Conan the Barbarian

«Suv Atlantidani yutib yuborgan zamonlarda va Oriy Öğillari kelguniga qadar» qadimgi dunyo xaritasini köplab şohliklar bölib olgan edi, ular orasida qudratli Axeron imperiyasi ajralib turardi. Uni şafqatsiz nekromantlar guruhi boşqarardi. Ular mağlub etilgan şohlarning suyaklaridan Muqaddas Niqob yasaşdi, u begunoh qizlarining qonli qurbonliklari evaziga kuç bağişlardi. Niqobga egalik qilgan kişi qora sehr kuçiga ega bölar, yovuz ruhlarni öziga böysundira olardi. Şu tufayli Axeron qöşnilarini zabt etdi, ularni qonga botirdi va atrofga tartibsizlik hamda vayronagarçilik soçdi. Qudratli imperiyaga qarşi tura olganlar faqat itoatsiz varvar qabilalari edi. Ğolib Varvarning bolğasi niqobni parçalab taşladi va şu bilan nekromantlar hukmronligiga çek qöydi. Axeron qulab tuşdi, uning poytaxti — Xor-Kalba qalʼasi butunlay vayron qilindi. Axeronning qayta tiklanişiga yöl qöymaslik uçun varvar boşliqlari har bir qabila niqobning bir bölagini olib, uni mahkam yaşirişga qaror qilişdi. Biroq başorat bor edi: bir kun kelib niqobni yana yiğadigan va butun dunyoning hukmdoriga aylanadigan kişi paydo böladi. Şunday qilib, gözalligi qadar şafqatsiz bölgan Hayboriya davri boşlandi. Aynan öşa paytda jang tuğdirgan ajoyib bola dunyoga keldi...

Axeron qulaganidan 1 000 yil ötib, kimmeriy varvarlari guruhi ularga duşman bölgan vanirlar qabilasi bilan jangga kirişdi. Ularning jangçilari boşlariga hayvon kallasidan yasalgan dubulğa kiyib olişgan edi. Jang qilayotganlar orasida homilador ayol — kuzatgiç Korinning xotini Fiola ham bor edi. Fiola yarador bölganida, Korin butun jang maydonini kesib ötib, unga yordam beriş uçun yetib keldi. Özining muqarrar ölimini his qilgan Fiola erini ölişdan oldin bolani körişga ruxsat berişni söradi. Korin kesar kesiş usulida bolani dunyoga keltirişga yordam beradi, Fiola esa uni ismini aytib ulgurdi — Konan.

Yillar ötdi. Konan hali juda bola, lekin jangçi bölişga intiladi. Korin uni jangçi bölişga tayyorlanayotgan yigitlar orasida körganida, avvaliga öğliga özini körsatiş imkoniyatini bermoqçi bölmaydi. Sinov tepaliklar atrofida, oğizda bedana tuxumi bilan yuguriş bölib, tuxumni sindirmasdan yuguriş kerak. Lekin ota öğliga özini namoyon etiş imkonini berişga qaror qiladi. Yuguriş davomida yigitlar oq terili, peşonasidan sal yuqorida qizil böyoq surtgan, uçli tişli nomaʼlum jangçilar guruhiga duç keladi. Yigitlar qoçadi, Konan esa ularning hammasini yolğiz özi yalang qöllari bilan öldiradi. Qişloqqa qaytib, Konan otasiga mağlub etilgan duşmanlarning boşlarini olib keladi va tuxumni oğzidan tupuradi. Tuxum faqat yerga urilganda sinadi.

Keyinroq Korin Konanni temirçilik ustaxonasida qiliçda maşq qilayotgan holda topadi. Korin öğli qiliçga tayyor bölganini hisoblab, unga maxsus qurol yasaydi va «Pölatning Buyuk Siri» — olov bilan muzning birlaşuvi ekanligini tuşuntiradi, bunda birini ikkinçisidan ustun qöyilmaydi. «Bir kun kelib bu qiliç seniki böladi, — dedi öğliga öşanda Korin. — Lekin avval uning tabiatini tuşunişing kerak». Qiliç tayyor bölgaç, Korin Konan bilan muzlagan köl ustida maşq ötkazadi va bolada kuç hamda isteʼdod borligini, lekin «olov» juda köpligini payqaydi. Jang qiziğida Konan otasiga orqasidan hujum qilişga urinadi, lekin Korin hiyla işlatib, qiliçini muzga sançadi va öğlini sovuq suvga çöktiradi. Korin öğlida qiliçga egalik qiliş uçun hali erta ekanligini taʼkidlaydi.

