Meryl Streep

Mary Louise Streep 1949-yil 22-iyunda New Jersey ştatining Summit şahrida rassom Mary Wilkinson Streep va farmatsevtika kompaniyasi rahbari Harry William Streep Jr. oilasida tuğilgan. Uning ikki kiçik ukasi bor: Harry William Streep III va Dana David Streep, ikkalasi ham aktyor. Streepning onasi, uning fikriça, Dame Judi Dençʼga öxşaydi, qizini kuçli ruhlantirgan va juda yoşligidan unda işonç uyğotgan. Streep şunday degan: "U mening ustozim edi, çunki menga: "Meryl, sen qodirsan. Sen juda zörsan", deb aytardi. U menga: "Qalbingni nimaga qaratsang, şunga erişa olasan. Agar dangasa bölsang, heç narsaga erişmaysan. Lekin xohlasang, hamma narsani qila olasan", derdi. Men unga işondim." U tabiatan onasiga qaraganda köproq öziga berk bölsa-da, kattalikda işonçga muhtoj bölganida, baʼzan maslahat oliş uçun onasiga murojaat qilgan.

Streep presviterian eʼtiqodida tarbiyalangan, New Jersey ştatining Basking Ridge şahrida yaşagan va öşa paytdagi örta maktab hisoblangan Cedar Hill Elementary Sçool va Oak Street Sçoolʼda öqigan. Örta maktabdagi debyutida u "The Family Upstairs" spektaklida Louise Heller rolini ijro etgan. 1963-yilda oila New Jersey ştatining Bernardsville şahriga köçib ötdi, u yerda Streep Bernards High Sçoolʼda öqidi. "Közoynakli va dağal soçli, qöpol bolakay" sifatida u oilaviy uy videolarida kameraning oldida körsatişni yaxşi körardi. 12 yoşida Streep maktab konsertida qöşiq aytiş uçun tanlandi, bu esa unga Estelle Lieblinğdan opera darslarini oliş imkonini berdi. Isteʼdodiga qaramay, u keyinçalik şunday degan: "Men his qilmagan va tuşunmagan narsani kuylardim. Bu muhim saboq böldi — bunday qilmaslik kerak. Qalbingda his qila oladigan narsani topiş kerak." U tört yildan söng darslarni taşlab ketdi. Streepning köplab katolik maktab döstlari bor edi va u muntazam ravişda Massga borardi. U Bernards High Sçool Mountaineers jamoasining çeerlider qizi bölgan va öquv yilining oxirgi kursida homecoming queen (bayram malikasi) etib saylangan.

Streep örta maktabda köplab maktab spektakllarida qatnaşgan bölsa-da, 1969-yilda Vassar kollejida "Miss Julie" spektaklida iştirok etguniga qadar jiddiy teatrga qiziqmagan; şu spektakl orqali u kampusda eʼtiborni tortgan. Vassar drama kafedrasi professori Clinton J. Atkinson şunday degan: "Menimça, heç kim Merylʼga aktyorlikni örgatmagan. U özini özi örgatgan." Streep erta yoşdanoq aksentlarga taqlid qiliş va satrlarni tez yod oliş qobiliyatini namoyon etgan. U 1971-yilda drama böyiça AB darajasini cum laude bilan tamomlagan, söngra Yel drama maktabida Sanʼat magistri (MFA) darajasi uçun ariza bergan. Yelda u kurs tölovlarini ofitsiant va yozuvçi bölib işlab tölagan va yiliga öndan ortiq sahna spektaklida qatnaşgan; bir payt u haddan taşqari çarçab, oşqozon yarasi (ulcer) kasalligiga çalingan, şu sababli aktyorlikni taşlab huquqşunoslikni örganişni öylagan. Streep sahnada turli rollarni öynagan: "A Midsummer Nightʼs Dream" spektaklidagi Helenadan tortib, nogiron aravaçadagi 80 yoşli ayolgaça, hali tanilmagan dramaturglar Christopher Durang va Albert Innaurato yozgan komediyada. U xoreograf Carmen de Lavalladeʼning şogirdi bölgan; uni 2017-yilgi Kennedy Center Honors marosimida taniştirgan. Uning yana bir ustozi Actors Studio asosçilaridan biri Robert Lewis edi. Streep baʼzi aktyorlik maşqlaridan norozi bölgan; u bir professor emotsional xotirani uyğotiş texnikasini şaxsiy hayotga aralaşib örgatganini va buni "yoqimsiz" deb topganini aytgan. U 1975-yilda Yeldan drama böyiça MFA darajasini olgan. Şuningdek, 1970-yilda Dartmouth kollejida tinglovçi talaba sifatida öqigan va 1981-yilda kollejdan faxriy Doctor of Arts darajasini olgan.

