The Baader Meinhof Complex

1967-yil 2-iyunda Eron şohi Ğarbiy Berlinga taşrif buyurib, Nemis operasidagi tomoşada qatnaşgan. Uning Eronni boşqariş siyosatidan ğazablangan Ğarbiy Germaniya talabalar harakati iştirokçilari norozilik bildirgan. Politsiya va şohning xavfsizlik xizmati norozilik qiluvçilarga hujum qilgan, zobit Karl-Heinz Kurras esa qurolsiz norozilik qiluvçi Benno Ohnesorgni halok qilgan.

Ohnesorgning ölimi Ğarbiy Germaniyani, jumladan çap qaraşli jurnalist Ulrike Meinhofni ham larzaga solgan. U teledebatlar vaqtida Ğarbiy Germaniyaning demokratik yöl bilan saylangan hukumati faşistik politsiya davlati ekanini aytgan. Ulrike Meinhof ritorikasidan ilhomlangan xarizmatik radikallar Gudrun Ensslin va Andreas Baader 1968-yilda Frankfurtda universal dökonlarga öt qöyişni uyuştirgan. Ularning sud jarayonini yoritib borayotgan Ulrike Meinhof ularning neonatsistik hukumat deb hisoblagan kuçga qarşi qurolli kuraşga sadoqatidan çuqur taʼsirlangan. U qamoqxonada Ensslin bilan uçraşişga erişadi va ular örtasida yaqin döstlik boşlanadi. Şundan köp ötmay Meinhof eri bilan ajraşib, radikallar bilan aloqador jurnalist Peter Homannning oldiga ketadi.

Şu orada Ensslin va Baader apellyatsiya körib çiqilgunça ozod etiladi va Astrid Proll hamda Peter-Jurgen Boock singari turli yoş odamlarning eʼtiborini tortadi. Bir muddat çet elda yaşagaç, Baader, Ensslin va Proll Ğarbiy Germaniyaga qaytib, Meinhof bilan birga yaşay boşlaydi. Örta sinf hayoti Meinhofni tobora zeriktiradi va u yanada şafqatsiz harakatlarga intiladi. Ensslin inqilob uçun qurbonlik qiliş kerakligini aytsa-da, Meinhof bolalarini taşlab ketişni istamaydi. Şu payt Baader hibsga olinadi. Öz aloqalaridan foydalangan Meinhof uni qamoqxona taşqarisida suhbatga çaqirtiradi, u yerda Ensslin va boşqalar uni qöriqçilar qölidan ozod qilişadi. Meinhof rejaga köra begunoh jurnalist sifatida körinişi kerak edi, biroq u Baader va Ensslin bilan birga qoçadi va şu bilan qurolsiz fuqaro hamda ikki politsiyaçini öldirişga urinişda özini foş qiladi.

Meinhofning ikki farzandini Sitsiliyada qoldirib, guruh Iordaniyadagi FATX lagerida tayyorgarlikdan ötadi. U yerda özini-özi közlaydigan va jinsiy munosabatlarda tanlamaydigan nemislar mezbonlari bölmiş musulmonlarni ğazablantiradi. Homann Meinhof, Baader va Ensslinning uni öldiriş uçun FATXdan söraganini eşitib qolgaç, guruhni tark etadi. Şuningdek, Meinhof öz ikki farzandini terrorçi öz-özini portlatuvçilar tayyorlanadigan lagerga yubormoqçi ekanini bilgaç, Homann buni Meinhofning sobiq hamkasbi Stefan Austga xabar qiladi, Aust esa bolalarni ularning otasiga qaytaradi.

Germaniyaga qaytib, özlarini Qizil Armiya Fraksiyasi (RAF) deb atagan Baader va uning tarafdorlari bank talonlari kampaniyasini boşlaydi. Javoban Germaniya federal politsiyasi (BKA) boşliği Horst Herold bir kunga mahalliy politsiyani federal böysunuvga ötkazişni buyuradi. Şu kuni RAF faoli Petra Sçelm yöl tösiğidan ötib ketadi va uning ortidan ikki politsiyaçi quvadi. Burçakka qisilgan u otişmani boşlaydi va ularning qaytargan öqidan halokatli yaralanadi. Uning ölimini hibsga olişga qarşilik emas, balki qotillik deb hisoblagan Baader va Ensslin Meinhofning eʼtirozlarini rad etib, politsiya bölimlari va AQŞ harbiy kuçlariga muntazam bomba taşlaşni boşlaydi. Ekranda halok bölgan va jarohatlangan odamlarning dahşatli kadrlari paydo bölar ekan, portlaşlarni oqlovçi Meinhofning matbuot uçun bayonotlari fonda eşitiladi.

Vaziyat keskinlaşgaç, Herold BKAga jinoyatçilarni qidirişni buyuradi va RAF aʼzolari hibsga olina boşlaydi. Baader va Holger Mains politsiya bilan otişmadan söng qölga tuşadi. Şundan köp ötmay Ensslin va Meinhof ham asirga olinadi. Turli qamoqxonalardagi RAF mahbuslari oçlik eʼlon qiladi, natijada Mains vafot etadi. Nemis talabalar harakati bu qotillik deb hisoblaydi. Keyin hokimiyat Baader, Ensslin, Meinhof va Jan-Karl Raspeni Stammheim qamoqxonasiga köçiradi, u yerda ular sud himoyasini tayyorlaydi va taşqariga buyruqlarni yaşirin yetkazib turadi.

