«Letyat juravli» — 1957-yilda suratga olingan sovet qora-oq badiiy filmi. Rejissyori Mixail Kalatozov, operatori Sergey Urusevskiy. Film Viktor Rozovning «Abadiy tirik» pyesasi asosida yaratilgan.
1958-yilda film Kann kinofestivalining boş mukofotiga sazovor bölgan va bu mukofotni olgan yagona sovet filmi böldi. «Ballada o soldate» (1959) va «Ivanovo detstvo» (1962) filmlari bilan birga u sovet kinosidagi harbiy janrni özgartirdi. Ilgari uruş frontdagi hayot sifatida körsatilar edi. Bu filmlarda esa uruş oddiy odamlar dramasi sifatida tasvirlanadi. Suratga oliş vaqtidagi işçi nomi — «Za tvoyu jizn».
1Treylerlar
▶2Rollarda
Tatiana Samoilova, Aleksey Batalov, Valentin Zubkov
3Syujet
Film voqealari Moskvada va nomaʼlum orqa şaharda, Uluğ Vatan uruşidan oldin va uruş davrida bölib…
Film voqealari Moskvada va nomaʼlum orqa şaharda, Uluğ Vatan uruşidan oldin va uruş davrida bölib ötadi.
Boris bilan Veronika bir-birini sevadi va yaqinda turmuş qurmoqçi. Ular Moskvada sayr qilib yurişadi va şahar ustidan qurolar uçib ötayotganini körişadi. Sayr çoğida Spasskaya minorasidagi soat tong soat 4 ni urganini eşitişadi va uyga qaytişadi (1941-yil 22-iyun tongida). Aynan öşa tongda Uluğ Vatan uruşi boşlandi. Boris bronь oliş imkoniga ega bölsa-da, köngilli bölib frontga ketişga qaror qiladi. Çaqiruv qoğozi uni Veronikaning tuğilgan kunidan bir kun oldin yiğiliş punktiga kelişga majbur qiladi. Veronikani esa u Belka deb çaqiradi. U unga sovğa sifatida oltin yonğoqlar solingan savatçali sincap öyinçoğini qoldiradi va uning ostiga xat qöyadi. Borisni frontga kuzatib qöyişadi, ammo Veronika u bilan xayrlaşişga ulgurmaydi.
Veronika meʼmor bölib öqimoqçi edi, lekin uruş öz özgartirişlarini kiritdi. Veronika işlaydi va Borisʼdan xabar kutadi.
Moskvada bombardimonlar boşlanadi. Bir kuni Veronika Boris işlaydigan zavodga yana qönğiroq qiladi va u haqida maʼlumot yöqligini bilib, onasi bilan köçada ketayotganda havo hujumi signali eşitiladi. Ular uyga, Veronikaning otasi oldiga şoşilişadi, ammo u şoşilinç ishi borligini aytib, metroga tuşişdan boş tortadi. Onasi eri bilan uyda qolişga qaror qiladi, Veronikani esa yolğiz metroga jönatişadi. U hujjatlarini va öşa, Borisning sovğasi bölgan sincapni olib ketişga ulguradi.
Signal tugagaç, Veronika qaytib kelganida uning uyi vayron bölgan, ota-onasi esa halok bölgan ekanini bilib oladi.
Borisʼning otasi, maşhur jarroh şifokor Fyodor Ivanoviç Borozdin, unga ularnikiga köçib kelişni taklif qiladi. Şu yerda u Borisning amakivaççasi Mark bilan uçraşadi va u unga xuşomad qila boşlaydi.
Uzoq vaqtdan beri Veronikani sevib yurgan Mark — örtaça pianinoçi, bronь olgan va frontga bormagan. Mark Veronikaga intilişda davom etadi va bir bombardimon paytida, affekt holatida, uni zörlik bilan egallaydi. Keyinçalik u Veronikaga uylanadi, garçi u hamon Borisni sevsa-da. Bu qadamni Borozdinlar oilasi oğir qabul qiladi, ammo Borisning singlisidan farqli ölaroq, uning otasi Veronikadan yuz ögirmaydi.
Boris va uning dösti Stepanning qism askarlari oğir şaroitda qurşovdan çiqadi. Askarlardan biri Veronika haqida nomaqbul gapiradi. Boris uni yuzidan uradi va ikkalasi «tarbiya maqsadida» razvedkaga yuboriladi. Snaryad portlaşlari va öqlar ostida Boris yaradar şerigini özi kötarib ketayotganda aniq öq bilan halok böladi.
