Canakkale 1915

Film butun Turkiya böylab umuman ijobiy qabul qilindi. Kino tanqidçilari jang sahnalarini yuqori baholadi, ssenariy va aktyorlik işidagi kamçiliklarni esa keçirarli deb topdi.

Şarhlovçi Atilla Dorsay bu filmni haddan taşqari börttirilgan drama deb atadi: u biroz ortiqça qilingan bölsa-da, Turk xalqi uçun eng muhim voqealarni aks ettirişi jihatidan öz janri uçun yomon emas. Şarhlovçi Mehmet Açar qarşilik ruhi tomoşabinni töldirganini, çunki film Çanakkaledagi qarşilik ruhini his ettirişni maqsad qilgan bölsa, bunga muvaffaq bölganini yozdi. Drama sahnalarida dialoglar muammoli bölsa-da, jang sahnalari muvaffaqiyatli çiqqan. Şarhlovçi Kerem Akça ssenariy va aktyorlikdagi jiddiy zaaflarga qaramay, filmning harakatiga arziganini va baʼzi joylarda juda taassurot qoldirişini aytdi. Şarhlovçi Uğur Vardan filmda kötarilgan asosiy masala imperializmning ikki tomonini körsatuvçi qaşşoqlik ekanini taʼkidladi. Işlab çiqariş kostyum dizayni kabi jihatlarda juda muvaffaqiyatli bölsa-da, yon masalalar böyiça juda zaif çiqqan.

Gallipoli jangining yuz yilligini nişonlaş uçun Turkiyada çiqarilgan turli filmlar haqida gapirar ekan, Variety «Çanakkale 1915» filmi «Turgut Özakmanning eng köp sotilgan tarixiy badiiy asariga asoslangan» ekanini va u «jangga Turk Respublikasining poydevori sifatida eʼtibor qaratişini» yozdi. Hurriyet Daily News filmni «kassada aniq hit» deb atadi. Daily Sabah «Water Diviner» haqida xabar berar ekan, Gallipoli jangi haqidagi yana uçta yaqinda çiqqan turk filmiga töxtalib, «Çanakkale 1915 bu uçtasi içida eng muvaffaqiyatlisi böldi», deb yozdi: u 43 hafta davomida namoyiş etilgan, 918 181 tomoşabinni jalb qilgan va kassa tuşumi ulkan «$1.00 Turkiş lira= 0.00» ni taşkil etgan. Todayʼs Zaman gazetasi yozdi: «rejissyor Yeşim Sezginning eng yangi «Çanakkale 1915» filmi agressivligi, oportunizmi va egri soddalaştirişi jihatidan Sinan Çetinning «Çanakkale Çocuklari» filmidan ham ötib ketişi mumkin». Şarhlovçi bir qator sahnalar «şu qadar oçiqçasiga ehtimoldan yiroq jasoratga töla bölganidan kulgili darajaga yetganini» va filmçilar özlarini juda jiddiy qabul qilib, har qanday özini özi tahlil qilişdan voz keçganini nomaqbul deb topdi.