Streepning 1975-yildagi dastlabki professional işlaridan biri Eugene ÖNeill Theater Centerʼdagi National Playwrights Conferenceʼda bölgan; u u yerda olti hafta davomida beşta pyesada rol öynagan. U 1975-yilda Nyu-Yorkka köçib ötgan va Joseph Papp tomonidan Vivian Beaumont Theaterʼda "Trelawny of the Wells" spektakliga, Mandy Patinkin va John Lithgowʼga qarşi, jalb etilgan. U birinçi yilida Nyu-Yorkda yana beş rolda iştirok etgan, jumladan Pappning New York Şakespeare Festival tomonidan qöyilgan "Henry V", Raul Julia bilan "The Taming of the Şrew" va Sam Waterston hamda John Cazaleʼga qarşi "Measure for Measure" spektakllarida. Şu paytda u Cazale bilan munosabat örnatgan va uç yil ötib uning vafotigaça u bilan birga yaşagan. U Bertolt Breçt va Kurt Weill musiqiy asari "Happy End" da Brodveyda rol öynagan va "Alice at the Palace" off-Brodvey spektaklidagi ijrosi uçun Obie mukofotini olgan.

Streep kino aktyori bölişni orzu qilmagan bölsa-da, Robert De Niröning "Taxi Driver" (1976) filmidagi ijrosi unga çuqur taʼsir körsatgan; u öziga şunday degan: "Katta bölganimda, mana şunday aktyor bölaman." Streep kino rollari uçun prosluhka borişni boşlagan va 1976-yilda çiqqan Dino De Laurentiisʼning "King Kong" aksion-sarguzaşt filmi remeyki uçun boş rolga ötkazilgan muvaffaqiyatsiz prosluhkada qatnaşgan. De Laurentiis Streepga qarab, öğliga italyança şunday degan: "Bu juda xunuk ekan. Nega buni menga olib kelding?" De Laurentiis bilmagan holda, Streep italyança tuşunar edi va u şunday deb javob bergan: "Keçirasiz, men özim bölişim kerak bölgandek çiroyli emasman, lekin, bilasizmi… mana şunday. Bor narsa şu." U Brodveyda işlaşda davom etgan va 1976-yilda Tennessee Williamsʼning "27 Wagons Full of Cotton" va Arthur Millerʼning "A Memory of Two Mondays" spektakllari ikki qismli dasturida iştirok etgan. U eng yaxşi yordamçi aktrisa nominatsiyasida Tony mukofotiga nomzod bölgan. Streepning Brodveydagi boşqa işlari orasida Anton Çexovning "The Çerry Orçard" va "Happy End" spektakllari bor; ikkinçisida u dastlab Çelsea Theater Centerʼda off-Brodveyda çiqqan edi. Ikkala spektakl uçun u Drama Desk Award mukofotiga nomzod bölgan.

Streepning birinçi badiiy filmdagi roli 1977-yilgi "Julia" filmida Jane Fonda bilan birga bölgan; u filmning orqaga qaytiş (flaşback) sahnasida kiçik rol öynagan. Uning sahnalarining köpçiligi kesib taşlangan, lekin ekrandagi qisqa vaqti aktrisani dahşatga solgan: "Menda yomon parik bor edi va ular Jane bilan olgan sahnamdagi sözlarni olib, boşqa sahnada oğzimga solib qöyişdi. Öyladimki, katta xato qildim, endi kinoda işlamayman. Bu sohadan nafratlanaman." Biroq Streep 2015-yilda aytganidek, Fonda uning aktrisa sifatida uzoq muddatli taʼsirini körsatgan va unga "ehtimol, men bilmagan eşiklarning köpini" oçib bergani uçun minnatdorçilik bildirgan. The Çerry Orçard spektaklida Streepni körgan De Niro uni "The Deer Hunter" (1978) uruş filmida öz sevgilisi rolini öynaşni taklif qilgan. Cazaleʼga öpka saratoni taşxisi qöyilgan edi va u ham filmga jalb qilingan; Streep esa filmda Cazale yonida qoliş uçun "noaniq, odatiy sevgili" rolini olgan. Keyinçalik Streepga qattiq tanqidçi bölgan Pauline Kael uni "haqiqiy gözal" deb atagan va uning ijrosi film uçun katta yangilik olib kirganini aytgan. Filmning muvaffaqiyati Streepni keng auditoriyaga tanitdi va unga "Eng yaxşi yordamçi aktrisa" nominatsiyasi uçun Akademiya mukofotiga nomzodlik keltirdi.