Konan örmonda sayr qilib, qor bosgan şoxlarga uriş orqali otasiga bölgan ğazabini bosişga harakat qiladi va öşa begona kişilarni — u ilgari öldirgan duşmanlarining qarindoşlarini köradi. Ular razvedkaçilar edi, Konanning qişloğiga esa yaxşi taşkil etilgan va tayyorlangan jangçilar hujumi boşlandi. Konan ham jangda iştirok etadi, lekin bir közli kamonçi qiz otasining oyoğini yaralab, uni asir oladi, Konan esa uning ortidan boradi. Korinni ustaxonaga olib kelişadi, u yerda işonçli generallari örab olgan voevoda ötiradi. U generallarining har biri ham varvar qabilalaridan ekanini aytadi va ular voevodaning bir kun kelib xudoga aylanişini tuşunib, unga qöşilganini taʼkidlaydi. Korin esa javoban, bir kun kelib kimmeriy uruğlari unga qarşi birlaşişini va «heç narsa uni qutqara olmasligini, u xudo bölsa ham» aytadi. Javoban voevoda Korinni uradi va şu bilan Konanni hujumga undaydi. Kimmeriy bola voevodaning quloğini tirnab yaralaydi, generallarining biriga esa burnini kesib taşlaydi. Voevodaning qizi, u Marika deb atagan, otasining körsatmasiga köra, ustaxonada yaşirilgan Muqaddas Niqob bölagini topiş uçun sehrli qobiliyatlarini işga soladi. Marika uni eski sandiqçada taxta ostida topadi. Voevoda Korinni itoatsizlik uçun qiynoqdan yoki ölimdan ham oğirroq jazoga mahkum etadi: u temirçini tepadagi erigan pölat solingan qozonga zanjirband qiladi va tizzalarini yaralaydi. Şunda Konan qozon zanjirini uşlab turişi kerak böladi, aks holda pölat otasini öldiradi. Voevoda bölakni boşqa niqob qismiga qöşadi va odamlariga uning tayyor ekanini eʼlon qiladi, lekin niqob kuçini uyğotiş uçun «sof qonli» kişi kerakligini, şuningdek, xotinini ham tiriltirişini aytadi. Bosqinçilar ketayotib qişloqqa öt qöyadi.

Ustaxona olov içida. Konan tun böyi zanjirni uşlab turadi va ustiga tomayotgan pölatga eʼtibor bermaydi. Korin ikkalasi ham halok bölişi mumkinligini tuşunib, öğlidan zanjirni qöyib yuborişni söraydi, şunda Konan qutulib qolib, öç olişi mumkin, Korin esa nihoyat xotini Fiola bilan u dunyoda uçraşadi. Konan özi zanjirni qöyib yubormasligini tuşungan Korin qöli bilan qizigan pölat solingan qozonni özi ustiga ağdaradi, Konanning kaftlarida esa umr böyi çandiqlar qoladi. Marika Korinning qiliçini trofey sifatida olib ketgani uçun Konan vayron qişloq böylab yangi qiliç izlab yuradi. Jasadlar orasida u qiliç topadi va şundan keyin öç olişga qasamyod qilib, jangovar qiçqiriq qiladi.

