Umberto D.

Rejissyor: Vittorio De Sica

Ssenariy muallifi: Cesare Zavattini

Operator: Aldo Graziati

Prodyuserlar: Giuseppe Amato, Vittorio De Sica, Angelo Rizzoli

Rassom-postanovçi: Virgilio Marki

Kompozitor: Alessandro Cicognini

Montajçi: Eraldo Da Roma

Tovuş rejissyori: Ennio Sensi

1952 — Kann kinofestivali: Grand-pri nominatsiyasi — Vittorio De Sica.

1955 — Nyu-York kino tanqidçilari uyuşmasining eng yaxşi çet el filmi mukofoti.

1955 — Eng yaxşi Yevropa filmi uçun «Bodil» mukofoti.

1957 — «Oskar» mukofotiga eng yaxşi asl adabiy manba nominatsiyasi — Cesare Zavattini.

1957 — Eng yaxşi çet el rejissyori uçun Yussi mukofoti — Vittorio De Sica.

Italyan tanqidçilari dastlab filmga ança qattiq munosabatda bölişdi: film haddan taşqari qoronği va pessimistik, mamlakatni xunuk körsatadigan, lekin kötarilgan muammolarga yeçim bermaydigan deb ayblandi. Maşhur kino tanqidçisi Zigfrid Kracauer rejissyorning avval kinoga tuşmagan odamlardan inson obrazlarini yaratiş mahoratini qayd etib yozgan: «Ular orasida eng esda qolarlisi — çol Umberto D. Keng his-tuyğular va reaksiyalar doirasiga ega, aniq çizilgan xarakter; uning çuqur taʼsirçan qiyofasining özi butun ötmişini tiriltiradi». Rene Kler «Umberto D.» haqida şunday yozgan: «Unda komediya va satira elementlari bor. Bu sanʼatning çöqqisi, uning siri şundaki, şunday qoronği manzarani şunçalik yumşoq badiiy uslubda çiziş mumkin». Jak Lursel fikriça, filmning boş qahramoni — «De Sikaning haqiqiy qahramoni: gumanist, u doimo filmlariga realizm va dolzarblik bağişlaydigan materializm bilan, umidsizlikni hazil ranglariga böyab, uni butunlay boşqa narsaga aylantiradigan spiritualizm örtasida turadi». Filmning gumanistik va ijtimoiy asoslariga britaniyalik rejissyor va kino tarixçisi Pol Rota ham eʼtibor qaratgan; uning fikriça, De Sika ijodida hujjatli kino belgilari közga taşlanadi va bunday holatda filmning badiiy va hujjatli asoslarini ajratiş qiyin. Şu muallifning fikriça, u «Umberto D.»ni «barça davrlarning eng muhim kino asarlari» qatoriga kiritadi.