Chandralekha

Loyiha 1940-yillar boşida, Vasan ketma-ket ikkita kassa filmi yaratgandan söng, keyingi filmini Çandralekha deb ataşini eʼlon qilganda boşlangan. Biroq u filmni reklama qilişni boşlaganda, uning qölida faqat rad etilgan ssenariydagi qahramon ayolning ismi bor edi. Veppathur Kittoo (Vasanning storiboard rassomlaridan biri) George W. M. Reynoldsning «Robert Macaire: or, The French bandit in England» romani bobi asosida syujet işlab çiqdi. Dastlabki rejissyor T. G. Raghavaçari Vasan bilan kelişmovçiliklar tufayli filmning yarmidan köpini suratga olgandan söng işdan ketdi. Vasan uning örnini egalladi va bu uning rejissyorlik debyuti böldi.

Film dastlab tamil tilida, keyinroq hind tilida suratga olindi. Çandralekha işlab çiqarişda beş yil (1943–1948) davom etdi. Film ssenariysi, suratga oliş va aktyorlar tarkibi bir neça marta özgartirildi va öşa paytda Hindistonda suratga olingan eng qimmat film böldi. Vasan filmni tugatiş uçun barça mol-mulkini garovga qöydi va zargarlik buyumlarini sotdi. Filmning operatorlari Kamal Ghoş va K. Ramnoth edi. Musiqani asosan hind va ğarb klassik musiqasi ruhida S. Rajeswara Rao va M. D. Parthasarathy yaratdi, qöşiqlar matnini Papanasam Sivan va Kothamangalam Subbu yozdi.

Qöşiqlar kitobiga köra aktyorlar tarkibi:

Bala Nagamma (1942) va Mangamma Sabatham (1943) filmlarining kassa muvaffaqiyatidan keyin Gemini Studios prodyuseri S. S. Vasan keyingi filmi katta miqyosda, byudjet çeklovisiz suratga olinişini xohladi. U ssenariy yoziş uçun hikoya bölimiga — K. J. Mahadevan, Kothamangalam Subbu, Sangu, Naina va Veppathur Kittooga — murojaat qildi. Ular Mangamma Sabatham va Bala Nagammani «qahramon ayolga yönaltirilgan syujetlar» deb hisoblab, şunga öxşaş hikoya taklif qilişdi. Guruh Çandralekha haqida hikoya aytdi: bu «şafqatsiz qaroqçini yengadigan, uning burnini kesib taşlab, sönggi haqoratni beradigan va yakunlovçi teginiş sifatida qonli, oçiq yaraga qizil qizil qalampir kukunini töldiradigan» qatʼiyatli ayol haqida edi. Vasanga hikoyaning dahşatliligi va qöpolligi yoqmadi; u uni rad etdi, lekin qahramon ayolning ismini saqlab qoldi.

Töliq syujetni kutmasdan, Vasan keyingi loyihasi Çandralekha deb atalişini eʼlon qildi va uni keng tarğib qildi. Gemini yozuvçilarining saʼy-harakatlariga qaramay, uç oydan keyin ham ssenariy tayyor bölmadi. Vasan sabrsizlanib, yozuvçilarga Çandralekhani Avvaiyyar (1953) foydasiga keyinga qoldirişini aytdi. Ularga yana bir hafta muhlat berilgaç, Kittoo George W. M. Reynoldsning «Robert Macaire, or the French Bandit in England» romanini topdi. Birinçi bobda u şunday öqidi:

Ingliz qişloğida qoronği tun. Ot bilan tortiladigan poçta aravalari böm-böş, daraxtzor yöl böylab yurib boradi, va birdan jasur qaroqçi Robert Macaire va uning dastyorlari atrofdagi qoronğilikdan çiqib, karvonni talon-taroj qilişadi. Kursi ostida yaşirinib olgan yoş ayol — qattiqqöl, baxtsiz uydan qoçayotgan raqqosa. U raqsga tuşişdan boş tortganda, qaroqçi uni qamçi bilan itoatga keltiradi.