20 yil ötadi. Konan tuğilgan Kimmeriyani tark etib, öğri va qotil sifatida yaşaşni örgandi. Yillar davomida u şuhrat qozondi: Venarium qalʼasi devorlariga hujumda qatnaşdi, maşhur «Fil yuragi»ni öğirladi, sehrgar Yarni yengdi va hatto qaroqçilar malikasi Belitning eri böldi, u esa sirli qadimiy irqning sönggi vakili bilan uçraşadigan Zarhebe daryosida halok böldi. Ammo bu yillar davomida u otasini öldirgan odamga yaqinlaşa olmadi. Bir kuni u va dösti Artus, qaroqçi kapitan, Zingara qirğoğidagi qullar savdogarlari koloniyasiga hujum qilişadi. Qaroqçilar qullar savdogarlarini öldirib, asirlarga ozodlik berişadi va ularni boy şahar Messantiyaga, Argos poytaxtiga olib ketişadi. Taverna ziyofatida Artus Konanni hali ösmir ekanligida uçratganini, öşa paytda u Zamora şahridagi Şadizar köçalarida sarğayib yurgan kambağal bola va öğri bölganini hikoya qiladi. Mast-alast ziyofat avjiga çiqqanda, Konan stollar orasida qöriqçilardan yaşirinib yurgan bir közli odamni payqaydi. Maʼlum bölişiça, qöriqçilarga öşa generalning özi boşçilik qilar ekan, unga Konan burnini kesgan edi. Konan qoçqinni öziga yöl sifatida işlatadi va qöriqçilar bilan janjal qilib özini zindonga tuşiradi.

Messantiyada tutilgan barça kambağallar va jinoyatçilar haydaladigan mehnat lagerida Konan kişanlarini uzib taşlaydi, nazoratçilardan birining boşidan foydalanib, qöriqçilar boşliği — Burunsiz Lutsiyning kabinetiga kiradi. Söroq paytida bir közli mahbus qöriqçilar boşliğining bilaklarini maxsus mexanizm bilan ezadi, Konan esa burun örnidagi teşikka barmoğini tiqadi. Şunda Lutsiy voevoda, kimmeriy qişloğini vayron qilgan odam, Xalar Zim ekanini tan oladi. U özini Soya Hukmdori deb atagan va tiklangan Xor-Kalba qalʼasining egasi ekan. Sobiq general Zim qizining, Axeron sehrgarining maslahatlariga quloq solişini va nekromantlar imperiyasining qora sehri uni dunyo hukmdori qilişiga işonişini tan oladi. Lutsiy esa bunday aqldan ozgan işga xizmat qilişni istamay, undan ketgan. U yana Zimning bir yurişdan söng Şapur vodiysi orqali, Taqiqlangan örmon orqali qaytayotganini aytadi. Konan hamma narsani aytib bergaç uni öldirmaslikka vaʼda bergan edi, lekin kimmeriy yanada ayyorroq harakat qiladi: Lutsiyning böynidan lagerdagi barça qulflarning kalitini yulib oladi, uni yutişga majbur qiladi va qöriqçilar boşliğini mahbuslar qöliga topşiradi. Konan Messantiyadagi kemaga qaytib ketadi, uni ozod qilgan bir közli odam esa, özini Argalonning Öğrilar Şohi Ela-Şan deb taniştirib, agar Xor-Kalbaga borişga qaror qilsa, uni izlaşni taklif qiladi.

Dengizga çiqqaç, Artus Messantiya mehnat lagerida sodir bölgan voqeadan keyin şaharda bir hafta tartibsizliklar bölişini aytadi. Konan döstiga Lutsiydan bilganlarini aytib beradi. Artus avvaliga Konanga öç olişda yordam berişni taklif qiladi, lekin kimmeriy uni Şapur qalʼasi yonidagi qirğoq posbonida kutişni söraydi, çunki bu uning şaxsiy ishi. Şapur qalʼasi yonida tuşib, Konan çöl orqali yöl oladi. Şu orada, uzoqdagi Şapur ordeni monastirida, ustoz Fassir şogirdlar bilan gaplaşadi, ular orasida yoş girkaniyalik Tamara ham bor. U Tamaraga bir kun kelib kuçli jangçi bilan uçraşişini, u qizni ona yurtiga olib borişini başorat qiladi, lekin Xalar Zim va uning armiyasi monastirga hujum qilayotganini yaşiradi. Soya Hukmdorining armiyasi monastirga bostirib kirib, yölidagi hamma narsani vayron qilganda, Fassir Tamarani Xalar askaridan tortib olingan aravaga olib boradi va Girkaniyaga qaytişni buyuradi. Aravani quviş uçun razvedkaçilar yetakçisi general Remo yuboriladi.

