Silkwood

Karen Silkvud ahamiyatsiz hayot keçiradi: kun böyi plutoniy qayta işlaş zavodida mehnat qiladi, ara-sira esa boşqa şaharda bölgan uçta farzandini, ularni sobiq fuqarolik eri bilan birga, körib keladi.

Zavod rahbariyati şartnoma majburiyatlarini muddatida bajarişga intilib, xodimlarni ortiqça işlaşga majbur qiladi va şu bilan birga ularning xavfsizligiga eʼtiborsizlik bilan qaraydi. Bir neça xodim, jumladan Karenning özi ham, radioaktiv nurlanişga duçor böladi. U nosoz yoqilği tayoqçalari suratlarining neqatividlari retuş qilinganini va xavfsizlik çoralarini buziş yozuvlari özgartirilganini bilgaç, harakat qilişga qaror qiladi va mahalliy kasaba uyuşmasiga aʼzo böladi.

U Vaşingtonga boradi va u yerda kasaba uyuşmasi mansabdorlariga zavodda sodir bölayotgan voqealarni sözlab beradi. Ularni uning hikoyasi qiziqtiradi, lekin hodisani matbuotda eʼlon qiliş uçun qoidabuzarliklarning dalillarini taqdim etişni talab qilişadi. Karen işga qaytadi va dalil töplay boşlaydi, şunda zavod xodimlaridan biri buni payqaydi. Oradan biroz vaqt ötgaç, uning uyida jiddiy radioaktiv ifloslaniş aniqlanadi, bu esa radioaktiv materiallarni öğirlaşda ayblaşga asos böladi. Tekşiruv şuni körsatadiki, Karenning özi radioaktiv iz qoldirmoqda — uning dozasi ruxsat etilgan darajadan minglab marta yuqori, ötgan avariya paytida nurlangan boşqa işçilarnikidan esa yuzlab marta ortiq. U zavod rahbariyati uni radioaktiv izotoplar bilan zaharlab, özidan qutulmoqçi bölayotgan deb hisoblaydi. Oxir-oqibat, u jurnalistlar uçun zarur miqdordagi materialni töplaşga muvaffaq böladi. «The New York Times» muxbiri bilan uçraşuvga ketayotganda Karen avtohalokatda halok böladi.