Kittoo uşbu bob asosidagi hikoyani aytib berganda Vasan hayratga tuşdi. U filmni davom ettirişga qaror qildi va qahramon ayolga Çandralekha ismini berdi. Hikoyani Kittoo işlab çiqqan bölsa-da, muallif sifatida butun Gemini hikoya bölimi körsatildi. Rejissyor sifatida T. G. Raghavaçari yollandi.

Ssenariyda ikkita asosiy rol bor edi: qirollikdagi şahzodalar, ulardan kattasi qahramon, kenjasi esa yovuz qahramon edi. M. K. Radhaga kenja şahzoda Sasankan roli taklif qilindi. U öşa paytda qahramonlik rollari bilan tanilgani uçun yovuz qahramonni öynaşni istamadi va örniga katta şahzoda Veerasimhan rolini öynaşga rozi böldi. Uning rafiqasi Gnanambal Vasanni Radhani şu rolga tasdiqlaşga köndirdi. Vasan Sasankan rolini K. J. Mahadevanga (Gemini hikoya bölimi aʼzosi) topşirdi. Mahadevanning bir qança lavhalari suratga olingan bölsa-da, uning ijrosi «juda yumşoq» deb topildi va u filmdan olib taşlandi. Biroq u ssenariy muallifi va rejissyor yordamçisi sifatida loyihada qoldi. Raghavaçari Sasankan roli uçun Ranjanni tavsiya qilganda, Vasan dastlab ikkilanib qoldi: prodyuser aktyorni «pölat qattiqlikdagi yovuz qahramon»ga juda nozik deb hisobladi, lekin oxir-oqibat rozi böldi. Ranjan B. N. Rao filmi Saalivaahanan (1945) uçun şartnoma imzolagan edi, ammo Kittoo uni Çandralekha uçun sinovdan ötişga köndirdi va Rao aktyorga bir neça kun dam berdi. Ekran sinovi muvaffaqiyatli ötdi va Ranjan rolga tasdiqlandi.

Çandralekha rolini T. R. Rajakumari ijro etdi; u Vasanning birinçi tanlovi K. L. V. Vasanthaning örnini egalladi. Kino tarixçisi Randor Guyning fikriça, Vasan Vasanthani emas, Rajakumarini tanladi, çunki Vasantha Modern Theatres uçun Geminidan ketayotgan edi. 1947-yil aprelda Lakşmikanthan qotilligi ishi böyiça sudlangan N. S. Krishnan apellyatsiya tartibida qamoqdan ozod qilindi. Vasan uni va T. A. Mathuramni Veerasimhanga Çandralekhani Sasankandan qutqarişda yordam beradigan sirk artistlari rolini ijro etişga taklif qildi; Mathuramning qahramoni Sumathi deb nomlandi. Komik duet körinişini kuçaytiriş uçun ssenariy qayta yozildi va yangi sahnalar qöşildi. Gemini filmi Mangamma Sabathamda Venkataçalam rolini ijro etgan P. A. Subbiah Pillai Subbiah Pillai nomi bilan körsatildi va Çandralekhaning otasi rolini öynadi. Madurai Sriramulu Naidu va S. N. Lakşmi bu filmda aktyorlik debyutini qilişdi: Naidu otliq rolini, Lakşmi esa yakuniy baraban raqsi sahnasida raqqosa rolini ijro etdi.

Oğir hayot keçirayotgan sahna aktyori V. C. Ganeşamurthy (keyinçalik Sivaji Ganesan nomi bilan tanildi) Çandralekhadagi rol uçun Kittoo bilan bir neça marta boğlanib, Veerasimhanning qöriqçisi rolini kiçik rol sifatida qabul qilişga tayyor edi va bu rol uçun soçini östirdi. Kittoo nihoyat Ganeşamurthyni Vasanga olib keldi, Vasan esa uni sahnada körgan edi. Vasan aktyorni rad etib, uni «kinoga umuman yaroqsiz» deb atadi va boşqa kasb tanlaşni maslahat berdi. Bu voqea Vasan bilan Ganeşamurthy örtasida doimiy keskinlik keltirib çiqardi. Qöriqçi roli oxir-oqibat keyinçalik Javar Seetharaman nomi bilan tanilgan N. Seetharamanga berildi. Kothamangalam Subbuning rafiqasi Sundari Bai Çandralekhaning Sasankandan qoçişiga yordam beradigan sirk artisti rolini ijro etdi.

