Brezhnev

Rejissyor: Sergey Snejkin

Ssenariy muallifi: Valentin Çernix, S. Snejkin iştirokida

Ğoya: Yelena Yatsura

Operator: Andrey Jegalov, Vladimir Klimov, Viktor Novojilov, Vadim Alisov

Kompozitor: Svyatoslav Kuraşov

Rassom: Viktor Ivanov, Vladislav Orlov

Ovoz: Igor Terexov, Sergey Kornilov

Tryuklar postanovkaçisi: Oleg Korytin

Işlab çiqaruvçi prodyuser (yetakçi): Sergey Melkumov

Prodyuser: Anatoliy Maksimov, Konstantin Ernst

Teleserial bir qator tanqidiy fikrlarga sabab böldi. Teleserial yaratuvçilari va «Birinçi kanal» rahbarlariga tarixiy faktlarni buzişda ayblovlar yangradi — ham sovetga qarşilikda, ham sovet voqeligini bezaşda.

Andrey Brejnev, Leonid Ilyiç Brejnevning nevarasi:

Men film badiiy jihatdan ham, hujjatli jihatdan ham zaif deb hisoblayman. Köp taxmin va töqima bor. Filmga köra, Leonid Ilyiç faqat uxlaydi va dori içadi. Bu unday emas. Haqiqatga muvofiq kelgan yagona narsa — 1978-yilda Leonid Ilyiç haqiqatan ham lavozimlaridan ketmoqçi bölgan. Ammo öşa paytda u unçalik oğir kasal emas edi. Filmda urğu berilgan nutq va taşqi köriniş xususiyatlarining hammasi keyinçalik kasallik natijasida paydo bölgan. Film oqilona fikrlaydigan, hamma narsani tuşunadigan odamni körsatadi. Taşqi tafsilotlar esa uning içki holatiga mos kelmaydi…

Grigoriy Romanov (sobiq Leningrad obkomi KPSS birinçi kotibi, Siyosiy byuro aʼzosi):

Brejnev filmda körsatilganidek ojiz emas edi. Boşqa obrazlar ham asllaridan uzoq. Gromiko, Andropov, Ustinov ham öxşamaydi — Gromikoning faqat unga berilgan mukofotlari öxşaydi. Andropovni aktyor yaxşi öynagan bölsa-da. Afsuski, filmda karikaturaviy va öylab topilgan narsalar köp. Menimça, bunday filmlar kerak emas, çunki ular tarixiy haqiqatdan uzoq…

Kinotanqidçi G. Assikritov:

Teleserialda retrospektiva bor, ammo u istaklarni qoldiradi. Ayniqsa, uruşga oid qismi şuni anglatadiki, göyo frontda yoş Brejnev faqat hamşiralar bilan yotgan, bundan taşqari, desant kemasigaça (oyoqlari höl bölmasligi uçun) uni qöllarda olib borişgan va u yerdan yengil yaralangan holda oddiy askarlar qöllarda olib çiqişgan. Tarixiy yolğonning darajasi hayratlanarli. Göyo bu butun Brejnevning «Kiçik Yer»i şunday bölgan. Mana, qarang, Ğalaba paradini tomoşa qilayotgan keksa telba, özi esa bemaʼni yarim şok tufayli boşqa heç narsani eslay olmaydi. Boşqalar nima deydi bilmayman, lekin menga bunday narsa har qanday faxriyga, har qanday qariyaga, qaçondir bölgan eng dahşatli uruşdan ötgan har qanday odamga nisbatan razillik kabi tuyuladi. Ayniqsa, syujet mutlaqo işonçli faktlarga asoslanmagan…

Teletanqidçi Slava Taraşina filmda Brejnev hukmronligining salbiy jihatlari jim qoldirilganini qayd etdi, ammo Sergey Şakurovning aktyorlik işini yuqori baholadi:

Biz özimizning odamimiz, samimiy, mehribon, hayotsevar «yigitça»ni köramiz. Ammo bizga öşa çegara — yigitça qanday qilib «aziz Leonid Ilyiç»ga aylangani, quruqlikning oltidan bir qismini özining ahmoqona telbaligi girdobiga tortgani körsatilmagan. Ekrandagi Brejnev olamida Çexoslovakiya voqealari, Afğoniston, lagerlar, ruhiy kasalxonalar, kolbasa elektriçkalari uçun joy yöq, bu esa butunlay yolğonlik hissini uyğotadi. Badiiy haqiqat tarixiy haqiqatdan faqat bir holatda işonçliroq böladi — agar u isteʼdodli bölsa. Rejissyor Snejkin, afsuski, Dziga Vertov yoki Eyzenşteyn emas. Ular battar rejimni uluğlagan, ammo qanday ajoyib qilib uluğlagan! Şunga qaramay, teleserialda bitta şubhasiz muvaffaqiyat bor — Brejnev rolidagi ajoyib Şakurov. Bugungi televideniye bunday ijroçilik qudrati, maʼno soyalarining boyligi, kayfiyat nozikliklarini hali körmagan. Aktyor ketayotgan rahbarning drama­sini ham, uning insoniy, samimiy dramasini ham taʼsirli öynaydi — özining sönggi umidi bölgan tölğingan yoş hamşirani körganda his qiladigan çorasiz erkaklik ojizligini.