1978-yilgi "Holocaust" teleserialida Streep Nosiylik davri Germaniyasida yahudiy rassom bölgan James Woodsʼga turmuşga çiqqan nemis ayolning boş rolini öynagan. U materialni "ayovsiz darajada olijanob" deb topgan va rolni moddiy foyda uçun qabul qilganini aytgan. Suratga oliş uçun Streep Germaniya va Avstriyaga borgan, Cazale esa Nyu-Yorkda qolgan. Qaytib kelganida, Streep Cazale kasalligi kuçayganini körgan va uni 1978-yilning 12-martidagi vafotigaça parvariş qilgan. Taxminan 109 million tomoşabinga yetgan "Holocaust" Streepga keng jamoatçilik eʼtiborini olib keldi; u özini "milliy şuhratga yaqin" holatda his qilgan. Uşbu ijrosi uçun u miniseriyada yoki filmda boş rol uçun eng yaxşi ayol aktrisa nomzodida Primetime Emmy mukofotini olgan. Muvaffaqiyatga qaramay, Streep öz filmlariga unçalik qiziqmagan va sahnada işlaşni afzal körgan.

U Wendy Wassersteinʼning "Uncommon Women and Others" asaridagi Leilah yordamçi rolini 1978-yil mayida PBSʼning "Great Performances" dasturi uçun "Theater in America" teleijrosida öynagan. U East Villagedagi Phoenix Theatreʼdagi off-Brodvey spektaklida bu rolni ijro etgan Glenn Closeʼni almaştirgan. Cazale vafotining qayğusidan çalğiş uçun Streep "The Seduction of Joe Tynan" (1979) filmida Alan Aldaʼning çaqnoq sevgilisi rolini qabul qilgan va keyinroq bu rolni "avtomat rejimda" öynaganini aytgan. U "Şakespeare in the Park" tomoşasida "The Taming of the Şrew" spektaklida Katherine rolini ijro etgan. Öşa yili u Woody Allenʼning "Manhattan" (1979) filmida sobiq sevgilisi, keyinçalik lesbiyan bölib qolgan ayolning yordamçi rolini öynagan. Keyinçalik Streep Allen unga töliq ssenariy bermaganini, bir oğiz sözni ham improvizatsiya qilişga ruxsat bermaganini va unga faqat öz sahnalarining olti sahifasini bergani haqida gapirgan. Şunga qaramay, The New York Timesʼning Vincent Canbyʼsi uning ijrosini "gözal ijro etilgan" deb taʼriflagan.

"Kramer vs. Kramer" (1979) dramasida Streep Dustin Hoffman bilan birga röyxatdan ötgan; u öz eri va bolasini taşlab ketadigan, baxtsiz turmuşdagi ayol rolini öynagan. Streep ssenariy ayol qahramonni "juda yovuz" qilib körsatayotganini va bu nikoh buzilişi hamda bolani saqlaş böyiça sud janglariga duç kelgan haqiqiy ayollarni aks ettirmasligini his qilgan. Işlab çiqaruvçilar bu bilan rozi bölişgan va ssenariy qayta işlangan. Rolga tayyorgarlik körişda Streep öz onasi bilan karyerasi bor xotin sifatidagi hayoti haqida suhbatlaşgan va film voqealari bölib ötadigan Upper East Side mahallasini kuzatib, ota-onalar va bolalar örtasidagi munosabatlarni kuzatgan. Rejissyor Robert Benton ikkita muhim sahnada Streepga öz dialogini yozişga ruxsat bergan; garçi Hoffman dastlab unga "nafratlangan" bölsa-da, bunga bir qadar qarşilik bildirgan. Hoffman va prodyuser Stanley R. Jaffe keyinçalik Streepning tinimsiz mehnatsevarligi haqida gapirişgan; Hoffman şunday degan: "U ajoyib darajada mehnatsevar, hatto obsessiv darajada. Menimça, u özi qilayotgan işdan boşqa heç narsa haqida öylamaydi." Film feministlar orasida tortişuvlarga sabab bölgan, ammo film tanqidçisi Stephen Farber bu rolni Streepning "öz hissiy şiddati"ni namoyon etgan rol deb hisoblagan va uni "eng oddiy lahzalarni ham sirli ruh bilan töldira oladigan kam uçraydigan ijroçilardan" biri deb yozgan.