T. A. Jayalakşmi özining ilk filmlaridan birida bir sahnada raqqosa sifatida qisqa vaqt körindi. Veppathur Kittoo Sasankanning josusi rolini öynadi va şu bilan birga rejissyor yordamçisi edi. Studiya xodimlari, ularning oilalari va yöldan ötayotganlar sirk sahnalarida tomoşabinlar rolini öynaş uçun statist sifatida jalb qilindi. Vasan esa sirk çiqişi paytida Çandralekhani ovoz orqali (закадр) taniştirdi.

Çandralekhaning suratga olinişi 1943-yilda boşlandi. Raghavaçari filmning yarmidan köpini rejissyorlik qildi, biroq Gubernator Qarorgohida (hozirgi Raj Bhavan, Guindy) sahnalarni suratga oliş borasida Vasan bilan fikr ayirmaçiligi tufayli loyihani tark etdi. Keyin Vasan rejissyorlikni öz qöliga oldi va bu uning rejissyorlik debyuti böldi.

Film dastlab sirk sahnalarini öz içiga olmagan. Vasan işlab çiqariş örtasida ularni qöşişga qaror qildi va ssenariy özgartirildi. Veerasimhan fillar yordamida ğordan ozod qilinadigan sahna uçun sirkning «yuzlab» fillari iştirok etdi. Kittoo butun Janubiy Hindiston va Seylon (hozirgi Şri-Lanka) böylab sayohat qildi, 50 dan ortiq sirkni körib çiqdi va nihoyat Kamala Circus Company va Parasuram Lion Circus ni tanladi. Vasan Kamala truppasini bir oyga yolladi. Sirk sahnalarini K. Ramnoth suratga oldi. Kittoo operatorning ishi haqida şunday xotirladi:

«Öşa paytda bizda zoom linzalari yöq edi, lekin Ramnoth buni uddalagan. Bir keçada Çandralekha uçib yuruvçi trapetsiyada çiqiş qilayotganda, u old qatorda yovuz odamning qöriqçisini payqaydi. U baland supada turgan, qöriqçi esa maydon yonidagi kreslo-stulda ötirgan. Çandralekhaning içida dahşat uyğonadi va bu dahşatni ifodalaş uçun kamera uni tez zoom bilan qöriqçiga qarab yaqinlaştiradi. Bugun tez zoomli kadrni juda oson bajariş mumkin, lekin qirq yil oldin bunday linza yöq edi. Ramnoth buni kran yordamida qildi. U yaxşilab rejalaştirdi va kadrni uzoq vaqt maşq qildi. Kadrni 20 marta oldi va eng yaxşi «dubl»ni tanladi».

Raghavaçari ketganidan keyin u rejissyorlik qilgan baraban-raqs sahnasi filmda qoldi. Bu sahnada 400 nafar raqqos iştirok etdi va olti oy davomida har kuni maşq qilindi. Sahna boş badiiy rassom A. K. Sekhar tomonidan loyihalaştirildi, Jayaşankar tomonidan xoreografiya qilindi va Kamal Ghoş tomonidan törtta kamera bilan suratga olindi. Randor Guy bu sahna narxini ₹500,000 (1948-yilda taxminan 105 000 AQŞ dollari) deb taxmin qildi. Svarnavel Eswaran Pillai özining 2015-yilgi «Madras Studios: Narrative, Genre, and Ideology in Tamil Cinema» kitobida esa sahna narxini ₹200,000 deb baholadi — bu öşa davrdagi odatiy tamil filmining butun byudjeti edi. Sahnada klassik Kathakali va Bharatanatyam raqslari hamda Şri-Lankaning Kandyan raqsi ham iştirok etdi. Keyinçalik Malayalam kinosida taniqli operator va rejissyorga aylangan A. Vincent bu filmda Ghoşga yordamçi böldi.