Konan örmonda monastirga yölda aravani köradi va darhol unga qarab otda çopadi, durbun orqali Axeron Niqobi ramzini, Xalar Zimning gerbini köradi. Remoning otliqlari monaxlar bilan kuraşadi, lekin Konanni yengolmaydi, Konanni hayron qoldirgani esa aravada Zimning özi yöqligi böladi. Toş ibodatxona yonida Konan va Remo yuzma-yuz keladi, kimmeriy unga qişloqqa qilingan reyd haqida eslatib, uni «Dözaxgaça» quvib borişini aytadi. Remo otini qoçirib ketadi, Konan esa Tamarani öziga olib ketadi, qöpol ravişda bölsa ham.

Vayron monastirda Marika sehri bilan har bir şogirdni tekşiradi, lekin «sof qonli»ni topolmay, ğazabda birining qorniga xanjar uradi, boşqasining yuzini tirnaydi. Fassir Zimga monastirda Qadimgi Qon merosxörlari yöqligini va bu tinç-totuv yaşaydigan, hayotni hurmat qiladigan joy ekanini aytadi. Xalar ustoz oldida tiz çökib, uning kabi odamlar ölimni hurmat qilişini aytadi va xotini Malivani eslatadi: uni ham, köz öngida va qizi oldida, dahşatli ov qilingan hayvondek Ofir örmonlariga haydab, söng gulxanda yoqib yuborişgan edi. Fassir oçiqdan-oçiq aytadi: Axeron bilimlariga intiliş hokimiyat iştiyoqi bilan qorişgan, muhabbat bilan emas. U Malivaning butun Hayboriyani zabt etişni istaganini aytadi, lekin na u, na Zim buning uddasidan çiqa olmaydi. Ğazablangan Xalar ustoz boşini ibodatxona zinapoyasiga urib yuboradi, şundan keyin esa Remo öğirlangan aravani quvib ketgani haqida xabar oladi.

Konan Remoni quvib yetib, uni huşidan ketkazadi. Konan Zim generali uyğonişini kutib, undan duşmanining izini topmoqçi böladi, Tamara esa Fassirning başoratini eslab, kimmeriydan uni Girkaniyaga olib borişni talab qiladi. Şunda Konan uni boğlab, tunni xarobalarda boğlangan şogird va soxta uxlayotgan general bilan ötkazadi. Şu orada Xalar va Marika qullar ğildiraklarda tortib yurgan galerada tunni ötkazadi. Remodan xabar yöq, lekin Xalar niqobni yuziga taqib, xotinini Öliklar Şohligidan qaytarişni, u esa qora sehr haqida nomaʼlum bilimlarni olib kelişini orzu qiladi. Marika esa, özi allaqaçon yetarliça kuçli ekanini va «sof qonli» hozirgaça uzoqda bölişi mumkinligini aytib eʼtiroz bildiradi. Xalar faqat ğazablanadi, keyin esa Marika onasiga qançalik öxşamasin, u Malivaga öxşamasligini aytadi.

Ertalab Konan Tamarani böşatib, undan Zimning monastirga hujumining sababini aniqlaşga urinadi. Huşiga kelgan Remo uning Axeronning oxirgi sof qonli merosxöri ekanini va Xalar uni topiş uçun, Konanning qişloği vayron qilinganidan keyingi 20 yil davomida qidirgan bu odam uçun katta oltin tölaşga tayyor ekanini aytadi. Tamara sehrgarlar uruği imperiya bilan birga yöq bölib ketganini eʼtiroz bildiradi, lekin Remo öz gapida turib, uni parlamentyor sifatida çiqişni taklif qiladi. Razvedkaçilar generali Konanni töğridan-töğri Xalarning lageriga olib boradi, lekin kimmeriy Remodan boşqaça foydalanişga qaror qiladi. U generalni yaqin atrofda turgan katapultaga ötqazib, galera tomon otib yuboradi. Ölik Remo Tamaraning libosidan yirtilgan latta bilan oğzi tiqilgan holda Zimning kayutasi şiftini teşib kiradi va unda Konan Xalarni eski zastavada kutişini yozilgan böladi. Marika latta hidi orqali uning «sof qonli»ga tegişli ekanini tuşunadi.

