Grandads-Robbers

Tergovçi Nikolay Sergeyeviç Myaçikovni yoshi böyiça pensiyaga çiqarmoqçi bölişadi. Myaçikovning boşliği — prokuror Fyodor Fedyaev buni sönggi ikki oy içida u birorta jinoyatni oçmagani bilan asoslaydi, lekin haqiqiy sabab boşqa: «yuqoridan» tergovçi örnini blatnoy Yuriy Proskudinga böşatiş haqida körsatma kelgan. Nikolay Sergeyeviç pensiyaga çiqişdan boş tortadi, çunki özida yaxşi işlaş uçun hali yetarliça kuç his qiladi. Şunda Fedyaev, agar Myaçikov yaqin bir oy içida özini qandaydir körsata olsa, «bu suhbatga qaytişga tayyor» ekanini bildiradi.

Şu paytda Myaçikovning dösti — muhandis Valentin Petroviç Vorobyov ham pensiyaga çiqadi. Ammo xayrlaşuv yiğilişida hamkasblarining nutqlaridan taʼsirlanib, yurak bilan boğliq yoşga oid muammolariga qaramay, Valentin Petroviç tösatdan işda qolişga qaror qiladi va buni ğayrat bilan himoya qiladi, bu esa uning rahbariyatini ança hayron va xijolatda qoldiradi.

Döstining pensiyaga çiqişni istamasligini yaxşi tuşungan Vorobyov «asrning jinoyati»ni uyuştirişni taklif qiladi. Myaçikov uni oçgandan söng, Fedyaevning uni işda qoldirişdan boşqa iloji qolmaydi. Avvalo, Vorobyovning rejasini amalga oşirib, keksa qaroqçilar muzeydan Rembrandtning «Yoş bekor yigitning portreti» (boşqa nomi — «Yoqali yoş yigit portreti») rasmini tomoşabinlar köz öngida «restavratsiya uçun» olib ketişadi. Şunga qaramay, reja töliq barbod böladi: muzeyda heç kim qimmatbaho rasmning yöqolganini sezmaydi. Rasmni joyiga qaytarişga töğri keladi va buni ham heç kim hayron qolmaydi.

Vorobyovning навбатdagi ğoyasi — öz qöşnisi, Myaçikovning yaxşi tanişi, inkassator Anna Pavlovna Suzdaleva ustidan talonçilik qiliş. Bölajak jabrlanuvçi bilan kelişib olgan Vorobyov işga otlanadi, lekin tösatdan unga yomon bölib qoladi va talonçilikni özi Myaçikov amalga oşiradi. Pul solingan sumkani muvaffaqiyatli egallab, quvğindan qutulgan Myaçikov darvoza ostiga yaşirinadi va u yerda tasodifan haqiqiy öğri bilan uçraşib qoladi. Ertasi kuni Myaçikov juda qiyin ahvolda qoladi: pul yöqolgan, jinoyatçini topib bölmaydi, ammo işni oçiş kerak.

Halol tergovçi barça mol-mulkini sotadi, lekin töliq summani yiğib bölmaydi. Haqiqiy talonçilikdan bexabar Anna Pavlovna Myaçikov pulning bir qismini özi özlaştirgan, deb hisoblaydi. Myaçikov boşiga tuşgan kulfatni darhol tuşunadigan yagona odam — uning dösti Vorobyov; u omadsiz qaroqçiga barça jamğarmasini beradi va şunday deydi: «Biz halol yaşadik, endi halol ölaylik». Fedyaev tergovçi öz pullarini kiritib, faqat işda qoliş uçun şunday qilgan, deb taxmin qiladi. Myaçikov boşliğiga talonçilikni ham özi uyuştirganini aytadi, lekin Fedyaev unga baribir işonmaydi. Şunda Nikolay Sergeyeviç tergovçi huquqi asosida özini özi hibsga oladi. Kamerada unga «deyarli payğambarona» tuş körinadi: sud zalida hamma narsa öz örniga tuşadi.

Film Myaçikovning keç qişki keçqurun hibsxonadan qulflanmagan holda çiqqan kadrlari bilan yakunlanadi. Uni Anna Pavlovna va Vorobyov kutib turişadi va uçovlon qiş börони kuzatuvida uzoqlaşib ketişadi.