Postprodaksiya paytida Vasan Ramnothdan Veerasimhanning yuzlab jangçilari Çandralekhani Sasankandan qutqariş uçun saroyga bostirib kiriş sahnasi haqida fikrini söradi. Sahnaning suratga olinişi, kadrlari va harakati boşqalar tomonidan bir ovozdan maqtalgan bölsa-da, Ramnoth jim turdi va agar sahna kesilmasdan körsatilsa, suspens buzilişi mumkinligini aytdi. Bu muhokamani qözğadi; Vasan montajçi Çandruga Ramnothning körsatmasiga muvofiq montaj qilişni maslahat berdi va natijadan mamnun böldi. Filmning audio muhandisi C. E. Biggs edi.

Çandralekha beş yil (1943–1948) davomida işlab çiqarilgan bölib, syujet, aktyorlar va suratga olişdagi özgarişlar katta vaqt va xarajatlar ortişiga olib keldi. Film oxir-oqibat ₹3 million (1948-yilda taxminan 600 000 dollar) turdi va öşa paytda Hindistondagi eng qimmat film böldi. Vasan filmni tugatiş uçun barça mol-mulkini garovga qöydi, The Hindu gazetasi muharriri Kasturi Srinivasandan moliyaviy yordam oldi va zargarlik buyumlarini sotdi. Inflyatsiya hisobga olinganda, Çandralekhaning narxi 2010-yilda 28 million dollarga teng bölardi. Tarixçi S. Muthiahning fikriça, öşa paytdagi erkin suzuvçi valyuta kursi şaroitida bu AQŞdan taşqarida suratga olingan birinçi million dollardan ortiq byudjetli film bölgan.

Garçi tarixiy film bölsa-da, Çandralekha tarixiy faktlarga asoslanmagan; uning syujeti «Robert Macaire, or the French Bandit in England» romanining birinçi bobiga asoslangan. Sasankan Macaire obraziga asoslangan va kino tarixçisi B. D. Garganing fikriça, Çandralekha «ehtimol» romandagi raqsga tuşişdan boş tortgan ayol raqqosaga asoslangan; film romandagi şu sahnani öz içiga oladi. Garga Çandralekhaga boşqa ğarbiy adabiy va kinematografik asarlar ham taʼsir qilganini qayd etdi, jumladan, «Blood and Sand» (1908) romani va «The Mark of Zorro» (1920), «Douglas Fairbanks in Robin Hood» (1922), «The Thief of Baghdad» (1924) va «Ben-Hur: A Tale of the Christ» (1925) filmlari. 1964-yil dekabrda kino tarixçisi Jerzy Toeplitz filmni mifologik janrning «davomi va rivoji» deb atadi: «Qahramonlar oddiy odamlar, lekin osmon mavjudotlari kabi harakat qiladi, ularning harakatlari va imo-işoralari Mahabharatadagi xudolar va qahramonlarniki kabi möʼjizaviy ruh bilan töyingan». Toeplitz yozişiça, syujet «turli epizodlarni birlaştiradigan oddiy bahona» bölib, har bir epizod sirk raqamiga öxşab qurilgan: taranglik çöqqiga çiqadi va şundan söng keyingi epizod darhol boşlanadi. Roy Armesning 1987-yilgi «Third World Film Making and the West» kitobiga köra, Uday Şankarning 1948-yilgi «Kalpana» filmi (u ham Gemini Studiosda suratga olingan) Vasanni Çandralekhani suratga olişga ilhomlantirgan. 2003-yilgi «Encyclopaedia of Hindi Cinema» da film «Ruritaniyalik davr dabdabasi» sifatida taʼriflangan.