Eski zastavada Xalar va Konan yakka-yakka uçraşadi, voevoda varvarga Tamara uçun oltin taklif qiladi, lekin u uning boşini talab qiladi. Otasi bilan kelgan Marika yordamga qum jonzotlarini çaqiradi, ularga Konan ham, Tamara ham qarşi kuraşişga majbur böladi. Qisqa töqnaşuvda Xalar Konanda öşa kimmeriy bolani tanib oladi, u kuyganda otasi bilan birga ölmagan edi. Marika hiyla işlatib, Konanga zaharlangan xanjar uloqtiradi, şunda Konan dezorientatsiyaga tuşib, jang qila olmay qoladi. Tamara unga qoyadan dengizga sakraşda yordam beradi, u yerda ularni Artusning kemasi kutib turardi. Qoçayotib, Konan sakraşdan oldin moy solingan idişlarga maşʼal taşlab, olov devorini hosil qiladi va şu bilan Xalarni töxtatib turadi.

Konan otasining öçini ololmagani uçun ezilgan, lekin Artus uni ruhlantiradi: Hayboriyada Xalar Zim bilan jang qilib tirik qolgan yagona odam Konan ekanini aytadi. Tamara kimmeriyning jonini saqlab qolgani uçun Konan unga sodiq bölib qoladi va döstidan uni xavfsiz joyga olib borişini söraydi, özi esa Xalarni izlab yurişda davom etadi. Kemada Artus qizga Konanning hikoyasini aytib beradi va şimoliy varvar xalqlarini «madaniyatli millatlar»dan köra yaxşiroq tomondan tasvirlaydi, çunki varvarlar «bolalarni qurbon qilmaydi va qöşni yerlarni vayron qilmaydi». Artus Konanga Tamara yoqqanini payqaydi, u döstidan Tamaraga charm zirh berişni söraganida, Tamaraning yangi kiyimini fohişa kiyimi deb tanqid qiladi (Tamara bu yölda Konan boşqa ayollarni uçratmagan deb taxmin qiladi, u esa kimmeriy ayollari jangçilarday kiyinişini javob beradi).

Yölda qaroqçilarga Xalar Zimning askarlari, kuşit Ukafa va bir közli kamonçi Çeren boşçiligida hujum qilinadi. Talofatlar bölsa-da, qaroqçilar hujumçilarga munosib zarba berişadi, hatto Tamara ham Konanni kimmeriy pölat qiliçini bemalol boşqara olişi bilan hayratga soladi. Xor-Kalba yaqinidagi qirğoqqa tuşgaç, Konan Artusga Messantiyaga Tamara bilan qaytişni aytadi, lekin ayyor qaroqçi «tasodifan» döstiga qirğoq xaritasini berişni unutadi va uni olib keliş uçun Tamarani yuboradi, kema tong otganda ketişini eslatadi. Taqdir haqida qisqa suhbatdan keyin, unda kimmeriy «öz zavqi uçun yaşaydi, sevadi va öladi», taqdir va boşqa narsalarga eʼtibor bermasligini aytadi, Konan va Tamara öpişadi, keyin örmon çuqurligidagi ğoriga sevişadi. Tong otganda Tamara kemaga qaytmoqçi böladi, lekin yölda Marika boşçiligidagi Zim odamlari uni tutib olişadi. Konan qizning izidan boradi, lekin faqat sehrgarning tirnoğini topadi. Xor-Kalba garnizoni bilan töğridan-töğri töqnaşişga kuçi yetmasligini tuşunib, Konan Hayboriya Öğrilarining poytaxti Argalonga, Şemning ğarbiga yöl oladi, u yerda Ela-Şan bilan uçraşib, unga qarzini eslatadi.

