaqtda Şinga öq uzişadi, lekin Kimning öqi Myong-uning yuragiga tegadi. Gyong-jin uni öldirganini deb öylaydi va özini öldirişga urinadi: avval özini otib, keyin zahar içib, nihoyat binoning tomidan sakraşga qaror qiladi. Sakraşdan oldin u kafeda öziga yopişgan qoçgan bolalarni ovqatlantiradi. U sakraganda, pastda ötayotgan konsertdagi tomoşabinlar osmonga havo şarlarini uçirişadi. Gyong-jin oçiq kaft şaklidagi şarlardan biriga tuşadi va tirik qoladi. Keyin u osmonda uçayotgan qoğoz samolyotni köradi. Uni olib uyga qaytib, Myong-u jurnalidan yirtib olgan varaq bilan soliştiradi. Bu öşa samolyot edi.

Pardalar silkina boşlaydi. Xonada şamol esadi. «Myong-u!» — deb qiçqiradi Gyong-jin. «Haqiqatan ham şamolga aylandingmi?! Bunga işonolmayman!» X Japan guruhining «Tears» qöşiği yangraydi. Gyong-jin jurnal varağidan şamolparak yasaydi va taqvimda 31-oktabrni belgilaydi. «Bu kun sening ölimingdan keyingi 49-kun. Şundan keyin sen meni butunlay tark etasan. Lekin undan oldin men sen bilan uçraşaman».

Gyong-jinga hamkor sifatida Kim tayinlanadi. U şu qadar hayratda qolganki, oğzidan sigaretlar doim tuşib ketadi. Gyong-jin jasorat bilan öz hayotini xavf ostiga qöyib, öğirlangan maşinani töxtatadi yoki garovga olingan ayolni ozod qiladi. Pianino qopqoğini oçganida u barça qora tugmalar oq rangga böyalganini köradi. Yonida Myong-uning xati yotardi: «Men xohlayman, sen barça tugmalarda çalasan, men xohlayman, sen özing bölasan». Közlarida yoş bilan Gyong-jin çala boşlaydi…

Kim bilan birga ular yana Şinni qölga olişga urinişadi. Kim yaralanadi. Gyong-jin öq uzib, Şinning ortidan yer osti avtoturargohida quvadi va ötmişda Myong-u bilan bölgan barça suhbatlarini eşitib boradi. Kim Şinni öldiradi, lekin Gyong-jin oğir yaralanadi. Operatsiya xonasiga olib ketilayotganda Kim Myong-uni aynan özi öldirganini tan olişga urinadi. Komada Gyong-jin Myong-u bilan uçraşuvi haqida tuş köradi, Myong-u unga uning ölganini qabul qilişi kerakligini aytadi. Gyong-jinda hayot uçun kuraşiş istagi paydo böladi va operatsiya muvaffaqiyatli ötadi.

Gyong-jin oktabrning oxirgi kunida kasalxonada huşiga keladi. U derazadan taşqarida uçib yurgan qoğoz samolyotni köradi. Yuragini uşlab, u samolyot ortidan uyiga yugurib boradi va derazalarni oçadi. Yana şamol esadi, u yasagan şamolparaklar aylana boşlaydi. Şamol bosilib, Myong-u paydo böladi. «Seni köryapman», — deydi Gyong-jin köz yoşlari bilan. «Kimdir mening iltijomni eşitdi», — deb javob beradi u. «Sen bilan oxirgi marta körişganimdan xursandman». Xona yoruğlikka töladi. Myong-u ketiş uçun burilib turadi. «Ketma!» — deb qiçqiradi Gyong-jin. «Agar ketsang, men ham ortingdan ergaşaman!» «Yöq, sening vaqting hali kelmagan. Biz hali uçraşamiz, buni his qilmayapsanmi? Şunda sen menga hayotingdagi barça baxtli lahzalar haqida gapirib berasan. Men doim yoningdaman. Şamol ovozida piçirlaşimni eşitganingda, ruhi menikiga öxşagan odamni uçratasan». «Uzr!» — deb yiğlab unga ortidan aytadi Gyong-jin. Myong-u orqasiga ögirilib, tabassum bilan javob beradi: «Meni bunday çaqirma. Mening ismim hamon Myong-u».

Politsiyada Gyong-jinga uning ismi yozilgan kitob berilişadi. Bu kitobni Myong-u kafeda unga sönggi marta yordamga yugurganida unutib qoldirgan edi. Gyong-jin undan içiga qöyilgan fotosuratni oladi: bir tomonida tirsagigaça gips boğlangan maktab yoşidagi Myong-u, ikkinçi tomonida esa özi. Demak, ular doim yonma-yon bölişgan. Gyong-jin Myong-uning ovozini eşitadi: «Esingdami, men senga ruhi menikiga öxşagan odam haqida aytgandim? Sen unga uçraysan. Bugun!»

«Bu kitobni kim olib keldi?» — deb söraydi Gyong-jin. U şu odamni izlab köçaga yuguradi va metro platformasida özini yaqinlaşib kelayotgan poyezd oldidan begona bir odam qutqaradi. Gyong-jin va u bir-biriga qarab turişadi. Myong-uning ovozi eşitiladi: «Mening qizim bilan tanişing. Uning ismi Gyong-jin. Yo Gyong-jin. U men uçun köp köz yoş tökdi. Uning içida heç kim tegolmaydigan öziga xos narsa bor».