Veerasimhan va Sasankan örtasidagi yakuniy qiliçbozlik 1894-yilgi «The Prisoner of Zenda» romanidagi jang bilan soliştirilgan. 1976-yilda amerikalik kino tarixçisi William K. Everson Çandralekhadagi komediyaçilarni Laurel va Hardy bilan taqqoslagan. Randor Guy filmdagi baraban-raqs sahnasini hind kinosidagi bunday sahnalarning birinçisi deb hisoblasa-da, 1947-yilgi «Naam Iruvar» filmida yetakçi aktrisaning kenja singlisi tamil şoiri Subramania Bharatining «Kottu Murase» qöşiğiga barabanlarda raqsga tuşadigan sahna bor; frantsuz kino tarixçisi Yves Thoraval bu sahna «Çandralekha keyingi yilning özida maşhur qilgan raqsni oldindan körsatgan» deb yozgan. Amerikalik kino tanqidçisi Jonathan Rosenbaumning fikriça, film Fritz Langning 1959-yilgi, Hindistonda suratga olingan «The Tiger of Esçnapur» va «The Indian Tomb» filmlari bilan «bir bolalik davomiyligiga» tegişli. Hind kinosi böyiça tanqidçi M. K. Raghavendra özining 2009-yilgi «50 Indian Film Classics» kitobida Çandralekha şunday tuzilganki, uning syujeti «deyarli har qanday janrdan olingan elementlarni» öz içiga olişi mumkinligini yozdi. Guyning fikriça, Sundari Bai iştirokidagi «Naattiya Kuthirai» qöşiği sahnasi (uning raqsi va kostyumi bilan birga) 1943-yilgi «Coney Island» musiqiy filmidan ilhomlangan. Kino olimi Uma Vangal filmda Vasanning «erkaklar va ayollar uçun teng huquqlarga asoslangan haqiqiy demokratik davlat» haqidagi qaraşi aks etganini yozdi, bunda «erkaklar va ayollar birgalikda qonuniy hukmronlikni örnatiş uçun işlaydigan dunyo» tasvirlangan.

Çandralekhaning saundtrekini S. Rajeswara Rao yaratdi, qöşiq matnlarini Papanasam Sivan va Kothamangalam Subbu yozdi. Fon musiqasi böyiça R. Vaidyanathan va B. Das Gupta M. D. Parthasarathy bilan hamkorlik qildi. Rajeswara Rao 1993-yilda The Hindu gazetasiga bergan intervyusida film musiqasini yaratişga bir yildan ortiq vaqt ketganini eslab, uning köp vaqti baraban-raqs sahnasiga sarflanganini aytdi: «Raqqoslar ijro etayotganda biz maşq qilib, musiqa yaratardik. Bu juda kam asboblar bilan qilingan. Bizda piano, önta kontrabas va Afrika, Misr hamda Forsdan olib kelingan barabanlar bor edi, ularni biz Afrika uruş truppasidan sotib olgandik». Raoning maoşi ₹1,500 edi. Musiqaga karnatik va hindustoniy musiqa, Lotin Amerikasi va portugal xalq musiqasi hamda Ştrauss valslari taʼsir körsatgan. M. K. Raghavendraning fikriça, Çandralekhada «dramatik lahzalarda [Richard] Vagner va [Nikolai] Rimskiy-Korsakov («Şeherazada») asarlaridan parçalar işlatilgan».