Borozdinlar oilasi Uraldan narida evakuatsiya qilinadi. Veronika şifoxonada hamşira bölib işlaydi, u yerda boş şifokor Fyodor Ivanoviç, şuningdek Borisning talantli jarroh singlisi ham işlaydi. Veronika baxtsiz: u Borisni sevadi va Mark bilan turmuş qurib, uni xiyonat qilgan deb hisoblaydi.
Bir kuni şifoxonada yaradorlardan biri, uning kelinçagi u uruşda bölganida boşqaga turmuşga çiqqanini bilib, asabiy inqirozga tuşadi. Fyodor Ivanoviç uni tinçlantirar ekan, aytadiki, baxtini yöqotgan aslida u emas, balki qahramonni kutmay, orqada yurgan «orqa siçqon»ga turmuşga çiqqan qiz. Butun şifoxona unga qöşiladi. Veronika odamlarning sodiq bölmagan kelinçaklarga nafrat bilan munosabatda bölişini körib, dovdirab şifoxonadan çiqib ketadi va özini öldirmoqçi böladi. U ötayotgan poyezd ostiga sakraş uçun köprikka çiqadi, ammo sönggi daqiqada yölda kiçkina bolani köradi. Veronika uni yuk maşinasi ğildiraklari ostidan olib qoladi va bolaning adaşib qolganini, uning ismi Boris ekanini aniqlaydi.
Bolani olib Borozdinlarnikiga qaytgaç, u bolaga özining sincap öyinçoğini berişni xohlaydi — bu Borisning xayrlaşuv sovğasi edi. Ammo maʼlum bölişiça, öyinçoqni Mark olib ketgan, göyo biror öğilçaga sovğa qiliş uçun. Borisning singlisidan Veronika billadiki, Mark allaqaçon Antonina Monastirskaya degan ayolning oldiga qatnab yuribdi.
Mark haşamatli kiyingan spekulyantlar va pulparastlar tödasini pianino çalib va romanslar ijro etib köngil oçirmoqda. Delikatesslar qöyilgan stol ustida Mark Antonina uçun sovğa qilgan öyinçoq turibdi. Bir xonim, «Hamma narsani tatib kördim, lekin oltin yonğoqlarni çaqmadim», deb, sincapni uşlaydi va yonğoqlar ostida Veronika körmagan xatni topadi. Şu paytda Veronika yugurib kirib, xatni qölidan tortib oladi, Markka tarsaki tortadi va çiqib ketadi.
Şu bilan birga Fyodor Ivanoviç bilib oladiki, Mark bronь olgan, lekin isteʼdodi uçun emas, balki boşqa odamning ismidan foydalanib, aldaş yöli bilan olgan.
Mark uyga kelib, Veronika bilan janjallaşadi. Veronika buyumlarini yiğib, bola bilan birga ketmoqçi böladi. Ammo Borisning otasi uni töxtatadi va Markni uydan haydaydi. Fyodor Ivanoviç Veronikani ular bilan qolişga köndiradi.
Veronika kir yuvadi, yonida Boris yugurib yuribdi. Içkariga Boris razvedkada qutqargan askar kiradi. Askar Veronikaga Boris halok bölganini aytadi, lekin Veronika bunga işonmaydi, çunki askar faqat Borisning oğir yaralanganini va uni örtoği Stepan plaşç-palatkada olib ketganini körgan, ölimining özini esa körmagan. Borisning bedarak yöqolgani maʼlum xolos.
Uluğ Vatan uruşi tugaydi. Tinç Moskva. Veronika hamon Borisni sevadi va kutadi — çunki «inson biror yaxşi narsaga umid qilişi kerak». Vokzalga frontdan qaytayotgan askarlarni olib kelgan poyezd keladi. Ularni gullar bilan va köz yoşlar bilan kutib olişadi. Veronika olomon orasidan yugurib, Boris va Stepanni izlaydi, nihoyat Stepanni topadi va u unga Veronika bir paytlar Borisga sovğa qilgan suratni beradi. Şunda Veronika Borisning halok bölganiga işonç hosil qiladi. Köz yoşlari bilan u olomon orasidan sekin ötadi. Lokomotivdan Stepan nutq sözlaydi: ğalaba quvonçi katta, yöqotişlar qayğusi esa çeksiz va endi odamlar bunday uruş boşqa heç qaçon bölmasligi uçun hamma narsani qiladi. Veronika olomon orasidan ötib, öz gulidagi gullarni frontçilarga tarqatadi. Şunda hamma — yetib kelgan Fyodor Ivanoviç ham — Moskva ustidan qurolar uçib ötayotganini köradi.