Bu film uçun Streep Golden Globe mukofotini va eng yaxşi yordamçi aktrisa uçun Akademiya mukofotini oldi; mukofotni u nutqini aytgandan söng ayollar hojatxonasiga qoldirib ketgani bilan maşhur böldi. U 1979-yilda çiqqan uçta filmdagi jamoaviy işi uçun Los Angeles Film Critics Association, National Board of Review va National Society of Film Critics mukofotlarini olgan. "The Deer Hunter" va "Kramer vs. Kramer" ikkalasi ham yirik tijoriy muvaffaqiyatlar bölgan va ketma-ket ravişda eng yaxşi film uçun Akademiya mukofotining ğolibi bölgan.

1979-yilda Streep Elizabeth Swados (yozuvçi va bastakor) hamda rejissyor Joseph Papp bilan birga "Aliceʼs Adventures in Wonderland" asarining musiqiy versiyasi bölgan "Alice in Concert" ustida işlaşni boşladi; spektakl 1980-yil dekabridan Nyu-Yorkdagi Public Theaterʼda qöyilgan. The New York Timesʼning Frank Riçʼi Streepni spektaklning "yagona möjizasi" deb atagan, ammo nega u şunçalik köp kuç sarflaganini söragan. 1980-yilga kelib Streep filmlarda yetakçi rollarga kötarilgan edi. U Newsweek jurnali muqovasida "80-yillarning yulduzi" sarlavhasi bilan çiqdi; Jack Kroll şunday deb yozgan: "Uning aktyorligida sirli hissiyot bor; u şunçaki taqlid qilmaydi (garçi şaxsan u ajoyib taqlidçi bölsa-da). U xavf hissini, oddiy xulq-atvor ostida yotgan birlamçi notinçlikni uzatadi."

Streep öşa paytdagi ommaviy axborot vositalarining qizğin qiziqişini "haddan taşqari reklama" deb qoralagan. 1981-yilgi "The Frenç Lieutenantʼs Woman" dramasi — hikoya içidagi hikoya — Streepning birinçi yetakçi roli böldi. Film uni zamonaviy aktyorlar sifatida Jeremy Irons bilan juftladi; ular zamonaviy hikoyani va ijro etayotgan viktorian davri dramasini körsatgan. Streep bu rol uçun ingliz aksentini işlab çiqqan, ammo özini rolga mos kelmaydigan deb hisoblagan: "Men özim gözalroq bölişimni istardim". The New York magazine maqolasida ötmişdagi köplab ayol yulduzlar öz filmlarida yakkalangan qiyofa yaratgan bölsa, Streep esa har qanday turdagi rolni öynaşga tayyor bölgan "xameleon" deb yozilgan. Streep bu ijrosi uçun BAFTA mukofotini, eng yaxşi yetakçi aktrisa nominatsiyasida, olgan. Keyingi yili u rejissyor Robert Benton bilan psixologik triller "Still of the Night" (1982) filmida yana hamkorlik qildi; filmda Roy Sçeider va Jessica Tandy ham iştirok etgan. The New York Times uçun yozgan Vincent Canby filmni Alfred Hitçcock asarlariga bağişlangan hurmat körinişi deb taʼkidlagan, ammo uning asosiy zaif tomonlaridan biri Streep va Sçeider örtasidagi kimyoning yöqligi ekanini yozgan va Streep "ajoyib, lekin ekranda heç qanday yaqin vaqt davomida yetarli bölmaydi" degan xulosaga kelgan.

Şu yilning keyingi qismida Streep "Sophieʼs Çoice" (şuningdek 1982) dramasida katta muvaffaqiyatga erişdi; u yerda Ausçwitzʼdan omon qolgan polyak ayol rolini öynagan, u yoş, sodda yozuvçi (Peter MacNicol) va yahudiy ziyoli (Kevin Kline) örtasidagi uçburçak munosabatda qolgan. Streepning hissiy dramatik ijrosi va polyak aksentini mukammal özlaştirgani maqtovga sazovor böldi. William Styron romanni sarlavhadagi rol uçun Ursula Andressʼni nazarda tutgan holda yozgan, ammo Streep uni olişga qatʼiy qaror qilgan. U "tanlov" sahnasini bir martada suratga olgan va uni qayta takrorlaşdan boş tortgan, çunki bu juda oğriqli va hissiy jihatdan çarçatuvçi bölgan. Sophieʼning Ausçwitzʼda SS qöriqçisi tomonidan ikki farzandidan qaysi biri gaz kamerasiga, qaysi biri mehnat lagerigaça borişini tanlaşga majbur qilingan sahnasi uning eng maşhur sahnasi hisoblanadi; The Guardianʼning Emma Brockes 2006-yilda yozganidek: "Bu klassik Streep — tanangizni tiriştiradigan turdagi sahna, ammo uning kiçikroq, uşlab bölmaydigan his-tuyğularni boşqarişi bundan ham mohirroq".