Asl filmga kiritilmagan «Naattiya Kuthirai» yakuniy işlab çiqariş paytida qöşildi. Sundari Bai bu qöşiqni bir oydan ortiq maşq qildi. «Aathoram Kodikkalam» qöşiğining yagona ijroçisi va «Naattiya Kuthirai» qöşiğining hamijroçisi M. D. Parthasarathy edi. J. Cooling Rajaiah filmdagi sayyoh qöşiğida akkordeon va pianino çaldi. Sayohat sirk xori «The Donkey Serenade» qöşiğiga asoslangan bölib, u Robert Z. Leonardning 1937-yilgi «The Firefly» filmidan olingan. Vasan hind saundtrekidagi qöşiqlarning köpini Uma Devi ga taklif qildi, keyinçalik u Tun Tun nomi bilan maşhur böldi. U dastlab «bular uning imkoniyatlaridan taşqarida» deb ikkilanib qoldi, lekin Rajeswara Rao uni qöllab-quvvatladi va «u bilan köp işladi». Hind saundtrekidagi «Sanjh Ki Bela» qöşiği «Jwar Bhata» (1944) filmidagi «Sanjh Ki Bela Pançhi Akela» qöşiğiga böş asoslangan. Çandralekha musiqasi uni 1940-yillardagi eng muvaffaqiyatli hind musiqiy filmlaridan biriga aylantirişga yordam berdi va tamil kinosida ğarb musiqasi taʼsiridagi bir qator musiqa rejissyorlari uçun «ijodiy muhit yaratdi».

Çandralekha haqidagi birinçi reklama Dasi Aparanji (1944) filmining qöşiqlar kitobi orqasidagi muqovada çop etildi. Reklamada Vasantha Rajakumari bilan almaştirilişidan oldin qahramon ayol edi. Çandralekha bilan Gemini Hindiston böylab filmni tarqatişga urinib körgan birinçi tamil studiyasi böldi. Kino olimi P. K. Nairning fikriça, bu töliq sahifali gazeta reklamasiga ega bölgan birinçi hind filmi edi. Vişwas Kulkarni 2010-yilgi Mumbai Mirror maqolasida filmning gazeta reklamasiga ₹574,500, afişa, bannerlar va billboardlarga esa ₹642,300 sarflanganini yozdi. Çandralekhaning reklama kampaniyasi öşa paytda hind filmi uçun eng qimmat böldi: ön yil oldin odatiy hind filmi uçun reklama byudjeti taxminan ₹25,000 edi, 1950-yillarda esa «yetakçi hind filmi» uçun reklama ₹100,000 dan oşmagan. Guyning fikriça, filmning reklama kampaniyasi «millatni diqqat bilan qaratdi».

A. K. Şekhar reklama materiallarini loyihalaştirdi, ularga afişalar, buklet va töliq sahifali gazeta reklamalari kirdi. Amerika kinosidan ilhomlangan Gemini Studios şuningdek, prokatçilar va matbuotga tarqatiş uçun reklama broşyurasi ham çiqardi. Unda filmning qisqaça mazmuni, asosiy syujet nuqtalarining tasviriy bayoni va mahalliy teatrlar uçun matnlar bor edi. Buklet ayollar sahifalari uçun maketlar, tavsiya etilgan marketing tadbirlari (masalan, «Hind sarisini qanday öraş kerak: teatr namoyişlari katta qiziqiş uyğotadi») haqidagi tasviriy maʼlumot va film kostyumlari haqida axborotni ham öz içiga olgan. Kostyumlar qölda töqilgan ipak va oltindan tikilgan edi; oltin bilan tikilgan bir otliq köylagi «kinofilmda işlatilgan eng qimmat kiyim» deb hisoblangan.

Çandralekha 1948-yil 9-aprelda Janubiy Hindistonning 40 dan ortiq teatrida bir vaqtda namoyiş etildi. 1940-yillardagi odatiy tamil filmi taxminan önta şaharda çiqarilgan, Çandralekha esa 120 ta şaharda bir vaqtda namoyiş etildi.

