Stranger than Fiction

Film налоговой inspektor Garold Krikning (Will Ferrell) hayoti haqida hikoya qiladi. Garold juda monoton hayot keçiradi — bir xil vaqtda turadi va yotadi, hatto tiş çötkasi harakatlarini sanab tişlarini tozalaydi. Kutilmaganda u öz harakatlarini izohlab turgan ovozni eşita boşlaydi. Garold psixiatrdan (Linda Hunt) yordam söraydi, lekin şizofreniya taşxisi uni qoniqtirmaydi — u bu yerda boşqa bir narsa yuz berayotganini tuşunadi.

Psixiatr Garoldga adabiyot sohasi mutaxassisiga murojaat qilişni tavsiya qiladi. Jules Hilbert (Dustin Hoffman) — adabiyot professori — Garoldga boşidan keçayotgan voqea janrini aniqlaşda va natijada boş qahramonning keyingi taqdirini belgilaşda yordam berişga urinadi. Şu bilan birga Garold yoqimli, tanasi tatuirovkali qandolatçi Ana (Maggie Gyllenhaal) bilan romanga kirişadi va hayoti rangsiz, bir xil ekanini anglab, talabalik yillarini, eski qiziqişlarini eslaydi. Tasodifan professor Hilbertning kassetasida Garold öz boşida eşitayotgan ovozning egasi bölgan ayolni köradi. Bu yozuvçi Karen Eyfell (Emma Thompson). U fojialar yozadi va özining yangi romanining boş qahramonini öldirmoqçi. Garold Karenni topib, uni töxtatişga harakat qiladi.

Garold soliq arxivlarida Karenning raqamini topadi; yozuvçi bu paytda qahramon harakatlarini aniq tasvirlab yozmoqda. U telefon qönğiroği haqida yozişi bilan zalda telefon jiringlaydi, lekin Karen qörqib, trubkani olmaydi; bu yana, yana takrorlanadi va faqat uçinçi marta yozuvçi aqldan ozgandek telefonga yuguradi.

Garold Karen bilan telefonda gaplaşib, uning kitobi mazmunini aynan qayta hikoya qilib, uni hayratga soladi. Ular uçraşadi va yozuvçi xulosa qismi rejasi borligini, lekin uni hali töliq yozib tugatmaganini tuşuntiradi. Uning yordamçisi Penni Garoldga qoralamani öqişni taklif qiladi, lekin u jurʼat etmaydi va uni Julsga beradi. U bu Karenning şedevri ekanini, unda Garoldning ölimi hal qiluvçi rol öynaşini aytadi. Professor qahramonni tinçlantirib, ölimning muqarrarligini, lekin uning ölimi alohida, çuqur maʼnoga ega bölişini aytadi.

Natijada Garold baribir qoralamani öqiydi, uni Karenga qaytarib beradi va öziga öylab topilgan ölim gözal ekanini, uni qabul qilişga tayyor ekanini bildiradi. U öz işlarini tartibga keltiradi va sönggi keçasini Ana bilan ötkazadi. Ertasi kuni ertalab Garold odatdagi tartibiga qaytadi, Karen esa yozişda davom etadi va uning ovozi kadr ortidan hikoyani davom ettiradi.

Karen hikoya qiladi: Garold soatini qayta sozlaganida, bir yölovçining soati uç daqiqa oldinga ketgan, şu sababli qahramon avtobus bekatiga odatdagidan oldinroq yetib kelgan. Şu paytda bolakay velosipedda avtobus oldiga yiqiladi; Garold uni qutqariş uçun yölga otiladi va özi zarbaga uçraydi. Biroq Karen öz hikoyasi bilan haqiqiy odamni ölimiga olib borganini anglab dahşatga tuşadi va uning ölganini eʼlon qiluvçi jumlani yozişga özini majburlay olmaydi. U Juls bilan uçraşib, unga qayta işlangan finalni taklif qiladi.

Oğir yaralangan Garold kasalxonada huşiga keladi va töqnaşuvda sinib ketgan soatining siniği lучевую arteriyani berkitib, uni halokatli qon ketişdan saqlab qolganini biladi. Juls bu yangi xotima kitobni buzib yubordi, deb hisoblaydi. Karen esa javoban, uning kitobi ölişini bilmagan odam haqida bölgan, lekin Garold buni bilib, öz taqdirini qabul qilgan bölsa, u yaşaş huquqiga eng loyiq odam ekanini aytadi. Karenning yakuniy ovozi Garoldning yangi, hayotga töla kunlarini körsatuvçi kadrlar ustida yangraydi va oxirida uni saqlab qolgan sinib ketgan soat tasviriga töxtaydi.