Bir qator aktyorlik mukofotlari qatorida Streep bu ijrosi uçun eng yaxşi aktrisa Akademiya mukofotini oldi, uning obrazi esa Premiere jurnali tomonidan barça zamonlarning uçinçi eng buyuk kinoijrosi deb baholangan. Roger Ebert uning ijrosi haqida şunday degan: "Streep Brooklyn sahnalarini ajoyib polyak-amerikança aksent bilan öynaydi (u men heç qaçon quçoqlagim kelgan birinçi aksent), orqaga qaytiş sahnalarini esa ostki yozuvli nemis va polyak tillarida ijro etadi. Bu filmda Streep qamrab olmagan biror his-tuyğu deyarli yöq, ammo biz heç qaçon uning zöriqişini sezmaymiz. Bu tasavvur qila oladigan eng hayratlanarli va şu bilan birga eng tabiiy ijrolardan biri". Pauline Kael esa aksinça, filmni "jahl qiladigan darajada yomon film" deb atagan va Streep özini "tanasiz" qilib körsatadi, deb öylagan; bu uning fikriça, nega uning film qahramonlari "tölaqonli qahramon kabi körinmasligini va nega uni tomoşa qilişdan heç qanday çiroyli kiçik zavqni olib bölmasligini" tuşuntirgan.

1983-yilda Streep özining birinçi haqiqiy şaxs obrazini — yadroviy ogohlantiruvçi va kasaba uyuşmasi faoli Karen Silkwoodʼni — öynagan; u Mike Niçolsʼning "Silkwood" biografik filmida Kerr-McGee plutoniy zavodidagi şubhali noqonuniy işlar haqida tergov olib borayotgan paytida şubhali avtohalokatda vafot etgan. Streep bu mavzuga şaxsiy yaqinlik his qilgan va tayyorgarlik davomida Silkwoodʼga yaqin odamlar bilan uçraşgan va şu tariqa har bir kişi uning şaxsiyatining boşqa qirrasini körganini tuşungan. U şunday degan: "Men özimni Karenga aylantirişga harakat qilmadim. Şunçaki u nima qilganiga qaraşga harakat qildim. Men u haqida topa oladigan barça maʼlumotlarni yiğdim... Oxir-oqibat men uning hayotidagi voqealarga qarab, uni içkaridan tuşunişga harakat qildim." Newsweekʼning Jack Krollʼi Streepning obrazini "ajoyib" deb hisoblagan, Silkwoodʼning dösti Drew Stephens esa Streepning Karenni afsonaviy şaxs emas, balki odam sifatida körsatgani uçun maʼqullagan, garçi Karenning otasi Bill Streep va filmni qizini soddalaştirib körsatgan deb öylagan. Pauline Kael Streepni rolga notöğri tanlangan deb hisoblagan.

Keyinçalik Streep Robert De Niro bilan "Falling in Love" (1984) romantik filmida iştirok etgan; film yomon qabul qilingan. U David Hare pyesasidan moslaştirilgan ingliz dramasi "Plenty" (1985) da Ikkinçi jahon uruşi davridagi Fransiya qarşilik harakati jangçisi rolini öynagan. Uşbu film uçun Ebert şunday yozgan: "Streep katta nozik didni namoyon etadi; muvozanatsiz, nevrotik, öziga zarar yetkazuvçi ayolni öynaş qiyin, va uni şunday mehr va jozibali qilib ijro etiş... Streep oddiygina alomatlar katalogi bölib qolişi mumkin bölgan ayol atrofida töliq obraz yaratadi." 2008-yilda Molly Haskell Streepning "Plenty" dagi ijrosini maqtagan, uni "Streepning eng qiyin va noaniq" filmlaridan biri va "eng feministik" rol deb hisoblagan.

