Ladyhawke

Örta asr Italiyasida Filipp Gaston — «Siçqon» laqabli mayda öğri Akvila episkopining zindonida ötiradi. Filipp qalʼadan qoçişga muvaffaq böladi va qatl etilişdan möjiza bilan qutuladi. Bir karvonsaroyda episkopning qöriqçilari kapitan Marke boşçiligida uni tutib oladi. Sobiq qöriqçi kapitani Etyen Navarskiy öğrini qutqaradi va Marke hamda qöriqçilarni yengadi. Navarro bilan Filipp otda qoçib ketadi, Etyenning ястребi esa boşqa qöriqçilarga hujum qilib, ularning qoçişiga yordam beradi.

Navarro va Filipp tunni dehqon omborida ötkazadi. Dehqon Filippga bolta bilan hujum qiladi, lekin uni katta qora böri himoya qilib, dehqonni öldiradi. Filipp omborda Navarroni qidiradi, ammo Navarroning plaşiga öralgan, çiroyli yoş ayolni topadi; u böri bilan sayr qilişga çiqib ketadi.

Ertalab Navarro qaytib keladi, episkopni öldiriş niyatini aytadi va Filippdan Akvilaga kirişda yordam berişni söraydi. Filipp rad etadi, Navarro esa uni daraxtga boğlab qöyadi. Öşa keça Filipp yana ayol bilan uçraşadi va uni arqonlarni kesişga köndiradi. Ertasi kuni u episkop qöriqçilari qöliga tuşadi, ular Filippdan Navarroni pistirmaga tuşiriş uçun foydalanadi. Pistirmada Navarro va uning ястребi arbalet öqlaridan yaralanadi, lekin Navarro episkop qöriqçilarini yengib, Filippni qutqaradi.

Navarro Filippga oğir yaralangan ястребni olib, yordam sörab, vayron bölgan qalʼadagi rohib Imperius oldiga borişni buyuradi. Ястреб qulflangan xonada saqlanadi, ammo qiziquvçan Filipp qulfni sindirib, içkarida kökragiga öq tegib yaralangan ayolni köradi. Yarasini boğlagaç, Imperius bu Izabella Anjuyskaya ekanini tuşuntiradi; u bir paytlar episkopning qattiq işqibozligini rad etgan. Mast Imperius Navarro bilan Izaboni yaşirin nikohlab qöyganini aytib yuborgaç, ğazabga minib qolgan episkop ularga şaytoniy laʼnat qöyadi. Ritsar quyoş botganidan to çiqqunça böriga aylanadi, gözal ayol esa quyoş çiqqandan to botgunça ястребга aylanadi; ularning taqdiri — «doim yonma-yon böliş va heç qaçon birga bölmaslik. Kun va tun mavjud ekan». Tong otişidan oldin Imperiusning qalʼasiga episkop askarlari bostirib kiradi; qoçayotgan Izabo minoradan yiqiladi, Filipp uni bir lahzaga uşlab qoladi, lekin tong uni ястребга aylantirgan paytda qöyib yuboradi va u uçib ketadi.

Navarro uni quvib yetganida, Imperius unga laʼnat faqat juftlik episkop oldida odam qiyofasida paydo bölsa, «kunsiz kun va tunsiz tun»da yeçilişi mumkinligini aytadi. Navarro Imperiusning gaplariga işonmaydi, uni qari içkilik içuvçi deb ataydi va qasos oliş uçun episkopni öldiriş maqsadida Akvila sari yölini davom ettiradi. Endi sevişganlar hikoyasiga çalğigan Filipp ixtiyoriy ravişda ularga hamroh bölişga rozi böladi. Böri ovçisi bilan xavfli uçraşuvdan söng Filipp muzlagan daryoga çökib ketgan Navarroning hayotini saqlab qoladi, uning döstligini qozonadi va episkopni öldirişdan oldin laʼnatni yeçişga urinib körişga köndiradi.

Tunda Imperius va Izabo böri qiyofasidagi Navarroni Akvilaga yaşirinça olib boradi, Filipp esa sobor içiga kiriş uçun kanalizatsiya orqali qalʼaga suzib boradi. Izabo va Navarro odam qiyofasida birga paydo bölişi kerak bölgan kunda heç qanday ilohiy alomat körinmagaç, Navarro episkopni öldiriş dastlabki rejasiga qaytadi. U Imperiusga, agar sobor qöngiroqlari çalinsa, bu muvaffaqiyatsizlik degani bölib, ястребни öldirişni buyuradi.

Filipp soborga kirib, eşiklarni oçadi. Navarro soborga otda kirib, Marke bilan jangga kirişadi. Singan rangli oynadan quyoş tutilişini körgan Navarro Imperius töğri aytganini tuşunadi — «kunsiz kun va tunsiz tun» quyoş tutilişining majoziy tavsifi ekan. U Imperiusga qaytişga urinadi, lekin qöriqçilarni qöngiroqni çalişdan töxtatib qololmaydi. Izabo öldi deb öylagan Navarro jangni davom ettiradi va oxir-oqibat Markeni öldiradi.

Navarro qurolsiz episkopni qatl etmoqçi bölganda, soborga odam qiyofasida kirgan Izabo uni töxtatadi. Ular birga episkop oldida paydo böladi va laʼnatdan xalos böladi. Aqldan ozgan episkop Izaboni öldirmoqçi böladi, lekin Navarroning qiliçidan halok böladi. Izabo va Navarro nihoyat bir-birini quçoqlaydi. Juftlik Filipp Gastonni özining eng yaxşi va eng işonçli dösti deb eʼlon qiladi, Imperiusni ötgan xatolari uçun keçiradi, rohib esa yoş öğrini jannatda köriş umidini bildiradi. «Albatta, — deydi u, — agar Avliyo Butrus meni jannat darvozasidan kiritmasa, men doim unga kalit topaman!»