4Surat guruhi
Ssenariy muallifi: Viktor…
Ssenariy muallifi: Viktor Rozov
Rejissyor: Mixail Kalatozov
Boş operator: Sergey Urusevskiy
Boş rassom: Yevgeniy Svidetelev
Bastakor: Moisey Vaynberg
Qöşiq matnlari: Vadim Korostilev
Tovuş operatori: Igor Mayorov
Kostyum rassomi: Lidiya Naumova
Surat direktorining örinbosari: Sergey Kagramanov
5Suratga oliş va prokat
Boris halokatini suratga oliş sahnasi uçun Sergey Urusevskiy aylana operator relslarini öylab topdi va…

Boris halokatini suratga oliş sahnasi uçun Sergey Urusevskiy aylana operator relslarini öylab topdi va birinçi marta yasadi. Filmning tasviriy yeçimi, operatorlik sanʼatining klassikasiga aylangan, harakatdagi suratga oliş va fokus masofasi 18 mm bölgan öta keng burçakli obyektivdan foydalanişga asoslangan.
SSSR kinoteatrlarida filmni 28,3 mln tomoşabin kördi (1957-yil prokatida 10-örin), Fransiyada — 5,4 mln dan ortiq, GDRda — 2,8 mln dan ortiq (1958-yil prokatida 5-örin), şulardan 347 986 nafari Şarqiy Berlinda; PNRda — 1960-yilgaça 3 mln va 1967-yilgaça 3,5 mln; ÇSSRda — 1970-yilgaça 1,6 mln dan ortiq.
Suratga oliş vaqtida Samoylova sil kasalligi bilan oğrigan edi.
6Kann kinofestivali
1958-yilda filmning Kann kinofestivalidagi ğalabasi haqida SSSRda ehtiyotkorlik bilan xabar berilgan.…

1958-yilda filmning Kann kinofestivalidagi ğalabasi haqida SSSRda ehtiyotkorlik bilan xabar berilgan. «Izvestiya»da sarlavhasiz va suratsiz qisqa xabarda na rejissyor, na ssenariy muallifi tilga olingan.
«Letyat juravli» Kann kinofestivalining boş mukofotini olgan yagona sovet töliq metrajli filmi bölib qoldi.
Festivalda filmning nomi frantsuzçaga «Quand passent les cigognes» (sözma-söz «Leylaklar uçib ötganda») deb tarjima qilindi, çunki «juravl» (grue, jargonda «fohişa» maʼnosida ham) va «uçmoq» (voler, şuningdek «öğirlamoq» maʼnosini ham beradi) sözlarining sözma-söz tarjimasi «fohişalar öğirlaydi» degan ikkinçi maʼnoni berar edi.
7Mukofotlar va unvonlar
Boş mukofot «Oltin palma şoxi» — «Barça badiiy tarkibiy qismlarining birligi va yuqori sifati uçun hamda…

Boş mukofot «Oltin palma şoxi» — «Barça badiiy tarkibiy qismlarining birligi va yuqori sifati uçun hamda gumanizm uçun» XI Xalqaro Kann kinofestivalida (1958);
Frantsiya oliy texnik komissiyasining birinçi mukofoti (operator Sergey Urusevskiy) XI Xalqaro Kann kinofestivalida (1958);
«Apelsin daraxti» mukofoti, u festivalning «eng kamtar va jozibali aktrisasi»ga beriladi — aktrisa Tatyana Samoylova (Fransuaz Arnul bilan birga) XI Xalqaro Kann kinofestivalida (1958);
Boş rolni ijro etgani uçun maxsus diplom — (aktrisa Tatyana Samoylova) XI Xalqaro Kann kinofestivalida (1958);
Badiiy filmlar bölimi böyiça faxriy yorliq I Xalqaro Vankuver kinofestivalida (1958);
XI Xalqaro Lokarno kinofestivalining faxriy diplomi (1958);
Polşa kino tanqidçilari bölimining «Sirena» mukofoti eng yaxşi xorijiy film sifatida Polşa Xalq Respublikasi ekranlarida (1958);
I Butunittifoq kinofestivalining Moskvadagi maxsus mukofoti (1958);
Frantsuz kinotomoşabinlarining «Ğalaba» mukofoti (1959) — aktrisa Tatyana Samoylova;
Eng yaxşi film uçun BAFTA mukofotiga nomzodlik (1959);
Eng yaxşi xorijiy aktrisa uçun BAFTA mukofotiga nomzodlik (Tatyana Samoylova, 1959);
I Xalqaro festival filmlari körigining diplomi, Mexiko (Meksika, 1958) — «olijanob Vatanga muhabbat ğoyasini ğayrioddiy va çuqur hissiy şaklda gavdalantirgani, yoş qahramonlarning romantik tuyğularini yuqori rejissyorlik va operatorlik mahorati bilan ifodalagan sheʼriy hikoya uçun»;
IX Xalqaro mehnatkaşlar kinofestivalining diplomi (Çexoslovakiya, 1958);
Frantsiya kinematografiya akademiyasining «Kristall yulduz» mukofoti — aktrisa Tatyana Samoylova (1961).