Film 1954-yil aprelida Yaponiyada «Şakunetsu-no kettō» (灼熱の決闘; «Qizil issiqlik ostidagi duel») nomi bilan çiqarildi, u yerda Nippon Cinema Corporation (NCC) tomonidan tarqatildi. Bu yaponça dublyaj qilingan birinçi tamil filmi va Yaponiyada çiqarilgan ikkinçi hind filmi böldi; birinçisi 1952-yilgi hind filmi «Aan» bölib, u 1954-yil yanvarida Tokioda namoyiş etilgan edi. NCC keyinçalik bankrot böldi va Çandralekhaning yapon prokati haqida maʼlumot saqlanib qolmadi. 1950-yillarda (Hindistonda çet el valyutasi kam bölgan davrda) xorijiy biznes şeriklari bilan ayirboşlaş keng tarqalgan usul edi; Reitaku universitetining Tamaki Matsuokaning fikriça, Çandralekha bilan ham şunday bölgan. NCC filmi haqidagi broşyurada Vasan «Hind kinosining Cecil B. DeMilleʼi» deb atalgan. Filmning daniyaça versiyasi «Indiens hersker» (Hindiston hukmdori) nomi bilan 1954-yil 26-aprelda çiqarildi. 1950-yillarda AQŞ va Yevropada «Chandra» nomli Çandralekhaning qisqartirilgan ingliz tilidagi versiyasi ham namoyiş etildi.

Filmning ijobiy şarhlari va yaxşi kassa natijalariga qaramay, u katta işlab çiqariş xarajatlarini qoplay olmadi; Vasan buni qoplaş uçun uni hind tilida qayta suratga oldi. The Screens (Bombay, hozirgi Mumbaydagi kompaniya) tomonidan tarqatilgan hind versiyasi 1948-yil 24-dekabrda çiqarildi. 600 dan ortiq nusxa bilan u tijorat muvaffaqiyatiga erişdi va kassa rekordlarini örnatdi. Vasan Çandralekhani «dehqonlarimiz uçun tomoşa» deb atadi, u «yillar davomida befoyda uruş tarğiboti filmlarini tomoşa qilişga majbur bölgan uruşdan çarçagan jamoatçilik» uçun möljallangan edi. Film Hindiston hukumati tomonidan 1949-yilda Pragadagi törtinçi xalqaro kinofestivalda namoyiş etiş uçun tanlandi. Filmning muvaffaqiyati Madrasni hind filmlari işlab çiqariş markaziga aylantirdi. Çandralekhaning muvaffaqiyatidan beş yil ötgaç, Gemini öz xodimlariga mukofot töladi; bu dunyodagi bunday qilgan birinçi studiyalardan biri edi. Tamil versiyasi 1950-yilda rangli sahnalar qöşilgan yangi nusxa bilan qayta çiqarildi.

Filmning kassa daromadi böyiça aniq körsatkiçlar mavjud bölmasa-da, kino savdosi saytlari taxminiy maʼlumot beradi. Box Office India hind versiyasining sof daromadini ₹7 million deb körsatdi va uni 1948-yilda eng köp daromad keltirgan ikkinçi hind filmi deb atadi (birinçisi «Şaheed»). 2009-yil fevral holatiga köra, sayt Çandralekhaning moslaştirilgan sof yalpi daromadini ₹37,98,00,000 deb körsatdi. Hindiston Axborot va translyatsiyalar vazirligi tomonidan 1998-yilda naşr etilgan «Indian cinema: A Visual Voyage» kitobiga köra, Çandralekha ₹20 million (4,18 million AQŞ dollari) yiğgan. Kino tarixçisi B. D. Garga 2005-yilgi «Art Of Cinema» kitobida şunday yozgan: «Ikki versiya — tamil va hind — millionlab daromad keltirdi». Şarmiştha Gooptu özining 2010-yilgi «Bengali Cinema: An Other Nation» kitobida Çandralekha Hindistonda ₹10 million (1948-yilda taxminan 2 100 000 dollar) yiğganini taʼkidlaydi. Namrata Joşining 2011-yilda Outlook jurnalidagi maqolasida esa Çandralekha ₹15.5 million yiğgani va 30 million tomoşabinni jalb etgani, «şundan 60%i qişloq Hindistonidan» ekani aytiladi.

Çet elda, Yaponiyada, film 1954-yil aprelida çiqarilganidan keyingi ön kun içida ¥2,319,000 ($6,442) işladi. Bu «Aan» filmining yapon kassa rekordiga yaqin edi: u 1954-yil yanvarida u yerda çiqarilganda ön kun içida ¥2,386,032 işlagan edi.