Keyingi filmida, "Out of Africa" (1985), Streep daniyalik yozuvçi Karen Blixen rolini öynagan; uning qarşisida Robert Redfordʼning Denys Finç Hatton obrazi bölgan. Rejissyor Sydney Pollack dastlab Streepning bu rolga mos kelişiga şubha bilan qaragan, çunki u uni yetarliça seksual deb hisoblamagan va bu rol uçun Jane Seymourʼni közda tutgan edi. Pollack Streepning boşqaça usulda uni hayratga solganini eslaydi: "U juda töğri, juda samimiy, heç qanday soxtalikdan xoli edi. Men bilan uning örtasida heç qanday tösiq yöq edi." Streep va Pollack Keniyada 101 kunlik suratga oliş davomida tez-tez tortişib qolişgan, ayniqsa Blixenning ovozi haqida. Streep Blixen yozuvlarini köp tinglagan va eski uslubdagi, aristokratik ohangda gapira boşlagan, Pollack buni haddan taşqari deb hisoblagan. Juda katta tijoriy muvaffaqiyat bölgan film Golden Globe mukofotini "Eng yaxşi film" nominatsiyasida olgan. U şuningdek Streepga eng yaxşi aktrisa uçun yana bir Akademiya mukofoti nomzodligini keltirgan va film oxir-oqibat eng yaxşi film mukofotini olgan. Film tanqidçisi Stanley Kauffmann uning ijrosini maqtab şunday yozgan: "Meryl Streep özining eng yuqori şaklida qaytdi. Bu uning Out of Africaʼdagi ijrosi bugungi kinoda aktyorlikning eng yuqori darajasida ekanini anglatadi."

Streepning keyingi filmlari keng auditoriyani jalb qilmagan; u Jack Niçolson bilan "Heartburn" (1986) va "Ironweed" (1987) dramalarida birgalikda rol öynagan. "Evil Angels" (1988) filmida u avstraliyalik ayol Lindy Çamberlain rolini öynagan; uni çaqaloq qizining öldirilişida ayblab hukm qilişgan, ayol esa bolani dingo olib ketganini daʼvo qilgan. Avstraliyada suratga olingan film uçun Streep Avstraliya Film Instituti mukofotining eng yaxşi yetakçi aktrisa nominatsiyasini, Kann kinofestivalining eng yaxşi aktrisa mukofotini va New York Film Critics Circle mukofotining eng yaxşi aktrisa nominatsiyasini olgan. U filmdagi avstraliyalik aksentni işlab çiqiş haqida şunday degan: "Avstraliyalikni biroz örganişim kerak edi, çunki u amerikalikka unçalik öxşamaydi, şuning uçun bu italyança dan ispança ga ötişga öxşaydi. Biroz aralaşib ketasiz." The New York Timesʼning Canbyʼsi uning ijrosini "yana bir hayratlanarli ijro", kino aktyorligining imkoniyatlarini qayta belgilaydigan "virtuozlik" bilan ijro etilgan deb taʼriflagan.

1989-yilda Streep Oliver Stoneʼning "Evita" spektakli moslaşuvida yetakçi rolni öynaş uçun ilgari surildi, ammo suratga oliş boşlanişiga ikki oy qolganda u dastlab "çarçoq" sababini körsatib, rol olişdan boş tortdi, keyinroq esa maoşi borasida nizo bölganligi maʼlum böldi. Ön yillik oxiriga kelib Streep komediyada rol izlaşga kirişgan. U "Şe-Devil" (1989) satirasida rol topgan; bu film gözallikka va kosmetik jarrohlikka bölgan jamiyat obsessiyasini masxara qilgan, u yerda u jozibali yozuvçi rolini öynagan. Film muvaffaqiyatli bölmasa-da, Time jurnalining Riçard Corlissʼi Streepni filmni körişga "yagona sabab" deb yozgan va bu uning odatdagi dramatik rollaridan çetga çiqiş ekanini qayd etgan. Streep özining ketma-ket yomon qabul qilingan filmlariga javoban şunday degan: "Tomoşabinlar kamayib bormoqda; marketing strategiyasi kimni jalb qilişni tobora torroq belgilayotganida — 16 dan 25 yoşgaça bölgan erkaklarni — bu tovuq va tuxum sindromiga aylandi. Avval nima paydo böldi? Avval ular bu yozgi filmlarni çiqaradi, keyin esa kimlar ularni körişini demografik sörov orqali örganadi."