8Eʼtirof
Frantsuz prokatida, film Kann kinofestivalidan oldin ham tarqatilgan edi, sovet surati katta kassa…

Frantsuz prokatida, film Kann kinofestivalidan oldin ham tarqatilgan edi, sovet surati katta kassa muvaffaqiyatiga erişdi. Filmning huquqlarini prodyuser Ignats Morgenstern sotib oldi — u Fransua Truffoning qaynotasi edi. Aynan Truffo prodyuserga filmni Frantsiyada prokat qiliş bilan şuğullanişni maslahat bergan. Morgenstern filmni birinçi marta 1958-yil 21-aprelda bölib ötgan oldindan namoyişda kördi, 3-mayda esa uni Truffo bilan birga qayta tomoşa qildi va Truffo qaynotasini filmga huquq sotib olişga köndirdi. Bu bitim film prokat huquqlarining past narxi va frantsuz tomoşabinlari orasidagi muvaffaqiyati hisobga olinsa, prodyuser uçun juda foydali böldi. Filmning namoyişi 1958-yil iyun oyida boşlandi va katta kassa muvaffaqiyatiga erişdi. Bu esa Morgensternga Truffoning «Tört yuz zarba» filmini moliyalaştiriş uçun zarur mablağ berdi va uni işontirdi. Bu film «Yangi tölqin» va frantsuz kinematografiyasi uçun belgilovçi asar böldi.
AQŞda film 1958-yilda çeklangan prokatda namoyiş etildi va amerikalik kino tanqidçilari tomonidan yil eng yaxşi xorijiy filmlaridan biri deb topildi.
Klod Leluş önlab yillar ötsa ham bu sovet şedevrini muntazam ravişda qayta tomoşa qilişini eʼtirof etgan: «U heç narsasi bilan eskirmagan, hamon ajoyib. Men Rossiyadan bundan gözal film körmaganman. Öylaymanki, umuman olganda, bundan yaxşiroq film körmaganman. Bu kino emas, möjiza. Garçi SSSRda dahiylar köp bölgan…» Avtobiografiyasida u özining «kino panteoni»ga bir neçta filmni kiritadi, unda sovet filmi bilan birga Orson Uelsning «Citizen Kane» va Abel Gansning «Napoleon» kabi jahon kinematografining durdonalari ham bor.
Film premyerasidan bir neça yil ötib, Tatyana Samoylova GDRga bordi, u yerda unga ğayrioddiy yozuvli soat sovğa qilişdi: «Nihoyat, sovet ekranida niqob emas, yuz köramiz, hozir esa bu eng muhimi».
9Xotira
Tatyana Samoylova…

Tatyana Samoylova haykali
2018-yilda Moskvadagi Novodeviçiy qabristonida «Letyat juravli» filmida boş ayol rolini ijro etgan Tatyana Samoylova qabriga yodgorlik örnatildi. Muallif — haykaltaroşlar Boris Matveyev (dizayn loyihasi) va Zurab Tsereteli (bronzadan yasalgan byust, stela detallari).
Yoruğ, silliqlangan toşdan yasalgan stela aktrisa byustli ustunining çap tomonida va orqasida joylaşgan bölib, juravl qanotining obrazli tasviridir; uning yuqori qismida baland osmonda uçayotgan bronzadan quyilgan juravllar kesik barelef şaklida joylaştirilgan.
Aleksey Batalov haykali
2019-yil 22-oktabrda A. V. Batalov qabrida bronza yodgorlik oçildi. Kompozitsiya granit postamentda turgan, filmning boş qahramoni rolidagi aktyorning töliq böyli haykali va uni osmonga olib ketayotgan juravllardan iborat. Yodgorlik muallifi haykaltaroş Aleksandr Nozdrin.
10Kadrlar
1
1 · TMDBMatn: maqola tarjimasi «Летят журавли» — rusça Vikipediya, litsenziya CC BY-SA 4.0. Kadrlar va poster: TMDB.