Dear Yelena Sergeevna

Marina Neyolova — Yelena Sergeyevna

Natalya Şukina — Lyalya

Dmitriy Maryanov — Paşa (ovozini Andrey Taşkov bergan)

Fyodor Dunayevskiy — Vitek Şevçenko

Andrey Tixomirnov — Volodya (ovozini Oleg Menşikov bergan)

Eldar Ryazanov — qöşni, baland musiqadan jahli çiqqan

Rejissyor — Eldar Ryazanov

Ssenariy mualliflari: Lyudmila Razumovskaya, Eldar Ryazanov

Operator — Vadim Alisov

Rassom — Aleksandr Borisov

Tovuş muhandisi — Semyon Litvinov

Musiqiy bezak — Sergey Skripka

Kostyum rassomi — Natalya Ivanova

Razumovskayaning bir xil nomli pyesasi 1980-yillar boşida Ryazanov qöliga tuşdi va uni juda qattiq taʼsirlantirdi. Ryazanov öşa paytdagi «Mosfilm» direktori Nikolay Sizovga pyesani ekranlaştiriş taklifi bilan murojaat qildi. Sizov dastlab rozilik bergan bölsa-da, bir neça kundan söng ekranlaştirişni bekor qilişni buyurdi. Rad etiş sababi sifatida u Yuriy Andropovning hokimiyatga kelişini körsatdi, çunki Andropov davrida pyesa dolzarb bölib qolişi nomaʼlum edi. Natijada Ryazanov suratga olişga faqat 1987-yil oktyabrda kirişdi. Sovet kinosida oşkoralik kelgan bölsa-da, hali ham tsenzura amal qilar edi (garçi öşa paytga kelib u ança susaygan bölsa-da). Şu sababli film işçi nomi «Oxirgi imtihon» bilan suratga olindi. Film qisqa muddatda — 22 kunda suratga olindi.

Yelena Sergeyevna rolini Ryazanov birinçi bölib Marina Neyolovaga taklif qildi. Qolgan tört rol ijroçilarini haqiqiy maktab öquvçilari orasidan izlaşdi, ammo faqat Natalya Şukina maktab öquvçisi edi. Şukina, Maryanov, Dunayevskiy va Tixomirnovga qiyin böldi. Ryazanov pyesaga şu qadar berilib ketgan ediki, qahramonlarga bölgan munosabatini ularni ijro etayotgan aktyorlarga ham köçirdi va ularda pyesadagi öşa stereotiplarni kördi. Ryazanovga aktyorlar suratga olişga yetarliça jiddiy qaramayotgani juda yoqmasdi. Natalya Şukina esa baʼzi paytlarda «stullar uçib yurgani»ni eslaydi.

Dastlab rejalaştirilmagan kiriş sahnasida bolalar kölda çömiladi. Aktyorlarga «iyun issiğidan azob çekayotganlar»ni oktyabrda öynaş qiyin edi, ayniqsa kiyimlarini yeçiş. Çömiliş kadrlari yaqin planda suratga olingan, çunki aktyorlar kölda emas, «Olimpiyskiy» sport majmuasi basseynida suzgan.

Tabiiy sahnalar Moskvada, Kravçenko köçasidagi uylarda suratga olindi. Kiriş sahnasi ham öşa yerda, Udaltsov köllarida suratga olingan.

Filmning titrlarida musiqa mualliflari va ijroçilari körsatilmagan. Faqat musiqiy bezak ustida Sergey Skripka işlagani maʼlum. Filmda «Torero» (musiqasi — Aleksandr Granovskiy, sözlari — Margarita Puşkina, ijroçi — «Ariya» guruhi) va «Faqat sen va men» (sözlari — Viktor Gin, bastakori va ijroçisi — Vladimir Kuzmin) qöşiqlari yangraydi. Qahramonlar breyk raqsga tuşadigan mavzu «Baxtli kun» deb nomlanadi (ijroçi — «Rodnik» guruhi). Şuningdek, filmda Eldar Ryazanovning boşqa filmi — «Beçora hussarga söz bering» dan Andrey Petrov valsi ham çalinadi. Televizorda leningradlik «AVIA» rok-guruhining «Men seni sevmayman» klipi bir neça soniya körsatiladi.

1988-yilda «Kinomexanik» jurnalining sentyabr sonida kinotanqidçi Natalya Miloserdova Ryazanov zamonaviy yoşlar haqidagi bahsga qöşilganini taʼkidladi. Tanqidçining fikriça, töxtaş davri, uning ruxsatgöyligi bilan, yoşlar orasida işonçsizlik va sinizm kabi halokatli mevalarni berdi, bu esa «otalar» avlodini hayratga soladi.

1988-yilda «Kinotomoşabin yöldoşi» jurnalining oktyabr sonida kinotanqidçi Tatyana Xloplyankina Lyudmila Razumovskaya 80-yillar boşidayoq öz pyesasi bilan bizni ogohlantirgan birinçilardan biri ekanini, «Dorogaya Yelena Sergeyevna» pyesasi orqali yangi, «nosoğlom avlod» ösib kelayotgani va u endi öz ustozlariga işonmayotganini qayd etdi.

Ösmirlar psixologi Aleksandr Tolstix bu filmda «ham ziddiyat, ham harakat şaroitlari, ham xulq-atvor motivlari juda nazariy, hatto öylab topilgan» deb taʼkidlagan.