1975-yilda RAFning yoş yangi aʼzolari guruhi Stokgolmdagi Ğarbiy Germaniya elçixonasini egallaydi va u yerda ikki garovga olingan odamni öldiradi. Muhosara portlaş bilan yakunlanadi, natijada barça terrorçilar va garovga olinganlar yaralanadi. RAF aʼzosi Ulrich Wessel ikki soat ötib mahalliy kasalxonada vafot etadi, Siegfried Hausner esa oğir yaralanib, Ğarbiy Germaniyaga ekstraditsiya qilinadi va qamoqxona kasalxonasida vafot etadi. Qamoqdagi RAF aʼzolari buyruqlarining yomon bajarilişidan sarosimaga tuşadi. Şu orada Herold yordamçisi nega Baader bilan heç qaçon uçraşmagan odamlar uning buyruqlarini bajarişga tayyor ekanini söraydi. Herold javob beradi: «Afsona».

Yurak-yurakdan azob çekayotgan, portlaşlar tufayli odamlar ölganidan ruhan ezilgan Meinhof Baader va Ensslin tomonidan ruhiy zöravonlikka uçraydi: ular uni xoin va «RAF uçun piçoq» deb ataşadi. Javoban Meinhof kamerasida osilib öladi. Sud jarayonida qamoqdagi RAF aʼzolari Ğarbiy Germaniya hukumatini uni öldirişda ayblaydi va köpçilik ularga işonadi.

Muddatini ötagaç, Brigitte Mohnhaupt RAF rahbarligini öz qöliga oladi. U Boockka Baader «xalq»ga qarşi hujumlarni endi taqiqlaganini aytadi va uning yordamida Stammheimga qurol olib kirişga erişadi. Maun, Hausner va Meinhofning «öldirilişi» uçun öç oliş maqsadida RAF Ğarbiy Germaniya boş prokurori Siegfried Bubackni öldiradi. Mohnhaupt, Christian Klar va Susanne Albreçt şuningdek Dresdner Bank prezidenti Jurgen Pontoni öğirlaşga urinadi, Ponto qarşilik körsatadi va otib öldiriladi. Ikkala qotillikni qamoqdagi RAF aʼzolari buyurganini bilgan Ğarbiy Germaniya hukumati ularni yakkaxona kameralarga joylaştiradi. Şunga qaramay, Ensslin va Baader ikki tomonlama radioaloqa örnatib, buyruqlarni taşqariga yetkazişda davom etadi.

Şundan söng Mohnhaupt sanoatçi Hanns-Martin Sçleyerni öğirlaydi va uning hayoti evaziga hibsdagi örtoqlarini ozod qilişni talab qiladi. Ğarbiy Germaniya hokimiyati talablarni bajarmaydi va RAF Falastin Ozodlik Xalq Fronti bilan birgalikda Lufthansa aviakompaniyasining 181-reysdagi samolyotini egallaydi. Samolyotni egallaş hujum va garovga olinganlarni qutqariş bilan yakunlanadi. Stammheimda Baader Ğarbiy Germaniya hukumati vakiliga muzokaralar çoğida zöravonlik kötarilişi davom etişini quvnoq ohangda ogohlantiradi. Ensslin ham xuddi şunday başorat qilib, qamoqxona ruhoniysiga Ğarbiy Germaniya hukumati uni va barça hamkasblarini öldirmoqçi ekanini aytadi.

Ertasi kuni ertalab islohot muassasasi xodimlari Baader va Raspeni kameralarida otib öldirilgan holda topadi, yonida esa Mohnhaupt qamoqxonaga yaşirinça olib kirgan pistoletlar yotardi. Ensslin deraza panjarasiga osilgan holda topiladi. Irmgard Möller esa kökragiga törtta piçoq urilgan, hali tirik holda topiladi. Yangilik qolgan RAF aʼzolariga yetib borgaç, ular qattiq ğamgin bölib, uç nafarning öldirilganiga işonç hosil qiladi. Ularni hayratga solgan holda Mohnhaupt Baader, Ensslin, Möller va Raspe «qurbon bölmagan va heç qaçon qurbon bölmagan» deb tuşuntiradi. U ularning, Meinhof singari, oxirigaça vaziyatni nazorat qilganini aytadi. RAF aʼzolari hayron bölib işonçsizlik bilan javob berganda, Mohnhaupt: «Siz ularni bilmagansiz. Ular aslida bölganidan boşqaça bölgan deb öylaşni töxtating», deb javob beradi.

RAF terrorizmi davom etişini bildiriş uçun filmning sönggi kadrlarida garovga olingan Hanns-Martin Sçleyerning öldirilişi körsatiladi. 1960-yillar Germaniyasi kontrmadaniyatining Ğarbning boşqa mamlakatlariga nisbatan qançalik şafqatsiz bölganiga ironik tanqid sifatida titrlar davomida Bob Dylanning «Blowin' in the Wind» qöşiği ijro etiladi.