«Sof qonli»ni otasiga olib kelgaç, Xalar va Marika Muqaddas Niqobni tiriltiriş marosimiga tayyorgarlik köra boşlaydi. Xalarning rejasiga köra, Tamara uning xotini uçun idiş bölişi kerak, u esa uni xudoga aylantiradi, şundan keyin Axeronni qolgan Hayboriya xalqlarining olovi va qoni bilan qayta tiriltiradi. Ela-Şan va Konan Xor-Kalbaning yer osti zindonlariga suv bosgan qoronğu yöllar orqali kiradi. Kimmeriy yölda Zimning oxirgi generali Ahon bilan va Qöriqçi — kraken bilan kuraşişga majbur böladi. Krakenga asirlarni taşlab berişadi, u hatto qafasga tasodifan tuşib qolgan Öğrilar Şohini ham deyarli yeb qöyay deydi. Yer yuziga çiqqanda Konan va Ela-Şan Tamarani Boş ğoriga olib ketayotgan kortejni köradi, u yerda qadimgi Axeron xarobalari bor va u yerda «endi qulflar yöq». Konan Ela-Şanning qarzini qaytarilgan deb hisoblab, uni ozod qiladi va ğoriga yolğiz özi kiradi.

Nekromantlar qurbongohida Marika otasiga Korinning qiliçini Kimmeriya qişloğidan olib kelganini tan oladi. Bu juda ramziy ekan: agar Ğolib Varvarning bolğasi bir paytlar niqobni parçalagan bölsa, mağlub varvarning qiliçi uni tiriltirsin. Marosim muvaffaqiyatli ötadi: Tamaraning qoni Muqaddas Niqobni töldiradi va uning «qöllari» Soya Hukmdorining boşiga çirmaşadi. Xalar xotinining ruhini çaqirişga tayyorlanadi. Konan kultçilardan birini öldirib, uning ridosini kiyib oladi, marosim joyiga kirib, Xalarga hujum qiladi. Ozod bölgan niqob kuçi kuçli zilzila çiqaradi, Konan, Xalar, Marika va Tamara xarobalar çuqurligiga yiqilib tuşadi. Konan va Xalar titanik jangga kirişadi, şunda kimmeriy otasining qiliçini qölga kiritadi. Marika Tamarani öldirmoqçi böladi, lekin Konan uni qutqaradi, sehrgarning qölini kesib taşlaydi, Tamara esa uni qoya çetidan yoğoç qoziqqa itaradi.

Qizini ölgan holda topgan Xalar yanada ğazablanadi va uning ğazabi bilan birga zilzila ham ğoriga kuçayadi. Osma köprikda Tamara jarlikka tuşib ketadi, lekin Konan uni zanjir bilan uşlab qoladi. Xalar yaqinlaşadi, uning yonida Tamaraning tanasini egallamoqçi bölgan Maliva ruhi ham bor. Zim öşa kunni eslaydi, öşa paytda ham Konan xuddi şunday zanjirni mahkam uşlab, erigan pölat otasini öldirişiga yöl qöymagan edi. Xalar bir paytlar Konanning otasiga bir kun xudo bölişini aytganini maqtanadi, lekin Konan unga «otasi aytgan, hatto bu ham uni qutqara olmaydi» deb javob beradi va qiliç bilan Soya Hukmdori ostidagi taxtani ilib yuboradi. Xalar Zim xotinining ismini lablarida aytib «Yer qornisi»ga qulaydi, Malivaning ruhi esa Tamaradan çekinadi. Konan va Tamara qulayotgan Boş ğoriga tark etadi, u bilan birga oxirgi umidlari ham Axeronni tiriltiriş umidlari ham qulaydi.

Konan Tamarani Girkaniyaga, uning ordeni monastiriga olib keladi, qiz esa kimmeriyga uni uyiga olib kelgani uçun minnatdor, lekin u qololmasligidan afsuslanadi. Konan xayrlaşib, ular yana uçraşişlarini aytadi. Oradan maʼlum vaqt ötib, Konan tuğilgan Kimmeriyaga, qişloği xarobalariga qaytadi. U yerda otasining qiliçini öt bosgan temirçilik qolipiga tekkizadi va Korinning bu qiliçni qanday yasaganini, uning «Pölatning Buyuk Siri» va «tuşuniş» haqidagi sözlarini eslaydi.